Sandalj Hranić Kosača: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 13 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Plik:Hrvatinići.png]]
+
[[Kategoria:0]]
−
 
 
−
[[Kategoria:2]]
 
−
 
 
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 18: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
−
[[Image:BiH_around_1412.png|desno|280px|mini|Obszar księcia Sandalja Hranicia na początku XV wieku]]
+
[[Plik:Bosnia_around_1412.png|thumb|280px|left|Obszar księcia Sandalja Hranicia na początku XV wieku]]
  
 
'''Sandalj Hranić Kosača''' (* 1370, † 15 marca 1435), wielki książę ze szlacheckiej rodziny [https://en.wikipedia.org/wiki/Kosa%C4%8Da_noble_family Kosača]. Znacząco rozbudował posiadłości rodzinne i wzmocnił pozycję swojej rodziny, a za swoich czasów był jednym z najpotężniejszych wielmożów chorwackich.
 
'''Sandalj Hranić Kosača''' (* 1370, † 15 marca 1435), wielki książę ze szlacheckiej rodziny [https://en.wikipedia.org/wiki/Kosa%C4%8Da_noble_family Kosača]. Znacząco rozbudował posiadłości rodzinne i wzmocnił pozycję swojej rodziny, a za swoich czasów był jednym z najpotężniejszych wielmożów chorwackich.
Linia 28: Linia 25:
 
W walce o tron ​​węgierski po śmierci [[I. Lajos|Ludwika I Andegaweńskiego]] (zm. 1382) zgodził się, podobnie jak reszta szlachty w Bośni, na kandydaturę  [[Ladislao I|Władysława Andegaweńskiego]] z Neapolu. Interweniował w konfliktach feudalnych w [https://hr.wikipedia.org/wiki/Zetska_dr%C5%BEava Zecie], pomagając [https://pl.wikipedia.org/wiki/Dynastia_Crnojewici%C3%B3w Crnojevićowi] w walce z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Dynastia_Bal%C5%A1ici%C3%B3w Balšićiem], a po śmierci Radiča Crnojevicia odziedziczył dziedzictwo w 1396 r. i został władcą Budvy, żupanii Grbaljskiej i części górskich posiadłości. Dziedziczył Crnojevićia do 1398 r.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 Kosače - Hrvatski biografski leksikon]</ref>
 
W walce o tron ​​węgierski po śmierci [[I. Lajos|Ludwika I Andegaweńskiego]] (zm. 1382) zgodził się, podobnie jak reszta szlachty w Bośni, na kandydaturę  [[Ladislao I|Władysława Andegaweńskiego]] z Neapolu. Interweniował w konfliktach feudalnych w [https://hr.wikipedia.org/wiki/Zetska_dr%C5%BEava Zecie], pomagając [https://pl.wikipedia.org/wiki/Dynastia_Crnojewici%C3%B3w Crnojevićowi] w walce z [https://pl.wikipedia.org/wiki/Dynastia_Bal%C5%A1ici%C3%B3w Balšićiem], a po śmierci Radiča Crnojevicia odziedziczył dziedzictwo w 1396 r. i został władcą Budvy, żupanii Grbaljskiej i części górskich posiadłości. Dziedziczył Crnojevićia do 1398 r.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 Kosače - Hrvatski biografski leksikon]</ref>
  
−
Podczas wojny bośniacko-dubrownickiej w latach 1402–1403 wykorzystał trudną pozycję rządu centralnego i uciekł przed królem i zakazał Stjepanowi Ostoi i stał się prawie niezależnym władcą. W maju 1404 r.wraz z księciem [[Hrvoje Vukčić Hrvatinić|Hrvojem Vukčiciem]] i książętami Juraj i Pavlem Radivojevićem wziął udział w obaleniu [[Stjepan Ostoja]] i wstąpieniu na tron [[Tvrtko II]]. Następnie rozliczył się z Radiciem Sankoviciem i przywłaszczył ziemie [https://hr.wikipedia.org/wiki/Sankovi%C4%87i Sankovica] i majątek od [https://hr.wikipedia.org/wiki/Popovo_polje Popovo polje] do Nevesinje w [[Hum]].
+
Podczas wojny bośniacko-dubrownickiej w latach 1402–1403 wykorzystał trudną pozycję rządu centralnego i uciekł przed królem i banem Stjepanem Ostoją i stał się prawie niezależnym władcą. W maju 1404 r.wraz z księciem [[Hrvoje Vukčić Hrvatinić|Hrvojem Vukčiciem]] i książętami Jurajem i Pavlem Radivojevićem wziął udział w obaleniu [[Stjepan Ostoja|Stjepana Ostoji]] i wstąpieniu na tron [[Tvrtko II]]. Następnie rozliczył się z Radiciem Sankoviciem i przywłaszczył jego ziemie [https://hr.wikipedia.org/wiki/Sankovi%C4%87i Sankovica] i majątek od [https://hr.wikipedia.org/wiki/Popovo_polje Popovo polje] do Nevesinje w [[Zahumle|Zahumlu]].
 +
 
 +
W 1405 r. wraz ze swoim bratem Vukacem († 1432) otrzymał szlachectwo dubrownickie, pałac księcia Sankovicia w mieście, część jego ziemi na wybrzeżu i prawo do azylu w Dubrowniku. W tym samym roku zawarł sojusz z potężnym księciem [[Hrvoje Vukčić Hrvatinić|Hrvojem Vukčiciem]], który potwierdził, poślubiając Katarinę, córkę chorwackiego bana [[Vuk Vukčić Hrvatinić|Vuka Vukčicia Hrvatinića]], co przyniosło mu Ostrovicę i Skradin jako posag.<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 Kosače - Hrvatski biografski leksikon]</ref>
  
−
<small><small><small><small>Za vrijeme bosansko-dubrovačkog rat 1402.-1403. godine, iskoristio je težak položaj središnje vlasti te se odmetnuo od kralja i bana [[Stjepan Ostoja|Stjepana Ostoje]] i postao gotovo samostalan vladar. U [[svibanj|svibnju]] [[1404.]] godine, sudjelovao je zajedno s vojvodom [[Hrvoje Vukčić Hrvatinić|Hrvojem Vukčićem]] i knezovima Jurjem i Pavlom Radivojevićem u svrgavanju Stjepana Ostoje i dovođenju na prijestolje [[Tvrtko II. Kotromanić|Tvrtka II]]. Nakon toga, obračunao se s Radičem Sankovićem i prisvojio zemlje [[Sankovići|Sankovića]] i imanja od  do [[Nevesinje|Nevesinja]] u [[Zahumlje|Humu]]. </small></small></small></small>
+
Poprowadził szlachtę, która przywróciła Stjepana Ostoję na tron ​​w 1409 r. z powodu napiętych relacji z Hrvojem Vukčiciem zerwał małżeństwo z Katariną, sprzedał Ostrovicę Wenecjanom i scedował Skradina. Do 1410 r. rządził rozległym obszarem między Drijevo nad Neretwą, rzeką Limą i Zatoką Kotorską na południu. W 1411 roku poślubił Jelenę, wdowę po Jerzym II. Stracimirovićiu, zabezpieczając w ten sposób wschodnie granice swoich posiadłości. Brał udział w zabójstwie księcia [https://en.wikipedia.org/wiki/Pavle_Radinovi%C4%87 Pawła Radinovićia (1415), co doprowadziło go do konfliktu z synami Radinovicia. Dlatego szukał pomocy u Turków i zdołał zachować swój stan posiadania. Od 1416 r. był najpotężniejszym szlachcicem w [[Bośnia|Bośni]]. W 1419 r. sprzedał swoją część majątku w Konavle, w tym Prevlaka, mieszkańcom [[Dubrownik]]a. Cenne przedmioty trzymał także w Dubrowniku. W 1423 r. przekazał Kotor Wenecjanom. Ponieważ nie pozostawił potomków, jego rozległe dziedzictwo odziedziczył jego najstarszy bratanek [Stjepan Vukčić Kosača Stjepan Vukčić Kosača].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 Kosače - Hrvatski biografski leksikon]</ref>
  
−
W 1405 r. Wraz ze swoim bratem Vukacem († 1432) otrzymał szlachtę dubrownicką, pałac księcia Sankovicia w mieście, część jego ziemi na wybrzeżu i prawo do azylu w Dubrowniku. W tym samym roku zawarł sojusz z potężnym księciem Hrvojem Vukčiciem, którego ukoronował, poślubiając Katarinę, córkę chorwackiego bana Vuka Vukčicia Hrvatinića, co przyniosło mu Ostrovicę i Skradina jako posag. [3]
+
== Przypisy ==
 +
{{izvori}}
  
−
<small><small><small><small>Godine [[1405.]] dobio je, s bratom [[Vukac Hranić Kosača|Vukcem]] († 1432.), [[dubrovačko plemstvo]], palaču vojvode Sankovića u gradu, dio njegove zemlje u primorju i pravo azila u Dubrovniku. Iste godine, sklopio je savezništvo s moćnim vojvodom Hrvojem Vukčićem koje je okrunio ženidbom s Katarinom, kćeri [[ban|hrvatskoga bana]] [[Vuk Vukčić Hrvatinić|Vuka Vukčića Hrvatinića]], što mu je donijelo u miraz [[Ostrovica|Ostrovicu]] i [[Skradin]].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 Kosače - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small></small></small>
+
== Linki zewnętrzne ==
  
−
Poprowadził szlachtę, która przywróciła Stjepana Ostoję na tron ​​w 1409 r. Z powodu napiętych relacji z Hrvojem Vukčiciem zerwał małżeństwo z Katariną, sprzedał Ostrovicę Wenecjanom i scedował Skradina. Do 1410 r. Rządził rozległym obszarem między Drijevo nad Neretwą, rzeką Limą i Zatoką Kotorską na południu. W 1411 roku poślubił Jelenę, wdowę po Jerzym II. Stracimirovic, zabezpieczając w ten sposób wschodnie granice swoich krajów. Brał udział w zabójstwie księcia Pawła Radinovicia (1415), co doprowadziło go do konfliktu z synami Radinovicia. Dlatego szukał pomocy u Turków i zdołał zachować swój dobytek. Od 1416 r. Był najpotężniejszym szlachcica w Bośni. W 1419 r. Sprzedał swoją część majątku w Konavle, w tym Prevlaka, mieszkańcom Dubrownika. Cenne przedmioty trzymał także w Dubrowniku. W 1423 r. Przekazał Kotora Wenecjanom. Ponieważ nie pozostawił potomków, jego rozległe dziedzictwo odziedziczył jego najstarszy bratanek Stjepan Vukčić Kosača. [4]
+
* [http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?ID=33296 Kosača, Sandalj Hranić - Hrvatska enciklopedija] (po chorwacku)
 +
* [http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 KOsače - Hrvatski biografski leksikon] (po chorwacku)
 +
|
 +
{{Urzędnik infobox
 +
|urzędnik          = Sandalj Hranić Kosača
 +
|imiona            =
 +
|tytulatura        =
 +
|grafika          =
 +
|opis grafiki      =
 +
|herb              = Coat_of_arms_Kosaca_XV_c_AD_p2.png
 +
|opis herbu        = Herb rodu Kosača
 +
|faksymile        =
 +
|opis faksymile    =
 +
|dewiza            =
  
−
  <small><small><small><small>Predvodio je plemiće koji su [[1409.]] godine vratili Stjepana Ostoju na prijestolje. Zbog zaoštrenih odnosa s Hrvojem Vukčićem, raskinuo je brak s Katarinom, prodao Ostrovicu [[Mlečani]]ma i ustupio Skradin. Do [[1410.]] godine zavladao je prostranim područjem između [[Drijeva]] na [[Neretva|Neretvi]], rijeke Lima te [[Boka kotorska|Boke kotorske]] na jugu. Godine 1411. oženio se Jelenom, udovicom Đurđa II. Stracimirovića, čime je osigurao istočne granice svojih zemalja. Sudjelovao je u ubojstvu kneza [[Pavao Radinović|Pavla Radinovića]] (1415.), što ga je dovelo u sukob s Radinovićevim sinovima. Zbog toga je zatražio pomoć od [[Osmanlije|Osmanlija]] i uspio sačuvati svoje posjede. Od 1416. bio je najmoćniji velikaš u Bosni. Svoj dio posjeda u [[Konavle|Konavlima]], uključujući i [[Prevlaka|Prevlaku]], prodao je 1419. Dubrovčanima. U [[Dubrovnik]]u je čuvao i svoje dragocjenosti. Godine 1423. ustupio je Mlečanima [[Kotor]]. Budući da nije ostavio potomstvo, njegovu prostranu baštinu naslijedio je najstariji nećak [[Stjepan Vukčić Kosača]].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 Kosače - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small></small></small>
+
  |1. tytuł          =
 +
|1. od             =
 +
|1. do            =
 +
|1. powołanie      =
 +
|1. poprzednik    =
 +
|1. następca      =  
  
−
== Bilješke ==
+
|klan              =  
−
{{izvori}}
+
|ród              = [https://hr.wikipedia.org/wiki/Kosa%C4%8De Kosača]
 +
|rodzina          =
 +
|pochodzenie      = bośniackie
 +
|państwo          = [[Bośnia]]
 +
|data urodzenia    = [[1370]]
 +
|miejsce urodzenia =
 +
|data śmierci      = 15 marca 1435
 +
|miejsce śmierci  =
 +
|przyczyna śmierci =
 +
|miejsce spoczynku =
 +
|ojciec            = [https://hr.wikipedia.org/wiki/Hrana_Vukovi%C4%87 Hrana Vuković]
 +
|matka            = nieznana
 +
|rodzeństwo        =
 +
|1. związek        =
 +
|1. związek z      =  
 +
|1. związek od    =  
 +
|1. związek do    =  
 +
|1. dzieci        =
  
−
== Vanjske poveznice ==
+
|2. związek        =  
 +
|2. związek z      =  
 +
|2. związek od    =  
 +
|2. związek do    =
 +
|2. dzieci        =  
  
−
* [http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?ID=33296 Kosača, Sandalj Hranić - Hrvatska enciklopedija] {{hr icon}}
+
|dokonania        =  
−
* [http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=244 KOsače - Hrvatski biografski leksikon] {{hr icon}}
+
|odznaczenia      =
 +
|commons          =
 +
|wikiźródła        =
 +
|wikicytaty        =
 +
}}
 +
|}
  
−
{{mrva-biog-plem}}
+
{{SORTUJ:Hranić Kosača, Sandalj}}
  
−
{{GLAVNIRASPORED:Hranić Kosača, Sandalj}}
+
[[Kategoria:Kosače]]
−
[[Kategorija:Bosanska i humska vlastela]]
+
[[Kategoria:Rody]]
−
[[Kategorija:Kosače]]
+
[[Kategoria:Bośniacka szlachta]]

Aktualna wersja na dzień 13:38, 20 lip 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Plik:Bosnia around 1412.png
Obszar księcia Sandalja Hranicia na początku XV wieku

Sandalj Hranić Kosača (* 1370, † 15 marca 1435), wielki książę ze szlacheckiej rodziny Kosača. Znacząco rozbudował posiadłości rodzinne i wzmocnił pozycję swojej rodziny, a za swoich czasów był jednym z najpotężniejszych wielmożów chorwackich.

Biografia

Syn wielkiego księcia Hrany Vukovića, siostrzeniec, a od 1392 r. Spadkobiercą wielkiego księcia Vlatko Vukovića († 1392), który pozostawił mu bogate dziedzictwo.[1]

W walce o tron ​​węgierski po śmierci Ludwika I Andegaweńskiego (zm. 1382) zgodził się, podobnie jak reszta szlachty w Bośni, na kandydaturę Władysława Andegaweńskiego z Neapolu. Interweniował w konfliktach feudalnych w Zecie, pomagając Crnojevićowi w walce z Balšićiem, a po śmierci Radiča Crnojevicia odziedziczył dziedzictwo w 1396 r. i został władcą Budvy, żupanii Grbaljskiej i części górskich posiadłości. Dziedziczył Crnojevićia do 1398 r.[2]

Podczas wojny bośniacko-dubrownickiej w latach 1402–1403 wykorzystał trudną pozycję rządu centralnego i uciekł przed królem i banem Stjepanem Ostoją i stał się prawie niezależnym władcą. W maju 1404 r.wraz z księciem Hrvojem Vukčiciem i książętami Jurajem i Pavlem Radivojevićem wziął udział w obaleniu Stjepana Ostoji i wstąpieniu na tron Tvrtko II. Następnie rozliczył się z Radiciem Sankoviciem i przywłaszczył jego ziemie Sankovica i majątek od Popovo polje do Nevesinje w Zahumlu.

W 1405 r. wraz ze swoim bratem Vukacem († 1432) otrzymał szlachectwo dubrownickie, pałac księcia Sankovicia w mieście, część jego ziemi na wybrzeżu i prawo do azylu w Dubrowniku. W tym samym roku zawarł sojusz z potężnym księciem Hrvojem Vukčiciem, który potwierdził, poślubiając Katarinę, córkę chorwackiego bana Vuka Vukčicia Hrvatinića, co przyniosło mu Ostrovicę i Skradin jako posag.[3]

Poprowadził szlachtę, która przywróciła Stjepana Ostoję na tron ​​w 1409 r. z powodu napiętych relacji z Hrvojem Vukčiciem zerwał małżeństwo z Katariną, sprzedał Ostrovicę Wenecjanom i scedował Skradina. Do 1410 r. rządził rozległym obszarem między Drijevo nad Neretwą, rzeką Limą i Zatoką Kotorską na południu. W 1411 roku poślubił Jelenę, wdowę po Jerzym II. Stracimirovićiu, zabezpieczając w ten sposób wschodnie granice swoich posiadłości. Brał udział w zabójstwie księcia Pawła Radinovićia (1415), co doprowadziło go do konfliktu z synami Radinovicia. Dlatego szukał pomocy u Turków i zdołał zachować swój stan posiadania. Od 1416 r. był najpotężniejszym szlachcicem w Bośni. W 1419 r. sprzedał swoją część majątku w Konavle, w tym Prevlaka, mieszkańcom Dubrownika. Cenne przedmioty trzymał także w Dubrowniku. W 1423 r. przekazał Kotor Wenecjanom. Ponieważ nie pozostawił potomków, jego rozległe dziedzictwo odziedziczył jego najstarszy bratanek [Stjepan Vukčić Kosača Stjepan Vukčić Kosača.[4]

Przypisy

  1. ↑ Kosača, Sandalj Hranić - Hrvatska enciklopedija
  2. ↑ Kosače - Hrvatski biografski leksikon
  3. ↑ Kosače - Hrvatski biografski leksikon
  4. ↑ Kosače - Hrvatski biografski leksikon

Linki zewnętrzne

Sandalj Hranić Kosača

Herb rodu Kosača
Herb rodu Kosača
Dane biograficzne
Ród Kosača
Pochodzenie bośniackie
Państwo Bośnia
Urodziny 1370
Śmierć 15 marca 1435
Ojciec Hrana Vuković
Matka nieznana
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Sandalj_Hranić_Kosača&oldid=37847”