Csák I. István: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 43: Linia 43:
 
==Rodzina==
 
==Rodzina==
  
István urodził się w rodzie Csák jako jeden z czterech synów [[Csák I. Máté]], założyciela i pierwszego członka gałęzi w [[Trencsén]], pełnił funkcję [[skarbnik królewski]] (1242-1245) i '''Margit''' z niezidentyfikowanej rodziny szlacheckiej.<ref>Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig&nbsp;– Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs&nbsp;– Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 219.</ref> Jego braćmi byli: I. Mark, [[ispán]] komitatu [[Hont]] w 1247 r. (brak dalszych informacji na jego temat); [[Csák II. Máté|II. Máté]], wybitny dowódca i [[palatyn]] (1278-1280; 1282-1283); [[Csák I. Péter |I. Péter]], który również zajmował potężne pozycje, w tym był [[palatyn]]em (1275–1276; 1277; 1278; 1281), a ponadto był ojcem [[Csák III. Máté|III. Máté]].<ref name="Kristó" /> Miał także młodszą siostrę, która poślubiła morawskiego szlachcica Zdzisława Sternberga, lojalnego bannermana klanu Csák.<ref name="Kristó" /> Ich syn Stephen Sternberg (lub „Czech”) odziedziczył później władzę nad Csák z powodu braku bezpośredniego dorosłego mężczyzny po śmierci III. Máté w 1321 r.<ref name="Kristó" />
+
István urodził się w rodzie Csák jako jeden z czterech synów [[Csák I. Máté]], założyciela i pierwszego członka gałęzi w [[Trencsén]], pełnił funkcję [[skarbnik królewski]] (1242-1245) i Małgorzaty (Margit) z niezidentyfikowanej rodziny szlacheckiej.<ref>Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig&nbsp;– Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs&nbsp;– Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 219.</ref> Jego braćmi byli: I. Mark, [[ispán]] komitatu [[Hont]] w 1247 r. (brak dalszych informacji na jego temat); [[Csák II. Máté|II. Máté]], wybitny dowódca i [[palatyn]] (1278-1280; 1282-1283); [[Csák I. Péter |I. Péter]], który również zajmował potężne pozycje, w tym był [[palatyn]]em (1275–1276; 1277; 1278; 1281), a ponadto był ojcem [[Csák III. Máté|III. Máté]].<ref name="Kristó" /> Miał także młodszą siostrę, która poślubiła morawskiego szlachcica Zdzisława Sternberga, lojalnego bannermana klanu Csák.<ref name="Kristó" /> Ich syn Stephen Sternberg (lub „Czech”) odziedziczył później władzę nad Csák z powodu braku bezpośredniego dorosłego mężczyzny po śmierci III. Máté w 1321 r.<ref name="Kristó" />
  
 
==Kariera==
 
==Kariera==

Wersja z 19:33, 23 lip 2020

Preceded by Reynold Básztély Master of the stewards 1275–1276 Succeeded by Reynold Básztély

Preceded by Reynold Básztély Master of the stewards 1276–1279 Succeeded by Peter Csák

Csák I. István (pol. Stefan I Csák) (* ok. 235, † 1279÷83), węgierski arystokrata i właściciel ziemski, który zajmował świeckie pozycje za panowania króla Władysława IV. Jego bratankiem i spadkobiercą był oligarcha Csák III. Máté, który na podstawie przejęć po stryjach stał się de facto władcą jego królestwa niezależnie od króla i przywłaszczył sobie królewskie prerogatywy na swoich terytoriach.

Rodzina

István urodził się w rodzie Csák jako jeden z czterech synów Csák I. Máté, założyciela i pierwszego członka gałęzi w Trencsén, pełnił funkcję skarbnik królewski (1242-1245) i Małgorzaty (Margit) z niezidentyfikowanej rodziny szlacheckiej.[1] Jego braćmi byli: I. Mark, ispán komitatu Hont w 1247 r. (brak dalszych informacji na jego temat); II. Máté, wybitny dowódca i palatyn (1278-1280; 1282-1283); I. Péter, który również zajmował potężne pozycje, w tym był palatynem (1275–1276; 1277; 1278; 1281), a ponadto był ojcem III. Máté.[2] Miał także młodszą siostrę, która poślubiła morawskiego szlachcica Zdzisława Sternberga, lojalnego bannermana klanu Csák.[2] Ich syn Stephen Sternberg (lub „Czech”) odziedziczył później władzę nad Csák z powodu braku bezpośredniego dorosłego mężczyzny po śmierci III. Máté w 1321 r.[2]

Kariera

István został po raz pierwszy wspomniany w przywileju królewskim wydanym w 1260 roku. Zgodnie z tym poprzednio zajmował wioskę Tata z miejscowego opactwa benedyktynów. Papież Innocenty IV, który zmarł w 1254 r., Polecił biskupowi Veszprém Kaplony Zlaudus odzyskać posiadłość dla Kościoła rzymskokatolickiego. Tak więc akt tyraniczny Istvána miał miejsce w 1254 r. lub wcześniej, więc mógł urodzić się około 1235 r. István jednak nie oddał posiadłości prawowitemu właścicielowi aż do 1260 r., W wyniku następcy Innocentego papież Aleksander IV zapytał króla węgierskiego Belę IV zmusić go.[2]

On, wraz z Mateuszem II i Piotrem I, był wpływowym zwolennikiem księcia Istvána, który zbuntował się przeciwko swojemu ojcu, VI. Béli i przejął rząd Transylwanii w latach 60. W tym czasie István I. Csák pełnił funkcję podczaszy królewski na dworze książęcym Stefana w 1263 r.[3] Po koronacji Władysława IV został mianowany ispánem z komitatu Trencsén w 1272 r. (według historyka Gyuli Kristó).[2] Jednak Attila Zsoldos zidentyfikował Rátót Istvána jako szlachetnego człowieka, który sprawował urząd w pierwszym roku mniejszego Władysława.[3] Nie ma zapisów, że osiągnęliby oni urząd za panowania V. Istvána (1270-1272), którego wiernie wspierali w wojnie domowej między ojcem i synem. W 1275 r. István był z pewnością ispánem komitatu Trencsén.[3] Następnie pełnił funkcję podczaszy królewski w latach 1275–1276. Poza tym pełnił również funkcję ispána z komitatu Bars (1275–1276), Bánya (1275) i Szolgagyőr (1276). Został na krótko zastąpiony przez Básztély Reynold w 1276 r., Ale powrócił na stanowisko do tego samego roku i piastował urząd do 1279 r. Był także ispánem komitatu Pozsony (1277–1279). Jego następcą został jego młodszy brat Piotr I na obu pozycjach.[3] Według Zsoldosa można sobie wyobrazić, że István był także Skarbnik królewski (1273) i ispánem komitatu Sopron (1280).[3]

Ostatnia wzmianka o jego nazwisku ma miejsce w 1279 r., gdy Władysław IV nazwał go „magistrem” Istvánem, synem mistrza Máté z klanu Csáka, jako „ukochanego i wiernego barona” (łac .: Stephanus filius magistrate Mathey de gatunek Chak dilectus et fidelis bar noster). Szczepan nie miał dzieci, w wyniku czego Mateusz III odziedziczył jego własność, która później stała się największym wrogiem Karola I podczas wojny króla z oligarchami i dla zjednoczonego królestwa.[2]

Posiadłości

Plik:Hrušov Castle (P0182).jpg
The ruins of Hrussó (Hrušov) Castle

Stephen I był właścicielem ziemskim w pobliżu Almásfüzitő w 1269 roku. Wraz z Mateuszem II i Piotrem I zaczął nabywać dobra w północno-zachodniej części Węgier i opuścił starożytne posiadłości z rodzaju w powiecie Fejér (np. Csákvár). Za rządów Béli IV przekroczył już Dunaj, ponieważ król podarował mu Palást, hrabstwo Hont (dziś: Plášťovce, Słowacja). Stephen zamienił swoją ziemię w Hetény, hrabstwo Komárom (dziś: Chotín, Słowacja) na Kistapolcsány, hrabstwo Bars (dziś: Topoľčianky, Słowacja) i 100 marek. Przed 1274 r. Był także właścicielem Maholi, Vojkóc (dziś: Volkovce, Słowacja) i Tajny (dziś część Tajnej, Słowacja), jednak te dobra i 50 marek zostały sprzedane przez Szczepana dla ziem zamkowych wojowników w Bori (dziś: Bory , Słowacja).[2]

Stephen próbował ustanowić swoją władzę w słabo zaludnionej północnej części hrabstwa Bars. Być może był to szlachcic, który zbudował zamek Hrušov pod Szkicó (dziś: Skýcov, Słowacja), który stał się jego centrum. Król Władysław IV przekazał Ugrócię (dziś: Veľké Uherce, Słowacja) i Dziewczynę (dziś: Oslany, Słowacja) w 1274 r., Wydłużoną i ciągłą dominację w hrabstwie North Bars.[2]

Przypisy

  1. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 219.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Kristó, Gyula (1986). Csák Máté [Mateusz Csák]. Magyar História, Gondolat. Budapest. str. 31-32, 50, 199.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 55, 71, 214, 310.

Źródła

  • Kristó, Gyula (1986). Csák Máté [Mateusz Csák]. Magyar História, Gondolat. Budapest. ISBN 963-281-736-2.
  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Życiorys

István Csák I. († 1279–83) jest członkiem trenczeńskiego oddziału rodziny Csáków, synem Mateusza I oraz wujem znanego pana prowincji Máté Csáka. Joiner, kapelan kilku hrabstw. Certyfikaty są od 1254 do 1279. Nie wiemy o jego dzieciach.[1]

Élete

Nic nie wiemy o działalności jego najstarszego brata, Marka, ale znamy jego potomstwo. On i jego dwaj bracia, Matthew i Peter, prowadzili agresywną politykę przejęć. Jego nazwa jest po raz pierwszy wspomniana w akcie z 1260 r., Zgodnie z którym IV. Papież Ince zlecił biskupowi Veszprémowi odzyskanie wioski Tata dla benedyktyńskiego opactwa Tata, które Stephen przymusowo im odebrał. Zgodnie z tym Stephen musiał urodzić się najpóźniej około 1235 roku. Jej matka miała na imię Margaret. Szczepan nie zwrócił nieruchomości, więc IV. Papież Aleksander IV. Béla zwrócił się do króla węgierskiego, aby go przekonać. W 1269 r. Był właścicielem na granicy Füzitő. IV. Bela otrzymał darowiznę z hrabstwa Hont przed 1270 r., A Komet Hetény stał się jego, ale wymienił ją na Bar Kistapolcsány. W 1274 r. Zastąpił wówczas należący do Bars County Mahola, Valkóc i Tajna kosztem 50 marek dla ziem poddanych zamku Bori w North Barsi, gdzie otrzymał ziemię IV. Laszlo. Z tego wszystkiego wydaje się, że chciał założyć swoją kwaterę główną na północy Bars, ponieważ zmienił tutaj swoje rozproszone posiadłości. Najprawdopodobniej zbudował zamek Russo kilka kilometrów od Boru. IV. W 1274 roku László podarował dziewczynie Ugróc, która należała do dziewczyny, która otoczyła tutaj posiadłość Istvána. Podczas ceremonii wręczenia nagrody László Kun wspomina Istvána Kun jako czcigodnego, ukochanego i wiernego barona.[1]

W 1272 r. István był ponownie Hiszpanem Trenczyna, aw 1275 r. Był także Barkiem Barcelony. Od grudnia 1275 r. Przez pół roku był stolarzem, a kiedyś barsi, czasem kopalnią, a czasem biskupem-sługą. Od końca 1277 r. Do kolejnych pół roku był stolarzem i kapelanem powiatu bratysławskiego.[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kristó Gyula. Családja eredete, Csák Máté (Magyar história). Gondolat Budapest 1983. ISBN 963-281-736-2

Csák I. István (węg.)
Stefan I Csák (pol.)

Ban Severin
Podczaszy królewski
Ban Severin
Okres od ok.1243
Poprzednik brak informacji
Następca brak informacji
Podczaszy królewski
Okres od 1275
do 1279
Poprzednik brak informacji
Następca Básztély II. Rénold
Dane biograficzne
Klan Csák
Rodzina Trencséni
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny ok.1235
Śmierć między 1279 a 1283
Ojciec I. Máté
Matka Nn Margit
Rodzeństwo I. Márk
II. Máté
I. Péter
siostra
Żona Győr N
Dzieci brak