Kán IV. László: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 79: | Linia 79: | ||
== Źródła == | == Źródła == | ||
| − | * Bárány, Attila (2011). ''Debreceni Dózsa küzdelme a bihari oligarchákkal'' [''Walka Dózsy Debreceniego z oligarchami w Bihar'']. W: Bárány, Attila; Papp, Klára; Szálkai, Tamás. ''Debrecen város 650 éves. Várostörténeti tanulmányok''. | + | * Bárány, Attila (2011). ''Debreceni Dózsa küzdelme a bihari oligarchákkal'' [''Walka Dózsy Debreceniego z oligarchami w Bihar'']. W: Bárány, Attila; Papp, Klára; Szálkai, Tamás. ''Debrecen város 650 éves. Várostörténeti tanulmányok''. University of Debrecen, Történelmi Intézet. str. 75–126. |
* Kristó, Gyula (2003). ''Early Transylvania (895–1324)''. Lucidus Kiadó. ISBN 963-9465-12-7. | * Kristó, Gyula (2003). ''Early Transylvania (895–1324)''. Lucidus Kiadó. ISBN 963-9465-12-7. | ||
Wersja z 06:10, 26 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kán IV. László (* nieznana, † nieznana), węgierski szlachcic, za czasów króla Węgier Karola I. Syn oligarchy Władysława III Kána, faktycznego władcy Siedmiogrodu od 1295 r. aż do jego śmierci. Po śmierci ojca w 1314 lub 1315 r. Władysław IV ogłosił się wojewodą siedmiogrodzkim, który to tytuł używał nawet król Węgier Karol I, odnosząc się do niego w dokumencie z 12 sierpnia 1315 r.[1] Mikołąj Pók, wojewoda powołany przez monarchę, nie mógł objąć urzędu. Wkrótce jednak Władysław IV został przyćmiony przez innego zbuntowanego oligarchę, Ákosa II Mojsa, zięcia Jakuba Borsy.[2] Mojs II pokonał wojewodę Póka, który rozpoczął królewską kampanię przeciwko oligarchom z Siedmiogrodu. Później synowie Kána ponieśli ciężką klęskę w bitwie pod Dévą w 1317 r. W 1321 r. nowy wojewoda Karola, Tomasz I Szécsényi, zdobył Csicsó (dzisiejsze Ciceu-Corabia w Rumunii), jako ostatnią fortecę synów Władysława III Kana[3] Jednak do końca lat trzydziestych XIV wieku synowie Kána (Władysław IV i jego imiennik brat Władysław V) stanowili poważne zagrożenie dla władzy królewskiej Karola I poprzez ciągłe grabieże i najazdy[4]. Cieszyli się także poparciem Basaraba I z Wołoszczyzny[5]. Przodkowie
PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||