Węgierscy oligarchowie: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 25 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1w]]
+
[[Kategoria:0]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Tartom%C3%A1ny%C3%BAr
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Tartom%C3%A1ny%C3%BAr
Linia 19: Linia 19:
 
  |
 
  |
  
[[Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg|thumb|left|300px|Suwerenne terytoria ''królewiąt'' na Węgrzech na początku XIV wieku]]
+
'''Oligarcha''' − ''pan prowincjonalny'' oznacza szlachcica, ''małego króla'', który rządził autonomicznie nad większą częścią kraju. Zwykle korzystał także z przywilejów królewskich, niezależnie od aprobaty króla. Okres świetności oligarchów na Węgrzech przypadał na okres między najazdem Tatarów a śmiercią [[Csák III. Máté|Mateusza III Csáka]]. Ta epoka jest czasami określana jako „anarchia feudalna”, nawiązująca do osłabienia władzy centralnej (królewskiej).
  
A '''tartományúr''' (vagy oligarcha) szó egy nagyobb országrészen önhatalmúlag uralkodó főnemest, '''kiskirályt''' jelent. Rendszerint királyi [[Kiváltság|privilégium]]okat is használt, függetlenül a [[király]] jóváhagyásától. Magyarországon az '''oligarchák''' fénykora a [[tatárjárás]] és [[Csák Máté (trencséni tartományúr)|Csák Máté]] halála közötti időszakban volt. Ezt a korszakot néha "feudális anarchiának" is nevezik, utalva a központi (királyi) hatalom meggyengülésére.
+
== Średniowieczni oligarchowie węgierscy ==
  
== Középkori magyar oligarchák ==
+
[[Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg|thumb|600px|Suwerenne terytoria ''królewiąt'' na Węgrzech na początku XIV wieku]]
  
* [[Aba Amadé]]<ref>{{CitLib |aut= |tit=[[Uj Idők lexikona]] I–XXIV. |loc=Budapest |red=Singer és Wolfner Irodalmi Intézet Rt. |ann=1936–1942}}</ref> ([[Górne Węgry]])
+
* [[Aba Amadé]]<ref>''[https://hu.wikipedia.org/wiki/Uj_Id%C5%91k_lexikona Uj Idők lexikona]'' I–XXIV. Budapest: Singer és Wolfner Irodalmi Intézet Rt. 1936–1942. </ref> ([[Górne Węgry]])
 
* [[Ákos I. István]] ([[Borsod]])
 
* [[Ákos I. István]] ([[Borsod]])
 
* [[Babonić IV. István]] ([[Dolna Slawonia]])
 
* [[Babonić IV. István]] ([[Dolna Slawonia]])
Linia 33: Linia 33:
 
* [[Stefan Dragutin]] ([[Realm of Stefan Dragutin|Dolna Syrmia]])
 
* [[Stefan Dragutin]] ([[Realm of Stefan Dragutin|Dolna Syrmia]])
 
* [[Frangepán Duim]] ([[Dalmacja]])
 
* [[Frangepán Duim]] ([[Dalmacja]])
* [[Gutkeled Joakim]] ([[]])
+
* [[Gutkeled Joakim]]
 
* [[Kán III. László]] ([[Siedmiogród]])
 
* [[Kán III. László]] ([[Siedmiogród]])
* [[Kőszegi Henrik]] (Southern [[Transdanubia]])
+
* [[Kőszegi Henrik]] (południowe [[Zadunaje]])
* [[Kőszegi Iván]] (Western [[Transdanubia]])
+
* [[Kőszegi Iván]] (zachodnie [[Zadunaje]])
* [[Pók Miklós]] ([[Partium]])
+
* [[Pok Miklós]] ([[Partium]])
 
* [[Rátót II. Domokos]] ([[Nógrád]])</small>
 
* [[Rátót II. Domokos]] ([[Nógrád]])</small>
 
* [[Šubić Pál]] ([[Chorwacja]], [[Banat Bośni]])
 
* [[Šubić Pál]] ([[Chorwacja]], [[Banat Bośni]])
 
* [[Vejtehi Tivadar]] ([[Banat Severin]])
 
* [[Vejtehi Tivadar]] ([[Banat Severin]])
  
== Przypisy ==
+
== ''Lojalni oligarchowie'' według Attili Zsoldosa ==
{{izvori}}
 
 
 
 
 
[[Kategória:Magyar feudalizmus]]
 
[[Kategória:Társadalmi rétegek]]
 
 
 
 
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Cs%C3%A1k_Ugrin_(orsz%C3%A1gb%C3%ADr%C3%B3)
 
|autorzy = https://hu.wikipedia.org/w/index.php?title=Cs%C3%A1k_Ugrin_(orsz%C3%A1gb%C3%ADr%C3%B3)&action=history
 
|nota    = węgierski
 
}}
 
{|
 
|
 
|}
 
{|
 
|-style="vertical-align:top;"
 
|
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[brak informacji]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Ban Severin]]<br>(ok.1268)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[brak informacji]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Monoszló III. Miklós]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Koniuszy królewski]]<br>(1273)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[brak informacji]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Gutkeled Pál]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Ban Severin]]<br>(ok.1274-1275)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Gutkeled Pál]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Csák II. Máté]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Wojewoda Siedmiogrodu]]<br>(1275)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Kán II. László]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Geregye Miklós]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Sędzia królewski]]<br>(1275-1276)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Mojs, syn Mojsa]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Kán II. László]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Wojewoda Siedmiogrodu]]<br>(1276)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Csák II. Máté]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Kökényes-Radnót II. Mikod]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Ban Severin]]<br>(1276)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Gutkeled Pál]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Kőszegi Iván]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Skarbnik królewski]]<br>(1277-1279)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Aba II. Lőrinc]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[brak informacji]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Ban Maczwy]]<br>(1279)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Kun Erzsébet]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Péter (podczaszy)]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Sędzia królewski]]<br>(1304?-1311?)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Csák János]]
 
}}
 
 
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Kőszegi III. Miklós]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Skarbnik królewski]]<br>(1307-1309)
 
|współrządzący      =
 
|następca          = [[Csák III. Máté]]
 
}}
 
{|
 
|
 
|}
 
[[Gutkeled II. Miklós|II Miklós/Nikola II.]]<br>[[Gutkeled Joakim|Joakim Pektar]]<br>I. István/Stjepan II.<br>Pál <br>
 
Miklós Gutkeled (hu) (†1288), juge suprême du Royaume de Hongrie, voïvode de Transylvanie.<br>
 
Joakim Gutkeled (hu) (†1277), ban de Slavonie, maître du trésor.<br>
 
István Gutkeled (hu) (†1280), juge suprême de Hongrie.
 
 
 
'''Csák III. Ugrin''' Ugrin (*Ugron przed 1240, † 1311), węgierski szlachcic z rodu [[Csák]]ów, [[Ban Severin]] (1268) za panowania króla Węgier [[IV. Béla| Béli IV], Nie sprawował urzędu krajowego za panowania [[V. István magyar király|Stefana V]]. Za panowania [[IV. László|Władysława IV]] był [[koniuszy|koniuszym królewskim]] (1272–1274), [[ispán]]em  komitatu [[Szerém]] (1272–1273), '''banem tytularnym''', [[sędzia|sędzią królewskim]] (1275), [[wojewoda|wojewodą Siedmiogrodu]] (1275–1276), [[ispán]] komitatu [[Bánya]] (1277), [[Ban Maczwy|banem Maczwy]] i [[Ban Bośni|banem Bośni]] (1278–1279). Za panowania [[III. András|Andrzeja III]] był [[ispán]]em komitatu [[Pozsega]] (1293). W 1298 r. król nazwał go „najbardziej '''zaproszonym'''” baronem. Podczas ''[[interregnum]]'' był „strażnikiem” i „najwierniejszym baronem” [[Karol Robert|Karola Roberta]]. Ponownie został [[ispán]]em komitatu [[Szerém]] i [[tárnokmester]] (1306–1309).
 
 
 
<small><small>''Tekst pochyłą czcionką'''''Csák nembeli Ugrin''' (''Ugron''; [[1240]] előtt – [[1311]]) országbáró (– ''barones regni''), a [[Csák nemzetség]] tagja. [[IV. Béla magyar király|IV. Béla]] uralkodása alatt [[Szörényi bánság|szörényi bán]] (1268). [[V. István magyar király|V. István]] alatt nem töltött be országos tisztséget. [[IV. László magyar király|IV. László]]  alatt [[lovászmester]] (1272–1274), [[Szerém vármegye|szerémi]] [[ispán]] (1272–1273), címzetes bán, [[országbíró]] (1275), [[erdélyi vajda]] (1275–1276), [[Bánya várispánság|bányai]] ''(banai)'' ispán (1277), [[tárnokmester]] (1277–1279), majd [[Macsói bánság|macsói]] és [[Boszniai bánság|boszniai]] bán (1278–1279). [[III. András magyar király|III. András]] alatt [[Pozsega vármegye|pozsegai]] ispán (1293). 1298-ban a király a „leghívebb” bárójának nevezte. Az interregnum idejében Károly Róbert „gyámja” és „leghűségesebb bárója”, ismét szerémi ispán és tárnokmester (1306–1309). </small></small>
 
 
 
Współczesne mu zapisy obejmują nazwiska ''Ugrinius'', ''Ugrinus'', ''Wgrinus'', ''Wgrino'', ''Vgrini'', dla których przez resztę życia stosował przedrostek ''filius Pous''.
 
 
 
<small><small>A korabeli iratokban ''Ugrinius'', ''Ugrinus'', ''Wgrinus'', ''Wgrino'', ''Vgrini'' neveken fordul elő, melyhez élete végéig a ''filius Pous'' előnevet használta. </small></small>
 
 
 
== Pályája, birtokügyei ==
 
== Twoja kariera, majątek ma znaczenie ==
 
 
 
Ugrina spotykamy po 1240 r., a w pierwszym przypadku w 1268 r. jako [[Ban Severin|bana Severin]]. W tym czasie miał dwóch synów, a jeden z jego oficerów przekazał dwa majątki Denisa, syna Arnata Zsadány, komitatowi [[Nógrád]] (obecnie Felső i Alsópetény), '''w granicach dziadka i ojca'''. [1]
 
 
 
<small><small>Ugrinnal 1240 után, első esetben 1268-ban szörényi bánként találkozunk. Ekkor már két fia is van, és egyik tisztjének a Zsadány nembeli Arnat fia Dénesnek a Nógrád megyében lévő Petény (jelenleg [[Felsőpetény|c]]- és [[Alsópetény]]) nevű két birtokát azokkal a határokkal adományozta el, amelyekben nagyatyja és atyja is bírta.<ref name="Wertner"/> </small></small>
 
 
 
Po śmierci Beli IV, Ugrin nie pełnił żadnego urzędu państwowego za panowania [[V. István|Stefana V]]. Prawdopodobnie było to spowodowane jego stanowiskiem podczas konfliktu dwóch królów [1].
 
 
 
<small><small>IV. Béla halála után [[V. István magyar király|V. István]] alatt nem viselt országos hivatalt, ennek oka valószínűleg a két király szembenállása idején képviselt pártállása lehetett.<ref name="Wertner"/> </small></small>
 
 
 
Po objęciu tronu przez [[IV. László|Władysława IV]] ponownie był [[sędzia|sędzią królewskim]], od 27 listopada 1272 r. do 1274 r., a od 1 grudnia 1272 r. do 27 września 1273 r. [[ispán]]em komitatu [[Szerém]]. Jako lovászmester potwierdza swoją nadaną w 1268 r. '''posiadłość osmańską''', w której po raz pierwszy nazywa siebie jako ''Mistrz Ugrin, syn Pousa z rodziny Csáków'' [1].
 
 
 
<small><small>[[IV. László magyar király|IV. László]] trónra lépésekor újra országnagy, 1272. november 27-től 1274-ig lovászmester és mellette 1272. december 1-től, 1273 szeptember 27-ig szerémi ispán is. Mint lovászmester erősíti meg a petényi birtokról szóló 1268. évi adományozását, ezen oklevélben nevezi magát először a Csák nembeli Pous fia Ugrin mesternek.<ref name="Wertner"/> </small></small>
 
 
 
Jesienią 1273 r. '''[M 5]''' Mojs był z palatynem, a później Simon zastępcą sędziego Börd '''(kto)?''' zbuntował się przeciwko Władysławowi IV. [1] [2] 17 października 1273 r. w Budzie król nazywa '''Ugrina''' niewiernym i przekazuje '''jego''' pałac w Ostrzyhomiu jako '''biskup''' Budy za '''jego''' długi [3]. Niemniej jednak w 1275 r. Ugrin nadal był [[sędzia|sędzią królewskim]] i tytularnym banem, a pałac Ostrzyhom '''pozostał'''. 2 grudnia 1275 r. otrzymał funkcję [[wojewoda|wojewody Siedmiogrodu]], które pełnił tylko do pierwszej połowy 1276 r. Od 10 listopada 1277 r. do 29 marca 1279 r. był '''porucznikiem królewskim''', a w 1277 r. był '''małżonkiem''' komitatu [[Bánya]] ''(Bana)''. W latach 1278–1279 był [[Ban Maczwy|banem Maczwy]] i [[Ban Bośni|banem Bośni]]. Pod koniec marca 1278 roku sprzedał swój pałac w Ostrzyhomiu miejscowej kapitule, a wiosną 1280 roku sprzedał pozostałą część swojej posiadłości w Petény [[ispán]]owi Erdő z rodziny [[Zsombor]] [1].
 
 
 
<small><small>1273 őszén<ref group=m>Wertner az eseményt 1275 első felére tette (a korábbi Moys nádorról írt tanulmányában foglaltakkal egyezően).</ref> Mojs volt nádorral és bördi Simon későbbi alországbíróval együtt IV. László ellen fellázadt.<ref name="Wertner"/><ref name="Karácsonyi"/> 1273. október 17-én Budán, a király hűtlennek nevezi és esztergomi palotáját tartozásai fejében Walter budai ispánnak adományozza.<ref>{{cite book |author= Csánky Dezső |authorlink= Gárdonyi Albert |title= Budapest történetének okleveles emlékei. Monumenta diplomatica civitatis Budapest, I. (1148-1301). |publisher= Budapest |year= 1936.}}</ref> Ennek ellenére 1275-ben mégis országbíró és címzetes bán, és az esztergomi palota is a birtokában maradt. 1275. december 2-án megkapta az erdélyi vajdaságot, amelyet csak rövid ideig, 1276 első feléig töltött be. 1277. november 10-től, 1279. március 29-ig királyi tárnokmester, és mellette 1277-ben Bánya ''(Bana)'' megye ispánja is. 1278-tól, 1279-ig [[Macsói bánság|macsói és boszniai bán]]. 1278. március végén adta el az Esztergomban lévő palotáját az esztergomi káptalannak, 1280 tavaszán pedig a petényi birtokának még meglévő részét értékesítette a [[Zsombor nemzetség|Gyula-Zsombor nembeli]] Erdő ispánnak.<ref name="Wertner"/> </small></small>
 
 
 
 
 
Po 1279 roku, Władysław IV odwołał go ze wszystkich funkcji, jego nazwisko pojawia się tylko w sprawach majątkowych.
 
 
 
<small><small>1279 után, IV. László alatt már nem viselt országos tisztséget, neve csak birtokügyekben fordul elő. </small></small>
 
 
 
Latem 1280 r. król László wspomina o [[Kacsics Miklósie|Mikołaju Kacsics]], syna Eustachego (Leustáka), którego przodkowie byli zaangażowani w zabójstwo królowej [[Gertruda|Gertrud]] i stracili majątek w komitacie [[Nógrád]] w Losonc. Według króla Mikołaj odrestaurował majątek Losonc na prośbę Ugrina (syna Pousa). W 1284 r., '''jako syn mistrza Pousa mistrza Csáka''', Ugrin oświadczył, że starodawna posiadłość Kenéza, położona wzdłuż Gyöngyös w komitacie [[Vas]], zostanie przekazana banowi Tivadar jako nagroda za jego usługi, a król Władysław '''opuścił''' darowiznę 27 maja. W 1287 r. osiągnięto porozumienie między Ugrinem a '''Kutami''' komitatu [[Zala]] w sprawie niektórych posiadłości w pobliżu Drawy, co jest znane z ''certyfikacji Kapituły Pozsega''. [1]
 
 
 
<small><small>1280 nyarán említi meg László király, mint a [[Kacsics nemzetség|Kacsics nembeli]] Lesták fia Miklós pártfogóját, akinek ősei [[Gertrúd magyar királyné|Gertrúd királyné]] meggyilkoltatásában részt vettek és azért a Nógrád megyei losonci birtokukat elvesztették. A király szerint, Miklós a losonci birtokot Ugrin (Pous fia) kérésére kapta vissza. 1284-ben mint a Csák nembeli Pous mester fia Ugrin mester kinyilatkoztatta, hogy a Vas megyében a Gyöngyös mentén fekvő Kenéz nevű ősi birtokát szolgálatai jutalmazásául Tivadar bánnak adományozza, az adományozást László király május 27-én hagyta helyben. 1287-ben Ugrin és a Zala megyei Kutasiak között, bizonyos Dráva-melletti birtokokat érintően megegyezés jött létre, melyről a pozsegai káptalan tanúsításából szerezhetünk tudomást.<ref name="Wertner"/> </small></small>
 
 
 
Ugrin nie od razu otrzymał urząd państwowy za czasów [[III. András|Andrzeja III]], ale 11 lipca 1293 r. został [[ispán]]em komitatu [[Pozsega]]. [1]
 
 
 
<small><small>[[III. András magyar király|III. András]] alatt nem kapott ugyan rögtön országos méltóságot, de 1293. július 11-én már [[Pozsega vármegye|Pozsega megye]] ispánja.<ref name="Wertner"/> </small></small>
 
 
 
Zgodnie z listem Andrzeja III z dnia 11 lipca 1293 r .: [4]
 
 
 
<small><small>III. András 1293. július 11-én kelt levele szerint:<ref>{{cite journal | last=Szabó | first=Károly |authorlink=Szabó Károly (történész)|Szabó Károly | title= III. Endre fogsága | journal=Századok | year=1884. | pages= 97-113}}</ref> </small></small>
 
 
 
„... kiedy wysłał Mistrza Ugrina, swojego ukochanego '''wielbiciela''', nad morze przed swoją matką, a niektórzy z nich zostali schwytani przez niewiernych.
 
 
 
      - Komunikat dr Károly Szabó
 
 
 
<small><small>{{idézet|'' … midőn kedvelt hívét Ugrin mestert édesanyja elébe a tengerpartra küldötte, és azt némely hűtlenek foglyul ejtették, Radiszló bán az ő parancsára a hűtlenekkel megütközött, azokat egy rokona és öt szolgája halálával s többek megsebesültével legyőzte, Ugrint kiszabadította … ''|Dr. Szabó Károly közlése}} </small></small>
 
 
 
Potem prawdopodobnie był już w południowej części kraju, w regionie [[Valkó-Szerém]]. 13 lipca 1298 r. Ugrin uzyskał certyfikat Andrzej a III, gdy Tatarzy zostali zaatakowani i zniszczeni w [[Banat Maczwy|banacie Maczwy]], '''mistrz''' Ugrin (syn Pousa) przekroczył Sawę, pokonał wroga i wysłał dwie zabite głowy Tatarów do Budy na dwór królewski. Król podarował Pabart w komitacie [[Valkó]] [[ispán]]owi '''Csák nembeli Orbán ''(Wrbanus)''''', który brał udział w kampanii pod hasłem „zwycięskiego” barona Ugrina, nominowanego do zwycięstwa. [1]
 
 
 
<small><small>Ezt követően valószínűleg már főként az ország déli részén, a valkó-szerémi vidéken tartózkodott. 1298. július 13-án tanúsította III. András, hogy amikor a tatárok [[Macsói bánság|Macsó vidékét]] megrohanták és pusztították, Ugrin mester (Pous fia) a [[Száva|Száván]] átkelt, az ellenséget legyőzte és két megölt tatár fejét [[Buda (történelmi település)|Budára]] a királyi udvarhoz küldte. A Király a győzelem kapcsán „leghívebb bárója“ Ugrin előterjesztésére, a zászlója alatt a hadjáratban részt vett Csák nembeli Orbán ''(Wrbanus)'' ispán fiainak a Valkó megyében fekvő Pabart adományozta.<ref name="Wertner"/> </small></small>
 
 
 
Po śmierci Andrzeja III Ugrin stał się wiernym stronnikiem [[Karol Robert|Karola Roberta]]. 24 sierpnia 1304 r. uczestniczył w zgromadzeniu węgierskich kościelnych i świeckich dostojników ku czci ich króla Karola w Pozsony.
 
 
 
<small><small>III. András halála után [[I. Károly magyar király|Károly Róbert]] rendíthetetlen híve lett. 1304. augusztus 24-én [[Pozsony]]ban részt vett a királyuknak Károlyt elismerő magyar egyházi és világi méltóságok összejövetelén- </small></small>
 
 
 
Ugrin był [[ispán]]em komitatu [[Szerém]] na czas nieokreślony, a od 15 czerwca 1309 r. do 15 czerwca 1309 r. [1] '''[m 6]''' Ponieważ '''zdeprecjonowany''' palatyn nie był w stanie pełnić funkcji pierwszego barona w pierwszej dekadzie XIV wieku, skarbnik tymczasowo wspiął się na szczyt hierarchii. W 1307 król Karol nazwał Ugrina „najbardziej lojalnym baronem swojego kraju” [5]
 
 
 
<small><small>Nem meghatározott időszakban volt [[Szerém vármegye|szerémi]] ispán, 1306-tól 1309. június 15-ig pedig [[tárnokmester]].<ref name="Wertner"/><ref group=m>A Wertner által hivatkozott oklevél keltezése: 1307. szeptember 3. ; Engel Pál archontológiája szerint Ugrin 1307-től töltöttbe be a tárnokmesteri méltóságot. Engel Pál: ''Magyarország világi archontológiája 1301-1457. I.'' MTA Történettudományi Intézete, Bp. 1996, (História Könyvtár. Kronológiák, adattárak 5.). 36. o.</ref> Mivel a leértékelődött nádori poszt a 14. század első évtizedében nem tölthette be az első bárói tisztség funkcióját, Csák Ugrin méltósága, a tárnokmesterség emelkedett ideiglenesen a hierarchia élére. Károly király 1307-ben „országa leghűségesebb bárójaként" nevezete meg Ugrint.<ref name="Kristó-1">{{cite journal | last=Kristó | first=Gyula |authorlink=Kristó Gyula | title= I. Károly főúri elitje (1301 – 1309) | journal=Századok | year=1999. | pages= 41-62}}</ref> </small></small>
 
 
 
== ''Lojalni oligarchowie'' według Attili Zsoldosi ==
 
 
 
[[Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg|bélyegkép|jobb|Csák Ugrin feltételezett tartományurasága [[Hóman Bálint]] térképe nyomán]]
 
  
 
[...]
 
[...]
  
[[Zsoldos Attila|Attila Zsoldos]] w ''Hűséges oligarchák'' po raz pierwszy w badaniu z 2012 r. rozróżnił „'''oligarchę'''” od „''prowincjała''” działającego w imieniu króla. Według niego Ugrin Csáka należały do kategorii '''prowincjałów''', ponieważ w swojej prowincji od Temesváru do Pozsegę zezwolił na funkcjonowanie władzy króla (np. sprawiedliwość królewską; darowizny majątku, cła, zwolnienia podatkowe i przypadki, w których jeśli ktoś zmarł bez spadkobiercy to jego ziemie przypadały koronie). Zsoldos oparł swoje ustalenia na źródłach pierwotnych. W te myśli Zsoldosa „władca prowincji” nie jest już synonimem dotychczas używanego oligarchy, ale nową koncepcją. W tym nowym sensie władca prowincji: „w średniowiecznym królestwie węgierskim jest to zinstytucjonalizowana władza, która jest jedynym przedstawicielem woli królewskiej na terytoriach wielu komitatów”, podczas gdy skonfrontowany z nią oligarcha jest „władcą prowincji, który wyłącza władzę królewską ze swojej prowincji”. Według Zsoldosa rządy prowincji harmonijnie wpisują się w tradycyjny porządek '''państwowy''' w tym kraju. Stało się dysharmonią, a zatem elementem, który należy wyeliminować, '''gdy władca prowincji zostanie oligarchą'''. Według niego potwierdza to również fakt, że po śmierci Ugrina w 1311 r. jego syn [[Csák Miklós|Mikołaj]], w przeciwieństwie do synów innych oligarchów, nie zbuntował się przeciwko Karolowi Robertowi. Po 1311 r. w prowincji Ugrina nie przeszkadzano nowym królewskim [[ispán]]om [19].
+
[[Zsoldos Attila|Attila Zsoldos]] w ''Hűséges oligarchák'' po raz pierwszy w badaniu z 2012 r. rozróżnił „''oligarchę''” od „''prowincjała''” działającego w imieniu króla. Według niego Ugrin Csáka należały do kategorii ''prowincjałów'', ponieważ w swojej prowincji od [[Temesvár]]u do [[Pozsega|Pozsegę]] zezwolił na funkcjonowanie władzy króla (np. sprawiedliwość królewską; darowizny majątku, cła, zwolnienia podatkowe i przypadki, w których jeśli ktoś zmarł bez spadkobiercy to jego ziemie przypadały koronie). Zsoldos oparł swoje ustalenia na źródłach pierwotnych. W te myśli Zsoldosa „władca prowincji” nie jest już synonimem dotychczas używanego oligarchy, ale nową koncepcją. W tym nowym sensie władca prowincji: „w średniowiecznym królestwie węgierskim jest to zinstytucjonalizowana władza, która jest jedynym przedstawicielem woli królewskiej na terytoriach wielu komitatów”, podczas gdy skonfrontowany z nią oligarcha jest „władcą prowincji, który wyłącza władzę królewską ze swojej prowincji”.<ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila. Hűséges oligarchák, ''A történettudomány szolgálatában: Tanulmányok a 70 éves Gecsényi Lajos tiszteletére''. Magyar Országos Levéltár, str. 347–354. (2012). ISBN 978-963-7228-34-6</ref> Według Zsoldosa rządy prowincji harmonijnie wpisują się w tradycyjny porządek państwowy w tym kraju. Stało się dysharmonią, a zatem elementem, który należy wyeliminować, gdy władca prowincji zostanie oligarchą. Według niego potwierdza to również fakt, że po śmierci Ugrina w 1311 r. jego syn [[Csák Miklós|Mikołaj]], w przeciwieństwie do synów innych oligarchów, nie zbuntował się przeciwko Karolowi Robertowi. Po 1311 r. w prowincji Ugrina nie przeszkadzano nowym królewskim ''[[ispán]]om'' <ref name="Zsoldos"/>.
 
 
<small><small>Zsoldos Attila ''Hűséges oligarchák'' c. 2012-es tanulmányában első ízben tett különbséget "oligarcha" és "tartományúr" között. Szerinte Csák Ugrin azért tartozik a tartományúr kategóriába, mert az általa uralt, [[Temesvár]]tól [[Pozsega|Pozsegáig]] terjedő tartományában teret engedett a király hatalmi jogainak (pl. királyi igazságszolgáltatás; birtokok, vámok, adómentességek adományozása, és olyan esetek is ismertek, amikor az Ugrin tartományában örökös nélkül elhunyt birtokos földjei a koronára háramlottak). Megállapításait elsődleges forrásokkal (oklevelekkel) igazolta. De Zsoldos ezen állításában a „tartományúr” már nem az eddig használt oligarcha szinonimája, hanem új fogalom. Az új értelemben a '''tartományúr''': „a középkori Magyar Királyságban olyan intézményesült hatalom, mely többmegyényi területen a királyi akarat egyetlen képviselője”, az ezzel szembeállított '''oligarcha''' viszont „az a tartományúr, aki a királyi hatalmat kizárja a tartományából és funkcióit önkényesen gyakorolja”.<ref name="Zsoldos">{{cite book |last=Zsoldos |first=Attila |editor1-last=Baráth |editor1-first=Magdolna |editor2-last=Molnár |editor2-first=Antal |title=A történettudomány szolgálatában: Tanulmányok a 70 éves Gecsényi Lajos tiszteletére |publisher=[[Magyar Országos Levéltár]] |year=2012 |pages=347–354 |chapter=Hűséges oligarchák|isbn=978-963-7228-34-6|ref=harv|language=}}</ref> Zsoldos szerint a tartományuraság harmonikusan illeszkedett az ország kormányzásának hagyományos rendjébe. Diszharmonikus és ezért kiiktatandó elemmé akkor vált, amikor a tartományúrból oligarcha lett. Szerinte ezt támasztja alá az is, hogy Ugrin 1311. évi halála után fia, Miklós – más oligarchák fiaitól eltérően – nem lázadt fel Károly Róbert ellen. Csák Ugrin tartománya 1311 után akadálytalanul került új királyi ispánok irányítása alá.<ref name="Zsoldos"/> </small></small>
 
 
 
W swojej pracy w 2012 r. [[Csukovits Enikő|Enikő Csukovits]] wspomina także o prowincji Ugrina z siedzibą w Újlaku. [7]
 
 
 
<small><small>2012. évi munkájában [[Csukovits Enikő]] is megemlíti Csák Ugrin tartományát, Újlak központtal.<ref name="Csukovits"/> </small></small>
 
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
 
{{izvori}}
 
{{izvori}}
  
== Megjegyzések ==
 
{{megjegyzések}}
 
 
== Jegyzetek ==
 
{{források}}
 
 
== További információk ==
 
 
|
 
{{Urzędnik infobox
 
|urzędnik          = Csák III. Ugrin
 
|imiona            =
 
|tytulatura        = Ban Severin<br>Koniuszy królewski<br>Wojewoda Siedmiogrodu<br>Sędzia królewski<br>Skarbnik królewski<br>Ban Maczwy
 
|grafika          =
 
|opis grafiki      =
 
|herb              =
 
|opis herbu        =
 
|faksymile        = Csák_Ugrin_1274._évi_névhasználata.JPG
 
|opis faksymile    = Podpis sędziego Csáka III Ugrin
 
|dewiza            =
 
 
|1. tytuł          = [[Ban Severin]]
 
|1. od            = <small><small><small>(1) </small>ok.1268, <small>(2) </small>ok.1274, <small>(3) </small>1276</small></small>
 
|1. do            = <small><small>(1) </small>1268, <small>(2) </small>1275, <small>, <small>(3) </small>1276</small>
 
|1. powołanie      =
 
|1. poprzednik    = <small>1. </small>[[brak informacji]]<br><small>2. </small>[[Gutkeled Pál]]<br><small>3. </small>[[Kökényes-Radnót II. Mikod]]
 
|1. następca      = <small>1. </small>[[brak informacji]]<br><small>2. </small>[[Gutkeled Pál]]<br><small>3. </small>[[Gutkeled Pál]]
 
 
|2. tytuł          = [[Koniuszy królewski]]
 
|2. od            = 1273
 
|2. do            =
 
|2. powołanie      =
 
|2. poprzednik    = [[Monoszló III. Miklós]]
 
|2. następca      = [[brak informacji]]
 
 
|3. tytuł          = [[Wojewoda Siedmiogrodu]]
 
|3. od            = <small>(1) </small>1275, <small>(2) </small>1276
 
|3. do            = <small>(1) </small>1275, <small>(2) </small>1276
 
|3. powołanie      =
 
|3. poprzednik    = <small>1. </small>[[Csák II. Máté]]<br><small>2. </small>[[Kán II. László]]
 
|3. następca      = <small>1. </small>[[Kán II. László]]<br><small>2. </small>[[Csák II. Máté]]
 
 
|4. tytuł          = [[Sędzia królewski]]
 
|4. od            = <small>(1) </small>1275, <small>(2) </small>1304?
 
|4. do            = <small>(1) </small>1276, <small>(2) </small>1311?
 
|4. powołanie      =
 
|4. poprzednik    = <small>1. </small>[[Geregye Miklós]]<br><small>2. </small>[[Péter (podczaszy)]]
 
|4. następca      = <small>1. </small>[[Mojs, syn Mojsa]]<br><small>2. </small>[[Csák János]]
 
 
|5. tytuł          = [[Skarbnik królewski]]
 
|5. od            = <small>(1) </small>1277, <small>(2) </small>1307
 
|5. do            = <small>(1) </small>1279, <small>(2) </small>1309
 
|5. powołanie      =
 
|5. poprzednik    = <small>1. </small>[[Kőszegi Iván]]<br><small>2. </small>[[Kőszegi III. Miklós]]
 
|5. następca      = <small>1. </small>[[Aba II. Lőrinc]]<br><small>1. </small>[[Csák III. Máté]]
 
 
|6. tytuł          = [[Ban Maczwy]]
 
|6. od            = 1279
 
|6. do            =
 
|6. powołanie      =
 
|6. poprzednik    = [[brak informacji]]
 
|6. następca      = [[Kun Erzsébet]]
 
 
|klan              = [[Csák]]
 
|ród              = [[Csák]]
 
|rodzina          = [[Ugodi]] '''protoplasta'''
 
|pochodzenie      = niemieckie (Szwabia)
 
|państwo          = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]]
 
|data urodzenia    = przed 1240
 
|miejsce urodzenia =
 
|data śmierci      = 1311
 
|miejsce śmierci  =
 
|przyczyna śmierci =
 
|miejsce spoczynku =
 
|ojciec            = [[Szák Pósa]]/[[Csák Pósa]] ??
 
|matka            = nieznana
 
|rodzeństwo        =
 
|1. związek        =
 
|1. związek z      =
 
|1. związek od    =
 
|1. związek do    =
 
|1. dzieci        =
 
|dokonania        =
 
|odznaczenia      =
 
|commons          =
 
|wikiźródła        =
 
|wikicytaty        =
 
}}
 
|}
 
 
{{SORTUJ:Csak, Ugrin 03}}
 
 
[[Kategoria:Banowie Maczwy]]
 
[[Kategoria:Banowie Severin]]
 
[[Kategoria:Klan Csák]]
 
[[Kategoria:Klany]]
 
[[Kategoria:Koniuszy królewscy]]
 
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 
[[Kategoria:Sędziowie królewscy]]
 
[[Kategoria:Skarbnicy królewscy]]
 
[[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]]
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
 
 
[[Kategoria:Węgierscy oligarchowie]]
 
[[Kategoria:Węgierscy oligarchowie]]
 
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
 
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
 
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
 
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
 
[[Kategoria:Władcy ery Andegawenów]]
 
[[Kategoria:Władcy ery Andegawenów]]
[[Kategoria:Wojewodowie Siedmiogrodu]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1311]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIII wieku]]
 

Aktualna wersja na dzień 16:52, 12 sty 2021

Oligarchapan prowincjonalny oznacza szlachcica, małego króla, który rządził autonomicznie nad większą częścią kraju. Zwykle korzystał także z przywilejów królewskich, niezależnie od aprobaty króla. Okres świetności oligarchów na Węgrzech przypadał na okres między najazdem Tatarów a śmiercią Mateusza III Csáka. Ta epoka jest czasami określana jako „anarchia feudalna”, nawiązująca do osłabienia władzy centralnej (królewskiej).

Średniowieczni oligarchowie węgierscy

Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg
Suwerenne terytoria królewiąt na Węgrzech na początku XIV wieku

Lojalni oligarchowie według Attili Zsoldosa

[...]

Attila Zsoldos w Hűséges oligarchák po raz pierwszy w badaniu z 2012 r. rozróżnił „oligarchę” od „prowincjała” działającego w imieniu króla. Według niego Ugrin Csáka należały do kategorii prowincjałów, ponieważ w swojej prowincji od Temesváru do Pozsegę zezwolił na funkcjonowanie władzy króla (np. sprawiedliwość królewską; darowizny majątku, cła, zwolnienia podatkowe i przypadki, w których jeśli ktoś zmarł bez spadkobiercy to jego ziemie przypadały koronie). Zsoldos oparł swoje ustalenia na źródłach pierwotnych. W te myśli Zsoldosa „władca prowincji” nie jest już synonimem dotychczas używanego oligarchy, ale nową koncepcją. W tym nowym sensie władca prowincji: „w średniowiecznym królestwie węgierskim jest to zinstytucjonalizowana władza, która jest jedynym przedstawicielem woli królewskiej na terytoriach wielu komitatów”, podczas gdy skonfrontowany z nią oligarcha jest „władcą prowincji, który wyłącza władzę królewską ze swojej prowincji”.[2] Według Zsoldosa rządy prowincji harmonijnie wpisują się w tradycyjny porządek państwowy w tym kraju. Stało się dysharmonią, a zatem elementem, który należy wyeliminować, gdy władca prowincji zostanie oligarchą. Według niego potwierdza to również fakt, że po śmierci Ugrina w 1311 r. jego syn Mikołaj, w przeciwieństwie do synów innych oligarchów, nie zbuntował się przeciwko Karolowi Robertowi. Po 1311 r. w prowincji Ugrina nie przeszkadzano nowym królewskim ispánom [2].

Przypisy

  1. Uj Idők lexikona I–XXIV. Budapest: Singer és Wolfner Irodalmi Intézet Rt. 1936–1942.
  2. 2,0 2,1 Zsoldos, Attila. Hűséges oligarchák, A történettudomány szolgálatában: Tanulmányok a 70 éves Gecsényi Lajos tiszteletére. Magyar Országos Levéltár, str. 347–354. (2012). ISBN 978-963-7228-34-6