Lackfi II. István: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 9 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:00]]
+
[[Kategoria:hihi]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hr.wikipedia.org/wiki/Stjepan_II._Lackovi%C4%87
 
|strona  = https://hr.wikipedia.org/wiki/Stjepan_II._Lackovi%C4%87
Linia 98: Linia 98:
 
|}
 
|}
  
−
'''Lackfi II. István''', lub ''Lackfy'', także ''Stjepan Lacković Čakovečki'' (pol. ''Stefan II Lackfi'') (* 1340/54, † Križevci, 27 lutego [[1397]]), chorwacki szlachcic z rodu Lackfi. [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] ([[1371]]-[[1372]], [[1383]]-[[1384]] i [[1385]]), [[wojewoda Siedmiogrodu]] ([[1372]]–[[1376]], [[1385]]–[[1386]] i [[palatyn]] ([[1387]]–[[1322]]).
+
'''Lackfi II. István''', lub '''''Lackfy II. István''''' (pol. ''Stefan II Lackfi'', chor. ''Stjepan Lacković Čakovečki'') (* 1340÷54, † 27 lutego 1397 w Križevci), chorwacki szlachcic z rodu [[Lackfi]]. [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] (1371-1372, 1383-1384 i 1385), [[wojewoda Siedmiogrodu]] (1372–1376, 1385–1386 i [[palatyn]] (1387–1322).
−
 
 
−
<small><small>'''Stjepan II. Lacković''' ([[Mađarski jezik|mađ.]] ''Lackfy'' ili ''Lackfi István II''), (1340/54 - [[Križevci]], [[27. veljače]] [[1397.]]), [[hrvatsko plemstvo|hrvatski velikaš]], [[hrvatski ban]] (1371.-1372., 1383.-1384. i 1385.), [[erdelj]]ski [[vojvoda]] (1372.–1376., 1385.–1386.) i [[palatin|ugarski palatin]] (1387.-1392.) iz velikaške obitelji [[Lacković]]. </small></small>
 
  
 
== Biografia ==
 
== Biografia ==
  
−
Jego ród wywodzi się z niemieckiej szlacheckiej rodziny [[Hermán]], która rządziła w XIV wieku w ówczesnej węgierskiej prowincji Erdelj (pol.''Siedmiogród'', obecnie Transylwania w Rumunii). Nazwa rodu pochodzi od imienia założyciela, Ladislava (węg. László), w skrócie Lack, Laczk lub Lacko, a jego potomkowie przyjęli nazwisko Lackfi. [1]
+
Jego ród wywodzi się z niemieckiej szlacheckiej klanu [[Hermán]], która rządziła w XIV wieku w ówczesnej węgierskiej prowincji Erdelj (pol.''Siedmiogród'', obecnie Transylwania w Rumunii). Nazwa rodu pochodzi od imienia założyciela, Ladislava (węg. László), w skrócie Lack, Laczk lub Lacko, a jego potomkowie przyjęli nazwisko Lackfi.<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?id=35032 Lacković - Hrvatska enciklopedija]</ref>
−
 
 
−
<small><small>Stjepan II. Lacković, u historiografiji poznat i kao ''Stjepan Lacković Čakovečki'', potomak je obitelji Lacković, koja vuče porijeklo od [[Nijemci|njemačkog]] [[plemstvo|plemenitog roda]] [[Hermán]], a vladala je u [[14. stoljeće|14. stoljeću]] ondašnjom mađarskom pokrajinom [[Erdelj]] (danas Transilvanija u [[Rumunjska|Rumunjskoj]]). Njegovo prezime dolazi od osobnog imena osnivača obitelji, koji se zvao Ladislav (mađar. ''László''), skraćeno ''Lack'', ''Laczk'' ili ''Lacko'', a njegovi su potomci uzeli prezime Lacković.<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?id=35032 Lacković - Hrvatska enciklopedija]</ref> </small></small>
 
−
 
 
−
István był synem [[Lackfi I. István|Stefana I]], chorwacko-słowiańsko-dalmatyńskiego bana oraz wnukiem założyciela rodu. Miał wiele tytułów i funkcji, m.in. był [[Ban Dalmacji i Chorwacji|banem Dalmacji i Chorwacji]], '''[[Książę Siedmiogrodu|księciem Siedmiogrodu]] ([[1372]]-[[1376]])''', [[palatyn]]em Królestwa Węgier ([[1387]]-[[1377]]), [[Książę Zadaru|księciem Zadaru]] ([[1383, [[1387]]-[[1388]], [[1391]]-[[1392]]), władcą [[Međimurje]] i [[Čakovec|Čakovca]], Zagorja, Lendavy (Słowenia), Keszthely (Węgry), następnie [[ispàn]]em komitatów węgierskich: [[Zala]], [[Veszprém]] i [[Győr]] oraz południowo-słowackiego komitatu [[Komarom]] nad Dunajem.
 
−
 
 
−
<small><small>Stjepan je bio sin [[Stjepan I. Lacković|Stjepana I. Lackovića]], hrvatsko-slavonsko-dalmatinskog [[ban]]a u razdoblju 1350.-1352. godine, a unuk osnivača obiteljske loze Ladislava. Imao je niz [[titula]], odnosno obnašao mnoge dužnosti, među kojima su, uz naslov bana Hrvatske i Dalmacije, bile: erdeljski (transilvanski) [[vojvoda]] (1372.-1376.), ugarski [[palatin]] (1387.-1397.), knez [[Zadar|Zadra]] (1383., 1387.-88., 1391-92.), gospodar [[Međimurje|Međimurja]] i [[Čakovec|Čakovca]], Zagorja, Lendave ([[Slovenija]]), Keszthelyja ([[Mađarska]]), zatim župan mađarskih [[županija]] Zala, Veszprém i Győr, te južnoslovačke pokrajine Komarno uz rijeku [[Dunav]]. </small></small>
 
−
 
 
−
Trzykrotnie był [[Ban Dalmacji i Chorwacji|banem Dalmacji i Chorwacji]] ([[1371]]-[[1372]], [[1383]]-[[1384]] i [[1385]]). [2]
 
−
 
 
−
<small><small>Hrvatskim banom bio je u tri navrata, i to u razdoblju 1371.-1372. godine, 1383.-1384. te 1385. godine.<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?ID=35035 Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija]</ref> </small></small>
 
  
−
27 sierpnia [[1376]] r. István, ówczesny właściciel Međimurje, wraz ze swoim bratem '''[[Lackfi II. Dénes|Dionizjosem II]]''', założył słynny klasztor paulinów w St. Jelena (dziś Šenkovec koło Čakovca), poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i Wszystkich Świętych. W obrębie tego klasztoru znajdowały się między innymi groby, w których w następnych stuleciach pochowano wielu członków wspaniałej rodziny Zrinskich.
+
István był synem [[Lackfi I. István|Stefana I]], [[Ban Dalmacji i Chorwacji|bana Dalmacji i Chorwacji]] oraz wnukiem założyciela rodu. Miał wiele tytułów i funkcji, m.in. był [[Ban Dalmacji i Chorwacji|banem Dalmacji i Chorwacji]], '''[[Książę Siedmiogrodu|księciem Siedmiogrodu]] (1372-1376)''', [[palatyn]]em ([[1387]]-[[1377]]), [[Książę Zadaru|księciem Zadaru]] (1383, 1387-1388, 1391-1392), władcą [[Međimurje]] i [[Čakovec|Čakovca]], Zagorja, Lendavy (Słowenia), Keszthely (Węgry), następnie ''[[ispàn]]em'' komitatów: [[Zala]], [[Veszprém]] i [[Győr]] oraz południowo-słowackiego komitatu [[Komarom]] nad Dunajem.
  
−
<small><small>Dana [[27. kolovoza]] [[1376.]] godine Stjepan II. [[Lacković]], tadašnji vlasnik [[Međimurje|Međimurja]], zajedno sa svojim bratom Dionizijem (mađ. ''Dénes'') osniva poznati [[pavlini|pavlinski]] [[samostan]] u [[Sveta Jelena (Međimurje)|Svetoj Jeleni]] (današnji [[Šenkovec]] kod [[Čakovec|Čakovca]]), posvećen Uznesenju [[Blažena Djevica Marija|blažene djevice Marije]] i [[Svi sveti|Svim svetima]]. U sklopu tog samostana nalazili su se, između ostalog, i grobovi u koje su sljedećih stoljeća sahranjivani mnogi članovi velikaške obitelji [[Knezovi Zrinski|Zrinski]]. </small></small>
+
Trzykrotny [[Ban Dalmacji i Chorwacji]] w latach: (1371-1372, 1383-1384 i 1385).<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?ID=35035 Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija]</ref>
  
−
W ówczesnych zawirowaniach politycznych, po śmierci króla [[I. Lajos|Ludwika I]] w [[1382]] r., István był zwolennikiem króla [[Karol III z Durazzo|Karola z Durazzo]] '''i sprzeciwiał się niezadowoleniom, które sprzeciwiły się księciu [[Garai I. Miklós|Mikołajowi I Garaiowi]] i królowej Elżbiecie'''. Popierał kampanię króla Bośni [[Tvrtko I]]. Jednak po zabójstwie Karola pogodził się z królową Elżbietą i został mianowany palatynem [3].
+
27 sierpnia 1376 r. István, ówczesny właściciel Međimurje, wraz ze swoim bratem [[Lackfi II. Dénes|Denisem II]] założył słynny klasztor paulinów w St. Jelena (dziś Šenkovec koło Čakovca), poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i Wszystkich Świętych. W obrębie tego klasztoru znajdowały się między innymi groby, w których w następnych stuleciach pochowano wielu członków wspaniałej rodziny [[Zrinski]]ch.
−
 
 
−
<small><small>U političkim previranjima toga doba, nakon smrti kralja [[Ludovik I. Anžuvinac|Ludovika I. Anžuvinca]] [[1382.]] godine, [[Lacković]] je bio pristaša kralja [[Karlo II. Drački|Karla Dračkoga]] i stao uz nezadovoljnike koji su bili protiv kneza [[Nikola I. Gorjanski|Nikole I. Gorjanskog]] i [[Elizabeta Kotromanić|kraljice Elizabete]]. Podržavao je [[Bosna|bosanskog]] kralja [[Tvrtko I. Kotromanić|Tvrtka I.]] Nakon Karlova ubojstva pomirio se s kraljicom Elizabetom te je imenovan palatinom.<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?ID=35035 Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija]</ref> </small></small>
 
  
−
Król [[Zygmunt Luksemburski]] mianował go jednym z dowódców swojej armii w [[1396]] roku [[Nikopol|w bitwie przeciwko Turkom pod Nikopolem]]. Po tej porażce, do której István przyczynił się swoją ucieczką z pola bitwy, stał się wielkim przeciwnikiem króla Zygmunta i wspierał [[Władysław Neapolitański|Władysława Neapolitańskiego]] jako nowego króla. Jednak po tym, jak król Zygmunt wysłał mu pisemną gwarancję ''[[salvum conductum]]'' i taktycznie wezwał go na zjazd w Križevciu, István przybył do parlamentu chorwackiego, aby '''przejść''', pod przewodnictwem samego króla. Po zaciętej sprzeczce o winie z powodu porażki pod Nikopolem, zwolennicy króla zabili Istvána i jego '''bratanka''' Andrzeja. W historii to wydarzenie zostało zarejestrowane jako [[krwawy zjazd w Križevciu]]. [4]
+
W ówczesnych zawirowaniach politycznych, po śmierci króla [[I. Lajos|Ludwika I]] w 1382 r., István był zwolennikiem króla [[Karol III z Durazzo|Karola z Durazzo]] i stanął po stronie dysydentów, którzy występowali przeciwko księciu [[Garai I. Miklós|Mikołajowi I Garaiowi]] i królowej Elżbiecie. Popierał kampanię króla Bośni [[Tvrtko I]]. Jednak po zabójstwie Karola pogodził się z królową Elżbietą i został mianowany palatynem<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?ID=35035 Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija]</ref>.
  
−
<small><small>Kralj [[Žigmund Luksemburški]] postavio ga je za jednog od [[vojskovođa]] svoje vojske [[1396.]] godine u bitci protiv [[Turci|Osmanlija]] [[Bitka kod Nikopolja|kod Nikopolja]]. Poslije tog poraza, kojem je i sam pridonio bijegom s bojnog polja, postao je veliki protivnik kralja Žigmunda te je podržao [[Ladislav Napuljski|Ladislava Napuljskoga]] za novoga kralja. Međutim, nakon što mu je kralj poslao pismeno jamstvo (''[[salvum conductum]]'') te ga taktički pozvao, Lacković je došao na zasjedanje [[Hrvatski sabor|Hrvatskog sabora]] u [[Križevci|Križevce]], na kojemu je predsjedao sam kralj. Nakon žestoke svađe o krivnji oko Nikopolja, kraljevi pristaše su mačevima sasjekli Stjepana i njegova sinovca Andriju. U povijesti je taj događaj zabilježen kao [[Krvavi križevački sabor]].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=10849 Stjepan II. Lacković - Hrvatski biografski leksikon]</ref> </small></small>
+
Król [[Zygmunt Luksemburski]] mianował go jednym z dowódców swojej armii w 1396 roku [[Nikopol|w bitwie przeciwko Turkom pod Nikopolem]]. Po tej porażce, do której István przyczynił się swoją ucieczką z pola bitwy, stał się wielkim przeciwnikiem króla Zygmunta i wspierał [[Władysław Neapolitański|Władysława Neapolitańskiego]], jako nowego króla. Jednak po tym, jak król Zygmunt wysłał mu pisemną gwarancję ''[[salvum conductum]]'' i taktycznie wezwał go na zjazd w Križevciu, István przybył na posiedzenie chorwackiego parlamentu w Križevci, któremu przewodniczył sam król. Po zażartym sporze o winę za porażki pod Nikopolem, zwolennicy króla zabili Istvána i jego '''bratanka''' Andrzeja. W historii to wydarzenie zostało zarejestrowane jako [[krwawy zjazd w Križevciu]].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=10849 Stjepan II. Lacković - Hrvatski biografski leksikon]</ref>
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
Linia 144: Linia 130:
 
|
 
|
 
{{Urzędnik infobox
 
{{Urzędnik infobox
−
  |urzędnik          = Lackfi II. István
+
  |urzędnik          = Lackfi II. István (węg.)<br>Lackfy II. István (węg.)<br>Stefan II Lackfi (pol.)<br>Stjepan Lacković Čakovečki (chor.)<br>Stjepan II. Lacković (chor.)
 
  |imiona            =  
 
  |imiona            =  
 
  |tytulatura        = [[Przywódca Seklerów]]<br>[[Koniuszy królewski]]<br>[[Ban Dalmacji i Chorwacji]]<br[[>Wojewoda Siedmiogrodu]]<br>[[Książę Zadaru]]<br>[[Palatyn Królestwa Węgier]]
 
  |tytulatura        = [[Przywódca Seklerów]]<br>[[Koniuszy królewski]]<br>[[Ban Dalmacji i Chorwacji]]<br[[>Wojewoda Siedmiogrodu]]<br>[[Książę Zadaru]]<br>[[Palatyn Królestwa Węgier]]
Linia 210: Linia 196:
 
  |ojciec            = [[Lackfi I. István|I. István]]
 
  |ojciec            = [[Lackfi I. István|I. István]]
 
  |matka            = Puchheim Erzsebét von
 
  |matka            = Puchheim Erzsebét von
−
  |rodzeństwo        = [[Lackfi II. Dénes|II. Dénes]], Katalin, [[Lackfi II. Miklós|II. Miklós]], [[Lackfi I. Imre|I. Imre]], László
+
  |rodzeństwo        = [[Lackfi II. Dénes|II. Dénes]]<br>Katalin<br>[[Lackfi II. Miklós|II. Miklós]]<br>[[Lackfi I. Imre|I. Imre]]<br>László
 
  |1. związek        = żona
 
  |1. związek        = żona
 
  |1. związek z      = Nn Anna
 
  |1. związek z      = Nn Anna
Linia 226: Linia 212:
 
{{SORTUJ:Lackfi, Istvan 02}}
 
{{SORTUJ:Lackfi, Istvan 02}}
  
 +
[[Kategoria:Banowie]]
 
[[Kategoria:Banowie Dalmacji i Chorwacji]]
 
[[Kategoria:Banowie Dalmacji i Chorwacji]]
−
[[Kategoria:Chorwaccy szlachcice]]
+
[[Kategoria:Chorwaccy szlachcice ?]]
−
[[Kategoria:Klany]]
 
 
[[Kategoria:Klan Hermann]]
 
[[Kategoria:Klan Hermann]]
 
[[Kategoria:Koniuszy królewscy]]
 
[[Kategoria:Koniuszy królewscy]]
−
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
+
[[Kategoria:Lackfi]]
−
[[Kategoria:Rody]]
+
[[Kategoria:Lacković]]
−
[[Kategoria:Ród Lackfi]]
 
−
[[Kategoria:Ród Lacković]]
 
 
[[Kategoria:Seklerscy przywódcy]]
 
[[Kategoria:Seklerscy przywódcy]]
−
[[Kategoria:Skarbnicy królewscy]]
+
[[Kategoria:Mistrzowie skarbu]]
−
[[Kategoria:Urodzeni w XIV wieku]]
 
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
 
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
Linia 243: Linia 226:
 
[[Kategoria:Władcy ery Andegawenów]]
 
[[Kategoria:Władcy ery Andegawenów]]
 
[[Kategoria:Wojewodowie Siedmiogrodu]]
 
[[Kategoria:Wojewodowie Siedmiogrodu]]
 +
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
 +
[[Kategoria:Urodzeni w XIV wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1397]]
 
[[Kategoria:Zmarli w 1397]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]
 
[[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]]

Aktualna wersja na dzień 09:33, 19 sty 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Przywódca Seklerów
(1367-1371) 		Następca:
Lackfi II. Miklós Losonci I. László
Poprzednik: Koniuszy królewski
(1368-1387)
z przerwami 		Następca:
Lackfi I. Imre Lackfi II. István
Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji
(1371-1372)
Współrządzący:
Karlo II. Drački 		Następca:
Šimun Mauricijev Karlo II. Drački
Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu
(1372-1376) 		Następca:
Lackfi I. Imre Losonci I. László
Poprzednik: Książę Zadaru
(1383) 		Następca:
brak informacji brak informacji


Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji
(1383-1384) 		Następca:
Bebek I. Imre Szentgyörgyi IV. Tamás
Poprzednik: Ban Dalmacji i Chorwacji
(1385) 		Następca:
Szentgyörgyi IV. Tamás Ivan od Paližne
Ivan Horvat
Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu
(1385-1386) 		Następca:
Losonci I. László Losonci I. László
Poprzednik: Książę Zadaru
(1387-1388) 		Następca:
brak informacji brak informacji
Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier
(1387 áprilisa - 1392 novembere) ??? 		Następca:
Szécsi I. Miklós Jolsvai Leusták
Poprzednik: Koniuszy królewski
(1387-1395) 		Następca:
Lackfi II. István Perényi Miklós
Poprzednik: Książę Zadaru
(1391-1392) 		Następca:
brak informacji brak informacji

Lackfi II. István, lub Lackfy II. István (pol. Stefan II Lackfi, chor. Stjepan Lacković Čakovečki) (* 1340÷54, † 27 lutego 1397 w Križevci), chorwacki szlachcic z rodu Lackfi. Ban Dalmacji i Chorwacji (1371-1372, 1383-1384 i 1385), wojewoda Siedmiogrodu (1372–1376, 1385–1386 i palatyn (1387–1322).

Biografia

Jego ród wywodzi się z niemieckiej szlacheckiej klanu Hermán, która rządziła w XIV wieku w ówczesnej węgierskiej prowincji Erdelj (pol.Siedmiogród, obecnie Transylwania w Rumunii). Nazwa rodu pochodzi od imienia założyciela, Ladislava (węg. László), w skrócie Lack, Laczk lub Lacko, a jego potomkowie przyjęli nazwisko Lackfi.[1]

István był synem Stefana I, bana Dalmacji i Chorwacji oraz wnukiem założyciela rodu. Miał wiele tytułów i funkcji, m.in. był banem Dalmacji i Chorwacji, księciem Siedmiogrodu (1372-1376), palatynem (1387-1377), księciem Zadaru (1383, 1387-1388, 1391-1392), władcą Međimurje i Čakovca, Zagorja, Lendavy (Słowenia), Keszthely (Węgry), następnie ispànem komitatów: Zala, Veszprém i Győr oraz południowo-słowackiego komitatu Komarom nad Dunajem.

Trzykrotny Ban Dalmacji i Chorwacji w latach: (1371-1372, 1383-1384 i 1385).[2]

27 sierpnia 1376 r. István, ówczesny właściciel Međimurje, wraz ze swoim bratem Denisem II założył słynny klasztor paulinów w St. Jelena (dziś Šenkovec koło Čakovca), poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i Wszystkich Świętych. W obrębie tego klasztoru znajdowały się między innymi groby, w których w następnych stuleciach pochowano wielu członków wspaniałej rodziny Zrinskich.

W ówczesnych zawirowaniach politycznych, po śmierci króla Ludwika I w 1382 r., István był zwolennikiem króla Karola z Durazzo i stanął po stronie dysydentów, którzy występowali przeciwko księciu Mikołajowi I Garaiowi i królowej Elżbiecie. Popierał kampanię króla Bośni Tvrtko I. Jednak po zabójstwie Karola pogodził się z królową Elżbietą i został mianowany palatynem[3].

Król Zygmunt Luksemburski mianował go jednym z dowódców swojej armii w 1396 roku w bitwie przeciwko Turkom pod Nikopolem. Po tej porażce, do której István przyczynił się swoją ucieczką z pola bitwy, stał się wielkim przeciwnikiem króla Zygmunta i wspierał Władysława Neapolitańskiego, jako nowego króla. Jednak po tym, jak król Zygmunt wysłał mu pisemną gwarancję salvum conductum i taktycznie wezwał go na zjazd w Križevciu, István przybył na posiedzenie chorwackiego parlamentu w Križevci, któremu przewodniczył sam król. Po zażartym sporze o winę za porażki pod Nikopolem, zwolennicy króla zabili Istvána i jego bratanka Andrzeja. W historii to wydarzenie zostało zarejestrowane jako krwawy zjazd w Križevciu.[4]

Przypisy

  1. ↑ Lacković - Hrvatska enciklopedija
  2. ↑ Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija
  3. ↑ Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija
  4. ↑ Stjepan II. Lacković - Hrvatski biografski leksikon

Linki zewnętrzne

Lackfi II. István (węg.)
Lackfy II. István (węg.)
Stefan II Lackfi (pol.)
Stjepan Lacković Čakovečki (chor.)
Stjepan II. Lacković (chor.)

— Przywódca Seklerów
Koniuszy królewski
Ban Dalmacji i Chorwacji<br[[>Wojewoda Siedmiogrodu]]
Książę Zadaru
Palatyn Królestwa Węgier		 —
Herb rodu Lackfi/Lacković
Herb rodu Lackfi/Lacković
Przywódca Seklerów
Okres od 1367
do 1371
Poprzednik Lackfi II. Miklós
Następca Losonci I. László
Koniuszy królewski
Okres od (1) 1368, (2) 1387
do (1) 1387, (2) 1395
Poprzednik 1. Lackfi I. Imre
2. Lackfi II. István
Następca 1. Lackfi II. István
2. Perényi Miklós
Ban Dalmacji i Chorwacji
Okres od : (1) 1371, (2) 1383, (3) 1385
do : (1) 1372, (2) 1384, (3) 1385
Poprzednik 1. Šimun Mauricijev
2. Bebek I. Imre
3. Szentgyörgyi IV. Tamás
Następca 1. Karlo II. Drački
2. Szentgyörgyi IV. Tamás
3. Ivan od Paližne
3. Ivan Horvat
Wojewoda Siedmiogrodu
Okres od (1) 1372, (2) 1385
do (1) 1376, (2) 1386
Poprzednik 1. Lackfi I. Imre
2. Losonci I. László
Następca 1. Losonci I. László
2. Losonci I. László
Książę Zadaru
Okres od (1) 1383, (2) 1387, (3) 1391
do (1) 1383, (2) 1388, (3) 1392
Poprzednik 1. brak informacji
2. brak informacji
3. brak informacji
Następca 1. brak informacji
2. brak informacji
3. brak informacji
Palatyn Królestwa Węgier
Okres od kwiecień 1387
do listopad 1392
Poprzednik Szécsi I. Miklós
Następca Jolsvai Leusták
Dane biograficzne
Klan Hermann
Ród Lackfi / Lacković
Pochodzenie niemicko-węgierskie ??
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć 27 lutego 1397
Miejsce Križevci
Ojciec I. István
Matka Puchheim Erzsebét von
Rodzeństwo II. Dénes
Katalin
II. Miklós
I. Imre
László
Żona Nn Anna
Dzieci László
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Lackfi_II._István&oldid=47466”