Péc I. Lukács: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "* nieznana" na "* nieznana") |
m (Zastępowanie tekstu - "Podczaszy królewscy" na "Stolnicy królewscy") |
||
| Linia 114: | Linia 114: | ||
[[Kategoria:Ród]] | [[Kategoria:Ród]] | ||
[[Kategoria:Banowie Severin]] | [[Kategoria:Banowie Severin]] | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Stolnicy królewscy]] |
[[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | [[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]] | ||
[[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]] | [[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]] | ||
Wersja z 10:03, 28 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Péc I. Lukács (pol. Łukasz I Péc) (* nieznana, † nieznana), węgierski szlachcic, stolnik królewski od 1229 do 1230 roku, za panowania króla Węgier Andrzej II. Spis treściRodzinaLukács I jest najstarszym członkiem rodu Péc, który posiadał majątki na dużą skalę w kilku okręgach Zadunaja, oprócz innych części Królestwa Węgier. Ród pochodził z wzgórz Sokoró (komitat Győr), ich najstarszej posiadłości rodowej w dzisiejszych Felpéc i Kajárpéc. Opierając się na herbie rodu, możliwe jest, że Lukács był rycerzem z Europy Zachodniej, który przybył na Węgry podczas wczesnych rządów króla Węgier Andrzeja II. Za swoją służbę wojskową otrzymał ziemie w komitacie Győr i okolicznych regionach[1]. Lukács miał trzech synów: Grzegorza – ispána komitatu Zala od 1243 do 1244 r.[2] Marka I – przodka szlacheckich rodzin: Marczalli, Berzencei i Szentgyörgyi; i Łukasza II, znanego również jako Łukasz Wielki (Nagy).[3] IdentyfikacjaProwadzona jest debata naukowa na temat trudności w utożsamieniu węgierskich szlachciców z imieniem „Lukács” (Łukasz), którzy działali w latach 30. XIII wieku. XIX-wieczny historyk Mór Wertner w swoich różnych pracach naukowych uważał ich wszystkich za jedną osobę, choć o różnej pozycji. Twierdził, że wszystkie istotne dane odnoszą się do pewnego Łukasza, syna Hipolita, o którym wspomniano w dokumencie z 1206 r. Wertner połączył tę osobę jako osobę z rodu Péc. Następnie nieco zmodyfikował swój punkt widzenia i uznał, że Łukasz, który działał jako ispán z komitatu Hont, był „prawdopodobnie inną osobą”. Historyk Attila Zsoldos dalej analizował problem: oddzielił także Łukasza, ispána z królewskiego lasu Bakony, ponieważ jego urzędnicy pochodzili z niższego statusu społecznego w tamtych czasach. Ponadto, jak wskazał Zsoldos, ispán z komitstu Moson był z pewnością inną osobą niż ispán z komitatu Hont, ponieważ obaj pojawili się w tym samym królewskim dokumencie z 1239 roku. Następnie Attila Zsoldos zauważył, że było czterech (mniej prawdopodobne że trzech) różnych szlachciców-urzędników o imieniu Łukasz w okresie 1200-30.[2]
Przypisy
Źródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||