Kanizsai (ród): Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| (Nie pokazano 14 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0r]] |
| + | [[Kategoria:Strony skompilowane]] | ||
| + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z niemieckiej Wikipedii]] | ||
| + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://de.wikipedia.org/wiki/Kanizsay | |strona = https://de.wikipedia.org/wiki/Kanizsay | ||
| Linia 34: | Linia 37: | ||
== Genealogia == | == Genealogia == | ||
| − | '''Tamás Csornai''', fl 1228-48, miał następców: | + | '''Tamás Csornai''', (fl. 1228-48, miał następców: |
| − | *A1. Imre, fl 1262-81 | + | *A1. Imre, (fl. 1262-81 |
| − | **B1. Gergely, fl 1284-1325 | + | **B1. Gergely, (fl. 1284-1325 |
| − | **B2. '''[[Kanizsai Lőrinc]]''' († zabity po [[Vlachia]] 9/12.XI.1330) → '''pierwszy z rodu''' , [[főispán]] [[Zala]], fl 1308-30; żona: Nagymartoni Katalin | + | **B2. '''[[Kanizsai Lőrinc]]''' († zabity po [[Vlachia]] 9/12.XI.1330) → '''pierwszy z rodu''' , [[főispán]] [[Zala]], (fl. 1308-30; żona: Nagymartoni Katalin |
| − | ***C1. '''[[Kanizsai I. János]]''' († przed 3.3.1370), [[főispán]] [[Vas]] i [[Zala]], fl 1330-69; m.N, córka Gilétfi Miklós ''de Pozsega'' | + | ***C1. '''[[Kanizsai I. János]]''' († przed 3.3.1370), [[főispán]] [[Vas]] i [[Zala]], (fl. 1330-69; m.N, córka Gilétfi Miklós ''de Pozsega'' |
| − | ****D1. '''[[Kanizsai I. Miklós]]''' († III.1404), [[skarbnik]], [[Tárnokmester]] (1367–1404), fl 1367-1404; m.Margit N (fl 1404-17), ispán [[Zala]]], [[Moson]], [[Vas]] i [[Sopron]] | + | ****D1. '''[[Kanizsai I. Miklós]]''' († III.1404), [[skarbnik]], [[Tárnokmester]] (1367–1404), (fl. 1367-1404; m.Margit N (fl. 1404-17), ispán [[Zala]]], [[Moson]], [[Vas]] i [[Sopron]] |
| − | *****E1. János († przed 13.2.1429), [[főispán]] [[Sopron]], fl 1405-28; żona: Pottendorf Anastasia von (fl 1420-31), | + | *****E1. János († przed 13.2.1429), [[főispán]] [[Sopron]], (fl. 1405-28; żona: Pottendorf Anastasia von (fl. 1420-31), teść: Pottendorf Hans von |
******F1. Imre († przed 23.5.1467), [[ispán]] [[Vas]], [[Sopron]] i [[Zala]] '''megye kapitánya''' (1428–1465); żona: Bánffy Dorottya ''de Alsólendva'' († 1468) | ******F1. Imre († przed 23.5.1467), [[ispán]] [[Vas]], [[Sopron]] i [[Zala]] '''megye kapitánya''' (1428–1465); żona: Bánffy Dorottya ''de Alsólendva'' († 1468) | ||
*******G1. Miklós († przed 4.7.1493), [[főispán]] [[Zala]] (1468–1492); żona: Nn Katalin | *******G1. Miklós († przed 4.7.1493), [[főispán]] [[Zala]] (1468–1492); żona: Nn Katalin | ||
| − | *****E2. István († przed 11.1.1412), fl 1405-11 | + | *****E2. István († przed 11.1.1412), (fl. 1405-11 |
| − | ****D2. Lőrinc, fl 1367-76 | + | ****D2. Lőrinc, (fl. 1367-76 |
| − | ****D3. '''[[Kanizsai II. János]]''' (1350, † przed 25.6.1418), fl 1367-1418, [[Eger|egri]] és [[esztergom]]i [[prépost]], '''[[biskup Egeru]]''' (1384–1387), '''[[arcybiskup Ostrzyhomia]]''' (1387-1418) | + | ****D3. '''[[Kanizsai II. János]]''' (1350, † przed 25.6.1418), (fl. 1367-1418, [[Eger|egri]] és [[esztergom]]i [[prépost]], '''[[biskup Egeru]]''' (1384–1387), '''[[arcybiskup Ostrzyhomia]]''' (1387-1418) |
| − | ****D4. '''[[Kanizsai II. István]]''' († przed 4.4.1429), fl 1368–1428, [[Székely]] ispán, [[ajtónállómester]], [[ispán]] [[Somogy]], [[Komárom]] i [[Sopron]], '''[[Ajtónállómester]]''', fl 1369-1427; żona: Nn Orsolya (fl 1431) | + | ****D4. '''[[Kanizsai II. István]]''' († przed 4.4.1429), (fl. 1368–1428, [[Székely]] ispán, [[ajtónállómester]], [[ispán]] [[Somogy]], [[Komárom]] i [[Sopron]], '''[[Ajtónállómester]]''', (fl. 1369-1427; żona: Nn Orsolya (fl. 1431) |
| − | *****E1. '''[[Kanizsai I. László]]''' († przed 26.4.1434); żona: Garai Dorottya (fl 1434-43) | + | *****E1. '''[[Kanizsai I. László]]''' († przed 26.4.1434); żona: Garai Dorottya (fl. 1434-43) |
******F1. '''[[Kanizsai II. Miklós]]''' († przed 21.1.1470), '''[[wojewoda Siedmiogrodu]]''' (1461); [[ispán]] [[Sopron]], [[Vas]] i [Zala]] (1431–1469); 1.żona: Nn Veronika; 2 żona: Nn Krisztina | ******F1. '''[[Kanizsai II. Miklós]]''' († przed 21.1.1470), '''[[wojewoda Siedmiogrodu]]''' (1461); [[ispán]] [[Sopron]], [[Vas]] i [Zala]] (1431–1469); 1.żona: Nn Veronika; 2 żona: Nn Krisztina | ||
| − | *******G1. '''[[Kanizsai György]]''' († przed 10.8.1510), '''[[Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]''' (1498-1499), fl 1469-1509; 1 żona: Bánfi de Alsólendva Erzsébet († przed 1496); 2 żona: '''[[Rozgonyi Klára]]''' ''de Rozgony'' (fl 1474-1516) | + | *******G1. '''[[Kanizsai György]]''' († przed 10.8.1510), '''[[Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]''' (1498-1499), (fl. 1469-1509; 1 żona: Bánfi de Alsólendva Erzsébet († przed 1496); 2 żona: '''[[Rozgonyi Klára]]''' ''de Rozgony'' (fl. 1474-1516) |
| − | ********H1. [2m.] László († 21.9.1525), vasi főispán '''(1497–1525) ??'''; żona: Drágfi Anna ''de Bélte'' (fl 1524-26) | + | ********H1. [2m.] László († 21.9.1525), vasi főispán '''(1497–1525) ??'''; żona: Drágfi Anna ''de Bélte'' (fl. 1524-26) |
| − | *********I1. Farkas, fl 1518 | + | *********I1. Farkas, (fl. 1518 |
| − | *********I2. Katalin, fl 1523-24 | + | *********I2. Katalin, (fl. 1523-24 |
| − | *********I3. '''[[Kanizsai Orsolya]]''' (*ok.1521/3, † 1571), jedyny spadkobierca majątku Kanizsa; mąż: '''[[Nádasdy III. Tamás]]''' ''de Nádasd i Fogarasföld'' († 2.6.1562) | + | *********I3. '''[[Kanizsai Orsolya]]''' (*ok.1521/3, † 1571), jedyny spadkobierca majątku Kanizsa; mąż: '''[[Nádasdy III. Tamás]]''' ''de Nádasd i Fogarasföld'' († 2.6.1562) |
| − | *********I4. '''Ferenc''', fl 1524-32, † przed 9.6.1532 → '''ostatni z rodu''' | + | *********I4. '''Ferenc''', (fl. 1524-32, † przed 9.6.1532 → '''ostatni z rodu''' |
| − | *********I5. Magdolna, fl 1525; zaręczona z Batthyány Kristóf († 1570) | + | *********I5. Magdolna, (fl. 1525; zaręczona z Batthyány Kristóf († 1570) |
| − | *******G2. Katalin, fl 1510; mąż: Szentgyörgyi et Bazini Ferenc († 1534) | + | *******G2. Katalin, (fl. 1510; mąż: Szentgyörgyi et Bazini Ferenc († 1534) |
| − | *******G3. '''[[Kanizsai Dorottya]]''', fl 1504-31; 1 mąż: [[Geréb Péter]] ''de Vingárt'' († 1508); 2 mąż. [[Perényi Imre]] z Siklós († 1519), [[palatyn]] | + | *******G3. '''[[Kanizsai Dorottya]]''', (fl. 1504-31; 1 mąż: [[Geréb Péter]] ''de Vingárt'' († 1508); 2 mąż. [[Perényi Imre]] z Siklós († 1519), [[palatyn]] |
| − | ******F2. János, fl 1431-34 | + | ******F2. János, (fl. 1431-34 |
| − | ******F3. '''[[Kanizsai II. László]]''' († przed 9.12.1478), '''[[wojewoda Siedmiogrodu]]''' (1459-61), '''[[koniuszy]]''', [[ispán]] [[Sopron]],[[Vas]] i [[Zala]] (1431–1477), '''[[Lovászmester]]''', fl 1431-77; 1 żona: Nn Magdolna (fl 1461); 2 żona: Nn Katalin (fl 1489) | + | ******F3. '''[[Kanizsai II. László]]''' († przed 9.12.1478), '''[[wojewoda Siedmiogrodu]]''' (1459-61), '''[[koniuszy]]''', [[ispán]] [[Sopron]],[[Vas]] i [[Zala]] (1431–1477), '''[[Lovászmester]]''', (fl. 1431-77; 1 żona: Nn Magdolna (fl. 1461); 2 żona: Nn Katalin (fl. 1489) |
| − | ******* G1. '''[[Kanizsai III. László]]''' († przed 6.12.1501), [[bécsújhely]]i kapitány, '''[[Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]''' (1493-1495), [[Ban Jajce]] (1395), fl 1468-1500; żona: Nn Erzsébet | + | ******* G1. '''[[Kanizsai III. László]]''' († przed 6.12.1501), [[bécsújhely]]i kapitány, '''[[Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]''' (1493-1495), [[Ban Jajce]] (1395), (fl. 1468-1500; żona: Nn Erzsébet |
| − | ******* G2. János († przed 29.1.1522), fl 1468-1522; żona: Ország Katalin ''de Guth'' (fl 1478-1510) | + | ******* G2. János († przed 29.1.1522), (fl. 1468-1522; żona: Ország Katalin ''de Guth'' (fl. 1478-1510) |
| − | ******* G3. '''[[Kanizsai III. István]]''', '''[[Pohárnokmester]]''', fl 1471-1505 | + | ******* G3. '''[[Kanizsai III. István]]''', '''[[Pohárnokmester]]''', (fl. 1471-1505 |
| − | ******* G4. Dorottya, fl 1489 | + | ******* G4. Dorottya, (fl. 1489 |
| − | ******F4. Lőrinc, fl 1434 | + | ******F4. Lőrinc, (fl. 1434 |
***C2. '''[[Kanizsai I. István]]''' (†1375), '''[[biskup Zagrzebia]]''' | ***C2. '''[[Kanizsai I. István]]''' (†1375), '''[[biskup Zagrzebia]]''' | ||
| − | ***C3. Miklós, fl 1330 | + | ***C3. Miklós, (fl. 1330 |
| − | ***C4. Lőrinc, fl 1330 | + | ***C4. Lőrinc, (fl. 1330 |
| − | ***C5. Benedek, fl 1337-63 | + | ***C5. Benedek, (fl. 1337-63 |
| − | **B3. László, fl 1308-09 | + | **B3. László, (fl. 1308-09 |
| − | **B4. Mihály, fl 1308-35 | + | **B4. Mihály, (fl. 1308-35 |
| − | ***C1. László, fl 1370-76 | + | ***C1. László, (fl. 1370-76 |
| − | ****D1. János, fl 1394 | + | ****D1. János, (fl. 1394 |
*****E1. László, soproni [[ispán]] (1411–1434) | *****E1. László, soproni [[ispán]] (1411–1434) | ||
******F1. Bertalan | ******F1. Bertalan | ||
| − | ******F2. Dorottya, fl 1407; mąż: Hédervári Imre ''de Hédervár'' († przed 1417) | + | ******F2. Dorottya, (fl. 1407; mąż: Hédervári Imre ''de Hédervár'' († przed 1417) |
| − | ****D2. Detre, fl 1394 | + | ****D2. Detre, (fl. 1394 |
****D3. György, [[pozsega]]i prépost (1394–1411) | ****D3. György, [[pozsega]]i prépost (1394–1411) | ||
****D4. István, esztergomi prépost (1394–1411) | ****D4. István, esztergomi prépost (1394–1411) | ||
| − | ***C2. '''[[Kanizsai Kónya]]''', Zágrábi prépost, fl 1370-76 | + | ***C2. '''[[Kanizsai Kónya]]''', Zágrábi prépost, (fl. 1370-76 |
| − | ***C3. Mihály, fl 1370-76 | + | ***C3. Mihály, (fl. 1370-76 |
| − | ****D1. Csornai László ''de Szentbertalan'', fl 1397-1419 | + | ****D1. Csornai László ''de Szentbertalan'', (fl. 1397-1419 |
| − | *****E1. János, fl 1407, soproni ispán (1405–1428); żona: Kozári Margit, teść: Kozári János | + | *****E1. János, (fl. 1407, soproni ispán (1405–1428); żona: Kozári Margit, teść: Kozári János |
| − | *****E2. Ilkó, fl 1407; żona: Kozári Mihály | + | *****E2. Ilkó, (fl. 1407; żona: Kozári Mihály |
| − | **B5. Dezső, fl 1308-25 | + | **B5. Dezső, (fl. 1308-25 |
| − | **B6. Imre, fl 1308-25 | + | **B6. Imre, (fl. 1308-25 |
| − | ***C1. János "Kun", fl 1349-70 | + | ***C1. János "Kun", (fl. 1349-70 |
***C2. György "Kun" | ***C2. György "Kun" | ||
| − | ****D1. Miklós, fl 1398 | + | ****D1. Miklós, (fl. 1398 |
| − | ****D2. Benedek, fl 1384-1409 | + | ****D2. Benedek, (fl. 1384-1409 |
| − | ****D3. Péter "Kun", fl 1398-1416; żona: Köveskúti Binchel (fl 1416-49) | + | ****D3. Péter "Kun", (fl. 1398-1416; żona: Köveskúti Binchel (fl. 1416-49) |
| − | *****E1. László, fl 1438-39 | + | *****E1. László, (fl. 1438-39 |
******F1. Márta | ******F1. Márta | ||
| − | ******F2. Miklós, fl 1449 | + | ******F2. Miklós, (fl. 1449 |
| − | *****E2. István, [[Kapuvár|kapui]] várnagy (1438–1477); żona: Nn Katalin (fl 1468) | + | *****E2. István, [[Kapuvár|kapui]] várnagy (1438–1477); żona: Nn Katalin (fl. 1468) |
| − | ******F1. László, fl 1461-68 | + | ******F1. László, (fl. 1461-68 |
| − | ******F2. János, fl 1461 | + | ******F2. János, (fl. 1461 |
| − | ******F3. Krisztina, fl 1471-77; mąż: Turóci György (fl 1477) | + | ******F3. Krisztina, (fl. 1471-77; mąż: Turóci György (fl. 1477) |
| − | ******F4. Jeronima, fl 1481; mąż: Botka János ''de Szántó' (fl 1481) | + | ******F4. Jeronima, (fl. 1481; mąż: Botka János ''de Szántó' (fl. 1481) |
*****E3. Lucia | *****E3. Lucia | ||
**B7. '''''Tamás''''' (1262–1264) | **B7. '''''Tamás''''' (1262–1264) | ||
| Linia 144: | Linia 147: | ||
<small><small>Öccse János papi pályát választott, 1367-ben mint a királyné káplánja kezdte meg az udvari életet. 1376-tól egri, 1377. végétől pedig esztergomi prépost. Ezekben az években végezte egyetemi tanulmányait [[Padova|Páduában]], ahol egy évig a külföldi diákok rektora is volt. 1384-ben [[VI. Orbán pápa]] egri püspöknek nevezte ki. ''Demeter'' esztergomi érsek 1387. évi halálát követően, a főkancellári méltóságot és az esztergomi érseki széket kapta. A zavaros időkben, [[II. Károly magyar király|Kis-Károly]] királlyá választása után is hűségesen szolgálta a királynőket. </small></small> | <small><small>Öccse János papi pályát választott, 1367-ben mint a királyné káplánja kezdte meg az udvari életet. 1376-tól egri, 1377. végétől pedig esztergomi prépost. Ezekben az években végezte egyetemi tanulmányait [[Padova|Páduában]], ahol egy évig a külföldi diákok rektora is volt. 1384-ben [[VI. Orbán pápa]] egri püspöknek nevezte ki. ''Demeter'' esztergomi érsek 1387. évi halálát követően, a főkancellári méltóságot és az esztergomi érseki széket kapta. A zavaros időkben, [[II. Károly magyar király|Kis-Károly]] királlyá választása után is hűségesen szolgálta a királynőket. </small></small> | ||
| + | |||
| + | == 1 == | ||
Trzeci brat, Szczepan, został uwięziony z królowymi w lipcu 1386 r. Wraz z Diakovarem i zwolniony ze swojej nikczemnej niewoli w następnym roku. W latach 1391–1395 był biskupem Szeklera, a potem do 1401 portierem. Od 1398 r. Do końca swojej pozycji stewardessy był także biskupem Komáromu, a od 1411 do 1427 r. Biskupem Sopronu [6] [22] | Trzeci brat, Szczepan, został uwięziony z królowymi w lipcu 1386 r. Wraz z Diakovarem i zwolniony ze swojej nikczemnej niewoli w następnym roku. W latach 1391–1395 był biskupem Szeklera, a potem do 1401 portierem. Od 1398 r. Do końca swojej pozycji stewardessy był także biskupem Komáromu, a od 1411 do 1427 r. Biskupem Sopronu [6] [22] | ||
| − | <small><small>A harmadik testvér, István 1386 júliusában a királynék kíséretében [[Diakovár]] mellett fogságba esett és sanyarú fogságából csak a következő évben szabadult. 1391-től 1395-ig székely ispán, majd ezt követően 1401-ig ajtónállómester. 1398-tól az ajtónállómesteri megbízatása végéig egyben komáromi ispán is, 1411-től 1427-ig pedig soproni ispán.<ref name="Nemzetségek | + | <small><small>A harmadik testvér, István 1386 júliusában a királynék kíséretében [[Diakovár]] mellett fogságba esett és sanyarú fogságából csak a következő évben szabadult. 1391-től 1395-ig székely ispán, majd ezt követően 1401-ig ajtónállómester. 1398-tól az ajtónállómesteri megbízatása végéig egyben komáromi ispán is, 1411-től 1427-ig pedig soproni ispán. <ref name="Nemzetségek">Pór, Antal (1890). „Az Osl-nemzetség története a XIII. és XlV. században.”. ''Turul, 8''. Füzet, str. 153-200 </ref><ref>{{cite web |url=http://lexikon.katolikus.hu/K/Kanizsai.html |title=Kanizsai |accessdate=2013-12-05 |format=html |work=Magyar katolikus lexikon}}</ref> |
| + | </small></small> | ||
Podczas schwytania królowej Marii jej dwaj starsi bracia poparli koronację króla Zygmunta. Wszyscy trzej uczestniczyli już w kampaniach Zygmunta na Południu. W przygotowaniu kampanii mołdawskiej István wyróżniał się jako biskup Szekler, ale arcybiskup Jan był już po stronie króla. Tylko Stephen, który również dowodził batalionem swojego brata Miklósa, brał udział w kampanii wołoskiej, a także przyczyniał się do dochodów Kis-Nicapolis. Po śmierci królowej Marii wiosną 1395 r. Zygmunt, ze względu na okupację południa, powierzył pogrzeb królowej w Váradzie i zapobieżenie inwazji polskiej na arcybiskupa Jana. W następnym roku maszerowali ze swoimi batalionami w kampanii przeciwko Turkom i Bułgarom, ale król odesłał go z powrotem, aby strzec kraju. Jesienią 1396 r. Trzy bataliony Kanizsa zostały prawie całkowicie zniszczone w Nikopolis. Obok króla uciekającego do Konstantynopola byli tam abp John i jego brat Stephen. | Podczas schwytania królowej Marii jej dwaj starsi bracia poparli koronację króla Zygmunta. Wszyscy trzej uczestniczyli już w kampaniach Zygmunta na Południu. W przygotowaniu kampanii mołdawskiej István wyróżniał się jako biskup Szekler, ale arcybiskup Jan był już po stronie króla. Tylko Stephen, który również dowodził batalionem swojego brata Miklósa, brał udział w kampanii wołoskiej, a także przyczyniał się do dochodów Kis-Nicapolis. Po śmierci królowej Marii wiosną 1395 r. Zygmunt, ze względu na okupację południa, powierzył pogrzeb królowej w Váradzie i zapobieżenie inwazji polskiej na arcybiskupa Jana. W następnym roku maszerowali ze swoimi batalionami w kampanii przeciwko Turkom i Bułgarom, ale król odesłał go z powrotem, aby strzec kraju. Jesienią 1396 r. Trzy bataliony Kanizsa zostały prawie całkowicie zniszczone w Nikopolis. Obok króla uciekającego do Konstantynopola byli tam abp John i jego brat Stephen. | ||
| Linia 156: | Linia 162: | ||
<small><small>János esztergomi érseket [[IX. Bonifác pápa]] – Zsigmond király kérésére – a Szentszék született követének és 1395 tavaszán Magyarország [[Hercegprímás|prímásának]] is kinevezte. A testvérek jelentős tisztségeikkel és birtokadományaikkal az ország leghatalmasabb bárói közé emelkedtek. 1397-ben dicstelen szerepet töltöttek be a [[Lackfi család|Lackfiak]] félreállításában. 1401-ben János szembefordult Zsigmonddal és az országos tanács élére állt. 1403-ban a nápolyi párthoz csatlakoztak, János érsek ez év őszén [[Zára|Zárában]] megkoronázta [[László nápolyi király|Nápolyi Lászlót]], a felkelés leverését követően az elsők között kért kegyelmet. Kancellári tisztségéről le kellett mondania, de 1412-től birodalmi főkancellár lett. János 1314-től, Zsigmond távollétében [[Garai Miklós (nádor, 1366–1433)|Garai Miklós]] nádorral kormányzói megbízást teljesít, 1317-ben fényes kísérettel vett részt a [[konstanzi zsinat]]on. </small></small> | <small><small>János esztergomi érseket [[IX. Bonifác pápa]] – Zsigmond király kérésére – a Szentszék született követének és 1395 tavaszán Magyarország [[Hercegprímás|prímásának]] is kinevezte. A testvérek jelentős tisztségeikkel és birtokadományaikkal az ország leghatalmasabb bárói közé emelkedtek. 1397-ben dicstelen szerepet töltöttek be a [[Lackfi család|Lackfiak]] félreállításában. 1401-ben János szembefordult Zsigmonddal és az országos tanács élére állt. 1403-ban a nápolyi párthoz csatlakoztak, János érsek ez év őszén [[Zára|Zárában]] megkoronázta [[László nápolyi király|Nápolyi Lászlót]], a felkelés leverését követően az elsők között kért kegyelmet. Kancellári tisztségéről le kellett mondania, de 1412-től birodalmi főkancellár lett. János 1314-től, Zsigmond távollétében [[Garai Miklós (nádor, 1366–1433)|Garai Miklós]] nádorral kormányzói megbízást teljesít, 1317-ben fényes kísérettel vett részt a [[konstanzi zsinat]]on. </small></small> | ||
| + | |||
| + | == 2 == | ||
Z trzech braci Mikołaj zmarł po raz pierwszy, aw 1405 r. Już nie żył. János Kanizsai Arcybiskup Esztergom zmarł 20 maja 1418 r., A Stefan zmarł w 1428 r. [6] | Z trzech braci Mikołaj zmarł po raz pierwszy, aw 1405 r. Już nie żył. János Kanizsai Arcybiskup Esztergom zmarł 20 maja 1418 r., A Stefan zmarł w 1428 r. [6] | ||
| − | <small><small>A három testvér közül Miklós halt meg először, 1405-ben már nem élt. Kanizsai János esztergomi érsek 1418. május 20-án, István pedig 1428-ban hunyt el.<ref name="Nemzetségek | + | <small><small>A három testvér közül Miklós halt meg először, 1405-ben már nem élt. Kanizsai János esztergomi érsek 1418. május 20-án, István pedig 1428-ban hunyt el.<ref name="Nemzetségek" /> </small></small> |
Wśród synów mistrza Miklósa János (biskup Sopron) był członkiem eskorty jego wuja w Konstancji. Synem Jana był Imre, biskup Vas i kapitan kilku hrabstw; jego wnuczka Miklós, chociaż był arcybiskupem hrabstwa Zala. | Wśród synów mistrza Miklósa János (biskup Sopron) był członkiem eskorty jego wuja w Konstancji. Synem Jana był Imre, biskup Vas i kapitan kilku hrabstw; jego wnuczka Miklós, chociaż był arcybiskupem hrabstwa Zala. | ||
| − | <small><small>Miklós tárnokmester fiai közül János (soproni ispán) tagja volt nagybátyja konstanzi kíséretének, 1424-ben testvérével Istvánnal, nagybátyjával Istvánnal (ajtónállómester) és annak fiával Lászlóval a [[simontornya]]i uradalmat [[Ozorai Pipó]] [[sárvár]]i uradalmával cserélték el.<ref name="Nemzetségek | + | <small><small>Miklós tárnokmester fiai közül János (soproni ispán) tagja volt nagybátyja konstanzi kíséretének, 1424-ben testvérével Istvánnal, nagybátyjával Istvánnal (ajtónállómester) és annak fiával Lászlóval a [[simontornya]]i uradalmat [[Ozorai Pipó]] [[sárvár]]i uradalmával cserélték el.<ref name="Nemzetségek" /> János fia Imre, vasi ispán és több megye kapitánya volt; unokája Miklós, pedig Zala megye főispáni hivatalát viselte. </small></small> |
Synem Istvána (portier) był László (biskup Sopron) członek rady królewskiej. Podczas pobytu w Sienie Zygmunt poprosił go o stu jeźdźców, powołując się na swoją niebezpieczną pozycję. Syn László o tym samym imieniu (drużba, województwo transylwanii oraz wyspy Vasi, Zala i Sopron) i jego brat Miklós (województwo transylwanii oraz ispany Sopron, Vasi i Zala) byli wyznawcami hunnyadu. Król Matthias podarował zamek Döbrente w powiecie Veszprém wraz ze swoimi krewnymi, Pápą i kilkoma innymi okręgami Zala i Vas, a także pustelnią hrabstwa Timis za wierną służbę dla László Kanizsai. [6] Kanizsa, śpiewany także przez Jánosa Arany, zmarł po 1476 roku. Wśród synów László był na czele kilku zakazów, a István pełnił funkcję barmana. | Synem Istvána (portier) był László (biskup Sopron) członek rady królewskiej. Podczas pobytu w Sienie Zygmunt poprosił go o stu jeźdźców, powołując się na swoją niebezpieczną pozycję. Syn László o tym samym imieniu (drużba, województwo transylwanii oraz wyspy Vasi, Zala i Sopron) i jego brat Miklós (województwo transylwanii oraz ispany Sopron, Vasi i Zala) byli wyznawcami hunnyadu. Król Matthias podarował zamek Döbrente w powiecie Veszprém wraz ze swoimi krewnymi, Pápą i kilkoma innymi okręgami Zala i Vas, a także pustelnią hrabstwa Timis za wierną służbę dla László Kanizsai. [6] Kanizsa, śpiewany także przez Jánosa Arany, zmarł po 1476 roku. Wśród synów László był na czele kilku zakazów, a István pełnił funkcję barmana. | ||
| − | <small><small>István (ajtónállómester) fia László (soproni ispán) tagja volt a királyi tanácsnak. Zsigmond, [[siena]]i tartózkodása idején száz lovast kért tőle, veszedelmes helyzetére hivatkozva. László azonos nevű fia (lovászmester, erdélyi vajda, valamint vasi, zalai és soproni ispán) testvérével Miklóssal (erdélyi vajda, valamint soproni, vasi és zalai ispán) a [[Hunyadi-család|hunyadiak]] hívei voltak. [[I. Mátyás magyar király|Mátyás király]], [[Kanizsai László]]nak hű szolgálataiért – amelyeket atyjának a [[Hunyadi János|kormányzónak]] és neki tett – a Veszprém megyei [[Döbrönte|Döbrente]] várát a hozzátartozó helységekkel, [[Pápa (település)|Pápát]] és több más Zala és Vas megyei helységet, valamint a Temes vármegyei ''Remetét'' adományozta.<ref name="Nemzetségek | + | <small><small>István (ajtónállómester) fia László (soproni ispán) tagja volt a királyi tanácsnak. Zsigmond, [[siena]]i tartózkodása idején száz lovast kért tőle, veszedelmes helyzetére hivatkozva. László azonos nevű fia (lovászmester, erdélyi vajda, valamint vasi, zalai és soproni ispán) testvérével Miklóssal (erdélyi vajda, valamint soproni, vasi és zalai ispán) a [[Hunyadi-család|hunyadiak]] hívei voltak. [[I. Mátyás magyar király|Mátyás király]], [[Kanizsai László]]nak hű szolgálataiért – amelyeket atyjának a [[Hunyadi János|kormányzónak]] és neki tett – a Veszprém megyei [[Döbrönte|Döbrente]] várát a hozzátartozó helységekkel, [[Pápa (település)|Pápát]] és több más Zala és Vas megyei helységet, valamint a Temes vármegyei ''Remetét'' adományozta.<ref name="Nemzetségek" /> Az [[Arany János (költő)|Arany János]] által is megénekelt Kanizsai 1476 után halt meg. Fiai közül László több bánság élén is állt, István pedig a pohárnokmesteri hivatalt töltött be. </small></small> |
Dorottya, córka Miklósa (województwo transylwanii, biskupów Sopron, Vas i Zala), pod koniec średniowiecza na Węgrzech, szukając ciała syna w Mohaczu, pochowała bitwy pod koniec bitwy. Prawnuk Miklósa, Orsolya (wnuczka Bána György'ego i piekarza i córki biskupa László Vas), był ostatnim przedstawicielem Kanizian, z jego wielkim bogactwem i małżeństwem, które położyły podwaliny pod rozwój rodziny Nádasdy de Náddas z Peteneg. Wraz ze śmiercią Orsolya Kanizsai w 1571 roku drzewo genealogiczne gałęzi Kanizsai rodzaju Oslo zostało zamknięte. | Dorottya, córka Miklósa (województwo transylwanii, biskupów Sopron, Vas i Zala), pod koniec średniowiecza na Węgrzech, szukając ciała syna w Mohaczu, pochowała bitwy pod koniec bitwy. Prawnuk Miklósa, Orsolya (wnuczka Bána György'ego i piekarza i córki biskupa László Vas), był ostatnim przedstawicielem Kanizian, z jego wielkim bogactwem i małżeństwem, które położyły podwaliny pod rozwój rodziny Nádasdy de Náddas z Peteneg. Wraz ze śmiercią Orsolya Kanizsai w 1571 roku drzewo genealogiczne gałęzi Kanizsai rodzaju Oslo zostało zamknięte. | ||
| Linia 185: | Linia 193: | ||
|herb = Coa_Hungary_Family_Kanizsay.svg | |herb = Coa_Hungary_Family_Kanizsay.svg | ||
|kraj = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]] | |kraj = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]] | ||
| − | |tytulatura = [[Arcybiskup Ostrzyhomia]]<br>[[Biskup Zagrzebia]]<br>[[Banowie Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]<br>[[Ban Jajce]]<br>[[Koniuszy królewski]]<br>[[Odźwierny królewski]]<br>[[ | + | |tytulatura = [[Arcybiskup Ostrzyhomia]]<br>[[Biskup Zagrzebia]]<br>[[Banowie Dalmacji, Chorwacji i Slawonii]]<br>[[Ban Jajce]]<br>[[Koniuszy królewski]]<br>[[Odźwierny królewski]]<br>[[Mistrz skarbu]]<br>[[Wojewoda Siedmiogrodu]] |
|pierwszy = Lőrinc | |pierwszy = Lőrinc | ||
|ostatni = Ferenc | |ostatni = Ferenc | ||
| Linia 209: | Linia 217: | ||
[[Kategoria:Klany]] | [[Kategoria:Klany]] | ||
[[Kategoria:Węgierska szlachta]] | [[Kategoria:Węgierska szlachta]] | ||
| − | |||
Aktualna wersja na dzień 13:56, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [5] | [6] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Ród Kanizsai (chor. Kaniški) z klanu Osl to wybitna średniowieczna węgierska rodzina szlachecka. Spis treściIch historiaPrzodkiem rodziny był Lőrinc z Osl, który w 1318 jako członek rodziny Kőszegi zarządzał twierdzą Kanizsa. Gdy Kőszegowie zbuntowali się przeciwko Karolowi Robertowi, król dał mu Kanizsę, od której to nazwy rodzina wzięła nazwisko. Wraz ze śmiercią Ferenca Kanizsai[1] rodzina w linii męskiej wymarła w 1532 r. Ziemie rodowe przeszły w ręce rodziny Nádasdy jako wiano Orsolyi. GenealogiaTamás Csornai, (fl. 1228-48, miał następców:
BirtokaikPlik:Kanizsai László címere II. Lajos armálisában.jpg Kanizsai László (1497-1525) címere II. Lajos armálisában bélyegkép|130px|jobbra|Kanizsai Dorottya kibővített címere II Lajos armálisában A 14. század elejéig azonosítható birtokok:[2] A Kanizsaiak Zala megyében terjeszkedtek, ahol már 1264-ben birtokolták Iszabort. A 14. század elején kapták meg Kanizsaszeg várát, annak mezővárosával a mostani Nagykanizsával. Zala megyei falvaik voltak: Lasnok, Pamlén, Csákány, Kerektó, Baksafalva, Szakafölde, Molnári, Szentmárton, Vente, Libolca, Dobolnok, Igrici, Récse-Keresztúr, Béllege, Leánd, Pallin és Kedhida. Az ág nevezetesebb leszármazottai
Lőrinc unokái közül János fiai, Miklós, János és István voltak azok, akikkel a kanizsai ág felfelé ívelő pályája a legfelső szakaszára ért. Mindhárman a királyi udvarban nevelkedtek és kora ifjúságuktól fogva hűségesen szolgálták I. Lajos királyt, özvegyét Erzsébet királynét és leányát Mária királynőt, majd több-kevesebb hűséggel Mária férjét, Zsigmondot is. W latach 1374–1375 Mikołaj był biskupem Zala, od 1383 do 1385 Moson, a od 1387 do 1401 był biskupem Vas, Sopron i Zala. Od 1388 do 10 lat pełnił funkcję porucznika-mistrza, wraz z sędzią Kumanów, a później przed 1403 r. Jako biskup Komarna. Miklós 1374-től 1375-ig zalai, 1383-tól 1385-ig mosoni, 1387-től 1401-ig pedig vasi, soproni és zalai ispán volt. A tárnokmesteri tisztséget 1388-tól tíz évig töltötte be, mellette még a kunok bírája, majd később 1403 előtt komáromi ispán is volt. János Öccse wybrał karierę kapłańską, aw 1367 r. Rozpoczął życie dworskie jako kapelan królowej. Od 1376 r. Eger, a od końca 1377 r. Proboszcz Esztergom. W tych latach ukończył studia uniwersyteckie w Padwie, gdzie przez rok był rektorem studentów zagranicznych. W 1384 VI. Papież Orban mianował go biskupem Egeru. Po śmierci arcybiskupa Demeter z Esztergom w 1387 r. Otrzymał kanclerza skarbu i przewodniczącego arcybiskupa Esztergom. W niespokojnych czasach pozostał wierny królowej po swoim wyborze na króla Karola. Öccse János papi pályát választott, 1367-ben mint a királyné káplánja kezdte meg az udvari életet. 1376-tól egri, 1377. végétől pedig esztergomi prépost. Ezekben az években végezte egyetemi tanulmányait Páduában, ahol egy évig a külföldi diákok rektora is volt. 1384-ben VI. Orbán pápa egri püspöknek nevezte ki. Demeter esztergomi érsek 1387. évi halálát követően, a főkancellári méltóságot és az esztergomi érseki széket kapta. A zavaros időkben, Kis-Károly királlyá választása után is hűségesen szolgálta a királynőket. 1Trzeci brat, Szczepan, został uwięziony z królowymi w lipcu 1386 r. Wraz z Diakovarem i zwolniony ze swojej nikczemnej niewoli w następnym roku. W latach 1391–1395 był biskupem Szeklera, a potem do 1401 portierem. Od 1398 r. Do końca swojej pozycji stewardessy był także biskupem Komáromu, a od 1411 do 1427 r. Biskupem Sopronu [6] [22] A harmadik testvér, István 1386 júliusában a királynék kíséretében Diakovár mellett fogságba esett és sanyarú fogságából csak a következő évben szabadult. 1391-től 1395-ig székely ispán, majd ezt követően 1401-ig ajtónállómester. 1398-tól az ajtónállómesteri megbízatása végéig egyben komáromi ispán is, 1411-től 1427-ig pedig soproni ispán. [3][4]
Podczas schwytania królowej Marii jej dwaj starsi bracia poparli koronację króla Zygmunta. Wszyscy trzej uczestniczyli już w kampaniach Zygmunta na Południu. W przygotowaniu kampanii mołdawskiej István wyróżniał się jako biskup Szekler, ale arcybiskup Jan był już po stronie króla. Tylko Stephen, który również dowodził batalionem swojego brata Miklósa, brał udział w kampanii wołoskiej, a także przyczyniał się do dochodów Kis-Nicapolis. Po śmierci królowej Marii wiosną 1395 r. Zygmunt, ze względu na okupację południa, powierzył pogrzeb królowej w Váradzie i zapobieżenie inwazji polskiej na arcybiskupa Jana. W następnym roku maszerowali ze swoimi batalionami w kampanii przeciwko Turkom i Bułgarom, ale król odesłał go z powrotem, aby strzec kraju. Jesienią 1396 r. Trzy bataliony Kanizsa zostały prawie całkowicie zniszczone w Nikopolis. Obok króla uciekającego do Konstantynopola byli tam abp John i jego brat Stephen. Mária királynő fogsága alatt a két idősebb testvér Zsigmond királlyá koronázását támogatta. Zsigmond délvidéki hadjárataiban már mindhárman részt vettek. A moldvai hadjárat előkészítésében István mint székely ispán jeleskedett, de a hadjáratban a király oldalán már János érsek is ott volt. A havasalföldi hadjáratban csak István vett részt, aki bátyjának Miklósnak a zászlóalját is vezette, része volt Kis-Nikápoly bevételében is. Mária királyné 1395-ös tavaszi halálát követően Zsigmond – délvidéki elfoglaltsága miatt – a királynő váradi temetését és a lengyel betörés elhárítását János érsekre bízta. A következő évben a törökök és bolgárok elleni hadjáratban is felvonultak zászlóaljaikkal, a király azonban Miklóst az ország őrzésére visszaküldte. 1396 őszén Nikápolyál a Kanizsaiak három zászlóalja szinte teljesen megsemmisült. A hajón Konstantinápoly felé menekülő király mellett János érsek és öccse István is ott volt. Jan Arcybiskup Esztergom IX. Na prośbę króla Zygmunta papież Bonifacy mianował go narodzinami Stolicy Apostolskiej, a wiosną 1395 r. Został mianowany prymasem Węgier. Bracia, ze swymi znacznymi pozycjami i darami własności, podnieśli się do pozycji najpotężniejszych baronów w kraju. W 1397 roku odegrali haniebną rolę w ucieczce Lackfolk. W 1401 r. Jan zwrócił się przeciwko Zygmuntowi i stanął na czele rady narodowej. W 1403 r. Wstąpili do Partii Neapolitańskiej, a jesienią tego roku arcybiskup Jan koronował László Neapol w Zadarze i jako jeden z pierwszych poprosił o litość po stłumieniu powstania. Musiał zrezygnować z funkcji kanclerza, ale od 1412 r. Został kanclerzem cesarstwa. W 1314 r. Pod nieobecność Zygmunta pełnił funkcję gubernatora wraz z palatynem Miklósem Garai, aw 1317 r. Brał udział w Synodzie Konstancyjnym z jasnym otoczeniem. János esztergomi érseket IX. Bonifác pápa – Zsigmond király kérésére – a Szentszék született követének és 1395 tavaszán Magyarország prímásának is kinevezte. A testvérek jelentős tisztségeikkel és birtokadományaikkal az ország leghatalmasabb bárói közé emelkedtek. 1397-ben dicstelen szerepet töltöttek be a Lackfiak félreállításában. 1401-ben János szembefordult Zsigmonddal és az országos tanács élére állt. 1403-ban a nápolyi párthoz csatlakoztak, János érsek ez év őszén Zárában megkoronázta Nápolyi Lászlót, a felkelés leverését követően az elsők között kért kegyelmet. Kancellári tisztségéről le kellett mondania, de 1412-től birodalmi főkancellár lett. János 1314-től, Zsigmond távollétében Garai Miklós nádorral kormányzói megbízást teljesít, 1317-ben fényes kísérettel vett részt a konstanzi zsinaton. 2Z trzech braci Mikołaj zmarł po raz pierwszy, aw 1405 r. Już nie żył. János Kanizsai Arcybiskup Esztergom zmarł 20 maja 1418 r., A Stefan zmarł w 1428 r. [6] A három testvér közül Miklós halt meg először, 1405-ben már nem élt. Kanizsai János esztergomi érsek 1418. május 20-án, István pedig 1428-ban hunyt el.[3] Wśród synów mistrza Miklósa János (biskup Sopron) był członkiem eskorty jego wuja w Konstancji. Synem Jana był Imre, biskup Vas i kapitan kilku hrabstw; jego wnuczka Miklós, chociaż był arcybiskupem hrabstwa Zala. Miklós tárnokmester fiai közül János (soproni ispán) tagja volt nagybátyja konstanzi kíséretének, 1424-ben testvérével Istvánnal, nagybátyjával Istvánnal (ajtónállómester) és annak fiával Lászlóval a simontornyai uradalmat Ozorai Pipó sárvári uradalmával cserélték el.[3] János fia Imre, vasi ispán és több megye kapitánya volt; unokája Miklós, pedig Zala megye főispáni hivatalát viselte. Synem Istvána (portier) był László (biskup Sopron) członek rady królewskiej. Podczas pobytu w Sienie Zygmunt poprosił go o stu jeźdźców, powołując się na swoją niebezpieczną pozycję. Syn László o tym samym imieniu (drużba, województwo transylwanii oraz wyspy Vasi, Zala i Sopron) i jego brat Miklós (województwo transylwanii oraz ispany Sopron, Vasi i Zala) byli wyznawcami hunnyadu. Król Matthias podarował zamek Döbrente w powiecie Veszprém wraz ze swoimi krewnymi, Pápą i kilkoma innymi okręgami Zala i Vas, a także pustelnią hrabstwa Timis za wierną służbę dla László Kanizsai. [6] Kanizsa, śpiewany także przez Jánosa Arany, zmarł po 1476 roku. Wśród synów László był na czele kilku zakazów, a István pełnił funkcję barmana. István (ajtónállómester) fia László (soproni ispán) tagja volt a királyi tanácsnak. Zsigmond, sienai tartózkodása idején száz lovast kért tőle, veszedelmes helyzetére hivatkozva. László azonos nevű fia (lovászmester, erdélyi vajda, valamint vasi, zalai és soproni ispán) testvérével Miklóssal (erdélyi vajda, valamint soproni, vasi és zalai ispán) a hunyadiak hívei voltak. Mátyás király, Kanizsai Lászlónak hű szolgálataiért – amelyeket atyjának a kormányzónak és neki tett – a Veszprém megyei Döbrente várát a hozzátartozó helységekkel, Pápát és több más Zala és Vas megyei helységet, valamint a Temes vármegyei Remetét adományozta.[3] Az Arany János által is megénekelt Kanizsai 1476 után halt meg. Fiai közül László több bánság élén is állt, István pedig a pohárnokmesteri hivatalt töltött be. Dorottya, córka Miklósa (województwo transylwanii, biskupów Sopron, Vas i Zala), pod koniec średniowiecza na Węgrzech, szukając ciała syna w Mohaczu, pochowała bitwy pod koniec bitwy. Prawnuk Miklósa, Orsolya (wnuczka Bána György'ego i piekarza i córki biskupa László Vas), był ostatnim przedstawicielem Kanizian, z jego wielkim bogactwem i małżeństwem, które położyły podwaliny pod rozwój rodziny Nádasdy de Náddas z Peteneg. Wraz ze śmiercią Orsolya Kanizsai w 1571 roku drzewo genealogiczne gałęzi Kanizsai rodzaju Oslo zostało zamknięte. Miklós (erdélyi vajda, valamint soproni, vasi és zalai ispán) leánya Dorottya, a magyar középkor végén – a mohácsi síkon fia holttestét keresve – közös sírokba temettetve adta meg a végtisztességet az ütközet halottainak. Miklós dédunokája Orsolya (György bán és pohárnokmester unokája és László vasi főispán leánya) a kanizsaiak utolsó képviselője, hatalmas vagyonával és házasságával a Nádasd nemzetség Peteneg ágából származó, Nádasdy de Nádasd család felemelkedésének alapjait biztosította. Kanizsai Orsolya 1571 évi halálával zárta le az Osl nemzetség kanizsai ágának családfáját. Przypisy
Zasoby
|
| ||||||||||||||||||||||||
