Gemersko-malohontská župa (Uhorsko): Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 101: | Linia 101: | ||
{{izvori}} | {{izvori}} | ||
| − | + | [[Kategoria:Historia]] | |
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Historia Królestwa Węgier]] |
| + | [[Kategoria:Historia Słowacji]] | ||
| + | [[Kategoria:Komitaty węgierskie na Słowacji|Gömör]] | ||
Aktualna wersja na dzień 12:56, 8 kwi 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku słowackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku słowackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Slovakia Gemer.jpg Gemersko-malohontská župa w środkowej Słowacji Gömör és Kishont vármegye (pol. komitat Gemer i Małohont, łac. comitatus Gomoriensis et Kis-Honthensis, słow. Gemersko-malohontská župa) – dawny komitat w środkowej części Królestwa Węgier, w Górnych Węgrzech. Komitat powstał po raz pierwszy w wyniku reform józefińskich w 1786 z połączenia dotychczasowych komitatów Gömör i Kishont. Od 1790 r. komitaty zostały rozłączone, a ponownie utworzono z nich jeden komitat w 1802 r. Siedzibą władz komitatu był Pelsőc a od 1898 r. Rimaszombat[1]. W okresie przed I wojną światową komitat dzielił się na osiem powiatów i pięć miast. Po traktacie w Trianon komitat został podzielony pomiędzy Czechosłowację i Węgry. Pozostała przy Węgrzech część została w 1923 r. połączona z pozostałą częścią komitatu Borsod w nowy komitat Borsod, Gömör és Kishont[2]. W wyniku pierwszego arbitrażu wiedeńskiego w 1938 r. południowa część komitatu powróciła do Węgier i komitat został odtworzony. Po drugiej wojnie światowej przywrócono granicę z 1938 r. Obecnie teren komitatu jest podzielony pomiędzy kraj bańskobystrzycki i koszycki na Słowacji, pozostała przy Węgrzech część po reformie administracyjnej z 1950 r. została przyłączona do nowo powstałego komitatu Borsod-Abaúj-Zemplén.
Bibliografia
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ Juraj Žudel: Stolice na Slovensku. Bratislava: Obzor, 1984, s. 47-56.
- ↑ § 11 pkt 4 1923. évi XXXV. törvénycikk a közszolgálatban álló tisztviselők és egyéb alkalmazottak létszámának csökkentéséről és egyes kapcsolatos intézkedésekről
- ↑ 1. Az összes lélekszám, .... [W:] A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. : Első rész. A népesség főbb adatai községek és népesebb puszták, telepek szerint. Budapest : Magyar Kir. Központi Statisztikai Hivatal : Athenaeum Irodalmi és Nyomdai R.-társulat, 1912. Dostępne online. s. 12 – 13. (po węgiersku)
- ↑ 4,0 4,1 REISZ, László. A Magyar Társadalomtudományok Digitális Archívuma [online]. [Cit. 2014-09-24]. Dostępne online. (po węgiersku)
- ↑ 6. A népség anyanyelve ... [6. Materinský jazyk obyvateľstva ...]. [W:] A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. : Első rész. A népesség főbb adatai községek és népesebb puszták, telepek szerint. Budapest : Magyar Kir. Központi Statisztikai Hivatal : Athenaeum Irodalmi és Nyomdai R.-társulat, 1912. Dostępne online. s. 22 – 27. (po węgiersku)