Gutkeled II. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
(→Patrz) |
|||
| Linia 148: | Linia 148: | ||
* [[Dodatek:Spis chronologiczny chorwackich banów]] | * [[Dodatek:Spis chronologiczny chorwackich banów]] | ||
| − | {{SORTUJ:Gutkeled, Miklós}} | + | {{SORTUJ:Gutkeled, Miklós 02}} |
| − | [[Kategoria:Rody | + | [[Kategoria:Rody]] |
[[Kategoria:Ród Gutkeled]] | [[Kategoria:Ród Gutkeled]] | ||
| − | [[Kategoria:Banowie Chorwacji]] | + | [[Kategoria:Banowie Chorwacji i Dalmacji]] |
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]] | [[Kategoria:Węgierscy szlachcice]] | ||
[[Kategoria:Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł]] | [[Kategoria:Artykuły wymagające uzupełnienia źródeł]] | ||
| Linia 158: | Linia 158: | ||
[[Kategoria:Sędziowie króla Węgier]] | [[Kategoria:Sędziowie króla Węgier]] | ||
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]] | [[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]] | ||
| − | + | ||
[[Kategoria:Krótkie]] | [[Kategoria:Krótkie]] | ||
Wersja z 14:47, 26 paź 2019
Za: [1]
Za: [2]
| Poprzednik: | Wojewoda Siedmiogrodu (1267–1270 ) |
Następca: |
| Kán II. László | Csák II. Máté |
| Poprzednik: | Sędzia królewski (1273) |
Następca: |
| Kán II. László | Ákos Ernye |
| Poprzednik: | Sędzia królewski (1274) powtórnie |
Następca: |
| Ákos Ernye | Ákos Ernye |
| Poprzednik: | Ban Slawonii (1274) |
Następca: |
| Kőszegi I. Henrik | Péc Dénes |
| Poprzednik: | Ban Slawonii (1278-1279) |
Następca: |
| Kőszegi Iván | Kőszegi Miklós |
| Poprzednik: | Ban Chorwacji i Dalmacji (1275) |
Następca: |
| Mór | Šubić I. Pál |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Gutkeled II. Miklós, chor. Nikola od Gacke, pol. Mikołaj z Gacka, (XIII w.), węgierski szlachcic niemieckiego pochodzenia, ban chorwacki, syn Istvána/Stjepana (Szczepana), bana „całej Slawonii” (Stefanus banus totius Sclavonie), brat Joachima Pektara. Nazywany jest banem całej Chorwacji i Dalmacji oraz księciem Gackiej (Nicolaus banus totius Croacie, Dalmacie et come de Guecka lub Nicolaus totius Dalmatie atque Croatiaie banus et come de Geycha) oraz banem Pobrzeża (Nicolaus banus maritimus). Źródła wspominają tylko garść dokumentów z 1275 r., gdy potwierdzają mieszkańcom Trogiru ziemie, które otrzymali od Beli IV i zwrócili swoją własność Klobučarowi, który został porwany przez jego ojca I. Istvána.
W czasach Béli IV
Jego braćmi byli: ban "całej Slawonii" Joakim Pektar, sędzia krajowy István i ban Maczwy Pál. Źródła historyczne, obejmujące okres od 1263 do 1288 wskazują, że w 1263 r. był kanclerzem Royal Food Catchers, w latach 1263-1264 był biskupem Kemlék, a od 1267 do 1270 r. był wojewodą Siedmiogrodu[1] w czasach Stefana V.
W czasach Stefana V
W latach 1270–1272 był sędzią kraju i biskupem Gecsei.[2]
IV. László idején
1273-tól 1274-ig országbíró és gecskei ispán. 1274 júliustól októberig szlavón bán. Testvérével, Joachimmal együtt belháborút folytatott a Babonić családdal, amely háborúban Joachim életét vesztette. Miklós ezután is folytatta a harcot, de sikertelenül. Le kellett mondania a szlavóniai – Zágráb vármegyei – Sztenyicsnyák váráról. Végül 1278 novemberében testvérével, Istvánnal együtt kénytelen volt kibékülni a Babonićokkal Zágrábban. 1278-tól 1279-ig ismét szlavón bán.[3]
IV. W czasach Władysława
W latach 1273–1274 był sędzią kraju i biskupem Gecsei. Od lipca do października 1274 r. był banem Slawonii. Wraz ze swoim bratem Joachimem toczyli wewnętrzną wojnę z rodziną [[Babonić (ród)|Babonićów, którzy stracili życie podczas wojny. Miklós nadal walczył, ale bez powodzenia. Musiał zrezygnować ze słowiańskiego - Zagrzebia - zamku Stenichnya. Wreszcie, w listopadzie 1278 roku, on i jego brat István zostali zmuszeni do pogodzenia się z Babonićiem w Zagrzebiu. Od 1278 do 1279 roku był ponownie banem Slawonii.[4]
Patrz
<ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Markó
