Węgierscy oligarchowie: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzono nową stronę "{{Uwaga| |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Tartom%C3%A1ny%C3%BAr |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tartom%C3%A1ny%C3%BAr&action=history |nota...")
 
 
(Nie pokazano 46 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
 +
[[Kategoria:0]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Tartom%C3%A1ny%C3%BAr
 
|strona  = https://hu.wikipedia.org/wiki/Tartom%C3%A1ny%C3%BAr
|autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tartom%C3%A1ny%C3%BAr&action=history
+
|autorzy = https://hu.wikipedia.org/w/index.php?title=Tartom%C3%A1ny%C3%BAr&action=history
 
|nota    = węgierski
 
|nota    = węgierski
 +
}}
 +
{{Uwaga|
 +
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Oligarch_(Kingdom_of_Hungary)
 +
|autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Oligarch_(Kingdom_of_Hungary)&action=history
 +
|nota    = angielski
 
}}
 
}}
  
Linia 13: Linia 19:
 
  |
 
  |
  
[[Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg|thumb|left|300px|Suwerenne terytoria ''królewiąt'' na Węgrzech na początku XIV wieku]]
+
'''Oligarcha''' − ''pan prowincjonalny'' oznacza szlachcica, ''małego króla'', który rządził autonomicznie nad większą częścią kraju. Zwykle korzystał także z przywilejów królewskich, niezależnie od aprobaty króla. Okres świetności oligarchów na Węgrzech przypadał na okres między najazdem Tatarów a śmiercią [[Csák III. Máté|Mateusza III Csáka]]. Ta epoka jest czasami określana jako „anarchia feudalna”, nawiązująca do osłabienia władzy centralnej (królewskiej).
  
A '''tartományúr''' (vagy oligarcha) szó egy nagyobb országrészen önhatalmúlag uralkodó főnemest, '''kiskirályt''' jelent. Rendszerint királyi [[Kiváltság|privilégium]]okat is használt, függetlenül a [[király]] jóváhagyásától. Magyarországon az '''oligarchák''' fénykora a [[tatárjárás]] és [[Csák Máté (trencséni tartományúr)|Csák Máté]] halála közötti időszakban volt. Ezt a korszakot néha "feudális anarchiának" is nevezik, utalva a központi (királyi) hatalom meggyengülésére.
+
== Średniowieczni oligarchowie węgierscy ==
  
== Középkori magyar oligarchák ==
+
[[Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg|thumb|600px|Suwerenne terytoria ''królewiąt'' na Węgrzech na początku XIV wieku]]
  
* [[Aba Amadé]]<ref>{{CitLib |aut= |tit=[[Uj Idők lexikona]] I–XXIV. |loc=Budapest |red=Singer és Wolfner Irodalmi Intézet Rt. |ann=1936–1942}}</ref>
+
* [[Aba Amadé]]<ref>''[https://hu.wikipedia.org/wiki/Uj_Id%C5%91k_lexikona Uj Idők lexikona]'' I–XXIV. Budapest: Singer és Wolfner Irodalmi Intézet Rt. 1936–1942. </ref> ([[Górne Węgry]])
* [[Ákos István (nádor)|Ákos István]]
+
* [[Ákos I. István]] ([[Borsod]])
* [[Babonić István]]
+
* [[Babonić IV. István]] ([[Dolna Slawonia]])
* [[Borsa Kopasz]]
+
* [[Borsa Kopasz]] ([[Tiszántúl]])
* [[Csák Máté (trencséni tartományúr)|Csák Máté]]
+
* [[Csák III. Máté]] ([[Górne Węgry]])
* [[Csák Ugrin (országbíró)|Csák Ugrin]]
+
* [[Csák III. Ugrin]] ([[Syrmia|Górna Syrmia]])
* [[Frangepán Duim]]
+
* [[Stefan Dragutin]] ([[Realm of Stefan Dragutin|Dolna Syrmia]])
 +
* [[Frangepán Duim]] ([[Dalmacja]])
 
* [[Gutkeled Joakim]]
 
* [[Gutkeled Joakim]]
* [[Kán László]]
+
* [[Kán III. László]] ([[Siedmiogród]])
* [[Kőszegi Henrik]]
+
* [[Kőszegi Henrik]] (południowe [[Zadunaje]])
* [[Pok Miklós]]
+
* [[Kőszegi Iván]] (zachodnie [[Zadunaje]])
* [[Šubić Pál]]
+
* [[Pok Miklós]] ([[Partium]])
 
+
* [[Rátót II. Domokos]] ([[Nógrád]])</small>
== Jegyzetek ==
+
* [[Šubić Pál]] ([[Chorwacja]], [[Banat Bośni]])
 
+
* [[Vejtehi Tivadar]] ([[Banat Severin]])
{{jegyzetek}}
 
  
== Források ==
+
== ''Lojalni oligarchowie'' według Attili Zsoldosa ==
  
* [[Kristó Gyula]]: A rozgonyi csata. Akadémiai Kiadó, Budapest, 1978. {{ISBN|963 05 1461 3}}
+
[...]
  
 +
[[Zsoldos Attila|Attila Zsoldos]] w ''Hűséges oligarchák'' po raz pierwszy w badaniu z 2012 r. rozróżnił „''oligarchę''” od „''prowincjała''” działającego w imieniu króla. Według niego Ugrin Csáka należały do kategorii ''prowincjałów'', ponieważ w swojej prowincji od [[Temesvár]]u do [[Pozsega|Pozsegę]] zezwolił na funkcjonowanie władzy króla (np. sprawiedliwość królewską; darowizny majątku, cła, zwolnienia podatkowe i przypadki, w których jeśli ktoś zmarł bez spadkobiercy to jego ziemie przypadały koronie). Zsoldos oparł swoje ustalenia na źródłach pierwotnych. W te myśli Zsoldosa „władca prowincji” nie jest już synonimem dotychczas używanego oligarchy, ale nową koncepcją. W tym nowym sensie władca prowincji: „w średniowiecznym królestwie węgierskim jest to zinstytucjonalizowana władza, która jest jedynym przedstawicielem woli królewskiej na terytoriach wielu komitatów”, podczas gdy skonfrontowany z nią oligarcha jest „władcą prowincji, który wyłącza władzę królewską ze swojej prowincji”.<ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila. Hűséges oligarchák, ''A történettudomány szolgálatában: Tanulmányok a 70 éves Gecsényi Lajos tiszteletére''. Magyar Országos Levéltár, str. 347–354. (2012). ISBN 978-963-7228-34-6</ref> Według Zsoldosa rządy prowincji harmonijnie wpisują się w tradycyjny porządek państwowy w tym kraju. Stało się dysharmonią, a zatem elementem, który należy wyeliminować, gdy władca prowincji zostanie oligarchą. Według niego potwierdza to również fakt, że po śmierci Ugrina w 1311 r. jego syn [[Csák Miklós|Mikołaj]], w przeciwieństwie do synów innych oligarchów, nie zbuntował się przeciwko Karolowi Robertowi. Po 1311 r. w prowincji Ugrina nie przeszkadzano nowym królewskim ''[[ispán]]om'' <ref name="Zsoldos"/>.
  
{{csonk-középkor}}
+
== Przypisy ==
{{Portál|Történelem}}
+
{{izvori}}
  
[[Kategória:Magyar feudalizmus]]
+
[[Kategoria:Węgierscy oligarchowie]]
[[Kategória:Társadalmi rétegek]]
+
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
 +
[[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
 +
[[Kategoria:Władcy ery Andegawenów]]

Aktualna wersja na dzień 16:52, 12 sty 2021

Oligarchapan prowincjonalny oznacza szlachcica, małego króla, który rządził autonomicznie nad większą częścią kraju. Zwykle korzystał także z przywilejów królewskich, niezależnie od aprobaty króla. Okres świetności oligarchów na Węgrzech przypadał na okres między najazdem Tatarów a śmiercią Mateusza III Csáka. Ta epoka jest czasami określana jako „anarchia feudalna”, nawiązująca do osłabienia władzy centralnej (królewskiej).

Średniowieczni oligarchowie węgierscy

Plik:Kiskirályok uralmi területei.jpg
Suwerenne terytoria królewiąt na Węgrzech na początku XIV wieku

Lojalni oligarchowie według Attili Zsoldosa

[...]

Attila Zsoldos w Hűséges oligarchák po raz pierwszy w badaniu z 2012 r. rozróżnił „oligarchę” od „prowincjała” działającego w imieniu króla. Według niego Ugrin Csáka należały do kategorii prowincjałów, ponieważ w swojej prowincji od Temesváru do Pozsegę zezwolił na funkcjonowanie władzy króla (np. sprawiedliwość królewską; darowizny majątku, cła, zwolnienia podatkowe i przypadki, w których jeśli ktoś zmarł bez spadkobiercy to jego ziemie przypadały koronie). Zsoldos oparł swoje ustalenia na źródłach pierwotnych. W te myśli Zsoldosa „władca prowincji” nie jest już synonimem dotychczas używanego oligarchy, ale nową koncepcją. W tym nowym sensie władca prowincji: „w średniowiecznym królestwie węgierskim jest to zinstytucjonalizowana władza, która jest jedynym przedstawicielem woli królewskiej na terytoriach wielu komitatów”, podczas gdy skonfrontowany z nią oligarcha jest „władcą prowincji, który wyłącza władzę królewską ze swojej prowincji”.[2] Według Zsoldosa rządy prowincji harmonijnie wpisują się w tradycyjny porządek państwowy w tym kraju. Stało się dysharmonią, a zatem elementem, który należy wyeliminować, gdy władca prowincji zostanie oligarchą. Według niego potwierdza to również fakt, że po śmierci Ugrina w 1311 r. jego syn Mikołaj, w przeciwieństwie do synów innych oligarchów, nie zbuntował się przeciwko Karolowi Robertowi. Po 1311 r. w prowincji Ugrina nie przeszkadzano nowym królewskim ispánom [2].

Przypisy

  1. Uj Idők lexikona I–XXIV. Budapest: Singer és Wolfner Irodalmi Intézet Rt. 1936–1942.
  2. 2,0 2,1 Zsoldos, Attila. Hűséges oligarchák, A történettudomány szolgálatában: Tanulmányok a 70 éves Gecsényi Lajos tiszteletére. Magyar Országos Levéltár, str. 347–354. (2012). ISBN 978-963-7228-34-6