Szamosmenti hátság: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - " képaláírás" na " plikaláírás")
 
(Nie pokazano 5 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1s]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga polska|
 
{{Uwaga polska|
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
'''Szamosmenti hátság''' (pol. ''Wyżyna Samoszu'', rum. ''Podișul Someșului'') – makroregion fizycznogeograficzny [[Erdélyi-medence]] (''Wyżyny Transylwańskiej'') w centralnej [[Rumunia|Rumunii]] ([[Siedmiogród]]).  
+
'''Szamosmenti hátság''' (pol. ''Wyżyna Samoszu'', rum. ''Podișul Someșului'') – makroregion fizycznogeograficzny [[Erdélyi-medence]] (''Wyżyny Transylwańskiej'') w centralnej Rumunii ([[Siedmiogród]]).  
  
 
Wyżyna stanowi północne zakończenie [[Erdélyi-medence]] (''Wyżyny Transylwańskiej'').
 
Wyżyna stanowi północne zakończenie [[Erdélyi-medence]] (''Wyżyny Transylwańskiej'').
Linia 34: Linia 34:
 
* wzgórza [[Codru (wzgórza)|Codru]] ([[Lespezi]], 578 m n.p.m.),  
 
* wzgórza [[Codru (wzgórza)|Codru]] ([[Lespezi]], 578 m n.p.m.),  
 
* [[Kotlina Baia Mare]],  
 
* [[Kotlina Baia Mare]],  
* wzgórza [[Prisnel (wzgórza)|Prisnel]] ([[Prisnel (szczyt)|Prisnel]], 662 m n.p.m.), GPS [47.398372383181, 23.41666657901571]
+
* wzgórza [[Prisnel (wzgórza)|Prisnel]] ([[Prisnel (szczyt)|Prisnel]], 662 m n.p.m.), GPS [47.3983, 23.4166]
* wzgórza [[Preluca (wzgórza)|Preluca]] ([[Preluca (szczyt)|Preluca]], 811 m n.p.m.), GPS [47.60575712474546, 24.708466579096267]]
+
* wzgórza [[Preluca (wzgórza)|Preluca]] ([[Preluca (szczyt)|Preluca]], 811 m n.p.m.), GPS [47.6057, 24.7084]
 
* [[Kotlina Lapuş]],  
 
* [[Kotlina Lapuş]],  
 
* wzgórza [[Breaza (wzgórza)|Breaza]] ([[Breaza (szczyt)|Breaza]], 974 m n.p.m.).  
 
* wzgórza [[Breaza (wzgórza)|Breaza]] ([[Breaza (szczyt)|Breaza]], 974 m n.p.m.).  
 
Ta część regionu jest zbudowana z łupków krystalicznych, fliszu karpackiego oraz osadów morskich dolnego i środkowego miocenu, a także z wapieni eoceńskich.  
 
Ta część regionu jest zbudowana z łupków krystalicznych, fliszu karpackiego oraz osadów morskich dolnego i środkowego miocenu, a także z wapieni eoceńskich.  
  
Południową część regionu zajmuje właściwa Wyżyna Samoszu. Ma budowę monoklinalną. Jest złożona z mioceńskich iłów, margli, piaskowców i zlepieńców z wkładkami tufów wulkanicznych. Warstwy te zapadają się w kierunku południowo-wschodnim pod kątem 5-15°. Różna odporność warstw na erozję spowodowała powstanie [[kuesta|kuest]]. Wysokości względne sięgają 200 m.  
+
Południową część regionu zajmuje właściwa Wyżyna Samoszu. Ma budowę monoklinalną. Jest złożona z mioceńskich iłów, margli, piaskowców i zlepieńców z wkładkami tufów wulkanicznych. Warstwy te zapadają się w kierunku południowo-wschodnim pod kątem 5-15°. Różna odporność warstw na erozję spowodowała powstanie kuest. Wysokości względne sięgają 200 m.  
  
W obrębie Wyżyny Samoszu występują urodzajne [[gleby brunatne]] i [[czarnoziemy]], dzięki którym rozwinęło się intensywne rolnictwo, a wyżyna została gęsto zaludniona. W części zachodniej występują bogate złoża [[lignit]]u. Na granicy Wyżyny Samoszu i Gór Zachodniorumuńskich leży wielkie miasto [[Kluż]], na północnym skraju Kotliny Baia Mare – miasto [[Baia Mare]], a na wschodnim krańcu, u zbiegu obu Samoszów – zabytkowe miasto [[Dej (miasto)|Dej]].  
+
W obrębie Wyżyny Samoszu występują urodzajne gleby brunatne i czarnoziemy, dzięki którym rozwinęło się intensywne rolnictwo, a wyżyna została gęsto zaludniona. W części zachodniej występują bogate złoża lignitu. Na granicy Wyżyny Samoszu i Gór Zachodniorumuńskich leży wielkie miasto [[Kolozsvár]] (''Kluż''), na północnym skraju [[Nagybányai-medence]] (''Kotliny Baia Mare'') – miasto [[Nagybánya]] (''Baia Mare''), a na wschodnim krańcu, u zbiegu obu Samoszów – zabytkowe miasto [[Dés]] (''Dej''0.
  
 
== Bibliografia ==
 
== Bibliografia ==
 
# Krystyna Jawecka (red.) ''Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000'', PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84.
 
# Krystyna Jawecka (red.) ''Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000'', PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84.
 
# Jerzy Kondracki ''Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym'', „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466.
 
# Jerzy Kondracki ''Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym'', „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466.
# Jerzy Kondracki ''Karpaty'', wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3.
+
# Jerzy Kondracki ''Karpaty'', wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3
 
# Andrzej Maryański ''Rumunia'', Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973.
 
# Andrzej Maryański ''Rumunia'', Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973.
  
Linia 68: Linia 68:
 
| név =  
 
| név =  
 
| kép =  
 
| kép =  
| képaláírás =  
+
| plikaláírás =  
 
| hegység = [[Wyżyna Transylwańska]]
 
| hegység = [[Wyżyna Transylwańska]]
 
| hely = {{Románia}}<br>[[Szilágy megye]]<br>[[Máramaros megye]]<br>[[Kolozs megye]]
 
| hely = {{Románia}}<br>[[Szilágy megye]]<br>[[Máramaros megye]]<br>[[Kolozs megye]]

Aktualna wersja na dzień 14:55, 9 mar 2021

Szamosmenti hátság (pol. Wyżyna Samoszu, rum. Podișul Someșului) – makroregion fizycznogeograficzny Erdélyi-medence (Wyżyny Transylwańskiej) w centralnej Rumunii (Siedmiogród).

Wyżyna stanowi północne zakończenie Erdélyi-medence (Wyżyny Transylwańskiej).

Lokalizacja

Rozciąga się

Wyżynę przecina dolina Szamos (Samoszu).

Wyżyna Samoszu stanowi zespół wzgórz, wysoczyzn i kotlin. W północnej części leżą:

Ta część regionu jest zbudowana z łupków krystalicznych, fliszu karpackiego oraz osadów morskich dolnego i środkowego miocenu, a także z wapieni eoceńskich.

Południową część regionu zajmuje właściwa Wyżyna Samoszu. Ma budowę monoklinalną. Jest złożona z mioceńskich iłów, margli, piaskowców i zlepieńców z wkładkami tufów wulkanicznych. Warstwy te zapadają się w kierunku południowo-wschodnim pod kątem 5-15°. Różna odporność warstw na erozję spowodowała powstanie kuest. Wysokości względne sięgają 200 m.

W obrębie Wyżyny Samoszu występują urodzajne gleby brunatne i czarnoziemy, dzięki którym rozwinęło się intensywne rolnictwo, a wyżyna została gęsto zaludniona. W części zachodniej występują bogate złoża lignitu. Na granicy Wyżyny Samoszu i Gór Zachodniorumuńskich leży wielkie miasto Kolozsvár (Kluż), na północnym skraju Nagybányai-medence (Kotliny Baia Mare) – miasto Nagybánya (Baia Mare), a na wschodnim krańcu, u zbiegu obu Samoszów – zabytkowe miasto Dés (Dej0.

Bibliografia

  1. Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000, PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84.
  2. Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym, „Przegląd Geograficzny”, tom LXVIII, z. 3–4, 1996, s. 457–466.
  3. Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ISBN 83-02-04067-3
  4. Andrzej Maryański Rumunia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973.

Szamos menti hátság (węg.)
Wyżyna Samoszu (pol.
Podișul Someșului (rum.)

Granice i podziały płaskowyżu Szamos
Granice i podziały płaskowyżu Szamos
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Góry Zachodniorumuńskie i Wyżyna Transylwańska
Podprowincja Wyżyna Transylwańska
Makroregion Wyżyna Samoszu
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Rumunia
okręg Sălaj
okręg Maramureş
okręg Kluż
'
Miejsce  Románia
Szilágy megye
Máramaros megye
Kolozs megye
Góry Wyżyna Transylwańska
Najwyższy punkt Breaza (974 m)
Lokalizacja
Góry
Relief Map of Romania.png
Fire.svg