Rátót I. Miklós

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Sędzia królewski (ggg) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Stolnik królewski (1293-1296) Następca: Győr Jakab Ákos II. Mojs Rátót I. Miklós, także „Vecse” († po 1308), węgierski szlachcic, stolnik królewski (1293-1296). Przodek szlacheckiej rodziny Putnoki. Nicholas (I) from the kindred Rátót ("Vecse"; ; died after 1308) was a Hungarian nobleman at the turn of the 13th and 14th centuries, who served as Master of the cupbearers from 1293 to 1296. He was the forefather of the Putnoki noble family. Życie i kariera Miklós (znany również pod pseudonimem „Vecse”) urodził się we wpływowym i prestiżowym klanie Rátót, jako syn Oliwera I, syna Dominika I, który zginął w bitwie pod Mohi w 1241 r. Miklós miał dwóch braci, Renolda III i Jana, oraz siostrę o nieznanym imieniu, która poślubiła potężnego barona Renolda Básztélyego [1]. Miklós był przodkiem rodziny Putnoki poprzez jego trzech synów, Renolda, Władysława i Jana („Głuchego”). Rodzina wymarła w drugiej połowie XV wieku. [2] Nicholas I (also known by his nickname "Vecse") was born into the influential and prestigious gens (clan) Rátót, as the son of Oliver I (fl. 1255), himself a son of Dominic I, who was killed in the Battle of Mohi in 1241. Nicholas had two brothers, Reynold III and John, and an unidentified sister, who married powerful baron Reynold Básztély. Nicholas was the ancestor of the Putnoki family through his three sons, Reynold, Ladislaus and John ("the Deaf"). The kinship became extinct by the second half of the 15th century. Miklós po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach w 1275 r. podczas kryzysu politycznego w 1280 r. Pod presją kościoła katolickiego król Władysław IV przyjął nowe prawa Kumanów. Jednak wielu Kumanów zdecydowało się opuścić Węgry zamiast słuchać żądań papieskiego legata Filipa. W drodze na granicę pustoszyli i plądrowali wiele osad i posiadłości. Miklós i jego kuzyni, Roland II, Dezydery I i Ratold II skutecznie bronili klasztoru cystersów w Egres (dzisiejsze Igriș w Rumunii). Następnie Miklós i kilku innych członków klanu Rátót uczestniczyli w królewskich kampaniach wojskowych przeciwko Kumanom. Nicholas first appeared in contemporary records in 1275. During the political crisis of 1280, King Ladislaus IV adopted new Cuman laws under the pressure of the Catholic Church. However, many Cumans decided to leave Hungary instead of obeying the papal legate Philip's demands. On their way to the frontier, they ravaged and looted many settlements and estates. Nicholas and his cousins, Roland II, Desiderius and Rathold II successfully defended the Cistercian monastery at Egres (present-day Igriș in Romania). Thereafter Nicholas and several other members of the Rátót clan participated in the royal military campaigns against the Cumans. Wraz z całą rodziną, Miklós był zagorzałym zwolennikiem króla Andrzeja III. Za swoją lojalność został latem 1293 r. stolnikiem królewskim. Pełnił tę funkcję co najmniej do października 1296 r. [3] W tym ostatnim przypadku był również określany jako ispán komitatu Szatmár. [4] Miklós zniknął ze źródeł w nadchodzących latach, jego orientacja polityczna podczas interregnum jest nieznana, ale jego krewni początkowo poparli roszczenia Wacława z 1301 roku, a następnie Karola I z 1304 roku. Miklós był nazwany „baronem” (i został umieszczony na ekskluzywnym czwartym miejscu) we wrześniu 1308 r. przez Karola, gdy król przywrócił przywileje i prawa kościoła w Budzie. [5] Along with the whole kindred, Nicholas was a staunch supporter of Andrew III. For his loyalty, he was made Master of the cupbearers in the summer of 1293. He served in this capacity until at least October 1296.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In the latter occasion, he was also referred to as ispán of Szatmár County.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas disappeared from the sources in the upcoming years, his political orientation during the Interregnum is unknown, but his kindred initially supported the claim of Wenceslaus from 1301, then Charles I from 1304. Nicholas was styled as "baron" (and was ranked to the upscale fourth place) in September 1308 by Charles, when the king restored the privileges and rights of the church of Buda.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Przypisy Źródła Kristó, Gyula (1999). "I. Károly király főúri elitje (1301–1309) [The Aristocratic Elite of King Charles I, 1301–1309]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. 133 (1): 41–62. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Rátót Miklós — Stolnik królewski Sędzia królewski — Stolnik królewski Okres od 1293 do 1296 Poprzednik Győr Jakab Następca Ákos II. Mojs Sędzia królewski Okres 1293 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Dane biograficzne Ród Rátót Rodzina Putnoki Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier Urodziny data nieznana Śmierć po 1308 Ojciec I. Olivér Dzieci Renold I. László I. János