Rátót I. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 32: | Linia 32: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Rátót I. Miklós''', także „'''''Vecse'''''” (pol. ''Mikołaj I Rátót'') († po 1308), węgierski szlachcic, [[stolnik królewski]] (1293-1296). Przodek szlacheckiej rodziny [[Putnoki]]. | + | '''Rátót I. Miklós''', także „'''''Vecse'''''” (pol. ''Mikołaj I Rátót'') (* nieznana, † po 1308), węgierski szlachcic, [[stolnik królewski]] (1293-1296). Przodek szlacheckiej rodziny [[Putnoki]]. |
| − | |||
| − | |||
== Życie i kariera == | == Życie i kariera == | ||
| − | Miklós (znany również pod pseudonimem „Vecse”) urodził się we wpływowym i | + | Miklós (znany również pod pseudonimem „Vecse”) urodził się we wpływowym i prestiżowym klanie [[Rátót]], jako syn [[Rátót I. Olivér|Oliwera I]], syna [[Rátót I. Domokos|Dominika I]], który zginął w [[Mohi|bitwie pod Mohi]] w 1241 r. Miklós miał dwóch braci, Renolda III i Jana, oraz siostrę o nieznanym imieniu, która poślubiła potężnego barona [[Básztély II. Rénold|Renolda Básztélyego]] [1]. Miklós był przodkiem rodziny [[Putnoki]] poprzez jego swoich synów: '''Renolda''', Władysława i Jana („Głuchego”). Rodzina wymarła w drugiej połowie XV wieku. [2] |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Miklós po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach w 1275 r. podczas kryzysu politycznego w 1280 r. Pod presją kościoła katolickiego król [[IV. László|Władysław IV]] nadał nowe prawa [[Kumanowie|Kumanom]]. Jednak wielu Kumanów zdecydowało się opuścić Węgry zamiast słuchać żądań papieskiego legata [[Filippo di Fermo|Filipa]]. W drodze na granicę pustoszyli i plądrowali wiele osad i posiadłości. Miklós i jego kuzyni, [[Rátót II. Roland|Roland II]], [[Rátót I. Dezső|Dezydery I]] i Ratold II skutecznie bronili klasztoru cystersów w Egres (dzisiejsze Igriș w Rumunii). Następnie Miklós i kilku innych członków klanu Rátót uczestniczyli w królewskich kampaniach wojskowych przeciwko Kumanom. | |
| − | + | Wraz z całą rodziną, Miklós był zagorzałym stronnikiem króla [[III. András|Andrzeja III]]. Za swoją lojalność został latem 1293 r. [[stolnik|stolnikiem królewskim]]. Pełnił tę funkcję co najmniej do października 1296 r. [3] W tym ostatnim przypadku był również określany jako [[ispán]] komitatu [[Szatmár]]. [4] Miklós zniknął ze źródeł w nadchodzących latach, jego orientacja polityczna podczas ''[[interregnum]]'' jest nieznana, ale jego krewni początkowo poparli w 1301 r. roszczenia [[Wacław]]a, a następnie w 1304 r. roszczenia [[I. Károly|Karola I]]. Miklós był nazwany „baronem” i został we wrześniu 1308 r. umieszczony przez Karola na '''ekskluzywnym''' czwartym miejscu), w chwili gdy król przywrócił przywileje i prawa kościoła w Budzie. [5] | |
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
Wersja z 11:18, 18 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Rátót I. Miklós, także „Vecse” (pol. Mikołaj I Rátót) (* nieznana, † po 1308), węgierski szlachcic, stolnik królewski (1293-1296). Przodek szlacheckiej rodziny Putnoki. Życie i karieraMiklós (znany również pod pseudonimem „Vecse”) urodził się we wpływowym i prestiżowym klanie Rátót, jako syn Oliwera I, syna Dominika I, który zginął w bitwie pod Mohi w 1241 r. Miklós miał dwóch braci, Renolda III i Jana, oraz siostrę o nieznanym imieniu, która poślubiła potężnego barona Renolda Básztélyego [1]. Miklós był przodkiem rodziny Putnoki poprzez jego swoich synów: Renolda, Władysława i Jana („Głuchego”). Rodzina wymarła w drugiej połowie XV wieku. [2] Miklós po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach w 1275 r. podczas kryzysu politycznego w 1280 r. Pod presją kościoła katolickiego król Władysław IV nadał nowe prawa Kumanom. Jednak wielu Kumanów zdecydowało się opuścić Węgry zamiast słuchać żądań papieskiego legata Filipa. W drodze na granicę pustoszyli i plądrowali wiele osad i posiadłości. Miklós i jego kuzyni, Roland II, Dezydery I i Ratold II skutecznie bronili klasztoru cystersów w Egres (dzisiejsze Igriș w Rumunii). Następnie Miklós i kilku innych członków klanu Rátót uczestniczyli w królewskich kampaniach wojskowych przeciwko Kumanom. Wraz z całą rodziną, Miklós był zagorzałym stronnikiem króla Andrzeja III. Za swoją lojalność został latem 1293 r. stolnikiem królewskim. Pełnił tę funkcję co najmniej do października 1296 r. [3] W tym ostatnim przypadku był również określany jako ispán komitatu Szatmár. [4] Miklós zniknął ze źródeł w nadchodzących latach, jego orientacja polityczna podczas interregnum jest nieznana, ale jego krewni początkowo poparli w 1301 r. roszczenia Wacława, a następnie w 1304 r. roszczenia Karola I. Miklós był nazwany „baronem” i został we wrześniu 1308 r. umieszczony przez Karola na ekskluzywnym czwartym miejscu), w chwili gdy król przywrócił przywileje i prawa kościoła w Budzie. [5] PrzypisyŹródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
