Jan I Ernuszt: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 3: | Linia 3: | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
|poprzednik = [[Damjan Horvat od Litve]] | |poprzednik = [[Damjan Horvat od Litve]] | ||
| − | |gl_članak_funkcija = [[Ban Slawonii]]<br />(1473-1476) | + | |gl_članak_funkcija = [[Ban całej Slawonii]]<br />(1473-1476) |
|następca = tytuł zniesiony | |następca = tytuł zniesiony | ||
}} | }} | ||
| Linia 14: | Linia 14: | ||
|urzędnik = Ernust I. János<br>Ivan I. Ernušt | |urzędnik = Ernust I. János<br>Ivan I. Ernušt | ||
|imiona = | |imiona = | ||
| − | |tytulatura = Palatyn Węgier | + | |tytulatura = Palatyn Węgier<br>Ban całej Slawonii |
|grafika = Ladislaus I Kán seal 1236.jpg | |grafika = Ladislaus I Kán seal 1236.jpg | ||
|opis grafiki = Pieczęć László I Kána (1236) | |opis grafiki = Pieczęć László I Kána (1236) | ||
| Linia 29: | Linia 29: | ||
|1. następca = [[Türje II. Dénes]] | |1. następca = [[Türje II. Dénes]] | ||
| − | |2. tytuł = [[Ban Slawonii]] | + | |2. tytuł = [[Ban całej Slawonii]] |
|2. od = 1245 | |2. od = 1245 | ||
|2. do = 1245 | |2. do = 1245 | ||
| Linia 81: | Linia 81: | ||
| − | {{SORTUJ: | + | {{SORTUJ:Ernust, Ivan 01}} |
| − | [[Kategoria:Banowie | + | |
| + | [[Kategoria:Banowie całej Slawonii]] | ||
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]] | [[Kategoria:Węgierscy szlachcice]] | ||
[[Kategoria:Żydzi na Chorwacji]] | [[Kategoria:Żydzi na Chorwacji]] | ||
Wersja z 16:31, 12 lis 2019
Za: [1]
| Poprzednik: | Ban całej Slawonii (1473-1476) |
Następca: |
| Damjan Horvat od Litve | tytuł zniesiony |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ivan I. Ernušt (łac. Johannes Ernusth, węg. Ernust János) (bd-1476), węgierski i chorwacki magnat żydowskiego pochodzenia, ban całej Slawonii (1473-1476).
Spis treści
Życiorys
Prawdopodobnie pochodził z Austrii lub Szwecji, który przybył na Węgry, gdzie został ochrzczony. Zajmował się handlem, kwestiami monetarnymi i dzięki temu zdobył znaczne bogactwo. W 1467 roku został mianowany Najwyższym Skarbnikiem Królestwa, a dwa lata później król Maciej Korwin (1458-1490) przekazał mu dochód z kopalni miedzi w dzisiejszej Bańskiej Bystrzycy (na terenie dzisiejszej Słowacji) jako nagrodę za pożyczone 6000 złotych florenów.[1]
W 1470 r. został rycerzem królestwa (miles regni) i „ojcem chrzestnym króla” (regis compater), a tym samym właścicielem wspomnianych kopalń, które zostały skonfiskowane przez króla wcześniej, bo już w 1472 r. z powodu nieuporządkowanych interesów. Wówczas to, gdy w 1473 r. król mianował go dożywotnim banem całej Slawonii, kupił posiadłości w Chorwacji, zamki i majątki Štrigova i Čakovec. Był także wysokim rangą żupanem w licznych powiatach (Turócz, Zóly, Żupania Zaladska, Kriżewci i Poźega).[2]
Rodzina
Z nieznaną żoną miał m.in. synów:
- Zygmunta - biskupa Pečzu i Najwyższego Skarbnika Królestwa
- Jana II - chorwackiego bana.