Kán II. László: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "* nieznana" na "* nieznana") |
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Kategoria:0]] | [[Kategoria:0]] | ||
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Ladislaus_II_K%C3%A1n | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Ladislaus_II_K%C3%A1n | ||
Aktualna wersja na dzień 17:41, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kán II. László (* nieznana, † 3 stycznia 1278), węgierski szlachcic, właściciel ziemski za panowania królów Węgier: Władysława IV i Stefana V. BiografiaSyn Władysława I (zmarłego po 1247 r.) i nieznanej z imienia matki. László miał dwóch braci, w tym biskupa Mikołaja oraz siostrę. Z nieznaną z imienia żoną László miał trzech synów: Władysława III, wojewodę Siedmiogrodu (1295–1314), który stał się jednym z najpotężniejszych oligarchów w okresie interregnum po królu Andrzeju III i faktycznie rządził samodzielnie Siedmiogrodem aż do swojej śmierci w 1315 r.[1]. Władysław II służył jako wojewoda Siedmiogrodu (i w ten sposób był również ispánem komitatu Szolnok) od 1263 do 1264 r.[2][3], gdy syn króla, Stefan, rządził Siedmiogrodem niezależnie od króla Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu. Władysław wspierał działania księcia Stefana[4]. W 1263 r. dowodził armią węgierską w sojuszu z bułgarskim magnatem, Jacobem Svetoslavem, przeciwko ponownie odtworzonemu imperium bizantyjskiemu. Jednak wraz ze swoim bratem Juliuszem II uciekł do Beli IV w 1264 roku i poprowadził kampanię przez dolinę rzeki Maros (Mureș), aby zaatakować Siedmiogród, jednak poniósł poważną porażkę w walce z armią Piotra I Csáka pod zamkiem Déva, który funkcjonował jako „królewski zamek” Stefana.[1] Z powodu swojej zdrady stracił wpływy polityczne po koronacji Stefana V w 1270 r. O zmniejszeniu władzy politycznej świadczył fakt, że mógł on sprawować ponownie urząd dopiero po nagłej śmierci króla, gdy służył jako ispán komitatu Pozsony między 1272 a 1273.[5] Dwukrotnie został sędzią królewskim w 1273 r., co było drugą najwyższą świecką pozycją po palatynie. Poza tym działał również jako ispán komitatów: Baranya, Szeben i Bánya[6] . W latach 1275–1276 był wojewodą siedmiogrodzkim i po raz drugi ispánem komitatu Szolnok[7]. PrzypisyŹródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||