Kán (ród)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Kán Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier Początek XIII wiek Koniec Pochodzenie węgierskie Gałęzie Siklósi Beremendi Miklósi ? Mihály ?

Kán, także Kean (1240) lub Kan (1251) – Progenies Magni Jule Bani (1303)), jedno z węgierskich plemion epoki Arpadów, o których tylko niewielką ilość danych można odnaleźć w źródłach i dokumentach. Nie znana jest też dokładnie wymowy nazwy, ponieważ jeśli pisownia Kean jest poprawna, to według współczesnego węgierskiego wymawialibyśmy ją dzisiaj jako Kaján (por. Keanto, dziś Kánántó), a w 1281 r. jeden z członków plemienia faktycznie nazywał się Kaján. Nazwę rodu komplikuje również fakt, że podczas panowania króla Wegier Beli IV członkowie klanu zawsze nazywali siebie „potomkami Starego Zakonu Gyula”.

Znani członkowie rodziny to:

• Kán I. Gyula, hrabia Siklós, ban Chorwacji i Slawonii, 1213, 1229-1235. wojewoda Siedmiogrodu, 1201-1214. Palatyn Królestwa Węgier, 1215–1218, 1222-1226.
  • Kán I. László, hrabia Siklós, palatyn Królestwa Węgier, 1242-1245. ban Chorwacji i Slawonii, 1245-1246
    • • Kán Miklós, arcybiskup-elekt Ostrzychomia w latach 70 XIII wieku
      • Kán II. László, wojewoda Siedmiogrodu, 1260–1267, 1275-1276.
        • Kán III. László, ożeniony z księżniczką Piast królewskiej rodziny z Polski. wojewoda Siedmiogrodu (1294-1315). Błędnie uważa się go za założyciela rodziny Lackfi lub Lacković.
  • Kán II. Gyula, 1222 r. był ispanem, w latach 1229–1234, mistrzem u księcia Kalmana
    • I. Miklos
      • Pál (1335-1341); 1.żona: Bogár Ilona
        • Gyula (* 1342, † 1365)
          • IV. Miklos (* 1372, † 1384)
            • Gyula († przed 1395)
      • III. Miklós (* 1356, † 1395)
      • IV. Gyula (* 1342, † 1365)
      • II. István (* 1342, † 1371).
      • III. Gula (1283-1298), ispán Baranya i Tolna
      • Ilona (* 1298, † 1336); mąż: Győr Jakab
      • I. Péter (* 1283, † 1341) baranyai főispán.

• Simon (1251
  • Buchk
  • Gyula

Transylvanian branch

Baranya branch

• Kán III. Gyula, syn Miklósa Kán. Ispán of Baranya and Tolna Counties, 1294.

=I. Siklosi bani lub gałąź

Gyula I był pierwszym znanym przodkiem oddziału, który został nazwany „współczesną” lub „Nagy” Gyula przez jego współczesnych. E II. András i IV. Żył w czasach króla Bela; kariera człowieka, który wzniósł się wysoko, a następnie upadł:

* I. Gyula az ág első ismert őse , kit kortársai "Öreg" vagy "Nagy" Gyulának hívtak. E II. András és IV. Béla király idejében élt; magasra emelkedett, majd annál nagyobbat bukott férfiú életpályája: 

- biskup Ban i Szolnok w 1219 r., biskup Szolnok i Bodrog w 1220 r., dwór królowej w 1221 r. i tylko biskup Bodrogu, od 1222 do 1224 r. palatyn i biskup bodogan, od 1224 do 1226 r. palatyn i biskup Sopron, W 1229 r. Był tylko biskupem Sopronu, do 1229–1235 r. Był zakazem w Totii.

- 1219-ben bán és szolnoki ispán, 1220-ban szolnoki és bodrogi ispán, 1221-ben a királyné udvarbírája és csak bodrogi ispán, 1222-től 1224-ig nádor és bodrogi ispán, 1224-től 1226-ig nádor és soproni ispán, 1229-ben csak soproni ispán, 1229-1235-ig tótországi bán. 

„Stara” Gyula została wykonana w 1229 roku przez króla II. András żałował, że Toth i Chorwacja poparli Kalmana, byłego króla rosyjskiego, a od końca 1229 roku poparli Księcia Tatrzańskiego jako doświadczonego rządu. Syn II Gyula był także obok niego jako zastępca mistrza księcia Kalmana. W ten sposób mieli w rękach administrację Totlandu i hrabstw Zala, Somogy, Baranya i Valkó, które zostały przekazane księciu Kalmanowi.

"Öreg" Gyulát 1229-ben tette meg II. András király Tót- és Horvátország bánjává, hogy Kálmán volt orosz királyt, majd 1229 végétől mint Tótország hercegét támogassa, mint tapasztalt kormányférfi. Fia II. Gyula is mellette volt, mint Kálmán herceg tárnokmestere. Ezáltal jóformán az ő kezükben volt Tótország és a Kálmán hercegnek átadott Zala-, Somogy-, Baranya-, Valkó megye igazgatása. 

Stara Gyula II. w czasach II.András miał zaufanie króla, ale król IV. Béla wszczął przeciwko niemu śledztwo w sprawie niewierności, pozbawił go majątku i uwięził, i umarł tam pod koniec 1237 r., Ponieważ jego śmierć 22 stycznia 1238 r. Była już znana sądowi papieskiemu.

Öreg Gyula II. András idején mindvégig bírta a király bizalmát, azonban IV. Béla király hűtlenség miatt vizsgálatot indított ellene, s birtokaitól megfosztotta őt és börtönbe vetette, ott végezte életét is, valamikor 1237 végén, mert 1238 január 22-én haláláról már a pápai udvarnak is tudomása volt. 

Imię Gyula I. przetrwało najdłużej w Transylwanii. Jedna z jego posiadłości nazywała się Gyula-Medgyes w 1262 r., A w 1299 r. Nazywała się Gyula-havasa, góra na zachód od Nagyenyed.

I. Gyula neve az erdélyi részeken maradt fenn legtovább. Egyik itteni birtokát még 1262-ben is Gyula-Medgyesnek nevezték, és 1299-ben is Gyula-havasa néven neveztek egy Nagyenyedtől nyugatra eső hegyet is. 

II. Gyula - syn Gyuli I., który w 1222 r. Był głównym biskupem, a od 1229 do 1234 r. Panem księcia Kálmána. Jego imię nie jest już wspomniane.

* II. Gyula - I. Gyula fia, ki 1222-ben főpohárnok, 1229-1234 között Kálmán herceg tárnokmestere. Többé nevét nem említik. 

Miklós I. - II. Syn Gyuli. W 1241 roku walczył z Tatarami. W 1266 r. książę Bela z Totlandu podarował mu ziemię Besen, niedaleko klasztoru Świętej Trójcy.

* I. Miklós - II. Gyula fia. 1241-ben a tatárok ellen harcolt. 1266-ban Béla tótországi herceg adta neki ajándékba Beszen nevű földet, a szenttrinitási monostor közelében. 

Dzieci Mikołaja I .: III. Gyula (1283-1298) był biskupem Baranyan i Tolna, Ilona (1298-1336), Piotr I. (1283-1341) naczelnym biskupem Baranyi.

I. Miklós gyermekei: III. Gyula (1283-1298) baranyai és tolnai ispán, Ilona (1298-1336), I. Péter (1283-1341) baranyai főispán. 

Wśród dzieci Miklósa I. dzieci Piotra I., urodzone przez Ilonę Kaboli, żonę Piotra I., kontynuowały rodzinny oddział:

I. Miklós gyermekei közül I. Péter I. Péter nejétől Kaboli Ilonától született gyermekei vitték tovább a családi ágat: 

Z jego czterech synów:

Paul (1335-1341) - jego żona Ilona Bogár, od której 3 chłopców: III. Mikołaj (1356-1395), IV. Gyula (1342-1365) i II. Stephen (1342-zmarł 1371).

Négy fia közül:

• Pál (1335-1341) - neje Bogár Ilona, kitől 3 fiú: III. Miklós (1356-1395), IV. Gyula (1342-1365) és II. István (1342-meghalt 1371).

Z synów Pawła IV. Gyula (1342-1365) prowadził oddział rodzinny, którego syn IV. Mikołaj (1372–1384). Wnuk IV. Od Mikołaja: George, który zmarł przed 1395 r.

Pál fiai közül IV. Gyula (1342-1365) vitte tovább a családi ágat, kinek fia IV. Miklós (1372-1384). Unokája IV. Miklóstól: György, ki meghalt 1395 előtt. 

II. gałąź Beremend

Simon (1251) synowie: - Buchk - Gyula

Simon (1251) fiai: - Buchk - Gyula 

W 1251 r. Synowie Szymona dzielili swoje tak zwane posiadłości śródlądowe w Siklós i na południowy zachód od Siklós. Północna część majątku Siklós należała do Buchka, a część południowa do Gyuli. W środku Szomorphalva, Ostró (Oszro, Ztro) oraz Lak i Azariah są w połowie Buchké. Kémes, Szaporcza-Lak i połowa Azariasza zostali Gyula. -II. Piotr (1296)

Simon fiai 1251-ben osztoztak meg siklósi és Siklóstól délnyugatra eső, úgynevezett belközi birtokaikon. A siklósi birtok északi része Buchknak, déli része Gyulának jutott. A Belközben Szomorfalva, Osztró (Oszró, Ztro) valamint Lak és Azariás fele Buchké. Kémes, Szaporcza-Lak és Azariás fele Gyuláé lett. -II. Péter (1296) 

III. Mikołaja Gałąź III. Synowie Mikołaja: - Orban (1281) - Cayan (1281)

===III. Miklós ág===

III. Miklós fiai: - Orbán (1281)- Kaján (1281)

IV. Michaela gałąź IV. Synowie Michała: - Balázs (1281)

===IV. Mihály ág===

IV. Mihály fiai: - Balázs (1281)

A Kán nemzetség birtokai

Osiedla klanu Khan

Osiedla oddziału Siklós lub Ban:

A Siklósi vagy báni ág birtokai:

Spadały głównie między Górami Siklós a Drava.

Főleg a siklósi hegység és a Dráva közötti részekre estek. 

Główną posiadłością tego oddziału było miasto Siklós, które w tym czasie zostało napisane do Soklyósa, wraz z jego zamkiem oraz częścią Harsány (Ebes-Harsány) od 1283 do 1313, Tótfalu (1345), Kápolnás-Sári i Töttös od 1339 do 1341, Część dużej wioski z 1294 r., Beremend lub Beremend i Vég-Bala 1283-1293.

E ág fő birtoka volt Siklós város, melyet e korban Soklyós-nak írtak, várával együtt, valamint Harsány (Ebes-Harsány) egy része 1283-1313 között, Tótfalu (1345), Kápolnás-Sári és Töttös 1339-től 1341-ig, Nagyfalu egy része 1294-től, Beremend vagy Beremend és Vég-Bala 1283-1293 között. 

Mieli także: - Wewnątrz potoku Okor i rzeki Drawy: Kovácshida (1337-1342), Szerdahely (1337-1242), Rád (1447-1342), Petend (1330), który był kiedyś w środę 1330 ), Smutki (1330), Pah (przed 1356), Drava-Palkonya (przed 1353), czeski, Tésenfalva [dziś Tésenfa] (1334), Sapporca, Somorphal (1251-1356), Kémes (1251), Azariah [dziś Aderjás ] (1251-1346), Ostró [Ztro] (1251), a także 3 wioski o nieznanej dziś lokalizacji: Csepel (1346), Lak (1251-1346) i Kengyel (1346) oraz Almás i Szalóktelke, które są nadal niezdefiniowane, ale śródlądowe wsie (przed 1338).

Birtokaik voltak még:

- Az Okor-pataktól és a Dráva folyótól képzett belközben: Kovácshida (1337-1342), Szerdahely (1337-1242), Rád (1447-1342), a valaha Szerdahely mellett fekvő Petend (1330), Aranyos (1330), Szomorréve (1330), Páh (1356 előtt), Dráva-Palkonya (1353 előtt), Csehi, Tésenfalva [ma Tésenfa] (1334), Szaporcza, Szomorfalva (1251-1356), Kémes (1251), Azariás [ma Aderjás] (1251-1346), Osztró [Ztro] (1251), valamint a ma ismeretlen hollétű 3 falu: Csepel (1346), Lak (1251-1346) és Kengyel (1346), és a ma ugyancsak meghatározhatatlan de belközi Almás és Szalóktelke falvak (1338 előtt).

- Po północnej stronie Gór Siklós, niedaleko Bessin w Szentes (prawdopodobnie dzisiejsza Bisse) - Dawniej Baranya, obecnie część hrabstwa Somogy; Ziemia Święta w dolinie potoku Alma, która do 1323 roku była odgałęzieniem Siklós (pustkowie na północ od Mosgó na początku XX wieku). - Letenye, położone w nieznanym miejscu w powiecie Baranya - Za Drawą posiadłość Gyula I była własnością Necicza do 1237 r. (Obecnie Nasicz) - Poza Drawą była także posiadłość Senterzsébet; które składały się z małych wiosek (osiedli) Maryslaka, Dezsiafia St Stephen, Gyurisfiamarlaka, Demeter-Spanlaka, Chotkolth, Chak, Hovalkpataka, Herlek, Damjanlaka, Imrelaka i Gregoryvadlaka, które otrzymali w 1337 r. i otrzymali w 1337 r. Te małe osady były prawdopodobnie nowymi osadami i dlatego osiedle musiało leżeć gdzieś w późniejszych powiatach Verőcze, Pozega i Białystok. (Według Dezső Csánki, na północ od Vaski, na prawym brzegu rzeki Drawy była Święta Elżbieta).

- A siklósi hegység északi oldalán Szenttrinitás közelében Beszen (talán a mai Bisse)

- A régen Baranya, most Somogy megye területére eső; az Alma patak völgyében fekvő Szentegyed, mely 1323-ig volt a Siklósi ágé (A 20. század elején Mosgótól északra eső puszta). - Baranya megye ismeretlen pontján fekvő Letenye - A Dráván túl I. Gyula birtoka volt 1237-ig a nekcsei uradalom (ma Nasicz) - A Dráván túl esett a szenterzsébeti uradalom is; amely Szenterzsébet falun kívül még Máriáslaka, Dezsőfiaistvánfalva, Gyurisfiamárklaka, Demeterispánlaka, Chotkolth, Chak, Hovalkpataka, Herlek, Damjanlaka, Imrelaka és Gergelyvadlaka nevű apró falvakból (telepekből) állt és melyeket 1337-ben kapott, vagy ekkor kapott rá megerősítést a Siklósi ág. Ezek az apró telepek valószínű új telepítések lehettek, s ennél fogva az uradalomnak valahol a későbbi Verőcze-, Pozsega- és Belovár-Körös megyék területén kellett feküdnie. (Csánki Dezső szerint Vaskától északra, a Dráva jobb partján állt egy Szenterzsébet).

Transylwanskie posiadłości klanu Kán - Gyula-Medgyes, Tobiasfalva (na południowy wschód od Medgyes), Miklósstelke (predium Nicolai, wcześniej na południe od Medgyes), Mikeszásza i Hosszúaszó wzdłuż Wielkiego Cyklonu i krainy Abrout.

A Kán nemzetség Erdélyben fekvő birtokai

- Gyula-Medgyes, Tóbiásfalva (Medgyestől délkeletre), Miklóstelke (predium Nicolai, egykor Medgyestől délre feküdt), Mikeszásza és Hosszúaszó a Nagy-Küküllő mentén és az Abrout nevű föld az Ompoly mentén.

Posiadłość klanu Kán w hrabstwie Borsod - Tardonya (dawniej Gyula I.) - Osada, która teraz została zniszczona, kiedyś znajdowała się w pobliżu Peterhof.

A Kán nemzetség Borsod megyében fekvő birtokai

- Tardonya (Egy ideig I. Gyuláé volt) - A mára már elpusztult település egykor Pétervására környékén feküdt.

Források

• Karácsonyi János A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig