Széchy de Felsőlindva

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Ányos z klanu Balog, miał następców: A1. Tamás, (fl 1214) A2. Ivánka, szef kuchni królewskiej (fl 1214) B1. Miklós Szécsi (Széchy), (fl 1297-1308) C1. János, (fl 1297-1312) C2. Péter Széchy de Felsőlendva († 1333÷36), főispán komitatu Nógrád; 1.żona: Debrői Sebe D1. I. Miklós († 1387), palatyn; 1.żona: Debreceni Margit, teść: Debreceni Pál E1. II. János († 1425÷27); 1.żona: Barbara von Stubenberg; 2.żona: Ellerbach Katalin F1, syn F2. syn E2. Ferenc (Frank) († 1396), Főkincstartó, główny skarbnik F1. Orsolya E3. II. Miklós III. ?? († 1429÷32), mistrz skarbu (magister tavernicorum); 1.żona: Garai Ilona, teść: Garai I. Miklós F1. Szécsi III. János , podczaszy królewski, főispán komitatów Komárom i Zala, brał udział w proklamacji cesarza Fryderyka w Német-Újvár (fl 1403-59); 1.żona: Nn Katalin G1. Szécsi Borbála Lendvai, (fl 1457-79); 1.mąż: Bertold Ellerbach G2. Szécsi Dorottya (* ok.1410, † 1477), (fl 1471-95); 1.mąż: Újlaki V. Miklós, król Bośni F2. István († 1419/24); 1.żona: Nn Orsolya F3. IV. Miklós, főispán komitatu Vas, (fl 1403-57); 1.żona: Wolfurt Zsuzsanna de Vöröskő, (fl 1412-35), teściowie: Ulrich Wolfurt de Vöröskő i Nn Katalin G1. Miklós V. († przed 1494), koniuszy królewski (1469); 1.żona: Bánfi Borbála de Alsólendva ; 2.żona: Vitovec Katalin, (fl 1484-92), teść: Vitovec János, hrabia Zagrzebia, dziedzic fortuny rodzinnej po braciach H1. [1m.] Miklós, (fl 1471-1500) H2. [1m.] István, (fl 1479-1481) H3. [1m.] II. Tamás, főispán komitatu Vas († 1525÷26); 1.żona: Erdődy Ágota; 2.żona: Székely Magdolna de Kövend, (fl 1549) I1. [1m.] István, († 1533÷35); 1.żona: Ursula von Stubenberg I2. [2m.] Margit (* 1524, † 1567); 1.mąż: (od 1540) Nikolaus II von Salm-Neuburg († 5.7.1550); 2.mąż: Pyrrhus von Arco († 1565), ostatina w gałęzi, po niej majątek przejeła linia Széchy de Rimaszécs H4. [1m.] Erzsébet, (fl 1481) H5. [2m.] Margit, (fl 1481-1504); 1.mąż: Székely Jakab de Kövend H6. IV. János F4. György, (fl 1403) F5. Szécsi I. Tamás († ścięty po Rigómező 1448), főispán komitatu Komárom, skarbnik króla ['Albert]]a; 1.żona: Nn Dorottya G1. Katalin, (fl 1493-99); 1.mąż: Bánfi Jakab de Alsólendva , (fl 1453-1500) F6. Szécsi III. Dénes († 1.2.1465), arcybiskup Ostrzyhomia, [[biskup Nitry], biskup Egeru F7. András, (fl 1413) F8. László, (fl 1429) E4. II. Péter, († 1432); 1.żona: Pölöskei Sára; 2.żona: Nn Margit; 3.żona: Salamonvári Beátka; 4.żona: Lőkös Ilko de Asszonyfalva, teść: Lőkös János de Asszonyfalva F1. Széchy Anna, (fl 1424-31; 1.mąż: Szécsényi László († 1413); 2.mąż: Perényi Péter († 1423); 3.mąż: Ászi Tamás D2. Szécsi Ivánka, podczaszy królewski, (fl 1336-49) D3. Pál, (fl 1336) D4. Jakab, (fl 1336-47) D5. Szécsi Domokos, biskup Siedmiogrodu, († 1368) D6. Ilona; 1.mąż: Battyáni Ános; 2.mąż: Losonci Dénes C3. Beke, (fl 1312-13) C4. László, (fl 1312-28) C5. Miklós, főispán komitatu Szerém, (fl 1308-23) C6. Szécsi Pál, podczaszy królewski, († 1318/22) C7. Szécsi András (*1294, † 1356), biskup Siedmiogrodu C8. Szécsi I. Dénes, podczaszy królewski, ban Severin, (fl 1312-41) D1. Balázs Szécsi (Széchy) de Rimaszécs, (fl 1347-87; jego potomkowie TUTAJ E1. II. Dénes E2. III. Peter F1. Simon, (fl 1405) F2. Zsigmond, (fl 1410-34) F3. III. János, (fl 1410-34) D2. Tamás, (fl 1347-60) D3. II. Péter, (fl 1347) D4. János, (fl 1347) Zacni członkowie 'III. Miklós , 1409 zarządca królewski, zięć palatyna Miklósa Gary. Z tego ostatniego, z którego rodzina nadal się rozwijała, pozostawiając czterech synów: III. János, Tamás I., III. Dénest i IV. Mikołaja. 'III. János był naczelnym panem powiatu Komárom, a następnie Zala i brał udział w proklamacji cesarza Fryderyka w Német-Újvár. Zmarł w 1459 roku. 'JA. Tamás jest także naczelnym lordem Komárom, ówczesnym skarbnikiem Alberta. ' III. Dénes 'był najpierw biskupem Nitry, a następnie Egeru, aw 1440 r. Arcybiskupem-prymasem Esztergom i kardynałem rzymskiego kościoła świętego. Ukoronował to Albert Dénes, jego syn László V, mimo Ulászló I, a następnie przymusem, a nawet sam król Macieja, z którym nie żył w pokoju, ponieważ skłaniał się ku Rzymowi. Matthias miał również kanclerza. Kiedy w 1449 r. Podjęto decyzję o restauracji bazyliki w Ostrzyhomiu, zwołał sobór kościelny, aw 1453 r. Został wyświęcony na „prymasa”, pierwszego ambasadora kraju (legatus natus) pod tym tytułem. W następnym roku wziął udział w II. W wyborach na papieża Kaliksta, a następnie w bitwie patriotycznej, zachęcał Węgrów do walki z Turkami. Przed lutym 1465. 1. umarłby, położył 80 000 forintów złotych na fundamencie bazyliki w Esztergom, ale tyle, ile II. Louis wydał je na swoje potrzeby wojskowe. 'IV. Miklós był w 1469 r. Królewskim naczelnym jeźdźcem, poślubił Borbála Bánffy, który odziedziczył majątek po swoich braciach i zbił fortunę. 1498. Znajdujemy się w parlamencie jako ekskluzywny członek szlachty, która zorganizowała banderium. Ci ostatni byli synami IV. Jana i II. Tamás, główny władca hrabstwa Vas, z którym rodzina już podupadła. 'II. Tamás „” zmarł na polu Mohács, którego syn przyprowadził do domu kobietę obcego pochodzenia i zmarł w 1535 r. Bez potomka; a jego córka Małgorzata dwukrotnie wyszła za mąż za cudzoziemców, a więc w XVI wieku posiadłości rodzinne. s. w pasie spływały na gałąź Rimaszéc. Alapítójának, I. Péternek két fia volt: Ivánka királyi főpohárnok (1374) II. Miklós, jeles vitéz, Szepes, Sáros és Nógrád vármegye főispánja, ki egy alkalommal elűzte Krakkó falai alul János cseh királyt, s megmentette Lengyelországot a csehek zaklatásaitól; követte I. Lajost a nápolyi hadjáratban, mit a király azzal jutalmazott, hogy megerősítette az ősi Balogh-vár birtoklásában, szörényi, majd 1355. Horvát-, Tót- és Dalmátország bánjává tette; a következő évben országbirája lőn, s 1370. követ volt Orbán pápa udvaránál Rómában s 1384-86. nádor. Hogy mikor halt meg, nincsen tudva. Nejének, Margitnak, ő tőle négy fia született, kik Zsigmond királytól a szentgotthárdi apátság fölött kegyúri jogot nyertek: II. János 1391. Rajcsányi szerint két fia volt, akikben az ág kihalt. Ferenc vagy Frank, kinek leánya Orsolya, leánynegyedet kapott. II. Péter. III. Miklós, 1409. királyi tárnokmester, Gara Miklós nádornak veje. Utóbbitól akitől a család tovább virágzott, hagyván négy fiút: III. Jánost, I. Tamást, III. Dénest és IV. Miklóst. III. János Komárom, majd Zala vármegye főispánja volt és részt vett Frigyes császár kikiáltásában Német-Újvárott. Meghalt 1459. I. Tamás szintén Komárom főispánja, majd Albert kincstárnoka. III. Dénes előbb nyitrai, majd egri püspök, 1440. pedig esztergomi érsek-prímás s a római szent egyház bíbornoka. Ez a Sz. Dénes koronázta meg Albert fiát, V. Lászlót I. Ulászló ellenére, majd emezt kényszerítésből, sőt magát Mátyás királyt, akivel ugyan nem élt békességben, mert Róma felé hajlott. Mátyásnak különben kancellárja is volt. Midőn 1449. az esztergomi bazilika restaurációját elhatározták, egyházi zsinatot tartott s ő a felszentelést 1453. már mint «primás», e cím alatt az országban az első, s a pápa született követe (legatus natus) teljesítette. A következő évben részt vett Rómában a II. Kalixtus pápa választásában, s majd mint hazafi csatára serkentette a magyarokat a török ellen. Mielőtt 1465 febr. 1. meghalt volna, 80,000 aranyforintot tett le az esztergomi bazilika alapjára, de amely összeget II. Lajos hadi szükségleteire fordította. IV. Miklós 1469. királyi főlovászmester volt, feleségül Bánffy Borbálát birta, aki testvéreinek javait örökölvén, roppant vagyonra tett szert. 1498. az országgyűlésen találjuk mint a bandériumot szervező nemesség előkelő tagját. Utóbbi fiai voltak IV. János és II. Tamás, Vas vármegye főispánja, akikkel a család már hanyatlóban volt. II. Tamás ugyanis a mohácsi mezőn halt el, akinek fia külföldi száramzású nőt hozván a házhoz, 1535. utód nélkül halt el; leánya Margit pedig kétszer is ment férjhez, mind a kétszer idegen férfiúhoz, s így a család birtokai a XVI. sz. derekán a rimaszécsi ágra háramlottak.

Szécsi Szécsi Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji — hrabia Széchy de Rimaszécs Arcybiskup Ostrzyhomia Biskup Siedmiogrodu Palatyn Królestwa Węgier Podczaszy królewski Mistrz skarbu — Pierwszy Ivánka Ostatni Początek XIII wiek Koniec * 1535 (linia Felsőlindva) * 1684 (lini Rimaszécs) Pochodzenie węgierskie Klan Balog Gałęzie Felsőlindva Rimaszécs

Źródło

• Széchy family