Kán (ród)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[5]	[6]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku francuskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku francuskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Kán, także Kean (1240) lub Kan (1251) – Progenies Magni Jule Bani (1303), jeden z węgierskich rodów epoki Arpadów, o których tylko niewielką ilość danych można odnaleźć w źródłach i dokumentach. Nieznana jest też dokładnie wymowy nazwy, ponieważ jeśli pisownia Kean jest poprawna, to według współczesnego węgierskiego wymawialibyśmy ją dzisiaj jako Kaján (por. Keanto, dziś Kánántó), a w 1281 r. jeden z członków rodu faktycznie nazywał się Kaján. Nazwę rodu komplikuje również fakt, że podczas panowania króla Węgier Beli IV członkowie rodu zawsze nazywali siebie „potomkami Starego Zakonu Gyula”. Gałęzie rodu I. Siklós lub Báni Kán I. Gyula Nagy († 1237), hrabia Siklós, ban Dalmacji i Chorwacji (1213 lub 1219 i 1229-1235), sędzia królewski (1201; 1212-1213) wojewoda Siedmiogrodu (1201 i 1214), Palatyn Królestwa Węgier, (1215–1217÷18 i 1222-1226), ispán komitatów: Szolnok (od 1219), Bodrog (w 1220 i 1222-1224), Sopron (1224-1226 i 1229), ban tatarski (1229-1235), , ispán komitatów: Somogy, Baranya i Valkó, ban tatarski Kán I. László († po 1247), hrabia Siklós, koniuszy królewski (1217-1222), sędzia królewski (1224-1230; 1234-1235; 1242; 1247), palatyn Królestwa Węgier (1242-1245), ban Dalmacji i Chorwacji (1245-1246÷47) (Slawonii) Kán Miklós, arcybiskup-elekt Ostrzyhomia w latach 70. XIII wieku Kán II. László († 1278), wojewoda Siedmiogrodu (1263-1264 lub 1260–1267 i 1275-1276), sędzia królewski (1264) Kán III. László († 1315), węgierski oligarcha, wojewoda Siedmiogrodu (1294±95-1314÷15). Błędnie uważa się go za założyciela rodziny Lackfi lub Lacković.; ożeniony z księżniczką królewskiej rodziny z Polski Kán II. Gyula († po 1234), hrabia Siklós, stolnik królewski (1222−1228), wojewoda Siedmiogrodu (1230-1233) I. Miklós (ft 1241); żona: Kaboli Iloná III. Gyula († 1299), ispán komitatów Baranya (1283-1298) i Tolna (1294), założyciel gałęzi Baranya Ilona (* 1298, † 1336); mąż: Győr Jakab I. Péter (* 1283, † 1341), főispán Baranya; żona: Kaboli Iloná − dziedzic majątku, panem Baranyi w 1313 Pál (1335-1341); 1.żona: Bogár Ilona III. Miklós (* 1356, † 1395) IV. Gyula (* 1342, † 1365) IV. Miklos (* 1372, † 1384) V. Gyula († przed 1395) II. István (* 1342, † 1371) II. Beremendi A1. Simon (1251) B1. Buchk B2. Gyula III. Miklós III. Miklós B1. Orbán (1281) B2. Kaján (1281) IV. Mihály A1. IV. Mihály B1. Balázs (1281) Posiadłości Gałąź Siklós miała posiadłości między Górami Siklós a Drawą: Główną posiadłością tej gałęzi było miasto Siklós, które w tym czasie zostało pisane było Soklyós, wraz z jego zamkiem oraz częścią Harsány (Ebes-Harsány) od 1283 do 1313, Tótfalu (1345), Kápolnás-Sári i Töttös od 1339 do 1341, Część dużej wioski z 1294 r., Beremend lub Beremend i Vég-Bala 1283-1293. Mieli także: - między potokiem Okor i rzeką Drawą: Kovácshida (1337-1342), Szerdahely (1337-1242), Rád (1447-1342), Petend (1330), Aranyos (1330), Szomorréve (1330), Páh (przed 1356), Drava-Palkonya (przed 1353), Csehi, Tésenfalva [dziś Tésenfa] (1334), Sapporca, Somorphal (1251-1356), Kémes (1251), Azariah [dziś Aderjás ] (1251-1346), Ostró [Ztro] (1251), a także 3 wioski o nieznanej dziś lokalizacji: Csepel (1346), Lak (1251-1346) i Kengyel (1346) oraz Almás i Szalóktelke, które są nadal niezdefiniowane, ale śródlądowe wsie (przed 1338). - po północnej stronie Gór Siklós, niedaleko Bessin w Szentes (prawdopodobnie dzisiejsza Bisse) - komitat Baranya, obecnie część komitatu Somogy; Ziemia Święta w dolinie potoku Alma, która do 1323 roku była odgałęzieniem Siklós (pustkowie na północ od Mosgó na początku XX wieku). - Letenye, położone w nieznanym miejscu w powiecie Baranya - za Drawą posiadłość Gyula I była własnością Necicza do 1237 r. (Obecnie Nasicz) - poza Drawą była także posiadłość Senterzsébet; które składała się z małych wiosek (osiedli) Máriáslaka, Dezsőfiaistvánfalva, Gyurisfiamárklaka, Demeterispánlaka, Chotkolth, Chak, Hovalkpataka, Herlek, Damjanlaka, Imrelaka i Gregoryvadlaka, które otrzymali w 1337 r. Te małe osady były prawdopodobnie nowymi osadami i dlatego osiedle musiało leżeć gdzieś w późniejszych powiatach Verőcze, Pozsega i Belovár-Körös. (Według Csánki Dezső, na północ od Vaski, na prawym brzegu rzeki Drawy była Szenterzsébet). Siedmiogrodzkie posiadłości klanu Kán: - Gyula-Medgyes, Tóbiásfalva (na południowy wschód od Medgyestől), Miklóstelke (predium Nicolai, wcześniej na południe od Medgyestől), Mikeszásza i Hosszúaszó a Nagy-Küküllő i krainy Abrout ziemia zwana Ompoly Posiadłość klanu Kán w komitacie Borsod: - Tardonya (dawniej własność Gyula I.) - osada, która teraz została zniszczona, kiedyś znajdowała się w pobliżu Pétervására. Źródła Karácsonyi János A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig Przypisy

Kán Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier Początek XIII wiek Koniec Pochodzenie węgierskie Gałęzie Siklósi Beremendi Miklósi ? Mihály ?

[[Kategoria::Kán]]