Garai I. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 16: | Linia 16: | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
|poprzednik = [[Lackfi András]] | |poprzednik = [[Lackfi András]] | ||
| − | |gl_članak_funkcija = [[Ban Maczwy]]<br>( | + | |gl_članak_funkcija = [[Ban Maczwy]]<br>(1355−1375) |
|współrządzący = | |współrządzący = | ||
|następca = [[Garai II. Miklós]] | |następca = [[Garai II. Miklós]] | ||
| Linia 23: | Linia 23: | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
|poprzednik = [[Lackfi I. Imre]] | |poprzednik = [[Lackfi I. Imre]] | ||
| − | |gl_članak_funkcija = [[Palatyn Królestwa Węgier]]<br>( | + | |gl_članak_funkcija = [[Palatyn Królestwa Węgier]]<br>(1375−1385) |
|współrządzący = | |współrządzący = | ||
|następca = [[Szécsi I. Miklós]] | |następca = [[Szécsi I. Miklós]] | ||
| + | }} | ||
| + | |||
| + | {{Redoslijed| | ||
| + | |poprzednik = [[brak informacji]] | ||
| + | |gl_članak_funkcija = [[Sędzia Kumanów]]<br>(1376−1377) | ||
| + | |współrządzący = | ||
| + | |następca = [[brak informacji]] | ||
}} | }} | ||
| Linia 95: | Linia 102: | ||
|2. poprzednik = [[Lackfi I. Imre]] | |2. poprzednik = [[Lackfi I. Imre]] | ||
|2. następca = [[Szécsi I. Miklós]] | |2. następca = [[Szécsi I. Miklós]] | ||
| + | |||
| + | |3. tytuł = [[Sędzia Kumanów]] | ||
| + | |3. od = 1376 | ||
| + | |3. do = 1377 | ||
| + | |3. powołanie = | ||
| + | |3. poprzednik = [[brak informacji]] | ||
| + | |3. następca = [[brak informacji]] | ||
|klan = | |klan = | ||
Wersja z 10:24, 10 sty 2021
[[Kategoria:1b]
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Garai I. Miklós (pol. Mikołaj z Gary, słoweński: Mikuláš I. Gorjanský starší) (* nieznana, † 25 lipca 1386), węgierski szlachcic, palatyn, członek rodu Garai, założyciel gałęzi Palatine, ojciec Mikołaja II (1366-1434) i Jana. Spis treściŻyciorysMikołaj I Garai (chorwacki: Nikola I Gorjanski, węgierski: Miklós Garai I), naczelny gubernator Pressburga, był podopiecznym króla Węgier (1375–1385). Został zabity w 1386 roku. Syn Andrzeja z klanu Dorozsma i córki Władysława Nevnaia o nieznanym imieniu. Od najmłodszych lat zajmował ważne stanowiska i pełnił wysokie funkcje. Na początku swojej kariery, od 1355 do 1375 roku był banem Maczwy i nieustannie wspinał się po szczeblach kariery Zawarł sojusz z serbskim księciem Łazarzem I, którego syn poślubił córkę Miklósa. Był największym i najbogatszym możnowładcą południowego regionu Królestwa. Dołączając do dworu królewskiego króla Ludwika I i królowej Elżbiety, zyskiwał coraz większy wpływ. W 1375 r. został palatynem, a jednocześnie ispánem Pozsony i sędzią Kumanów od 1376 do 1377 r. Uczestnik kampanii tureckiej w 1375 roku i zwycięzca na Wołoszczyźnie, dzięki wsparciu oddziałów tureckich i bułgarskich. W 1376 roku doprowadził do usunięcia z dworu królewskiego członków rodów: Lackfi i Cudar. W 1379 r. uczestniczył w kampanii weneckiej, a w 1381 r. prowadził również rozmowy pokojowe, które ją zakończyły. Miklós przygotował małżeństwo "per procurationem" (przez przedstawiciela) Marii Andegaweńskiej, córki króla Węgier Ludwika I z księciem Ludwikiem Orleańskim. W podziękowaniu, od Karola VI, króla Francji otrzymał tytuł doradcy króla Francji i został członkiem Wielkiej Rady. Możliwe, że już w 1384 r. Miklós został uhonorowany Orderem Domu Valois[1]. Po śmierci króla Ludwika Wielkiego stał się niemal wszechwładny. Tę wszechwładzę zakończył nowy król Karol III z Durazzo, zw. Małym. Dlatego też Miklós odegrał wiodącą rolę w jego zabójstwie w 1386 roku. Dzięki temu odzyskał pozycję, jednak został jej pozbawiony po objęciu władzy przez Zygmunta Luksemburskiego. W następstwie zabójstwa króla Karola wybuchł bunt na południu. Aby go uciszyć królowa Maria i królowa Elżbieta udały się tam, jednak ich orszak został zaatakowany w pobliżu Gary. Podczas starcia, Miklós − opiekun królowych, został zabity. Jego odcięta głowa, wraz z głową Forgách Balázsa została wysłana do wdowy po królu Karolu, która pokazała ją publicznie w Neapolu.[2] Dzieci
Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
