Belső-Szolnok: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:1w]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
−
{{MagyarVármegye|
+
[[Plik:GrandDuchyOfTransylvania_Josephinische_Landaufnahme.jpg|thumb|260px|left|Komitat Belső-Szolnok na szczegółach mapy z pierwszego przeglądu wojskowego w latach 1782-85]]
−
név=Belső-Szolnok vármegye|
 
−
térkép=Erdélyi Fejedelemség - Belső-Szolnok vármegye 17. század.png|
 
−
székhely=[[Dés]]|
 
−
terület=3340|
 
−
népesség=138 307, [[1870]]|
 
−
nemzetiségek=[[románok]], [[magyarok]], [[szászok]]|
 
−
}}
 
−
 
 
−
{{Infobox Komitat
 
−
|Nazwa        = Belső-Szolnok
 
−
<small>''Komitat Heiduck oder  (niem.)''<br>
 
−
''Heiduckenkomitat  (niem.) </small>
 
−
|Rok          = 1910
 
−
|Herb        = Coa_Hungary_County_Moson_(history).svg
 
−
|Siedziba    = Magyaróvár
 
−
|Powierzchnia = 3 343
 
−
|Ludność      = 253 900
 
−
|Narodowości  = 94,8 % Węgrzy<br>1,61 % Niemcy<br>0,27 % Słowacy<br>0,03 % Rumuni<br>0,02 % Rusini<br>0,01 % Serbowie i Chorwaci<br>0,08 % pozostali
 
−
|Utworzony    = 1876
 
−
|Zlikwidowany = 16 March 1950<br>Włączony do [[Hajdú-Bihar]]
 
−
|Mapa        = Kingdom_of_Hungary_counties_(sk-Hajducká).svg
 
−
}}
 
−
|}
 
−
 
 
−
Wewnętrzny okręg Szolnok (łac. Comitatus Szolnok Interior, niem. Innere Szolnoker Gespanschaft, rum. Comitatul Solnocul Interior) był jednym z historycznych hrabstw Węgier w Siedmiogrodzie. Data jego powstania przypada na rok przed 1320 r., A zaprzestano w 1876 r., Kiedy to prawie cały Szolnok Wewnętrzny został zjednoczony z największą częścią powiatu dobokańskiego - uzupełnionego o część regionu kamiennego - jako powiat szolnok-doboka. Miała siedzibę w Des. [3]
 
  
−
'''Belső-Szolnok vármegye''' (latinul ''Comitatus Szolnok Interior,'' németül ''Innere Szolnoker Gespanschaft,'' [[román nyelv|románul]]: ''Comitatul Solnocul Interior'') [[Magyarország]] egyik történelmi vármegyéje volt [[Erdély]]ben. Létrehozásának időpontját [[1320]] előttre teszik, megszűntének időpontja 1876, amikor Belső-Szolnok majdnem egésze [[Doboka vármegye]] legnagyobb részével - kiegészülve a [[Kővárvidék]] egy részével - [[Szolnok-Doboka vármegye]] néven egyesült. Székhelye [[Dés]] volt.<ref name="katolikus">{{CitWeb |url=http://lexikon.katolikus.hu/B/Bels%C5%91-Szolnok%20v%C3%A1rmegye.html |szerző= |cím=Belső-Szolnok vármegye |dátum= |oldal= |elér=2019-07-16 |weblap=Magyar Katolikus Lexikon }}</ref>
+
'''Belső-Szolnok vármegye''' (łac. ''Comitatus Szolnok Interior'', niem. ''Innere Szolnoker Gespanschaft'', rum. ''Comitatul Solnocul Interior'') był jednym z historycznych komitatów [[Królestwo|Królestwa Węgier]] w Siedmiogrodzie. Jego początek to rok przed 1320 r., zaś koniec w 1876 r., gdy to prawie cały został połączony z największą częścią komitatu [[Donoka]], uzupełnionego o część [[Kővárvidék]] − jako nowy komitat. Miała siedzibę w Des.<ref name="katolikus">[http://lexikon.katolikus.hu/B/Bels%C5%91-Szolnok%20v%C3%A1rmegye.html Belső-Szolnok vármegye]. Magyar Katolikus Lexikon [dostęp: 2019-07-16].</ref>
−
 
 
−
[[Plik:Hungary 1490.jpg|thumb|left|260px|[[Csánki Dezső]]–[[Kogutowicz Manó]]: Magyarország [[I. Mátyás magyar király|Mátyás király]] halálakor]]
 
−
[[Plik:GrandDuchyOfTransylvania_Josephinische_Landaufnahme.jpg|thumb|260px|left|Belső-Szolnok vármegye [[Magyarország első katonai felmérése|az első katonai felmérés]] térképének részletén, 1782-85]]
 
−
[[Plik:Hungary,_Galicia_and_Transylvania.jpg|thumb|260px|left|Közigazgatási egységek egy [[1862]]-es térképen]]
 
  
 
== Nazwa ==
 
== Nazwa ==
  
−
Podobnie jak powiat środkowego Szolnok, swoją nazwę zawdzięcza nie od miasta Szolnok, ale jako ważny region solny królestwa, prawdopodobnie od określenia „solniczka”, która narodziła się na ustach ludów słowiańskich żyjących tu później. podbój. [4] W języku serbskim sól nadal nazywa się sol, czyli sol.
+
Podobnie jak komitat [[Közép-Szolnok]], swoją nazwę zawdzięcza nie od miasta Szolnok, ale jako ważny region solny królestwa, prawdopodobnie od określenia „solniczka”, która narodziła się w językach ludów słowiańskich żyjących tu później. podbój.<ref>Gyalay Mihály: ''Magyar igazgatástörténeti helységnévlexikon''. 1 2. Budapest: Egeler Kft. 1991. str. 140.</ref> W języku serbskim sól nadal nazywa się сол-nak, czyli sol.
−
 
 
−
Nevét - akárcsak [[Közép-Szolnok vármegye]] - nem [[Szolnok]] városról kapta, hanem mint a királyság fontos sótermelő vidéke, feltehetően a honfoglalást követően itt élő [[szláv népek]] ajkán született "''sótermelő''" kifejezésből származik.<ref> {{CitLib|szerző=Gyalay Mihály |cím=Magyar igazgatástörténeti helységnévlexikon |kötet=1 |kiadás=2 |hely=Budapest |kiadó=Egeler Kft. |év=1991 |oldal=140 }}</ref> [[szerb nyelv|Szerbül]] a sót ma is сол-nak, vagyis ''szol''-nak mondják.
 
−
 
 
−
Starsze źródła wywodzą nazwę od imienia Ispána Zonuka, który żył w okresie drugiego panowania króla Piotra Węgierskiego. [5]
 
  
−
Régebbi források az elnevezést a [[Péter magyar király]] második uralkodása idején élt Zonuk ispán nevéből származtatják.{{refhely|Benkő 2014|: 483. o.|azonos="B483"}}
+
Starsze źródła wywodzą nazwę od imienia ''[[ispán]]a'' Zonuka, który żył w okresie drugiego panowania króla [[Piotr|Piotra Orsello]].{{odn|Benkő|2014|p=483}}
  
 
== Lokalizacja ==
 
== Lokalizacja ==
  
−
Graniczy z Mołdawią i okręgiem Marmarosz na północy, saksońskimi powiatami Bistrița i Doboka na wschodzie, Doboką na południu oraz Doboką i Kővárvidék na zachodzie.
+
Graniczy z Mołdawią i komitatem [[Máramaros]] na północy, saksońskimi komitatami [[Besztercevidék|Bistrița]] i [[Doboka]] na wschodzie, [[Doboką]] na południu oraz [[Doboką]] i [[Kővárvidék]] na zachodzie.{{odn|Benkő|2014|p=483}}
−
 
 
−
Északon [[Moldva|Moldvával]] és [[Máramaros vármegye|Máramaros vármegyével]], keleten a [[erdélyi szászok|szász]] [[Besztercevidék]]kel és [[Doboka vármegye|Doboka vármegyével]], délen szintén Dobokával, nyugaton Dobokával és [[Kővárvidék]]kel határos.{{refhely|azonos="B483"}}
 
  
 
== Historia ==
 
== Historia ==
  
−
Niegdyś zjednoczone - i ogromne - królewskie hrabstwo Szolnok zostało w XIII wieku podzielone na hrabstwa Wewnętrzny (Siedmiogród) i Outer-Szolnok (Tisza). Mogło to być również powodem wydzielenia, że ​​zachodnia część obszaru należała do diecezji egerskiej, a wschodnia do diecezji siedmiogrodzkiej. Pierwsza pisemna wzmianka o istnieniu powiatu pochodzi z 1320 roku. Po separacji Belső-Szolnok przeszedł pod kontrolę wojewody siedmiogrodzkiego, podczas gdy Külső-Szolnok był nadal rządzony przez ispána wyznaczonego przez króla. [6]
+
[[Plik:Hungary 1490.jpg|thumb|left|260px|[[Dezső Csánki]]−[[Manó Kogutowicz]]: Węgry króla [[Maciej]]a po jego śmierci.]]
 +
[[Plik:Hungary,_Galicia_and_Transylvania.jpg|thumb|260px|Jednostki administracyjne na mapie 1862 roku]]
  
−
Az egykor egységes - és hatalmas - Szolnok királyi vármegye a [[13. század]]ban kettévált: Belső- (erdélyi) és Külső-Szolnok (tiszai) vármegyékre. Az is oka lehetett a szétválasztásnak, hogy a terület nyugati része az [[Egri főegyházmegye|egri]], míg keleti az [[Erdélyi egyházmegye|erdélyi egyházmegyéhez]] tartozott. Első írásos emlék a vármegye létéről 1320-ból származik. A szétválást követően Belső-Szolnok az [[erdélyi vajda]] hatáskörébe került, míg Külső-Szolnokot továbbra is a király által kinevezett [[ispán]] irányította.<ref name="makkai">{{CitLib |szerző=[[Makkai László (történész)|Makkai László]] |cím=Belső-Szolnok és Doboka megye a középkorban |alcím= |hely=Kolozsvár |kiadó=[[Erdélyi Múzeum-Egyesület]] |év=1943 |oldal=54 |url=http://adatbank.ro/html/alcim_pdf12882.pdf |accd=2019-07-17 |aurl=https://web.archive.org/web/20190717055321/http://adatbank.ro/html/alcim_pdf12882.pdf |archd=2019-07-17 }}</ref>
+
Niegdyś zjednoczony i ogromny królewski komitat [[Szolnok]] zostało w XIII wieku podzielone na ''wewnętrzny'' [[Belső-Szolnok]] (Siedmiogród) i ''zewnętrzny'' Külső-Szolnok (Tisza). Powodem wydzielenia mogło być i to również, że ​​zachodnia część obszaru należała do diecezji egerskiej, a wschodnia do diecezji siedmiogrodzkiej. Pierwsza pisemna wzmianka o istnieniu komitatu pochodzi z 1320 roku. Po rozdzieleniu Belső-Szolnok przeszedł pod kontrolę wojewody siedmiogrodzkiego, podczas gdy Külső-Szolnok był nadal rządzony przez ''[[ispán]]a'' wyznaczonego przez króla.<ref>Makkai László: ''[[http://adatbank.ro/html/alcim_pdf12882.pdf Belső-Szolnok és Doboka megye a középkorban]]''. Kolozsvár: Erdélyi Múzeum-Egyesület. 1943. str. 54. [dostęp: 2019-07-17]. </ref>
  
−
Po 1848 r. Powiaty zostały zasadniczo zniesione przez administrację cesarską i dopiero w 1861 r. Przywrócono dawny system administracji. W 1876 r. Osady Csépán, Entrádám, Magyarnemegye, Oláhnemegye, Oláhnémeti, Priszlop, Szamospart i Tóhát zostały przyłączone do powiatu Bistrița-Năsăud, a pozostałe części do powiatu Szolnok-Doboka, który powstał w tym czasie.
+
Po 1848 r. komitaty zostały zasadniczo zniesione przez administrację cesarską i dopiero w 1861 r. przywrócono dawny system administracji. W 1876 r. osady [[Csépán (település)|Csépán]], [[Entrádám]], [[Magyarnemegye]], [[Oláhnemegye]], [[Oláhnémeti]], [[Priszlop]], [[Szamospart]] i [[Tóhát]] zostały przyłączone do komitatu [[Beszterce-Naszód]], a pozostałe części do komitatu [[Szolnok-Doboka]], który powstał w tym czasie.
  
−
1848 után a császári közigazgatás a megyéket lényegében megszüntette, és csak 1861-ben állították vissza a korábbi közigazgatási rendszert. 1876-ban pedig [[Csépán (település)|Csépán]], [[Entrádám]], [[Magyarnemegye]], [[Oláhnemegye]], [[Oláhnémeti]], [[Priszlop]], [[Szamospart]] és [[Tóhát]] településeket [[Beszterce-Naszód vármegye|Beszterce-Naszód vármegyéhez]] csatolták, a többi részt pedig az akkor létrehozott [[Szolnok-Doboka vármegye|Szolnok-Doboka vármegyéhez]]
+
== Populacja ==
  
−
== Közigazgatása ==
+
W 1870 r. liczyło 138307 mieszkańców, z czego 82 527 (59,7%) było grekokatolikami, 23846 (17,2%) prawosławnymi, 17 075 (12,3%) było reformowanymi, 6604 (4,8%) było rzymskokatolikami, 5 591 (4%) ) był wyznania mojżeszowego i 2664 innych religi (głównie ormiańskimi katolikami i luteranami). 77% to Rumuni, 17% Węgrzy, 4% Żydzi.<ref>''[https://library.hungaricana.hu/hu/view/NEDA_1870/?pg=141 Az 1870. év elején végrehajtott népszámlálás eredményei a hasznos házi állatok kimutatásával együtt]''. Pest: Országos Magyar kir. Statistikai Hivatal. 1871. str. 62.</ref>
−
A 18. század végén négy [[mezőváros]]sal és 192 faluval rendelkezett,{{refhely|Benkő 2014|: 179. o.}} ebből az alsó kerületben három mezőváros ([[Dés]], [[Désakna]], [[Szamosújvár]]) és hat járásban 102 falu,{{refhely|Benkő 2014|: 485. és 491. o.}} a felső kerületben egyetlen mezőváros ([[Retteg]]) és négy járásban 85 falu.{{refhely|Benkő 2014|: 493. o.|azonos="B493"}} Az alsó kerület járásai: [[dési járás|dési]], [[bálványosváraljai járás|bálványosváraljai]], [[bethleni járás|bethleni]], [[alparéti járás|alparéti]], [[vádi járás|vádi]], [[szurdoki járás|szurdoki]].{{refhely|Benkő 2014|: 491. o.}} A felső kerület járásai: [[rettegi járás|rettegi]], [[kőfarki járás|kőfarki]], [[kackói járás|kackói]], [[láposi járás|láposi]].{{refhely|azonos="B493"}}
 
  
−
1869-ben [[Dés]] királyi mezőváros és [[Szamosújvár]] szabad királyi város mellett kilenc járás alkotta: az [[alparéti járás|alparéti]], [[bálványosváraljai járás|bálványosváraljai]], [[bethleni járás|bethleni]], [[dési járás|dési]], [[kackói járás|kackói]], [[kőfarki járás|kőfarki]], [[magyarláposi járás|magyarláposi]], [[rettegi járás|rettegi]] és a [[szurduki járás|szurduki]].<ref name="katolikus" />
+
|
−
 
+
{{Infobox Komitat
−
== Administracja ==
+
|Nazwa        = Belső-Szolnok
−
 
+
<small>'''Innere Szolnoker Gespanschaft  (niem.)<br>
−
Pod koniec XVIII wieku posiadał cztery miasta targowe i 192 wsie [7], z których trzy miasta targowe w dolnym okręgu (Dés, Désakna, Szamosújvár) i 102 wsie w sześciu dzielnicach [8], jedno miasto targowe. (Retteg) w górnej dzielnicy i 85 wsi w czterech okręgach. [9] Okręgi dolnego okręgu: Dési, Bálványosváralja, Bethlehem, Alparéti, Vádi, Szurdok. [10] Dzielnice powiatu górnego: Rettegi, Kőfarki, Kackói, Láposi. [9]
+
'''Comitatul Solnocul Interior (rum.)<br>
−
 
+
'''Comitatus Szolnok Interior  (łac.) </small>
−
  A 18. század végén a lakosság túlnyomó része román volt, továbbá magyarok, cigányok valamint kisebb számban örmények, szászok, zsidók.{{refhely|Benkő 2014|: 484. o.}} A románok a [[görögkeleti]] felekezethez tartoztak (182 templom), a magyarok kisebb részben római katolikusok (4 plébánia), nagyobb számban reformátusok (36 egyházközség) voltak. Emellett egy-egy unitárius (magyar) és lutheránus (szász) egyházközség is volt a megyében. Az örmények szintén római katolikusok voltak.{{refhely|Benkő 2014|: 495. o.}} Az 1787-es népszámláláskor {{szám|20944|házat}}, {{szám|24702|családot}} illetve {{szám|134008|lakost}} jegyeztek fel.<ref>{{CitLib|tit=Az első magyarországi népszámlálás 1784–1787|ass=Szerk. Danyi Dezső és Dávid Zoltán|loc=Budapest|red=|ann=1960|url=https://library.hungaricana.hu/hu/view/NEDA_1784_elso_magyar/?query=Bels%C5%91-Szolnok&pg=51&layout=s}}</ref>
+
|Rok          = 1876
−
 
+
|Herb        = ROU_CJ_Dej_CoA.png
−
W 1869 roku, oprócz królewskiego miasta targowego Dés i wolnego miasta królewskiego Szamosújvár, składał się z dziewięciu dzielnic: Alparéti, Bálványosváralja, Bethlehem, Dés, Kackó, Kőfark, Magyarlápos, Rettegi i Szurduki. [3]
+
|Siedziba    = Dés
−
 
+
|Powierzchnia = 3 340
−
Nem sokkal a megye megszűnése előtt, 1869-ben [[Keleti Károly]] a tanköteles gyermekek anyanyelvi megoszlását véve alapul az alábbi nemzetiségi megoszlást számolta ki: a 138 ezres lakosság 78 százaléka [[románok|román]], 18 magyar, 3 [[németek|német]] anyanyelvű volt, és 1 százalékot nem érte el a [[Ruszinok|rutének]] aránya.<ref>{{SzDob|1|45|16}}</ref>
+
|Ludność      = 138 307
−
 
+
|Narodowości  = 77 % Rumuni<br>17 % Węgrzy<br>4 % Żydzi<br>2% Sasi
−
W 1870 r. Liczyło 138307 mieszkańców, z czego 82 527 (59,7%) było grekokatolikami, 23846 (17,2%) prawosławnymi, 17 075 (12,3%) było reformowanych, 6604 (4,8%) było rzymskokatolikami, 5 591 (4%) ) był Izraelitą i 2664 innymi religiami (głównie ormiańskimi katolikami i luteranami). 77% to Rumuni, 17% Węgrzy, 4% Żydzi. [15]
+
|Utworzony    = przed 1320
−
 
+
|Zlikwidowany = 1876
−
1870-ben 138.307 lakosa volt, melyből 82.527 (59,7%) görög katolikus, 23.846 (17,2%) ortodox, 17.075 (12,3%) református, 6.604 (4,8%) római katolikus, 5.591 (4%) izraelita és 2.664 egyéb (főleg örmény katolikus és evangélikus) vallású volt. 77% román, 17% magyar, 4% zsidó nemzetiségű.<ref>{{CitLib|szerző= |cím=Az 1870. év elején végrehajtott népszámlálás eredményei a hasznos házi állatok kimutatásával együtt |url=https://library.hungaricana.hu/hu/view/NEDA_1870/?pg=141 |hely=[[Pest (történelmi település)|Pest]] |kiadó=[[Központi Statisztikai Hivatal|Országos Magyar kir. Statistikai Hivatal]] |év=1871 |oldal=62 }}</ref>
+
|Mapa        = Erdélyi_Fejedelemség_-_Belső-Szolnok_vármegye_17._század.png
 +
}}
 +
|}
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
Linia 110: Linia 77:
 
[[Kategoria:Historia]]
 
[[Kategoria:Historia]]
 
[[Kategoria:Historia Królestwa Węgier]]
 
[[Kategoria:Historia Królestwa Węgier]]
 +
[[Kategoria:Historia Rumunii]]

Wersja z 05:51, 5 lut 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Komitat Belső-Szolnok na szczegółach mapy z pierwszego przeglądu wojskowego w latach 1782-85

Belső-Szolnok vármegye (łac. Comitatus Szolnok Interior, niem. Innere Szolnoker Gespanschaft, rum. Comitatul Solnocul Interior) był jednym z historycznych komitatów Królestwa Węgier w Siedmiogrodzie. Jego początek to rok przed 1320 r., zaś koniec w 1876 r., gdy to prawie cały został połączony z największą częścią komitatu Donoka, uzupełnionego o część Kővárvidék − jako nowy komitat. Miała siedzibę w Des.[1]

Nazwa

Podobnie jak komitat Közép-Szolnok, swoją nazwę zawdzięcza nie od miasta Szolnok, ale jako ważny region solny królestwa, prawdopodobnie od określenia „solniczka”, która narodziła się w językach ludów słowiańskich żyjących tu później. podbój.[2] W języku serbskim sól nadal nazywa się сол-nak, czyli sol.

Starsze źródła wywodzą nazwę od imienia ispána Zonuka, który żył w okresie drugiego panowania króla Piotra Orsello.[3]

Lokalizacja

Graniczy z Mołdawią i komitatem Máramaros na północy, saksońskimi komitatami Bistrița i Doboka na wschodzie, Doboką na południu oraz Doboką i Kővárvidék na zachodzie.[3]

Historia

Plik:Hungary 1490.jpg
Dezső Csánki−Manó Kogutowicz: Węgry króla Macieja po jego śmierci.
Jednostki administracyjne na mapie 1862 roku

Niegdyś zjednoczony i ogromny królewski komitat Szolnok zostało w XIII wieku podzielone na wewnętrzny Belső-Szolnok (Siedmiogród) i zewnętrzny Külső-Szolnok (Tisza). Powodem wydzielenia mogło być i to również, że ​​zachodnia część obszaru należała do diecezji egerskiej, a wschodnia do diecezji siedmiogrodzkiej. Pierwsza pisemna wzmianka o istnieniu komitatu pochodzi z 1320 roku. Po rozdzieleniu Belső-Szolnok przeszedł pod kontrolę wojewody siedmiogrodzkiego, podczas gdy Külső-Szolnok był nadal rządzony przez ispána wyznaczonego przez króla.[4]

Po 1848 r. komitaty zostały zasadniczo zniesione przez administrację cesarską i dopiero w 1861 r. przywrócono dawny system administracji. W 1876 r. osady Csépán, Entrádám, Magyarnemegye, Oláhnemegye, Oláhnémeti, Priszlop, Szamospart i Tóhát zostały przyłączone do komitatu Beszterce-Naszód, a pozostałe części do komitatu Szolnok-Doboka, który powstał w tym czasie.

Populacja

W 1870 r. liczyło 138307 mieszkańców, z czego 82 527 (59,7%) było grekokatolikami, 23846 (17,2%) prawosławnymi, 17 075 (12,3%) było reformowanymi, 6604 (4,8%) było rzymskokatolikami, 5 591 (4%) ) był wyznania mojżeszowego i 2664 innych religi (głównie ormiańskimi katolikami i luteranami). 77% to Rumuni, 17% Węgrzy, 4% Żydzi.[5]

Komitat Belső-Szolnok

Innere Szolnoker Gespanschaft (niem.)
 Comitatul Solnocul Interior (rum.)
 Comitatus Szolnok Interior (łac.)
(1876)

Herb von Belső-Szolnok Innere Szolnoker Gespanschaft (niem.) Comitatul Solnocul Interior (rum.) Comitatus Szolnok Interior (łac.)
Siedziba: Dés
Powierzchnia: 3 340 km²
Ludność: 138 307[6]
Narodowości: 77 % Rumuni
17 % Węgrzy
4 % Żydzi
2% Sasi[7]
Utworzony: przed 1320
Zlikwidowany: 1876
Belső-Szolnok

Przypisy

  1. ↑ Belső-Szolnok vármegye. Magyar Katolikus Lexikon [dostęp: 2019-07-16].
  2. ↑ Gyalay Mihály: Magyar igazgatástörténeti helységnévlexikon. 1 2. Budapest: Egeler Kft. 1991. str. 140.
  3. ↑ 3,0 3,1 Benkő 2014 ↓, str. 483.
  4. ↑ Makkai László: [Belső-Szolnok és Doboka megye a középkorban]. Kolozsvár: Erdélyi Múzeum-Egyesület. 1943. str. 54. [dostęp: 2019-07-17].
  5. ↑ Az 1870. év elején végrehajtott népszámlálás eredményei a hasznos házi állatok kimutatásával együtt. Pest: Országos Magyar kir. Statistikai Hivatal. 1871. str. 62.
  6. ↑ A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. Budapest 1912, S. 12 ff.
  7. ↑ A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. Budapest 1912, S. 22 ff. (Spis ludności z 1910)

Źródła

  • Benkő József: Erdély. Sepsziszentgyörgy: Székely Nemzeti Múzeum; Barót: Tortoma. 2014. ISBN 978-973-8995-25-3
  • Lázár Miklós: Erdély főispánjai (1540–1711). (PDF) Budapest: Athenaeum. 1889.
  • Magyar életrajzi lexikon I–IV. Főszerk. Kenyeres Ágnes. Budapest: Akadémiai. 1967–1994.

Więcej informacji

Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Belső-Szolnok&oldid=48961”