Pelsőci Bebek I. István: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:1]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Bebek_Istv%C3%A1n_(orsz%C3%A1gb%C3%ADr%C3%B3) | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Bebek_Istv%C3%A1n_(orsz%C3%A1gb%C3%ADr%C3%B3) | ||
Wersja z 11:25, 18 lut 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Plik:Pelsőczi Bebek család egyik címere.jpg Pelsőczi Bebek címer Pelsőci Bebek I. István († czerwiec/grudzień 1369), węgierski szlachcic, ispán Heves i Liptó, sędzia królewski. Syn Domokosa, założyciela rodziny Pelsőci-Bebek.[1] Pelsőci Bebek István (? – 1369. június/december) hevesi és liptói ispán, országbíró, Bebek Domokosnak, a pelsőci ág alapítójának fia.[2] Spis treściŻyciorysJego braćmi byli: sędzia królowej György, II. Domokos biskup i Miklós arcybiskup Kalocsy[3]. W latach 1346–1350 ispánem Heves i zamkiem Sirok, od 1347 do 1349 ispánem Makovicy, a od 1350 do 1360 ispánem Liptó[4]. Bebek György királynéi tárnokmester, Bebek Domokos püspök és Bebek Miklós kalocsai érsek[5] a testvérei. Ő 1346–1350-ben hevesi ispán és siroki várnagy, 1347–1349-ig makovicai várnagy, 1350–1360-ban liptói ispán.[2] W 1350 r. brał udział w neapolitańskich kampaniach króla Ludwika I w latach 1347–1352, w 1357 r. został chorążym. Od 1359 do 1360 był sędzią królowej, a później aż do swej śmierci w 1369 roku był sędzią królewskim. W 1362 r. brał udział w negocjacjach między Ludwikiem I a Karolem IV.[6] 1350-ben részt vett Lajos király nápolyi hadjárataiban, 1357-ben zászlótartó lett. 1359–1360-ban királynéi tárnokmester, 1360-tó haláláig országbíró volt. 1362-ben részt vett I. Lajos király és IV. Károly császár közötti tárgyalásoknak.[2] W 1352 r. wraz z rodziną Csetneki nabył majątek zamkowy w Krasznahorka, którego był właścicielem od 1354 r. [1] 1352-ben a Csetnekiekkel közösen megszerezte a krasznahorkai várbirtokot, amelyet 1354-től egyedül birtokolt.[2] RodzinaDzieci:
Przypisy
Bibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||