Kán II. László

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Kán II. László Ten artykuł lub jego część nie obejmuje źródeł (literatura, strony internetowe itd.). Pomóżcie Mediawiki powołując się na odpowiednie źródła. Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1261-1267) Następca: Hahót I. Csák Gutkeled II. Miklós Poprzednik: Sędzia królewski (1273) Następca: Vaja Sándor Csák II. Máté Poprzednik: Sędzia królewski (1273) powtórnie Następca: Csák II. Máté Gutkeled II. Miklós Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1276) Następca: Csák III. Ugrin Csák III. Ugrin Ladislaus II Kán (Hungarian: László) Kán, son of Ladislaus I Kán. Voivode of Transylvania, 1260–1267, 1275-1276. Kán II. László († 3 stycznia 1278 r.), węgierski szlachcic, właściciel ziemski. Kán II. László, Ladislaus (II) from the kindred Kán (; died 3 January 1278) was a Hungarian baron and landowner, member of the gens Kán. Biografia Syn Władysława I (zmarłego po 1247 r.) i nieznanej z imienia matki. László miał dwóch braci, w tym biskupa Mikołaja oraz siostrę. Z nieznaną z imienia żoną László miał trzech synów: Władysława III, wojewodę Siedmiogrodu (1295–1314), który stał się jednym z najpotężniejszych oligarchów w okresie interregnum po królu Andrzeja III i faktycznie rządził Siedmiogrodem aż do swojej śmierci w 1315 r. [1]. He was the son of palatine Ladislaus I (d. after 1247) and an unidentified mother. He had two brothers, including prelate Nicholas, and a sister. One of his three sons from his unidentified wife was Ladislaus III, voivode of Transylvania (1295–1314) who became one of the most powerful oligarchs during the interregnum after the death of king Andrew III and ruled Transylvania de facto independently until his death in 1315. Władysław II służył jako wojewoda Siedmiogrodu (i w ten sposób był również głową komitatu Szolnok) od 1263 do 1264 r. [2] [3], gdy syn króla, Stefan, rządził Siedmiogrodem niezależnie od króla Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu. Władysław poparł wysiłki księcia Stefana [4]. W 1263 r. dowodził armią węgierską w sojuszu z bułgarskim magnatem, Jacobem Svetoslavem, przeciwko ponownie odworzonemu imperium bizantyjskiemu. Jednak wraz ze swoim bratem Juliuszem uciekł do Béli IV w 1264 roku i poprowadził kampanię przez dolinę rzeki Maros (Mureș), aby zaatakować Siedmiogród, jednak poniósł poważną porażkę w walce z armią [[Csák I. Péter|Piotra Csáka pod zamkiem Déva, który funkcjonował jako „królewski zamek” Szczepana. [1] Ladislaus II served as voivode of Transylvania (and thus head of Szolnok County) from 1263 to 1264, when the king's son, Stephen governed Transylvania independently from Béla IV, holding the title of duke of Transylvania. Ladislaus supported the efforts of duke Stephen. In 1263, he led a Hungarian army in alliance with a Bulgarian magnate, Jacob Svetoslav against the re-forming Byzantine Empire. However, along with his brother Julius, he defected to Béla IV in 1264, and led a campaign through the valley of river Maros (Mureș) to invade Transylvania, nevertheless he suffered a serious defeat from the army of Peter Csák at the Fortress of Déva, which functioned as the "royal castle" of Stephen. Z powodu swojej zdrady stracił wpływy polityczne po koronacji Stefana V w 1270 r. O zmniejszeniu władzy politycznej świadczył fakt, że mógł on sprawować ponownie urząd dopiero po nagłej śmierci króla, gdy służył jako ispán komitatu Pozsony między 1272 a 1273. [5] Dwukrotnie został sędzią królewskim w 1273 r., co było drugą najwyższą świecką pozycją po palatynie. Poza tym działał również jako ispán komitatu Baranya oraz Szeben i Bánya [6]. W latach 1275–1276 był wojewodą siedmiogrodzkim i ispánem komitatu Szolnok po raz drugi [7]. Because of his betrayal, he lost his full political influence after the coronation of Stephen V in 1270. This reduction in political power is demonstrated by the fact that he was able to holding an office only after the sudden death of the king, when he served as ispán (comes) of Pozsony County between 1272 and 1273. He was appointed judge royal twice in 1273, which was the second-highest secular position after the palatine. Besides that he also functioned as ispán of Baranya County, Szeben and Bánya ispánates. Between 1275 and 1276, he was the voivode of Transylvania and ispán of Szolnok County for the second term. Przypisy Źródła Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. . (Po węgiersku) Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("The High Officers of the Hungarian State from Saint Stephen to the Present Days – A Biographical Encyclopedia") (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; . Sălăgean, Tudor (2005). "Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD)". In: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, History of Romania: Compendium. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). . (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Secular Archontology of Hungary, 1000–1301"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest.

Kán II. László Ladislaus II Kán — Wojewoda Siedmiogrodu Sędzia królewski — Wojewoda Siedmiogrodu Okres od (1) 1261 ??, (2) 1276 do (1) 1267, (2) 1276 Poprzednik 1. Ákos Ernye 2. Csák III. Ugrin Następca 1. Gutkeled II. Miklós 1. Csák III. Ugrin Sędzia królewski Okres (1) 1261 ??, (2) 1276 Poprzednik 1. Vaja Sándor 2. Csák II. Máté Następca 1. Csák II. Máté 2. Gutkeled II. Miklós Dane biograficzne Klan Kán Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Chorwacji w unii personalnej z Królestwem Węgier Urodziny data nieznana Śmierć 3 stycznia 1278 Ojciec Kán I. László Matka Nn Helena Żona nieznana Dzieci III. László III. Gyula Miklós córka NN