Ivaniš Berislavić: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 30: Linia 30:
 
|}
 
|}
  
−
Ivan (Ivaniš) Berislavić (zm. 1514) był chorwackim arystokratą z chorwackiej rodziny Berislavić. Był kuzynem Franjo Berislavica.
+
'''Ivan (Ivaniš) Berislavić''' († 1514), chorwacki arystokrata rodu [[Berislavić]]. Kuzyn [https://hr.wikipedia.org/wiki/Franjo_Berislavi%C4%87 Franjo Berislavićia].
  
−
Służył jako despot serbskiego despotyzmu w latach 1504–1514. Za despotę został intronizowany w Budapeszcie. [1] Zastąpił Jovana Brankovica po jego śmierci. Został powołany na to stanowisko przez chorwacko-węgierskiego króla Władysława II, a wcześniej musiał poślubić wdowę Brankovica Jelenę Jaksić [1]. Pierwsze dni swojego despotyzmu oznaczył inwazją na terytorium osmańskie, podpalając niektóre wioski, co doprowadziło do odwetu osmańskiego. [1] Interesujące jest to, że w serbskich rocznikach nigdy nie wspominano o nim jako despocie, ponieważ prawdopodobnie byli niezadowoleni z jego wyboru, mając nadzieję, że jeden z wielkich ludzi Jaksica przyjdzie po despota. [1] Planował zaatakować Smederevo bankiem z siedzibą w Belgradzie, George Kaniski, ale odkąd Turcy odkryli swój plan, porzucili ten zamiar. [1] Nieudany marsz był przedmiotem wzajemnych oskarżeń, w wyniku których własność została zniszczona przez siebie nawzajem. [1] Po śmierci na służbie zastąpił go jego syn Stjepan Berislavic.
+
<ref>Vladimir Ćorović (13 January 2014). ''[https://books.google.com/books?id=eyyXAgAAQBAJ&pg=PT432 Istorija srpskog naroda]''. eBook Portal. str. 432–. GGKEY:XPENWQLDTZF.</ref>
  
−
Pełnił również funkcję Ban Jajačka Banova w latach 1511–1513, zastępując Balthazara Alapicia. Jego brat Franjo był jego zastępcą w tym okresie [2], a jego partnerem bankowym był Juraj Stražemanski. [1]
+
== Kariera ==
  
−
Powstał w celu obrony południowych granic państwa chorwacko-węgierskiego (zwłaszcza Węgier) wraz z „firmami Stevan, Mark i Petar Jaksic, Stjepan Bradac oraz Belgrad i Sabac” [1].
+
Po śmierci despota [https://en.wikipedia.org/wiki/Jovan_Brankovi%C4%87 Jovana Brankovića] (1502) król Wegier [[Władysław II]] uczynił Ivaniša tymczasowym despotą Serbii. <ref>Karbić, Marija (December 2006). ''[http://hrcak.srce.hr/index.php?show=clanak&id_clanak_jezik=19646&lang=en"Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija. Primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije"]'' (PDF). ''Historical Contributions'' (po chorwacku). Zagreb: Croatian Institute of History. '''31''' (31): 71–85. ISSN 0351-9767.</ref> Bez męskiego następcy dynastii [[Branković]], stanowisko to otrzymała rodzina [[Berislavić]] która była już spowinowacona z dynastią Branković poprzez małżeństwo kuzyna Ivaniš Franjo Berislavića i Barbary Frankopan, która była wdową po [https://en.wikipedia.org/wiki/Vuk_Grgurevi%C4%87 Vuku Brankoviću II]] '''[2]'''. ] Ponadto ich majątki graniczył ze sobą <ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Ivani%C5%A1_Berislavi%C4%87#CITEREFIvi%C4%871914 Ivić 1914], s. 32.</ref>, a despot [https://en.wikipedia.org/wiki/%C4%90or%C4%91e_Brankovi%C4%87 Đorđe Branković], a także Jovan byli zwolennikami [[I. Mátyás|Macieja Korwina]], podobnie jak Berislavići '''[2]'''.
  
−
Wyróżniał się w bitwach przeciwko Turkom, którzy ostatecznie wyczerpali go finansowo i finansowo, ponieważ bankiety i despotyzm często wymagały wydatków osobistych, dlatego w 1513 r. Poprosił króla o zwolnienie go z urzędu. Król przyznał mu go 25 maja 1513 r. [1]
+
Niemniej jednak decyzja najwyraźniej nie została przyjęta z zadowoleniem w Serbii, gdzie lokalni kronikarze nie wspominali imienia Ivaniša, prawdopodobnie dlatego, że spodziewali się przywileju przejścia do serbskiego [https://en.wikipedia.org/wiki/Jak%C5%A1i%C4%87_noble_family domu Jakšića]], którzy również sprzyjali królowi węgierskiemu. '''[2]'''
  
−
Był właścicielem lnu w Srijemu. Jego rezydencja znajdowała się w Kupiniku, a następnie w Brod na Savi, która była jego rezydencją, z której nadzorował miasta na wschodzie Chorwacji, wzdłuż Srijemu, Slawonii i Jajce Banovina.
+
Oficjalny akt uczynienia Ivaniša despotą został potwierdzony w styczniu 1504 r. w Budzie, gdy zaaranżowano małżeństwo Ivaniša z wdową po Jovanie, Jeleną (z domu Jakšić) i otrzymał tytuł despoty Serbii '''[2]'''. Samo małżeństwo zostało przełożone do maja 1504 r. z powodu choroby Jeleny '''[2]'''
  
−
'''Ivan (Ivaniš) Berislavić''' (u. [[1514.]]) bio je [[Kraljevina Hrvatska|hrvatskim]] [[hrvatsko plemstvo|velikašem]] iz hrvatske obitelji [[Berislavići Grabarski|Berislavića]]. Bio je bratić [[Franjo Berislavić|Franje Berislavića]].  
+
Ivaniš został obrońcą Kościoła prawosławnego na Węgrzech, a w kartach podpisał się jako „W łasce Bożej despota Serbii”.
  
−
Obnašao je dužnost despota [[Srpska despotovina|srpske despotovine]] od 1504. do 1514. godine. Za despota je ustoličen u [[Budim]]u.<ref name="Karbić">[http://hrcak.srce.hr/file/19646 Povijesni prilozi 31., 71.-85. (2006.)] Marija Karbić: Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija. Primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije</ref> Na toj je dužnosti naslijedio [[Jovan Branković|Jovana Brankovića]] nakon njegove smrti. Na tu ga je dužnost postavio hrvatsko-ugarski kralj [[Vladislav II. Jagelović|Vladislav II.]]. Prije toga morao je oženiti Brankovićevu udovicu Jelenu [[Jakšić]].<ref name="Karbić"/> Prve dane svog despotstva obilježio je upadima na osmanski teritorij paleći neka sela, što je za posljedicu imalo osmanske osvetničke protuakcije.<ref name="Karbić"/> Zanimljivost je da ga srpski ljetopisci nigdje ne spominju kao despota, jer su vjerojatno bili nezadovoljni njegovim izborom, nadajući se da će za despota doći netko od velikaša [[Jakšić]]a.<ref name="Karbić"/> Planirao je s [[beogradska banovina|beogradskim banom]] [[Juraj Kaniški|Jurjem Kaniški]] napasti [[Smederevo]], no budući da su Turci otkrili njihov plan, odustali su od nakane. <ref name="Karbić"/>Neuspjeli pohod bio je predmetom međusobnih optuživanja, što je rezultiralo međusobnim uništavanjem imovine.<ref name="Karbić"/> Nakon što je umro na dužnosti ga je naslijedio sin [[Stjepan Berislavić]].
+
Obroną południowej granicy Królestwa Węgier zarządzał Berislavić jako despot, przy wsparciu Stefana, Marko and Petara Jakšićiów, [[Stjepan Bradač|Stefana Bradača]] oraz sił zbrojnych Belgradu i Šabaca. '''[2] [3]'''
  
−
Također je obnašao dužnost bana [[Jajačka banovina|Jajačke banovine]] od 1511. od 1513. godine, zamijenivši [[Baltazar Alapić|Baltazara Alapića]]. Bratić Franjo mu je u tom razdoblju bio zamjenikom<ref name="bibirbhr">[http://bib.irb.hr/prikazi-rad?lang=en&rad=150085 Hrvatska znanstvena bibliografija] Marija Karbić, Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija. Primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije, sažetak rada</ref>, a sudrug u banstvu [[Juraj Stražemanski]].<ref name="Karbić"/>
+
Jego syn Stefan miał tytuł „Serbskiego Despota” aż do swojej porażki w bitwie przeciwko Turkom w 1535 r.
  
−
Postavljen je za braniti južne granice hrvatsko-ugarske države (posebice Ugarske) zajedno sa "Stevanom, Markom i Petrom Jakšićem, Stjepanom Bradačem, te beogradskim i šabačkim četama".<ref name="Karbić"/>
+
Ivaniš otrzymał dawny przydział Jovana, który Węgrzy skonfiskowali po jego śmierci. Jego rezydencja znajdowała się w Kupinik, w Śremie.
  
−
Istakao se u borbama protiv Turaka koje su ga naposlijetku tjelesno i novčarski iscrpile, jer je banstvo i despotstvo često zahtijevalo osobne izdatke, tako da je 1513. zamolio kralja neka ga oslobodi službe. Kralj mu je udovoljio 25. svibnja 1513. godine.<ref name="Karbić"/>
+
Ivaniš został również nazwany „Ban Jajce” w 1511 roku, zastępując Baltazara Alapicia. '''[2]''' <ref>[https://en.wikipedia.org/wiki/Ivani%C5%A1_Berislavi%C4%87#CITEREFIvi%C4%871914 Ivić 1914], s. 35.</ref>
  
−
Posjedovao je lena u Srijemu. Ondje mu se nalazilo boravište u Kupiniku, zatim Brod na Savi, koji mu je bio boravištem odakle je nadzirao gradove na istoku Hrvatske, po Srijemu, Slavoniji i Jajačkoj banovini.  
+
Ivaniš przysięgał, że zabezpieczy południowe granice Węgier i będzie lojalny wobec swego ludu. Miał także siedzibę w Brodzie nad Sawą, skąd nadzorował swoje miasta w Śremie i Slawonii, w tym banat Jajce.
 +
 
 +
Ponieważ jego obowiązki wiązały się ze znacznym wysiłkiem i kosztami finansowymi, wielokrotnie prosił króla węgierskiego o zwolnienie go ze służby jako bana Jajce w 1513 r., co król postanowił 25 maja. [2] To była ostatnia wzmianka o nim żyjącym i zakłada się, że zmarł w 1514 r., ponieważ jego żona despotka Jelena jest wymieniona jako ''Pan'' sił zbrojnych Despotatu. '''[2] [4]'''
  
 
== Izvori ==
 
== Izvori ==
 
{{izvori}}
 
{{izvori}}
 +
 +
=== Źródła ===
 +
*{{cite book | first = Aleksa | last = Ivić | title = Istorija Srba u Ugarskoj od pada Smedereva do seobe pod Čarnojevićem (1495-1690) | publisher = Privrednikova knijižara | year = 1914 | ref = harv}}
 +
*Božanić, S. 2007, "Srem in the period between 1502 and 1526", Spomenica Istorijskog arhiva Srem, no. 6, pp.&nbsp;72–88.
 +
*Aleksa Ivić: Istorija Srba u Vojvodini. Novi Sad 1929.
 +
*Mitrović, K. 2008, "Povelja despotice Jelene Jakšić manastiru Hilandaru", Stari srpski arhiv, no. 7, pp.&nbsp;195–203.
 +
*[http://www.rastko.rs/rastko-bl/istorija/corovic/istorija/5_2_l.html Rastko e-library], ''Istorija Srba''
 +
*[https://web.archive.org/web/20110824012216/http://www.pravoslavlje.nl/foto_manastiri_crkve/crkva_sretenjska_krusedol.htm Crkva Sretenjska]
  
 
{{GLAVNIRASPORED:Berislavić, Ivan}}
 
{{GLAVNIRASPORED:Berislavić, Ivan}}

Wersja z 10:44, 9 kwi 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Strona Autorzy Nota
[3] [4] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Despot Królestwa Serbii
(1504–1514) 		Następca:
Jovan Branković Stefan Branković

Ivan (Ivaniš) Berislavić († 1514), chorwacki arystokrata rodu Berislavić. Kuzyn Franjo Berislavićia.

[1]

Kariera

Po śmierci despota Jovana Brankovića (1502) król Wegier Władysław II uczynił Ivaniša tymczasowym despotą Serbii. [2] Bez męskiego następcy dynastii Branković, stanowisko to otrzymała rodzina Berislavić która była już spowinowacona z dynastią Branković poprzez małżeństwo kuzyna Ivaniš Franjo Berislavića i Barbary Frankopan, która była wdową po Vuku Brankoviću II] [2]. ] Ponadto ich majątki graniczył ze sobą [3], a despot Đorđe Branković, a także Jovan byli zwolennikami Macieja Korwina, podobnie jak Berislavići [2].

Niemniej jednak decyzja najwyraźniej nie została przyjęta z zadowoleniem w Serbii, gdzie lokalni kronikarze nie wspominali imienia Ivaniša, prawdopodobnie dlatego, że spodziewali się przywileju przejścia do serbskiego domu Jakšića], którzy również sprzyjali królowi węgierskiemu. [2]

Oficjalny akt uczynienia Ivaniša despotą został potwierdzony w styczniu 1504 r. w Budzie, gdy zaaranżowano małżeństwo Ivaniša z wdową po Jovanie, Jeleną (z domu Jakšić) i otrzymał tytuł despoty Serbii [2]. Samo małżeństwo zostało przełożone do maja 1504 r. z powodu choroby Jeleny [2]

Ivaniš został obrońcą Kościoła prawosławnego na Węgrzech, a w kartach podpisał się jako „W łasce Bożej despota Serbii”.

Obroną południowej granicy Królestwa Węgier zarządzał Berislavić jako despot, przy wsparciu Stefana, Marko and Petara Jakšićiów, Stefana Bradača oraz sił zbrojnych Belgradu i Šabaca. [2] [3]

Jego syn Stefan miał tytuł „Serbskiego Despota” aż do swojej porażki w bitwie przeciwko Turkom w 1535 r.

Ivaniš otrzymał dawny przydział Jovana, który Węgrzy skonfiskowali po jego śmierci. Jego rezydencja znajdowała się w Kupinik, w Śremie.

Ivaniš został również nazwany „Ban Jajce” w 1511 roku, zastępując Baltazara Alapicia. [2] [4]

Ivaniš przysięgał, że zabezpieczy południowe granice Węgier i będzie lojalny wobec swego ludu. Miał także siedzibę w Brodzie nad Sawą, skąd nadzorował swoje miasta w Śremie i Slawonii, w tym banat Jajce.

Ponieważ jego obowiązki wiązały się ze znacznym wysiłkiem i kosztami finansowymi, wielokrotnie prosił króla węgierskiego o zwolnienie go ze służby jako bana Jajce w 1513 r., co król postanowił 25 maja. [2] To była ostatnia wzmianka o nim żyjącym i zakłada się, że zmarł w 1514 r., ponieważ jego żona despotka Jelena jest wymieniona jako Pan sił zbrojnych Despotatu. [2] [4]

Izvori

  1. ↑ Vladimir Ćorović (13 January 2014). Istorija srpskog naroda. eBook Portal. str. 432–. GGKEY:XPENWQLDTZF.
  2. ↑ Karbić, Marija (December 2006). "Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija. Primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije" (PDF). Historical Contributions (po chorwacku). Zagreb: Croatian Institute of History. 31 (31): 71–85. ISSN 0351-9767.
  3. ↑ Ivić 1914, s. 32.
  4. ↑ Ivić 1914, s. 35.

Źródła

  • Ivić, Aleksa (1914). Istorija Srba u Ugarskoj od pada Smedereva do seobe pod Čarnojevićem (1495-1690). Privrednikova knijižara. 
  • Božanić, S. 2007, "Srem in the period between 1502 and 1526", Spomenica Istorijskog arhiva Srem, no. 6, pp. 72–88.
  • Aleksa Ivić: Istorija Srba u Vojvodini. Novi Sad 1929.
  • Mitrović, K. 2008, "Povelja despotice Jelene Jakšić manastiru Hilandaru", Stari srpski arhiv, no. 7, pp. 195–203.
  • Rastko e-library, Istorija Srba
  • Crkva Sretenjska

Szablon:GLAVNIRASPORED:Berislavić, Ivan Kategorija:Hrvatsko plemstvo Kategorija:Hrvatska povijest 1102.-1527.


Ivaniš Berislavić (zm. 1514) – despota serbski na Węgrzech latach 1504–1514.

Był następcą Jovana Brankovicza. Jego żona została małżonka poprzednika - Helena Jakšić. Jego panowanie było skoncentrowane na obronie ziem południowych Węgier przed agresją turecką. Jego następcą został jego syn Stefan Berislavić.

Bibliografia

Szablon:Infobox royalty

Ivaniš Berislavić () was the Despot of the Kingdom of Serbia (regni Rascie despotus[1]) from 1504 to 1514.

Tło

Ivaniš Berislavić był członkiem rodu Berislavić, chorwackiej rodziny szlacheckiej ze Slawonii, podległej Królestwu Węgier [2]. 

Ivaniš Berislavić was a member of the House of Berislavić, a Croatian noble family from Slavonia, subordinate to the Kingdom of Hungary.[2]

Życie

Po śmierci despota Jovana Brankovića (1502) Władysław II Węgier uczynił Ivaniša Berislavića tymczasowym despotą Serbii. [2] Bez męskiego następcy dynastii Branković, stanowisko to otrzymała rodzina Berislavić, która była już spleciona z dynastią Branković z małżeństwem kuzyna Iwana Franjo Berislavića i Barbary Frankopan, która była wdową po Vuku Brankoviću II [2]. ] Ponadto ich majątki łączyły granice [3], a despot Đorđe Branković, a także Jovan byli zwolennikami Mathiasa Corvinusa, podobnie jak Berisławowie [2].

Jednak decyzja najwyraźniej nie została przyjęta z zadowoleniem w Serbii, gdzie lokalni kronikarze nie wspominają imienia Ivaniša Berislavicia, prawdopodobnie dlatego, że spodziewali się przywileju przejścia do serbskiego domu Jakšića, który również służył królowi węgierskiemu [ 2]

Oficjalny akt uczynienia Ivaniša despotą został potwierdzony przez Buddę w styczniu 1504 r., Kiedy zaaranżowano jego małżeństwo z wdową Jovana Jeleną (z domu Jakšić) i otrzymał tytuł despoty Serbii [2]. Samo małżeństwo zostało przełożone do maja 1504 r. Z powodu choroby Eleny [2].

Ivaniš został mianowany obrońcą Kościoła prawosławnego na Węgrzech, aw kartach podpisał: „W łasce Bożej despotę Serbii”.

Obroną południowej granicy Królestwa Węgier zajął się Berislavić jako despot, przy wsparciu Stevana, Marko i Petara Jakšića, Stjepana Bradača oraz sił zbrojnych Belgradu i Szabaca. [2] [3]

Jego syn Stefan miał tytuł „Serbskiego Despota” aż do swojej porażki w bitwie przeciwko Turkom w 1535 r.

Berislavić otrzymał dawny przydział Jovana, który Węgrzy skonfiskowali jego śmiercią. Jego rezydencja znajdowała się w Kupinik, w Śremie.

Berislavić został również nazwany „Ban of Jajce” w 1511 roku, zastępując Baltazara Alapicia. [2] [4]

Przysięgał zabezpieczyć południowe granice Węgier i był lojalny wobec swego ludu. Miał także siedzibę w Brod na Sawie, skąd oglądał swoje miasta w Śremie i Slawonii, w tym Jajce Banovina.

Ponieważ jego obowiązki wiązały się ze znacznym wysiłkiem, a także kosztami finansowymi, wielokrotnie prosił króla o usunięcie go ze służby jako Ban of Jajce w 1513 r., A król zastosował się 25 maja [2] To była ostatnia wzmianka o nim żyjącym, i przypuszczano, że zmarł w 1514 r., Ponieważ jego żona, despotyczna Elena, została wymieniona jako Pan sił zbrojnych Despota. 

After the death of despot Jovan Branković (1502), Vladislaus II of Hungary made Ivaniš Berislavić the interim despot of Serbia.[2] With no male successor to the Branković dynasty, the position was given to the Berislavić family which had already been intertwined with the Branković dynasty with the marriage of Ivan's cousin Franjo Berislavić and Barbara Frankopan, who had been the widow of Vuk Branković II.[2] In addition, their estates shared borders,[3] and despot Đorđe Branković as well as Jovan had been supporters of Mathias Corvinus just like the Berislavićs.[2]

Nevertheless, the decision was apparently not welcomed in Serbia, where the local chroniclers would not mention Ivaniš Berislavić by name, likely because they had expected the privilege to pass to the Serbian House of Jakšić, who were also in service of the Hungarian king.[2]

The official act of making Ivaniš the despot was confirmed by January 1504 in Buda, when his marriage with Jovan's widow Jelena (née Jakšić) was arranged, and he received the title of despot of Serbia.[2] The marriage itself was postponed until May 1504 because of Jelena's illness.[2]

Ivaniš was put as protector of the Orthodox Church in Hungary, and in the charters he signed as "In God's Grace, the Despot of Serbia".

The defence of the southern border of the Kingdom of Hungary was handled by Berislavić as despot, with support of Stevan, Marko and Petar Jakšić, Stjepan Bradač, and the armed forces of Belgrade and Šabac.[2][3]

His son, Stefan, had the title of "Serbian Despot" until his defeat in battle against the Ottomans in 1535.

Berislavić received the former appanage of Jovan, which the Hungarians had confiscated with his death. His residence was at Kupinik, in Srem.

Berislavić was also named the "Ban of Jajce" in 1511, replacing Baltazar Alapić.[2][4]

He took an oath to secure the southern borders of Hungary and being loyal to his people. He also had a seat at Brod on the Sava, from where he viewed his cities in Srem and Slavonia, including Jajce Banovina.

Because his duties involved a significant effort as well as financial cost, he repeatedly asked the Hungarian King to remove him from service as Ban of Jajce in 1513, and the King complied on May 25.[2] This was the last mention of him alive, and he is assumed to have died in 1514, because his wife despot Jelena is mentioned as the Lord of the Despot's military forces.[2][4]


Szablon:S-regSzablon:End

Przypisy

  1. ↑ Vladimir Ćorović (13 January 2014). Istorija srpskog naroda. eBook Portal. str. 432–. GGKEY:XPENWQLDTZF. https://books.google.com/books?id=eyyXAgAAQBAJ&pg=PT432. 
  2. ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 {{#invoke:Citation/CS1|citation |CitationClass=journal }}
  3. ↑ 3,0 3,1
  4. ↑ 4,0 4,1

Źródła

  • Ivić, Aleksa (1914). Istorija Srba u Ugarskoj od pada Smedereva do seobe pod Čarnojevićem (1495-1690). Privrednikova knijižara.
  • Božanić, S. 2007, "Srem in the period between 1502 and 1526", Spomenica Istorijskog arhiva Srem, no. 6, str. 72–88.
  • Aleksa Ivić: Istorija Srba u Vojvodini. Novi Sad 1929.
  • Mitrović, K. 2008, "Povelja despotice Jelene Jakšić manastiru Hilandaru", Stari srpski arhiv, no. 7, str. 195–203.

Szablon:Serbian monarchs


Vacant
Title last held by
Jovan Branković 		Despot of the Kingdom of Serbia
1504–1514 		Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Stefan Berislavić|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Ivaniš_Berislavić&oldid=24410”