Kán II. László: Różnice pomiędzy wersjami
(→Źródła) |
(→Źródła) |
||
| Linia 71: | Linia 71: | ||
* Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526''. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3. | * Engel, Pál (2001). ''The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526''. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3. | ||
| − | * Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest | + | * Markó, László (2006). ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon'' [''Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna''] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1. |
| − | * Sălăgean, Tudor (2005). | + | * Sălăgean, Tudor (2005). ''Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD)''. W: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, ''History of Romania: Compendium''. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). ISBN 978-973-7784-12-4. |
* Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3. | * Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3. | ||
Wersja z 08:15, 22 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kán II. László (* nieznana, † 3 stycznia 1278), węgierski szlachcic, właściciel ziemski. BiografiaSyn Władysława I (zmarłego po 1247 r.) i nieznanej z imienia matki. László miał dwóch braci, w tym biskupa Mikołaja oraz siostrę. Z nieznaną z imienia żoną László miał trzech synów: Władysława III, wojewodę Siedmiogrodu (1295–1314), który stał się jednym z najpotężniejszych oligarchów w okresie interregnum po królu Andrzeja III i faktycznie rządził Siedmiogrodem aż do swojej śmierci w 1315 r. [1]. He was the son of palatine Ladislaus I (d. after 1247) and an unidentified mother. He had two brothers, including prelate Nicholas, and a sister. One of his three sons from his unidentified wife was Ladislaus III, voivode of Transylvania (1295–1314) who became one of the most powerful oligarchs during the interregnum after the death of king Andrew III and ruled Transylvania de facto independently until his death in 1315.[1] Władysław II służył jako wojewoda Siedmiogrodu (i w ten sposób był również głową komitatu Szolnok) od 1263 do 1264 r. [2] [3], gdy syn króla, Stefan, rządził Siedmiogrodem niezależnie od króla Beli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu. Władysław poparł wysiłki księcia Stefana [4]. W 1263 r. dowodził armią węgierską w sojuszu z bułgarskim magnatem, Jacobem Svetoslavem, przeciwko ponownie odtworzonemu imperium bizantyjskiemu. Jednak wraz ze swoim bratem Juliuszem uciekł do Béli IV w 1264 roku i poprowadził kampanię przez dolinę rzeki Maros (Mureș), aby zaatakować Siedmiogród, jednak poniósł poważną porażkę w walce z armią Piotra Csáka pod zamkiem Déva, który funkcjonował jako „królewski zamek” Szczepana. [1] Ladislaus II served as voivode of Transylvania (and thus head of Szolnok County) from 1263 to 1264,[2][3] when the king's son, Stephen governed Transylvania independently from Béla IV, holding the title of duke of Transylvania. Ladislaus supported the efforts of duke Stephen.[4] In 1263, he led a Hungarian army in alliance with a Bulgarian magnate, Jacob Svetoslav against the re-forming Byzantine Empire. However, along with his brother Julius, he defected to Béla IV in 1264, and led a campaign through the valley of river Maros (Mureș) to invade Transylvania, nevertheless he suffered a serious defeat from the army of Peter Csák at the Fortress of Déva, which functioned as the "royal castle" of Stephen.[1] Z powodu swojej zdrady stracił wpływy polityczne po koronacji Stefana V w 1270 r. O zmniejszeniu władzy politycznej świadczył fakt, że mógł on sprawować ponownie urząd dopiero po nagłej śmierci króla, gdy służył jako ispán komitatu Pozsony między 1272 a 1273. [5] Dwukrotnie został sędzią królewskim w 1273 r., co było drugą najwyższą świecką pozycją po palatynie. Poza tym działał również jako ispán komitatu Baranya oraz Szeben i Bánya [6]. W latach 1275–1276 był wojewodą siedmiogrodzkim i ispánem komitatu Szolnok po raz drugi [7]. Because of his betrayal, he lost his full political influence after the coronation of Stephen V in 1270. This reduction in political power is demonstrated by the fact that he was able to holding an office only after the sudden death of the king, when he served as ispán (comes) of Pozsony County between 1272 and 1273.[5] He was appointed judge royal twice in 1273, which was the second-highest secular position after the palatine. Besides that he also functioned as ispán of Baranya County, Szeben and Bánya ispánates.[6] Between 1275 and 1276, he was the voivode of Transylvania and ispán of Szolnok County for the second term.[7] PrzypisyŹródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||