Garai I. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 32: | Linia 32: | ||
Na początku swojej kariery, od [[1355]] do [[1375]] roku był [[Ban Maczwy|banem Maczwy]] i nieustannie wspinał się po szczeblach kariery Zawarł sojusz z serbskim księciem [[I. Lázár|Łazarzem I]], którego syn poślubił córkę Miklósa. Był największym i najbogatszym możnowładcą południowego regionu Królestwa. Dołączając do dworu królewskiego króla [[I. Lajos|Ludwika I]] i królowej [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]], zyskiwał coraz większy wpływ. | Na początku swojej kariery, od [[1355]] do [[1375]] roku był [[Ban Maczwy|banem Maczwy]] i nieustannie wspinał się po szczeblach kariery Zawarł sojusz z serbskim księciem [[I. Lázár|Łazarzem I]], którego syn poślubił córkę Miklósa. Był największym i najbogatszym możnowładcą południowego regionu Królestwa. Dołączając do dworu królewskiego króla [[I. Lajos|Ludwika I]] i królowej [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]], zyskiwał coraz większy wpływ. | ||
| − | W [[1375]] r. został [[palatyn]]em, a jednocześnie [[ispán]]em [[Pozsony]] i [[Sędzia Kumanów|sędzią Kumanów]] od [[1376]] do [[1377]] r. Uczestnik [[Wojna węgiersko-turecka (1375–77)|kampanii tureckiej w 1375]] roku i zwycięzca na [[Wołoszczyzna|Wołoszczyźnie]], dzięki wsparciu oddziałów tureckich i bułgarskich. W [[1376]] roku | + | W [[1375]] r. został [[palatyn]]em, a jednocześnie [[ispán]]em [[Pozsony]] i [[Sędzia Kumanów|sędzią Kumanów]] od [[1376]] do [[1377]] r. Uczestnik [[Wojna węgiersko-turecka (1375–77)|kampanii tureckiej w 1375]] roku i zwycięzca na [[Wołoszczyzna|Wołoszczyźnie]], dzięki wsparciu oddziałów tureckich i bułgarskich. W [[1376]] roku doprowadził do usunięcia z dworu królewskiego członków rodów: [[Lackfi]] i [[Cudar]]. W [[1379]] r. uczestniczył w [[Kampania wenecka|kampanii weneckiej]], a w [[1381]] r. prowadził również rozmowy pokojowe, które ją zakończyły. |
| − | |||
| − | |||
Miklós przygotował małżeństwo "''per procurationem''" (przez przedstawiciela) [[Mária magyar királynő|Marii Andegaweńskiej]], córki króla Węgier Ludwika I z księciem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Orlea%C5%84ski Ludwikiem Orleańskim]. W podziękowaniu, od [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_VI_Szalony Karola VI], króla Francji otrzymał tytuł doradcy króla Francji i został członkiem Wielkiej Rady. Możliwe, że już w [[1384]] r. Miklós został uhonorowany Orderem Domu Valois<ref>''[http://real.mtak.hu/10475/1/A%20magyar%20arisztokr%C3%A1cia%20soksz%C3%ADn%C5%B1s%C3%A9ge%20SH12.pdf A magyar arisztokrácia társadalmi sokszínűsége, változó értékek és életviszonyok SZERKESZTETTE: PAPP KLÁRA és PÜSKI LEVENTE]'' (PDF).</ref>. | Miklós przygotował małżeństwo "''per procurationem''" (przez przedstawiciela) [[Mária magyar királynő|Marii Andegaweńskiej]], córki króla Węgier Ludwika I z księciem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Orlea%C5%84ski Ludwikiem Orleańskim]. W podziękowaniu, od [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karol_VI_Szalony Karola VI], króla Francji otrzymał tytuł doradcy króla Francji i został członkiem Wielkiej Rady. Możliwe, że już w [[1384]] r. Miklós został uhonorowany Orderem Domu Valois<ref>''[http://real.mtak.hu/10475/1/A%20magyar%20arisztokr%C3%A1cia%20soksz%C3%ADn%C5%B1s%C3%A9ge%20SH12.pdf A magyar arisztokrácia társadalmi sokszínűsége, változó értékek és életviszonyok SZERKESZTETTE: PAPP KLÁRA és PÜSKI LEVENTE]'' (PDF).</ref>. | ||
Wersja z 12:25, 16 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Garai I. Miklós (pol. Mikołaj z Gary, słoweński: Mikuláš I. Gorjanský starší) (* nieznana, † 25 lipca 1386), węgierski szlachcic, palatyn, członek rodu Garai, założyciel gałęzi Palatine, ojciec Mikołaja II (1366-1434) i Jana. Spis treściŻyciorysSyn Andrzeja z rodziny Dorozsma i córki Władysława Nevnaia o nieznanym imieniu. Od najmłodszych lat zajmował ważne stanowiska i pełnił wysokie funkcje. Na początku swojej kariery, od 1355 do 1375 roku był banem Maczwy i nieustannie wspinał się po szczeblach kariery Zawarł sojusz z serbskim księciem Łazarzem I, którego syn poślubił córkę Miklósa. Był największym i najbogatszym możnowładcą południowego regionu Królestwa. Dołączając do dworu królewskiego króla Ludwika I i królowej Elżbiety, zyskiwał coraz większy wpływ. W 1375 r. został palatynem, a jednocześnie ispánem Pozsony i sędzią Kumanów od 1376 do 1377 r. Uczestnik kampanii tureckiej w 1375 roku i zwycięzca na Wołoszczyźnie, dzięki wsparciu oddziałów tureckich i bułgarskich. W 1376 roku doprowadził do usunięcia z dworu królewskiego członków rodów: Lackfi i Cudar. W 1379 r. uczestniczył w kampanii weneckiej, a w 1381 r. prowadził również rozmowy pokojowe, które ją zakończyły. Miklós przygotował małżeństwo "per procurationem" (przez przedstawiciela) Marii Andegaweńskiej, córki króla Węgier Ludwika I z księciem Ludwikiem Orleańskim. W podziękowaniu, od Karola VI, króla Francji otrzymał tytuł doradcy króla Francji i został członkiem Wielkiej Rady. Możliwe, że już w 1384 r. Miklós został uhonorowany Orderem Domu Valois[1]. Po śmierci króla Ludwika Wielkiego stał się niemal wszechwładny. Tę wszechwładzę zakończył nowy król Karol III z Durazzo, zw. Małym. Dlatego też Miklós odegrał wiodącą rolę w jego zabójstwie w 1386 roku. Dzięki temu odzyskał pozycję, jednak został jej pozbawiony po objęciu władzy przez Zygmunta Luksemburskiego. W następstwie zabójstwa króla Karola wybuchł bunt na południu. Aby go uciszyć królowa Maria i królowa Elżbieta udały się tam, jednak ich orszak został zaatakowany w pobliżu Gary. Podczas starcia, Miklós − opiekun królowych, został zabity. Jego odcięta głowa, wraz z głową Forgách Balázsa została wysłana do wdowy po królu Karolu, która pokazała ją publicznie w Neapolu.[2] Dzieci
Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
