Lackfi II. István: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 110: | Linia 110: | ||
27 sierpnia [[1376]] r. István, ówczesny właściciel Međimurje, wraz ze swoim bratem '''[[Lackfi II. Dénes|Dionizjosem II]]''', założył słynny klasztor paulinów w St. Jelena (dziś Šenkovec koło Čakovca), poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i Wszystkich Świętych. W obrębie tego klasztoru znajdowały się między innymi groby, w których w następnych stuleciach pochowano wielu członków wspaniałej rodziny [[Zrinski]]ch. | 27 sierpnia [[1376]] r. István, ówczesny właściciel Međimurje, wraz ze swoim bratem '''[[Lackfi II. Dénes|Dionizjosem II]]''', założył słynny klasztor paulinów w St. Jelena (dziś Šenkovec koło Čakovca), poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i Wszystkich Świętych. W obrębie tego klasztoru znajdowały się między innymi groby, w których w następnych stuleciach pochowano wielu członków wspaniałej rodziny [[Zrinski]]ch. | ||
| − | W ówczesnych zawirowaniach politycznych, po śmierci króla [[I. Lajos|Ludwika I]] w [[1382]] r., István był zwolennikiem króla [[Karol III z Durazzo|Karola z Durazzo]] '''i sprzeciwiał się niezadowoleniom, które sprzeciwiły się księciu [[Garai I. Miklós|Mikołajowi I Garaiowi]] i królowej Elżbiecie'''. Popierał kampanię króla Bośni [[Tvrtko I]]. Jednak po zabójstwie Karola pogodził się z królową Elżbietą i został mianowany palatynem | + | W ówczesnych zawirowaniach politycznych, po śmierci króla [[I. Lajos|Ludwika I]] w [[1382]] r., István był zwolennikiem króla [[Karol III z Durazzo|Karola z Durazzo]] '''i sprzeciwiał się niezadowoleniom, które sprzeciwiły się księciu [[Garai I. Miklós|Mikołajowi I Garaiowi]] i królowej Elżbiecie'''. Popierał kampanię króla Bośni [[Tvrtko I]]. Jednak po zabójstwie Karola pogodził się z królową Elżbietą i został mianowany palatynem<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?ID=35035 Stjepan II. Lacković - Hrvatska enciklopedija]</ref>. |
| − | |||
| − | |||
| − | Król [[Zygmunt Luksemburski]] mianował go jednym z dowódców swojej armii w [[1396]] roku [[Nikopol|w bitwie przeciwko Turkom pod Nikopolem]]. Po tej porażce, do której István przyczynił się swoją ucieczką z pola bitwy, stał się wielkim przeciwnikiem króla Zygmunta i wspierał [[Władysław Neapolitański|Władysława Neapolitańskiego]] jako nowego króla. Jednak po tym, jak król Zygmunt wysłał mu pisemną gwarancję ''[[salvum conductum]]'' i taktycznie wezwał go na zjazd w Križevciu, István przybył do parlamentu chorwackiego, aby '''przejść''', pod przewodnictwem samego króla. Po zaciętej sprzeczce o winie z powodu porażki pod Nikopolem, zwolennicy króla zabili Istvána i jego '''bratanka''' Andrzeja. W historii to wydarzenie zostało zarejestrowane jako [[krwawy zjazd w Križevciu | + | Król [[Zygmunt Luksemburski]] mianował go jednym z dowódców swojej armii w [[1396]] roku [[Nikopol|w bitwie przeciwko Turkom pod Nikopolem]]. Po tej porażce, do której István przyczynił się swoją ucieczką z pola bitwy, stał się wielkim przeciwnikiem króla Zygmunta i wspierał [[Władysław Neapolitański|Władysława Neapolitańskiego]] jako nowego króla. Jednak po tym, jak król Zygmunt wysłał mu pisemną gwarancję ''[[salvum conductum]]'' i taktycznie wezwał go na zjazd w Križevciu, István przybył do parlamentu chorwackiego, aby '''przejść''', pod przewodnictwem samego króla. Po zaciętej sprzeczce o winie z powodu porażki pod Nikopolem, zwolennicy króla zabili Istvána i jego '''bratanka''' Andrzeja. W historii to wydarzenie zostało zarejestrowane jako [[krwawy zjazd w Križevciu]].<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=10849 Stjepan II. Lacković - Hrvatski biografski leksikon]</ref> |
| − | |||
| − | |||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 16:37, 19 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Lackfi II. István, lub Lackfy II. István (pol. Stefan II Lackfi, chor. Stjepan Lacković Čakovečki) (* 1340/54, † Križevci, 27 lutego 1397), chorwacki szlachcic z rodu Lackfi. Ban Dalmacji i Chorwacji (1371-1372, 1383-1384 i 1385), wojewoda Siedmiogrodu (1372–1376, 1385–1386 i palatyn (1387–1322). BiografiaJego ród wywodzi się z niemieckiej szlacheckiej rodziny Hermán, która rządziła w XIV wieku w ówczesnej węgierskiej prowincji Erdelj (pol.Siedmiogród, obecnie Transylwania w Rumunii). Nazwa rodu pochodzi od imienia założyciela, Ladislava (węg. László), w skrócie Lack, Laczk lub Lacko, a jego potomkowie przyjęli nazwisko Lackfi.[1] István był synem Stefana I, chorwacko-słowiańsko-dalmatyńskiego bana oraz wnukiem założyciela rodu. Miał wiele tytułów i funkcji, m.in. był banem Dalmacji i Chorwacji, księciem Siedmiogrodu (1372-1376), palatynem Królestwa Węgier (1387-1377), księciem Zadaru ([[1383, 1387-1388, 1391-1392), władcą Međimurje i Čakovca, Zagorja, Lendavy (Słowenia), Keszthely (Węgry), następnie ispànem komitatów węgierskich: Zala, Veszprém i Győr oraz południowo-słowackiego komitatu Komarom nad Dunajem. Trzykrotny Ban Dalmacji i Chorwacji w latach: (1371-1372, 1383-1384 i 1385).[2] 27 sierpnia 1376 r. István, ówczesny właściciel Međimurje, wraz ze swoim bratem Dionizjosem II, założył słynny klasztor paulinów w St. Jelena (dziś Šenkovec koło Čakovca), poświęcony Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny i Wszystkich Świętych. W obrębie tego klasztoru znajdowały się między innymi groby, w których w następnych stuleciach pochowano wielu członków wspaniałej rodziny Zrinskich. W ówczesnych zawirowaniach politycznych, po śmierci króla Ludwika I w 1382 r., István był zwolennikiem króla Karola z Durazzo i sprzeciwiał się niezadowoleniom, które sprzeciwiły się księciu Mikołajowi I Garaiowi i królowej Elżbiecie. Popierał kampanię króla Bośni Tvrtko I. Jednak po zabójstwie Karola pogodził się z królową Elżbietą i został mianowany palatynem[3]. Król Zygmunt Luksemburski mianował go jednym z dowódców swojej armii w 1396 roku w bitwie przeciwko Turkom pod Nikopolem. Po tej porażce, do której István przyczynił się swoją ucieczką z pola bitwy, stał się wielkim przeciwnikiem króla Zygmunta i wspierał Władysława Neapolitańskiego jako nowego króla. Jednak po tym, jak król Zygmunt wysłał mu pisemną gwarancję salvum conductum i taktycznie wezwał go na zjazd w Križevciu, István przybył do parlamentu chorwackiego, aby przejść, pod przewodnictwem samego króla. Po zaciętej sprzeczce o winie z powodu porażki pod Nikopolem, zwolennicy króla zabili Istvána i jego bratanka Andrzeja. W historii to wydarzenie zostało zarejestrowane jako krwawy zjazd w Križevciu.[4] PrzypisyLinki zewnętrzne
|
- 1h
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie Dalmacji i Chorwacji
- Chorwaccy szlachcice
- Klany
- Klan Hermann
- Koniuszy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Rody
- Ród Lackfi
- Ród Lacković
- Seklerscy przywódcy
- Mistrzowie skarbu
- Urodzeni w XIV wieku
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Władcy ery Andegawenów
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Zmarli w 1397
- Zmarli w XIV wieku
