Berislavići Grabarski (rodzina): Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 23: | Linia 23: | ||
'''Berislavici Grabarski''' lub '''''Berislavici Doborski''''' (łac. ''Berislaus nobiles de Grabarya'', węg. ''[[Beriszló]]''), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w żupanacie [[Požega]], a czasem Doborski (od miasta Dobor), które było własnością tego rodu od 1470 r. | '''Berislavici Grabarski''' lub '''''Berislavici Doborski''''' (łac. ''Berislaus nobiles de Grabarya'', węg. ''[[Beriszló]]''), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w żupanacie [[Požega]], a czasem Doborski (od miasta Dobor), które było własnością tego rodu od 1470 r. | ||
| − | = Pochodzenie == | + | == Pochodzenie == |
Zgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego [[Ban Bośni|bośniackiego bana]] [[Borić]]a<ref>Marija Karbić. ''Rod Borića bana: primjer plemićkog roda u srednjovjekovnoj Požeškoj županiji''. Doktorska disertacija, Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska 2005.</ref><ref>[http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=7096 Berislavići Grabarski - Hrvatska opća enciklopedija]</ref> są one wymienieni w źródłach pochodzących z XIII wieku i można ich los prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła.<ref name="HBL">[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=1791 Berislavići - Hrvatski biografski leksikon]</ref> | Zgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego [[Ban Bośni|bośniackiego bana]] [[Borić]]a<ref>Marija Karbić. ''Rod Borića bana: primjer plemićkog roda u srednjovjekovnoj Požeškoj županiji''. Doktorska disertacija, Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska 2005.</ref><ref>[http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=7096 Berislavići Grabarski - Hrvatska opća enciklopedija]</ref> są one wymienieni w źródłach pochodzących z XIII wieku i można ich los prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła.<ref name="HBL">[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=1791 Berislavići - Hrvatski biografski leksikon]</ref> | ||
| Linia 31: | Linia 31: | ||
Pierwsza wzmianka o rodzinie wspomina o Berislaiev z Dubovika (ok.1250). W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji i w tym czasie posiadali majątki w żupanacie [[Požega]] (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w '''żupanacie''' [[Vukovar]] (Vinkovci, Petrovci). Późniejsze ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac.<ref name="HBL"/> | Pierwsza wzmianka o rodzinie wspomina o Berislaiev z Dubovika (ok.1250). W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji i w tym czasie posiadali majątki w żupanacie [[Požega]] (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w '''żupanacie''' [[Vukovar]] (Vinkovci, Petrovci). Późniejsze ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac.<ref name="HBL"/> | ||
| − | Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedikt (Benedykt) (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin. Martin zaczyna nazywać siebie [[Berislavić]]. Franjo, syn Ivana i Ivan, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodu. [[Franjo Berislavić]] († 1517) brał udział w [[Bitwa | + | Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedikt (Benedykt) (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin. Martin zaczyna nazywać siebie [[Berislavić]]. Franjo, syn Ivana i Ivan, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodu. [[Franjo Berislavić]] († 1517) brał udział w [[Bitwa na Krbavskim Polu|bitwie pod Krbavą]] w 1493 r., wyróżniał się jako [[ban Jajce]] (1494–1496 i 1499– 1503), a także wsławił się w [[Bitwa pod Dubicą|bitwie pod Dubicą]] w 1513 r. Ze swoim kuzynem banem Petrem z Trogiru. Kuzyn Franja, [[Ivan Berislavić]] (Ivaniš) († 1514) był [[Ban Srebrenicy|banem Sreberenicy]] w 1494 r.i banem Jajce w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla [[II. Úlászló|Władysława II] (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie [[Jovanie Brankovicu]], Jelenęe Jaksic, po czym został nazwany nowym tytułem serbskiego despoty.<ref name="HBL"/> |
Syn Iwana, [[Stjepan Berislavić]] († 1535) był tytułowym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Berislavići Grabarski. Najpierw przystał do slawońskiej szlachty popierającej [[Zapolja]], a później przeszedł na stronę [[Habsburg]]ów. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrev-bega, gdy próbował pogodzić się z [[Ferdynand I|Ferdynandem]] Habsburgiem (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami. | Syn Iwana, [[Stjepan Berislavić]] († 1535) był tytułowym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Berislavići Grabarski. Najpierw przystał do slawońskiej szlachty popierającej [[Zapolja]], a później przeszedł na stronę [[Habsburg]]ów. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrev-bega, gdy próbował pogodzić się z [[Ferdynand I|Ferdynandem]] Habsburgiem (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami. | ||
Wersja z 12:10, 1 lut 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Berislavici Grabarski lub Berislavici Doborski (łac. Berislaus nobiles de Grabarya, węg. Beriszló), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w żupanacie Požega, a czasem Doborski (od miasta Dobor), które było własnością tego rodu od 1470 r. Spis treściPochodzenieZgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego bośniackiego bana Borića[1][2] są one wymienieni w źródłach pochodzących z XIII wieku i można ich los prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła.[3] HistoriaPierwsza wzmianka o rodzinie wspomina o Berislaiev z Dubovika (ok.1250). W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji i w tym czasie posiadali majątki w żupanacie Požega (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w żupanacie Vukovar (Vinkovci, Petrovci). Późniejsze ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac.[3] Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedikt (Benedykt) (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin. Martin zaczyna nazywać siebie Berislavić. Franjo, syn Ivana i Ivan, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodu. Franjo Berislavić († 1517) brał udział w bitwie pod Krbavą w 1493 r., wyróżniał się jako ban Jajce (1494–1496 i 1499– 1503), a także wsławił się w bitwie pod Dubicą w 1513 r. Ze swoim kuzynem banem Petrem z Trogiru. Kuzyn Franja, Ivan Berislavić (Ivaniš) († 1514) był banem Sreberenicy w 1494 r.i banem Jajce w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla [[II. Úlászló|Władysława II] (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie Jovanie Brankovicu, Jelenęe Jaksic, po czym został nazwany nowym tytułem serbskiego despoty.[3] Syn Iwana, Stjepan Berislavić († 1535) był tytułowym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Berislavići Grabarski. Najpierw przystał do slawońskiej szlachty popierającej Zapolja, a później przeszedł na stronę Habsburgów. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrev-bega, gdy próbował pogodzić się z Ferdynandem Habsburgiem (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami. Genealogia
Znani członkowie
Zobacz także
Przypisy
Źródła
Dalsze czytanie
Linki zewnętrzne |
| ||||||||||||||||||||||||||
