Berislavići Grabarski
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Spis treściHistoria po chorwackuBerislavici Grabarski lub Doborski (łac. Berislaus nobiles de Grabarya, mgr. Beriszló), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w powiecie Požega, a czasem Doborski według miasta Dobor, które jest własnością tego rodzaju od 1470 r. Zgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego bośniackiego bana Borica [1] Są one wymienione w źródłach pochodzących z XIII wieku i można je prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła [2]. Historia Pierwsza wzmianka o rodzinie to Berislav z Dubovika (1250. W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji, w tym czasie posiadali majątki w powiecie Požega (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w powiecie Vukovar (Vinkovci, Petrovci), a później ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac . [3] Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedykt (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Mikołaj, Desha, Jan i Marcin. Martin zaczyna nazywać siebie Berislavic. Francis, syn Johna i John, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodzaju. Franjo Berislavić († 1517) brał udział w bitwie pod Krbavem w 1493 r., Wyróżniał się jako Sztandar Jajce (1494–1496 i 1499– 1503), a także był obchodzony w bitwie pod Dubicą w 1513 r. Ze swoim kuzynem Banem Piotrem z Trogiru. Kuzyn Franjin, Ivan (Ivaniš) († 1514) był zakazem złotnictwa w 1494 r. I zakazem składania jaj w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla Władysława II. (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie Jovanie Brankovicu, Jelenie Jaksic, po czym został nazwany nowym tytułem serbskim despotą [4]. Syn Iwana, Stjepan Berislavić († 1535) był tytułowym despotycznym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Grabarskich Berislavić. Najpierw zgodził się ze słowiańską szlachtą wzdłuż Zapolja, a później z Habsburgami. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrew-błagającego, gdy próbował pogodzić się z Ferdynandem z Habsburga (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami. The Berislavić family of Graberje (, also known as Berislavići Doborski), was a Croatian noble family from the Požega County of Slavonia, allegedly originating from Ban Borić. The family served as Despots of Serbia until 1535 when the Ottomans executed prince Stjepan Berislavić.[1][2] Od obitelji se prvi spominje Berislav od Dubovika (1250. U 15. stoljeću već vrše važne političke uloge u Hrvatskoj. U to vrijeme posjedovali su imanja u Požeškoj županiji (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i manjim dijelom u Vukovskoj županiji (Vinkovci, Petrovci), dok su im kasnije stečevine Mikanovci, Satnica, Sarvaš, Koprivna, Nijemci, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Odvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinik, Paka, Šušnjevac i Levanjska varoš.[3] Prvi istaknuti član porodice bio je Benedikt (oko 1450.-1464.), kojeg su naslijedili sinovi Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin se prvi počinje nazivati Berislavićem. Franjo, sin Ivanov i Ivan, sin Martinov najznačajniji su predstavnici roda. Franjo Berislavić († 1517.) sudjelovao je u Krbavskoj bici 1493. godine, istaknuo se kao jajački ban (1494.–1496. i 1499.–1503.), a proslavio se u bitki kod Dubice 1513. uz rođaka bana Petra Trogirskog. Franjin bratić, Ivan (Ivaniš) († 1514.) bio je srebrnički ban 1494. godine, a jajački ban 1511.-1513. Na nagovor hrvatsko-ugarskog kralja Vladislava II. (1490.-1516.) oženio je udovicu srpskog despota Jovana Brankovića, Jelenu Jakšić, nakon čega je proglašen novim naslovnim srpskim despotom.[4] Ivanov sin, Stjepan Berislavić († 1535.) bio je naslovni srpski despot i zadnji muški član obitelji Berislavića Grabarskih. Najprije pristao sa slavonskim plemićima uz Zapolju, a poslije uz Habsburgovce. Neko vrijeme bio je u turskoj službi po Slavoniji. Ubio ga je Husrev-beg kada se pokušao pomiriti s Ferdinandom Habsburškim (1526.-1564.) i otkazati savezništvo s Turcima. OriginAccording to the family tradition Ban Borić of Bosnia, ruled from 1154 until c.1167, was an ancestor of the family.[3] Notable members
See also
ŹródłaC. Tóth, Norbert; Horváth, Richárd; Neumann, Tibor; Pálosfalvi, Tamás (2016). Magyarország világi archontológiája, 1458-1526, I: Főpapok és bárók '[Świecka Archeologia Węgier / Secular Archontology of Hungary, 1301–1457, Volume I: Prelates and Barons]. MTA Bölcsészettudományi Kutatóközpont, Történettudományi Intézet. ISBN 978-963-416-035-9. PrzypisyFurther reading
Vanjske poveznice |
| ||||||||||||||||||||||
Szablon:BosniaHerzegovina-hist-stub
Szablon:Croatia-hist-stub
Kategorija:Hrvatsko plemstvo Kategorija:Povijest Hrvatske (1102. – 1527.)
