Kán (ród)

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Strona Autorzy Nota
[3] [4] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.


Kán

Herb {{{dynastia}}}
Kraj Królestwo Węgier
Początek XIII wiek
Koniec
Pochodzenie węgierskie
Gałęzie Siklósi
Beremendi
Miklósi ?
Mihály ?

Kán, także Kean (1240) lub Kan (1251) – Progenies Magni Jule Bani (1303)), jedno z węgierskich plemion epoki Arpadów, o których tylko niewielką ilość danych można odnaleźć w źródłach i dokumentach. Nie znana jest też dokładnie wymowy nazwy, ponieważ jeśli pisownia Kean jest poprawna, to według współczesnego węgierskiego wymawialibyśmy ją dzisiaj jako Kaján (por. Keanto, dziś Kánántó), a w 1281 r. jeden z członków plemienia faktycznie nazywał się Kaján. Nazwę rodu komplikuje również fakt, że podczas panowania króla Wegier Beli IV członkowie klanu zawsze nazywali siebie „potomkami Starego Zakonu Gyula”.

= Gałęzie rodu

I. Siklós lub Báni

Znani członkowie rodziny to:

  • Simon (1251
    • Buchk
    • Gyula
Transylvanian branch




Baranya branch

=I. Siklosi bani lub gałąź

Gyula I był pierwszym znanym przodkiem oddziału, który został nazwany „współczesną” lub „Nagy” Gyula przez jego współczesnych. E II. András i IV. Żył w czasach króla Bela; kariera człowieka, który wzniósł się wysoko, a następnie upadł: 

* I. Gyula az ág első ismert őse , kit kortársai "Öreg" vagy "Nagy" Gyulának hívtak. E II. András és IV. Béla király idejében élt; magasra emelkedett, majd annál nagyobbat bukott férfiú életpályája:

- biskup Ban i Szolnok w 1219 r., biskup Szolnok i Bodrog w 1220 r., dwór królowej w 1221 r. i tylko biskup Bodrogu, od 1222 do 1224 r. palatyn i biskup bodogan, od 1224 do 1226 r. palatyn i biskup Sopron, W 1229 r. Był tylko biskupem Sopronu, do 1229–1235 r. Był zakazem w Totii. 

- 1219-ben bán és szolnoki ispán, 1220-ban szolnoki és bodrogi ispán, 1221-ben a királyné udvarbírája és csak bodrogi ispán, 1222-től 1224-ig nádor és bodrogi ispán, 1224-től 1226-ig nádor és soproni ispán, 1229-ben csak soproni ispán, 1229-1235-ig tótországi bán.

„Stara” Gyula została wykonana w 1229 roku przez króla II. András żałował, że Toth i Chorwacja poparli Kalmana, byłego króla rosyjskiego, a od końca 1229 roku poparli Księcia Tatrzańskiego jako doświadczonego rządu. Syn II Gyula był także obok niego jako zastępca mistrza księcia Kalmana. W ten sposób mieli w rękach administrację Totlandu i hrabstw Zala, Somogy, Baranya i Valkó, które zostały przekazane księciu Kalmanowi. 

"Öreg" Gyulát 1229-ben tette meg II. András király Tót- és Horvátország bánjává, hogy Kálmán volt orosz királyt, majd 1229 végétől mint Tótország hercegét támogassa, mint tapasztalt kormányférfi. Fia II. Gyula is mellette volt, mint Kálmán herceg tárnokmestere. Ezáltal jóformán az ő kezükben volt Tótország és a Kálmán hercegnek átadott Zala-, Somogy-, Baranya-, Valkó megye igazgatása.

Stara Gyula II. w czasach II.András miał zaufanie króla, ale król IV. Béla wszczął przeciwko niemu śledztwo w sprawie niewierności, pozbawił go majątku i uwięził, i umarł tam pod koniec 1237 r., Ponieważ jego śmierć 22 stycznia 1238 r. Była już znana sądowi papieskiemu. 

Öreg Gyula II. András idején mindvégig bírta a király bizalmát, azonban IV. Béla király hűtlenség miatt vizsgálatot indított ellene, s birtokaitól megfosztotta őt és börtönbe vetette, ott végezte életét is, valamikor 1237 végén, mert 1238 január 22-én haláláról már a pápai udvarnak is tudomása volt.

Imię Gyula I. przetrwało najdłużej w Transylwanii. Jedna z jego posiadłości nazywała się Gyula-Medgyes w 1262 r., A w 1299 r. Nazywała się Gyula-havasa, góra na zachód od Nagyenyed. 

I. Gyula neve az erdélyi részeken maradt fenn legtovább. Egyik itteni birtokát még 1262-ben is Gyula-Medgyesnek nevezték, és 1299-ben is Gyula-havasa néven neveztek egy Nagyenyedtől nyugatra eső hegyet is.

II. Gyula - syn Gyuli I., który w 1222 r. Był głównym biskupem, a od 1229 do 1234 r. Panem księcia Kálmána. Jego imię nie jest już wspomniane. 

* II. Gyula - I. Gyula fia, ki 1222-ben főpohárnok, 1229-1234 között Kálmán herceg tárnokmestere. Többé nevét nem említik.

Miklós I. - II. Syn Gyuli. W 1241 roku walczył z Tatarami. W 1266 r. książę Bela z Totlandu podarował mu ziemię Besen, niedaleko klasztoru Świętej Trójcy. 

* I. Miklós - II. Gyula fia. 1241-ben a tatárok ellen harcolt. 1266-ban Béla tótországi herceg adta neki ajándékba Beszen nevű földet, a szenttrinitási monostor közelében.

Dzieci Mikołaja I .: III. Gyula (1283-1298) był biskupem Baranyan i Tolna, Ilona (1298-1336), Piotr I. (1283-1341) naczelnym biskupem Baranyi. 

I. Miklós gyermekei: III. Gyula (1283-1298) baranyai és tolnai ispán, Ilona (1298-1336), I. Péter (1283-1341) baranyai főispán.

Wśród dzieci Miklósa I. dzieci Piotra I., urodzone przez Ilonę Kaboli, żonę Piotra I., kontynuowały rodzinny oddział: 

I. Miklós gyermekei közül I. Péter I. Péter nejétől Kaboli Ilonától született gyermekei vitték tovább a családi ágat:

Z jego czterech synów:

Paul (1335-1341) - jego żona Ilona Bogár, od której 3 chłopców: III. Mikołaj (1356-1395), IV. Gyula (1342-1365) i II. Stephen (1342-zmarł 1371). 

Négy fia közül:
  • Pál (1335-1341) - neje Bogár Ilona, kitől 3 fiú: III. Miklós (1356-1395), IV. Gyula (1342-1365) és II. István (1342-meghalt 1371).

Z synów Pawła IV. Gyula (1342-1365) prowadził oddział rodzinny, którego syn IV. Mikołaj (1372–1384). Wnuk IV. Od Mikołaja: George, który zmarł przed 1395 r. 

Pál fiai közül IV. Gyula (1342-1365) vitte tovább a családi ágat, kinek fia IV. Miklós (1372-1384). Unokája IV. Miklóstól: György, ki meghalt 1395 előtt.

II. gałąź Beremend

Simon (1251) synowie: - Buchk - Gyula 

Simon (1251) fiai: - Buchk - Gyula

W 1251 r. Synowie Szymona dzielili swoje tak zwane posiadłości śródlądowe w Siklós i na południowy zachód od Siklós. Północna część majątku Siklós należała do Buchka, a część południowa do Gyuli. W środku Szomorphalva, Ostró (Oszro, Ztro) oraz Lak i Azariah są w połowie Buchké. Kémes, Szaporcza-Lak i połowa Azariasza zostali Gyula. -II. Piotr (1296) 

Simon fiai 1251-ben osztoztak meg siklósi és Siklóstól délnyugatra eső, úgynevezett belközi birtokaikon. A siklósi birtok északi része Buchknak, déli része Gyulának jutott. A Belközben Szomorfalva, Osztró (Oszró, Ztro) valamint Lak és Azariás fele Buchké. Kémes, Szaporcza-Lak és Azariás fele Gyuláé lett. -II. Péter (1296)

III. Mikołaja Gałąź III. Synowie Mikołaja: - Orban (1281) - Cayan (1281) 

===III. Miklós ág===

III. Miklós fiai: - Orbán (1281)- Kaján (1281)


IV. Michaela gałąź IV. Synowie Michała: - Balázs (1281) 

===IV. Mihály ág===

IV. Mihály fiai: - Balázs (1281)

A Kán nemzetség birtokai

Osiedla klanu Khan


Osiedla oddziału Siklós lub Ban:

A Siklósi vagy báni ág birtokai:


Spadały głównie między Górami Siklós a Drava. 

Főleg a siklósi hegység és a Dráva közötti részekre estek.

Główną posiadłością tego oddziału było miasto Siklós, które w tym czasie zostało napisane do Soklyósa, wraz z jego zamkiem oraz częścią Harsány (Ebes-Harsány) od 1283 do 1313, Tótfalu (1345), Kápolnás-Sári i Töttös od 1339 do 1341, Część dużej wioski z 1294 r., Beremend lub Beremend i Vég-Bala 1283-1293. 

E ág fő birtoka volt Siklós város, melyet e korban Soklyós-nak írtak, várával együtt, valamint Harsány (Ebes-Harsány) egy része 1283-1313 között, Tótfalu (1345), Kápolnás-Sári és Töttös 1339-től 1341-ig, Nagyfalu egy része 1294-től, Beremend vagy Beremend és Vég-Bala 1283-1293 között.

Mieli także: - Wewnątrz potoku Okor i rzeki Drawy: Kovácshida (1337-1342), Szerdahely (1337-1242), Rád (1447-1342), Petend (1330), który był kiedyś w środę 1330 ), Smutki (1330), Pah (przed 1356), Drava-Palkonya (przed 1353), czeski, Tésenfalva [dziś Tésenfa] (1334), Sapporca, Somorphal (1251-1356), Kémes (1251), Azariah [dziś Aderjás ] (1251-1346), Ostró [Ztro] (1251), a także 3 wioski o nieznanej dziś lokalizacji: Csepel (1346), Lak (1251-1346) i Kengyel (1346) oraz Almás i Szalóktelke, które są nadal niezdefiniowane, ale śródlądowe wsie (przed 1338). 

Birtokaik voltak még:

- Az Okor-pataktól és a Dráva folyótól képzett belközben: Kovácshida (1337-1342), Szerdahely (1337-1242), Rád (1447-1342), a valaha Szerdahely mellett fekvő Petend (1330), Aranyos (1330), Szomorréve (1330), Páh (1356 előtt), Dráva-Palkonya (1353 előtt), Csehi, Tésenfalva [ma Tésenfa] (1334), Szaporcza, Szomorfalva (1251-1356), Kémes (1251), Azariás [ma Aderjás] (1251-1346), Osztró [Ztro] (1251), valamint a ma ismeretlen hollétű 3 falu: Csepel (1346), Lak (1251-1346) és Kengyel (1346), és a ma ugyancsak meghatározhatatlan de belközi Almás és Szalóktelke falvak (1338 előtt).

- Po północnej stronie Gór Siklós, niedaleko Bessin w Szentes (prawdopodobnie dzisiejsza Bisse) - Dawniej Baranya, obecnie część hrabstwa Somogy; Ziemia Święta w dolinie potoku Alma, która do 1323 roku była odgałęzieniem Siklós (pustkowie na północ od Mosgó na początku XX wieku). - Letenye, położone w nieznanym miejscu w powiecie Baranya - Za Drawą posiadłość Gyula I była własnością Necicza do 1237 r. (Obecnie Nasicz) - Poza Drawą była także posiadłość Senterzsébet; które składały się z małych wiosek (osiedli) Maryslaka, Dezsiafia St Stephen, Gyurisfiamarlaka, Demeter-Spanlaka, Chotkolth, Chak, Hovalkpataka, Herlek, Damjanlaka, Imrelaka i Gregoryvadlaka, które otrzymali w 1337 r. i otrzymali w 1337 r. Te małe osady były prawdopodobnie nowymi osadami i dlatego osiedle musiało leżeć gdzieś w późniejszych powiatach Verőcze, Pozega i Białystok. (Według Dezső Csánki, na północ od Vaski, na prawym brzegu rzeki Drawy była Święta Elżbieta). 

- A siklósi hegység északi oldalán Szenttrinitás közelében Beszen (talán a mai Bisse)

- A régen Baranya, most Somogy megye területére eső; az Alma patak völgyében fekvő Szentegyed, mely 1323-ig volt a Siklósi ágé (A 20. század elején Mosgótól északra eső puszta). - Baranya megye ismeretlen pontján fekvő Letenye - A Dráván túl I. Gyula birtoka volt 1237-ig a nekcsei uradalom (ma Nasicz) - A Dráván túl esett a szenterzsébeti uradalom is; amely Szenterzsébet falun kívül még Máriáslaka, Dezsőfiaistvánfalva, Gyurisfiamárklaka, Demeterispánlaka, Chotkolth, Chak, Hovalkpataka, Herlek, Damjanlaka, Imrelaka és Gergelyvadlaka nevű apró falvakból (telepekből) állt és melyeket 1337-ben kapott, vagy ekkor kapott rá megerősítést a Siklósi ág. Ezek az apró telepek valószínű új telepítések lehettek, s ennél fogva az uradalomnak valahol a későbbi Verőcze-, Pozsega- és Belovár-Körös megyék területén kellett feküdnie. (Csánki Dezső szerint Vaskától északra, a Dráva jobb partján állt egy Szenterzsébet).

Transylwanskie posiadłości klanu Kán - Gyula-Medgyes, Tobiasfalva (na południowy wschód od Medgyes), Miklósstelke (predium Nicolai, wcześniej na południe od Medgyes), Mikeszásza i Hosszúaszó wzdłuż Wielkiego Cyklonu i krainy Abrout. 

A Kán nemzetség Erdélyben fekvő birtokai

- Gyula-Medgyes, Tóbiásfalva (Medgyestől délkeletre), Miklóstelke (predium Nicolai, egykor Medgyestől délre feküdt), Mikeszásza és Hosszúaszó a Nagy-Küküllő mentén és az Abrout nevű föld az Ompoly mentén.

Posiadłość klanu Kán w hrabstwie Borsod - Tardonya (dawniej Gyula I.) - Osada, która teraz została zniszczona, kiedyś znajdowała się w pobliżu Peterhof. 

A Kán nemzetség Borsod megyében fekvő birtokai

- Tardonya (Egy ideig I. Gyuláé volt) - A mára már elpusztult település egykor Pétervására környékén feküdt.

Források

Przypisy

  1. ↑ "László (9)", A Pallas Nagy Lexikona, Budapest 1897
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Kán_(ród)&oldid=42814”