|
Belovár-Kőrös vármegye (chor. Bjelovar-Križevci, Bjelovarsko-križevačka županija, niem. Komitat Bellau-Kreutz, słow. Bjelovarsko-križevatská župa) był jednostką administracyjną w południowo-zachodniej części Królestwa Węgier, między Dravą i Savą.
Geografia
Graniczył z komitatami: Varasd na północy, Somogy na wschodzie, Verőce i Pozsega na południu oraz Zagrzebiem na zachodzie. Jego najważniejszą rzeką była Drava.
Historia
Terytorium Belovár-Kőrös zostało w całości lub w części zajęte przez Węgrów wkrótce po podboju, ale dokładne granice nie są znane, później obszar ten był częściowo częścią wegierskiegokomitatu Somogy, a częściowo słowiańskiego system. komitat zostało założony pod koniec XI wieku jako Kőrös, z centrum w zamku Kőrös (Križevci). Curialis comes pochodzi z 1193 r., a od 1225 r. istnieją zapisy o jego ispánach, poddanych zamku (w tym setkach) i jego mieszkańcach zamkowych. W XIV wieku wraz z otaczającymi go posiadłościami zamkowymi stał się jednym z największych szlacheckich hrabstw Slawonii.[1]
Po 1526, i po 1541 r. wschodnia część komitatu znalazła się pod panowaniem tureckim, zachodnia pozostała pod panowaniem chorwackiego Banatu, a walki graniczne wyludniły komitat. Po 1699 r. wyzwolony spod panowania tureckiego, a teren został częścią Rejonu Straży Granicznej Varazdin. Dzięki członkostwu w Straży Granicznej od 1868 r. wszedł w skład Chorwacji i Slawonii. Po 1918 r. obszar komitatu stał się częścią Królestwa Serbii-Chorwacji-Słowenii, z wyjątkiem obszaru około jednego kilometra po północnej stronie linii kolejowej Dombóvár-Gyékényes. Po odzyskaniu przez Chorwację niepodległości w 1991 r. terytorium komitatu od tamtej pory jest częścią Chorwacji.
|
|
|
| Okres
|
Podmiot polityczny
|
| koniec XIw.-
|
Królestwo Węgier
|
| 1541-1699
|
okupacja turecka, zachodnia cześć w Królestwie Węgier
|
| 1699-1868
|
Królestwo Węgier
|
| 1868−1918
|
Austro-Węgry
|
| 1918-1991
|
Jugosławia
|
| 1991−
|
Chorwacja
|
|
.svg){kind=link}
.svg){kind=link}
