|
Ladislaus II Kán (Hungarian: László) Kán, son of Ladislaus I Kán. Voivode of Transylvania, 1260–1267, 1275-1276.
Władysław (II) z pokrewnej Kán (węgierski: László Kán (II.); Zmarł 3 stycznia 1278 r.) Był węgierskim baronem i właścicielem ziemskim, członkiem rodu Kán.
Kán II. László, Ladislaus (II) from the kindred Kán (; died 3 January 1278) was a Hungarian baron and landowner, member of the gens Kán.
Biografia
Był synem podniebienia Władysława I (zm. Po 1247 r.) I niezidentyfikowanej matki. Miał dwóch braci, w tym prałata Mikołaja, i siostrę. Jednym z jego trzech synów z niezidentyfikowanej żony był Władysław III, wojewoda Siedmiogrodu (1295–1314), który stał się jednym z najpotężniejszych oligarchów w okresie międzyregnum po królu Andrzeja III i faktycznie rządził Transylwanią aż do jego śmierci w 1315 r. [1].
He was the son of palatine Ladislaus I (d. after 1247) and an unidentified mother. He had two brothers, including prelate Nicholas, and a sister. One of his three sons from his unidentified wife was Ladislaus III, voivode of Transylvania (1295–1314) who became one of the most powerful oligarchs during the interregnum after the death of king Andrew III and ruled Transylvania de facto independently until his death in 1315.[1]
Władysław II służył jako wojewoda Siedmiogrodu (a więc szef powiatu szolnok) od 1263 do 1264 r. [2] [3], kiedy syn króla, Stefan, rządził Transylwanią wyłącznie z Béli IV, posiadając tytuł księcia Siedmiogrodu. Władysław poparł wysiłki księcia Szczepana [4]. W 1263 r. Dowodził armią węgierską w sojuszu z bułgarskim magnatem, Jacobem Svetoslavem, przeciwko ponownie utworzonemu imperium bizantyjskiemu. Jednak wraz ze swoim bratem Juliuszem uciekł do Béli IV w 1264 roku i poprowadził kampanię przez dolinę rzeki Maros (Mureș), aby zaatakować Siedmiogród, jednak poniósł poważną porażkę z armii Petera Csáka w Fortecy Deva , który funkcjonował jako „królewski zamek” Szczepana. [1]
Ladislaus II served as voivode of Transylvania (and thus head of Szolnok County) from 1263 to 1264,[2][3] when the king's son, Stephen governed Transylvania independently from Béla IV, holding the title of duke of Transylvania. Ladislaus supported the efforts of duke Stephen.[4] In 1263, he led a Hungarian army in alliance with a Bulgarian magnate, Jacob Svetoslav against the re-forming Byzantine Empire. However, along with his brother Julius, he defected to Béla IV in 1264, and led a campaign through the valley of river Maros (Mureș) to invade Transylvania, nevertheless he suffered a serious defeat from the army of Peter Csák at the Fortress of Déva, which functioned as the "royal castle" of Stephen.[1]
Z powodu swojej zdrady stracił pełny wpływ polityczny po koronacji Szczepana V w 1270 r. O zmniejszeniu władzy politycznej świadczył fakt, że mógł on sprawować urząd dopiero po nagłej śmierci króla, gdy służył as ispán (pochodzi) z powiatu bratysławskiego między 1272 a 1273. [5] Dwukrotnie został mianowany sędzią królewskim w 1273 r., Co było drugą najwyższą świecką pozycją po palatynie. Poza tym działał również jako hrabstwo Baranya, Sibiu i Mine [6]. W latach 1275–1276 był wojewodą siedmiogrodzkim i hiszpańskim hrabstwa Szolnok na drugą kadencję [7].
Because of his betrayal, he lost his full political influence after the coronation of Stephen V in 1270. This reduction in political power is demonstrated by the fact that he was able to holding an office only after the sudden death of the king, when he served as ispán (comes) of Pozsony County between 1272 and 1273.[5] He was appointed judge royal twice in 1273, which was the second-highest secular position after the palatine. Besides that he also functioned as ispán of Baranya County, Szeben and Bánya ispánates.[6] Between 1275 and 1276, he was the voivode of Transylvania and ispán of Szolnok County for the second term.[7]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Markó 2006, p. 282.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 38.
- ↑ Engel 2001, p. 382.
- ↑ Sălăgean 2005, p. 176.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 185.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 32.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 39.
Źródła
- Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. .
- (Po węgiersku) Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("The High Officers of the Hungarian State from Saint Stephen to the Present Days – A Biographical Encyclopedia") (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; .
- Sălăgean, Tudor (2005). "Romanian Society in the Early Middle Ages (9th–14th Centuries AD)". In: Pop, Ioan-Aurel & Bolovan, Ioan, History of Romania: Compendium. Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies). .
- (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Secular Archontology of Hungary, 1000–1301"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest.
|
|
