|
Gutkeled II. Miklós (chor. Nikola od Gacke, pol. Mikołaj z Gacka) (bd), węgierski szlachcic niemieckiego pochodzenia, ban chorwacki, syn Istvána/Stjepana (Szczepana), bana Slawonii (Stefanus banus totius Sclavonie), brat Joachima Pektara. Nazywany jest banem całej Chorwacji i Dalmacji oraz księciem Gackiej (Nicolaus banus totius Croacie, Dalmacie et come de Guecka lub Nicolaus totius Dalmatie atque Croatiaie banus et come de Geycha) oraz banem Pobrzeża (Nicolaus banus maritimus). Źródła wspominają tylko garść dokumentów z 1275 r., gdy potwierdzają mieszkańcom Trogiru ziemie, które otrzymali od Beli IV i zwrócili swoją własność Klobučarowi, który został porwany przez jego ojca I. Istvána.
W czasach Béli IV
Jego braćmi byli: ban "całej Slawonii" Joakim Pektar, sędzia krajowy István i ban Maczwy Pál. Źródła historyczne, obejmujące okres od 1263 do 1288 wskazują, że w 1263 r. był kanclerzem Royal Food Catchers, w latach 1263-1264 był ispán Kemlék, a od 1267 do 1270 r. był wojewodą Siedmiogrodu[1]
w czasach Stefana V.
W czasach Stefana V
W latach 1270–1272 był sędzią królewski i ispánem Gacka.[2]
W czasach Władysława IV
W latach 1273–1274 był sędzią królewski i ispánem Gecske. Od lipca do października 1274 r. był banam Slawonii. Wraz ze swoim bratem Joachimem toczyli wewnętrzną wojnę z rodziną Babonićów, podczas której Joachim straci życie. Miklós nadal walczył, ale bez powodzenia. Musiał zrezygnować ze slawońskiego Zagrzebia - zamku Stenichnya. Wreszcie, w listopadzie 1278 roku, on i jego brat István zostali zmuszeni do pogodzenia się z Babonićami w Zagrzebiu. Od 1278 do 1279 był ponownie banem Slawonii. [3]
1273-tól 1274-ig országbíró és gecskei ispán. 1274 júliustól októberig szlavón bán. Testvérével, Joachimmal együtt belháborút folytatott a Babonić családdal, amely háborúban Joachim életét vesztette. Miklós ezután is folytatta a harcot, de sikertelenül. Le kellett mondania a szlavóniai – Zágráb vármegyei – Sztenyicsnyák váráról. Végül 1278 novemberében testvérével, Istvánnal együtt kénytelen volt kibékülni a Babonićokkal Zágrábban. 1278-tól 1279-ig ismét szlavón bán.[3]
Przypisy
- ↑ Markó, László. A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)
- ↑ Markó, László. A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)
- ↑ Markó, László. A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)
Patrz
|
|