|
Kán IV. László (* nieznana, † nieznana), węgierski szlachcic, za czasów króla Węgier Karola I. Syn oligarchy Władysława III Kána, faktycznego władcy Siedmiogrodu od 1295 r. aż do jego śmierci.
Po śmierci ojca w 1314 lub 1315 r. Władysław IV ogłosił się wojewodą siedmiogrodzkim, który to tytuł używał nawet król Węgier Karol I, odnosząc się do niego w dokumencie z 12 sierpnia 1315 r.[1] Mikołąj Pók, wojewoda powołany przez monarchę, nie mógł objąć urzędu. Wkrótce jednak Władysław IV został przyćmiony przez innego zbuntowanego oligarchę, Ákosa II Mojsa, zięcia Jakuba Borsy.[2] Mojs II pokonał wojewodę Póka, który rozpoczął królewską kampanię przeciwko oligarchom z Siedmiogrodu. Później synowie Kána ponieśli ciężką klęskę w bitwie pod Dévą w 1317 r. W 1321 r. nowy wojewoda Karola, Tomasz I Szécsényi, zdobył Csicsó (dzisiejsze Ciceu-Corabia w Rumunii), jako ostatnią fortecę synów Władysława III Kana[3] Jednak do końca lat trzydziestych XIV wieku synowie Kána (Władysław IV i jego imiennik brat Władysław V) stanowili poważne zagrożenie dla władzy królewskiej Karola I poprzez ciągłe grabieże i najazdy[4]. Cieszyli się także poparciem Basaraba I z Wołoszczyzny[5].
Przodkowie
Przypisy
- ↑ Kristó 2003, str. 232.
- ↑ Bárány 2011, str. 91.
- ↑ Bárány 2011, str. 105.
- ↑ Bárány 2011, str. 114.
- ↑ Bárány 2011, str. 116.
Źródła
- Bárány, Attila (2011). Debreceni Dózsa küzdelme a bihari oligarchákkal [Walka Dózsy Debreceniego z oligarchami w Bihar]. W: Bárány, Attila; Papp, Klára; Szálkai, Tamás. Debrecen város 650 éves. Várostörténeti tanulmányok. University of Debrecen, Történelmi Intézet. str. 75–126.
- Kristó, Gyula (2003). Early Transylvania (895–1324). Lucidus Kiadó. ISBN 963-9465-12-7.
|
|