Borsod

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
18px Komitaty króla Stefana I

♦ Abaúj ♦ Bács ♦ Baranya ♦ Békés ♦ Bihar ♦ Bodrog ♦ Borsod ♦ Csanád ♦ Csongrád ♦ Doboka ♦ Esztergom ♦ Fehér ♦ Fejér ♦ Gömör ♦ Győr ♦ Háromszék ♦ Heves ♦ Hunyad ♦ (Karakó) ♦ Keve ♦ Kolozs ♦ Komárom ♦ Kovinska ♦ Krassó ♦ Küküllő ♦ Moson ♦ Nógrád ♦ Nyitra ♦ Pest ♦ Pilis ♦ Pozsony ♦ Somogy ♦ Sopron ♦ Szabolcs ♦ Szatmár ♦ Szepes ♦ Szerém ♦ Szolnok ♦ Temes ♦ Tolna ♦ Torda ♦ Újvár ♦ Ung ♦ Valkó ♦ Varasd ♦ Vas ♦ Verőce ♦ Veszprém ♦ Visegrád ♦ Zala ♦ Zaránd ♦ Zemplén ♦ Zólyom

Błąd przy generowaniu miniatury:
Mapa terenu komitatu Borsod

Borsod (niem. Borschod, łac. Borsodiensis), komitat w północno-wschodniej części Węgier w latach 1923–1939–1945. Po traktacie pokojowym z Trianon z 1920 r. komitat pozostał w całości na Węgrzech, w latach 1923–1939 Borsod, Gömör i Kishont stało się częścią komitatu Borsod-Gömör w latach 1945–1950 i stało się częścią komitatu Borsod-Abaúj-Zemplén od lat 50. XX wieku.

Historia

Komitat został założony przez Stefana I w czasie tworzenia państwa i organizacji królewskiego systemu hrabstwa, prawdopodobnie na ziemiach klanu Örsúr.[1]

Jego centrum był zamek [Borsodi földvár Borsod], który podobnie jak większość miast zbudowanych przed najazdem Tatarów, był ziemnym grodziskiem, połozonym w pobliżu dzisiejszej Edelény. Zamek został prawdopodobnie nazwany na cześć swojego pierwszego ispána, Borsa, który żył w czasach księcia Gejzy lub króla Stefana.

Sąsiedni okręg Torna powstał na początku XIV wieku; Granice Borsodu osiągnęły stan, który pozostawał mniej więcej niezmieniony przez sześćset lat. Sądząc po nazwach miejscowości, większość mieszkańców stanowili Węgrzy; później osiedliły się również inne grupy etniczne: pod koniec X wieku, na początku XI wieku Pieczyngowie, w 11-12. wieku pływam. Nazwy miejscowości również odnoszą się do osad, na przykład Szirmabesenyő i Ózd.

A 14. század elején alakult meg a szomszédos Torna vármegye; Borsod határai érték el azt az állapotot, ami azután hatszáz éven át többé-kevésbé változatlan maradt. A helynevekből ítélve a népesség nagy része magyar volt; később más népcsoportok is letelepedtek: a 10. század végén, 11. század elején besenyők, a 11-12. században úzok. A betelepülésekre a helynevek is utalnak, például Szirmabesenyő és Ózd.

Parafie powiatu od samego początku należały do ​​biskupstwa egerskiego. Na tym terenie powstało kilka klasztorów, na przykład w Százd klan Aba w XI wieku, królowa Boldván w XII wieku, w Kács z klanu Örsúr, w Tapolca z klanu Miskolc, w Bélháromkút, biskup Eger, po 1232 roku.

A megye egyházközségei a kezdetektől fogva az Egri püspökséghez tartoztak. A területen több kolostort is alapítottak, Százdon például az Aba nemzetség a 11. században, Boldván a királyné a 12. században, Kácson az Örsúr nemzetség, Tapolcán a Miskolc nemzetség, Bélháromkúton az egri püspök, 1232 után.


Bitwa pod Muhi, która zapoczątkowała najazd Tatarów, rozegrała się na terenie powiatu Borsod, obok istniejącej do dziś wioski Muhi, 11 kwietnia 1241 r. Podczas dwuletniej inwazji 16 z 69 osad powiatu zostało całkowicie zniszczonych.

A tatárjárás kezdetét jelző muhi csata Borsod megye területén zajlott, Muhi ma is létező község mellett, 1241. április 11-én. A kétéves invázió alatt a megye 69 településéből 16 teljesen elpusztult.

W 1248 roku, kiedy IV. Béla zlecił budowę kamiennych zamków, kilka nowych zostało zbudowanych w powiecie Borsod (Cserépvár, Csorbakő, Dédes, Diósgyőr, Szendrő, Éleskő), większość z nich na miejscu dawnych, zniszczonych zamków ziemnych. Klasztor Boldva został zniszczony podczas drugiego najazdu Tatarów w 1285 roku.

1248-ban, mikor IV. Béla elrendelte a kővárak építését, Borsod megyében is számos új vár épült (Cserépvár, Csorbakő, Dédes, Diósgyőr, Szendrő, Éleskő), többségük korábbi, elpusztult földvárak helyén. A boldvai kolostor az 1285-ös második tatárjárás idején pusztult el.

Według papieskiej dziesięciny z 1332–1335 w Borsodzie było 91 parafii. Następnie ok. W powiecie było 240 wsi. Przed bitwą pod Mohaczem w 1526 r. W powiecie było 13 zamków, 13 miasteczek targowych (w tym Miskolc i Mezőkövesd) oraz 250 wiosek, które były własnością różnych właścicieli ziemskich (w tym diecezja i kilka klasztorów). Naczelnym władcą hrabstwa był ambasador zamku lub kapitan zamku Diósgyőr.

Az 1332–1335-ös pápai tizedjegyzés szerint Borsodnak 91 plébániája volt. Ekkor kb. 240 falu állt a megye területén. Az 1526-os mohácsi csata előtt a megyében 13 vár, 13 mezőváros (köztük Miskolc és Mezőkövesd) és 250 falu állt, ezek különböző földesurak (köztük az egyházmegye és több kolostor) tulajdonát képezték. A megye főispánja a diósgyőri vár várnagya vagy kapitánya volt.

W 1566 roku Turcy zajęli czasowo zamki Dédes i Diósgyőr, a krótko po bitwie pod Mezőzteresztes (26-28 października 1596) Miszkolc. W latach 1613-1660 siedziba powiatu Borsod była strategicznie ważną twierdzą graniczną i miastem targowym Szendrő. Część hrabstwa pozostawała pod panowaniem tureckim do 1687 roku.

1566-ban a törökök átmenetileg elfoglalták Dédes és Diósgyőr várait, a mezőkeresztesi csata (1596. október 26-28.) után pedig rövid időre Miskolcot is. 1613 és 1660 közt Borsod vármegye székhelye a stratégiai fontosságú végvár és mezőváros, Szendrő. A vármegye egyes részei 1687-ig álltak török uralom alatt.

Komitat Bihar

Okres Podmiot polityczny
ok.1000-1526 Królestwo Węgier
1526-1687 Królestwo Węgier / okupacja turecka
1687-1867 Królestwo Węgier
1867-1923 Austro-Węgry
1923-1938 Węgry (jako Borsod-Gömör-Kishont)
1938-1950 Węgry (jako samodzielny Borsod)
1950− Węgry (jako Borsod-Abaúj-Zemplén)
Komitat Borsod
(1910)
Herb von Borsod
Siedziba: Edelény, Miskolc
Powierzchnia: 3 629 km²
Ludność: 289 900[2]
Narodowości: 97 % Węgrzy
1,5 % Słowacy
1,5 inni (Niemcy, Cyganie)[3]
Utworzony: XI wiek
Zlikwidowany: 1 stycznia 1950
Borsod

Przypisy

  1. Györffy György. 15 / A vármegye X. századi előzményei és korai szervezete., István király és műve. Gondolat Budapest 1983. ISBN 963-281-221-2
  2. A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. Budapest 1912, S. 12 ff.
  3. A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. Budapest 1912, S. 22 ff. (Spis ludności z 1910)