Kán I. László: Różnice pomiędzy wersjami
(→1) |
|||
| Linia 72: | Linia 72: | ||
Jego ojciec zajmował najważniejsze świeckie pozycje, gdy rozpoczęła się kariera Władysława. Po raz pierwszy wymieniono go jako [[Koniuszy|koniuszego królewskiego]] w 1217 r., gdy Juliusz I służył jako [[palatyn]] na dworze królewskim Andrzeja II). László jest pierwszym znanym urzędnikiem, który został powołany na to stanowisko , ponieważ nie ma żadnych możliwych do udowodnienia poprzednich stanowisk z XII w. Pełnił on godność aż do 1221 r.<ref name="Zsoldos" /> Od 1220 do 1221 r. pełnił również funkcję '''head''' komitatu [[Pozsega]].<ref name="Zsoldos" /> Tymczasem László brał udział w [[V krucjata|V Krucjacie]] między 1217 i 1218, kiedy podążył za swoim królem do Ziemi Świętej wraz z kilkoma innymi '''baronami'''. W tym czasie jego ojciec palatyn Juliusz I i [[Merániai János|Jan]], [[arcybiskup Esztergom]] rządzili królestwem.<ref name="Markó" /> Po powrocie do domu László został mianowany [[ispán]] komitatu [[Vas] w 1223.<ref name="Zsoldos" /> | Jego ojciec zajmował najważniejsze świeckie pozycje, gdy rozpoczęła się kariera Władysława. Po raz pierwszy wymieniono go jako [[Koniuszy|koniuszego królewskiego]] w 1217 r., gdy Juliusz I służył jako [[palatyn]] na dworze królewskim Andrzeja II). László jest pierwszym znanym urzędnikiem, który został powołany na to stanowisko , ponieważ nie ma żadnych możliwych do udowodnienia poprzednich stanowisk z XII w. Pełnił on godność aż do 1221 r.<ref name="Zsoldos" /> Od 1220 do 1221 r. pełnił również funkcję '''head''' komitatu [[Pozsega]].<ref name="Zsoldos" /> Tymczasem László brał udział w [[V krucjata|V Krucjacie]] między 1217 i 1218, kiedy podążył za swoim królem do Ziemi Świętej wraz z kilkoma innymi '''baronami'''. W tym czasie jego ojciec palatyn Juliusz I i [[Merániai János|Jan]], [[arcybiskup Esztergom]] rządzili królestwem.<ref name="Markó" /> Po powrocie do domu László został mianowany [[ispán]] komitatu [[Vas] w 1223.<ref name="Zsoldos" /> | ||
| − | |||
| − | |||
W 1224 r. został wybrany po raz pierwszy [[sędzia|sędzią królewskim]], w tym samym czasie, gdy jego ojciec pełnił drugą kadencję jako palatyn, dzięki czemu wspólnie zajmowali dwa najwyższe świeckie urzędy na dworze królewskim. László był sędzią królewskim do 1230 r.<ref name="Zsoldos" />, poza tym był [[ispán]]em komitatów: [[Békés]] (1224), [[Nyitra]] (1224–1225) i [[Bács]] (1226–1230).<ref name="Zsoldos" /> W latach 1232–1234 pełnił funkcję '''head''' komitatu [[Moson]]. Wcześniej Andrzej II mianował go po raz drugi sędzią królewskim w 1234 r., którą zachował do następnego roku<ref name="Zsoldos" />. Znowu rządził również komitatem [[Bács]].<ref name="Zsoldos" /> | W 1224 r. został wybrany po raz pierwszy [[sędzia|sędzią królewskim]], w tym samym czasie, gdy jego ojciec pełnił drugą kadencję jako palatyn, dzięki czemu wspólnie zajmowali dwa najwyższe świeckie urzędy na dworze królewskim. László był sędzią królewskim do 1230 r.<ref name="Zsoldos" />, poza tym był [[ispán]]em komitatów: [[Békés]] (1224), [[Nyitra]] (1224–1225) i [[Bács]] (1226–1230).<ref name="Zsoldos" /> W latach 1232–1234 pełnił funkcję '''head''' komitatu [[Moson]]. Wcześniej Andrzej II mianował go po raz drugi sędzią królewskim w 1234 r., którą zachował do następnego roku<ref name="Zsoldos" />. Znowu rządził również komitatem [[Bács]].<ref name="Zsoldos" /> | ||
| − | |||
| − | |||
==2 == | ==2 == | ||
Wersja z 08:11, 22 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kán I. László (* nieznana, † po 1247), węgierski szlachcic, dostojnik, zajmował kilka świeckich urzędów za panowania królów Andrzeja II i Beli IV. RodzinaSyn Juliusza I Kána, jednego z najbardziej zaufanych szlachciców króla Andrzeja II i Heleny z nieznanej z nazwiska rodziny. Miał brata Juliusza II, który służył jako stolnik królewski od 1222 do 1228. László miał trzech synów z nieznaną z imieni i nazwiska żoną: Władysława II, który dwukrotnie pełnił funkcję sędziego królewskiego w 1273 r., Juliusza III, który był silnym sojusznikiem jego starszego brata i prałat Mikołaj, arcybiskup elekt Esztergom w różnych okresach w latach 70. XIII wieku.
KarieraJego ojciec zajmował najważniejsze świeckie pozycje, gdy rozpoczęła się kariera Władysława. Po raz pierwszy wymieniono go jako koniuszego królewskiego w 1217 r., gdy Juliusz I służył jako palatyn na dworze królewskim Andrzeja II). László jest pierwszym znanym urzędnikiem, który został powołany na to stanowisko , ponieważ nie ma żadnych możliwych do udowodnienia poprzednich stanowisk z XII w. Pełnił on godność aż do 1221 r.[2] Od 1220 do 1221 r. pełnił również funkcję head komitatu Pozsega.[2] Tymczasem László brał udział w V Krucjacie między 1217 i 1218, kiedy podążył za swoim królem do Ziemi Świętej wraz z kilkoma innymi baronami. W tym czasie jego ojciec palatyn Juliusz I i Jan, arcybiskup Esztergom rządzili królestwem.[1] Po powrocie do domu László został mianowany ispán komitatu [[Vas] w 1223.[2] W 1224 r. został wybrany po raz pierwszy sędzią królewskim, w tym samym czasie, gdy jego ojciec pełnił drugą kadencję jako palatyn, dzięki czemu wspólnie zajmowali dwa najwyższe świeckie urzędy na dworze królewskim. László był sędzią królewskim do 1230 r.[2], poza tym był ispánem komitatów: Békés (1224), Nyitra (1224–1225) i Bács (1226–1230).[2] W latach 1232–1234 pełnił funkcję head komitatu Moson. Wcześniej Andrzej II mianował go po raz drugi sędzią królewskim w 1234 r., którą zachował do następnego roku[2]. Znowu rządził również komitatem Bács.[2] 2Andrzej II zmarł we wrześniu 1235 r., co miało poważne konsekwencje zarówno dla życia prywatnego, jak i kariery politycznej László. [[IV. Béla|Bela IV, który zastąpił ojca bez problemu, od dawna sprzeciwiał się „bezużytecznym i zbędnym dożywotnim darowiznom” ojca, a także chciał zbudować nową bazę władzy. Po koronacji zwolnił i ukarał wielu najbliższych doradców ojca. Ekspert finansowy Denis, syn Ampuda, został oślepiony, a ojciec László Juliusz I został uwięziony i zmarł w niewoli w 1237 r. Sam László uniknął egzekucji lub więzienia, ale stracił wpływy polityczne na lata.[1] Niemniej jednak funkcjonował jako ispán komitatu Somogy między 1236 a ok.1239.[2] Andrew II died in September 1235, which had serious consequences for either the private life and political career of Ladislaus. Béla IV, who succeeded his father without opposition, had long opposed his father's "useless and superfluous perpetual grants" and also wanted to build a new power base. Following his coronation, he dismissed and punished many of his father's closest advisors. The financial expert Denis, son of Ampud was blinded, while Ladislaus' father Julius I was imprisoned and died in captivity in 1237. Ladislaus himself avoided execution or prison, but lost political influence for years.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nonetheless he functioned as ispán of Somogy County between 1236 and c. 1239.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 3László walczył w katastrofalnej bitwie pod Mohi 11 kwietnia 1241 r. Gdy Mongołowie ścigali wojska biskupa Bartłomieja Le Grosa, biskupa Pécsu, László i jego rycerze uratowali życie biskupowi[1]. Jak pisze Roger z Torre Maggiore w Liście do Bolesnego Lamentu: „[...] Kiedy niektórzy Tatarzy posłali za sobą swoje konie w pełnym galopie [wojska Bartłomieja], ispán Ladislas, który spieszył do króla ze swoim wojskiem pod rozwiniętymi flagami, nagle natknęli się na nich, nie wiedząc o tym, co się wydarzyło. Biskup, rozpoznawszy węgierskie flagi, zwrócił się do ispána, a Tatarzy, zauważając wielką liczbę, wycofali się i ścigali innych. W ten sposób biskup, odchodząc wraz z ispánem, uciekł z ich rąk."[3] Następnie László odzyskał swój dawny wpływ na sąd. Został mianowany sędzią królewskim przez Belę IV w 1242 r.[2] Ladislaus fought in the disastrous Battle of Mohi on 11 April 1241. When the Mongols were chasing after the episcopal troops of Bartholomew le Gros, the Bishop of Pécs, Ladislaus and his soldiers saved the life of the prelate.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} As Roger of Torre Maggiore's Epistle to the Sorrowful Lament writes, "[...] When some Tatars sent their horses at full gallop after them [Bartholomew's troops], ispán Ladislas, who was hastening to the king with his troop under unfurled flags, suddenly came upon them, knowing nothing of what had happened. The bishop, recognizing the Hungarian flags, turned to the ispán, and the Tatars, noticing the great numbers, retreated and pursued others. Thus the bishop, departing together with the ispán, escaped from their hands. Following this, Ladislaus regained his former influence at the court. He was already appointed Judge royal by Béla IV in 1242.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 4W tym samym roku został podniesiony do urzędu palatyna, a także otrzymał ispánate komitatu Somogy [14]. Pełnił te urzędy do 1244 lub 1245 roku i zgodnie z nieautentycznymi królewskimi przywilejami był jeszcze palatynem w 1246 roku [14]. Następnie służył jako ban Slawonii w latach 1245–1247 z tytułem „banus et dux” („ban i książę”), zgodnie z denominacją Denisa Türje [15]. W 1247 r. László po raz czwarty i ostatni został wybrany sędzią królewskim[2]. In the same year, he was promoted to the office of Palatine of Hungary and also received the ispánate of Somogy County.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He held these offices until 1244 or 1245, and according to non-authentic royal charters, he was Palatine in 1246 yet.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After that he served as Ban of Slavonia from 1245 to 1247 under the title "banus et dux" ("Ban and Duke"), following Denis Türje's denomination.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In 1247, Ladislaus was elected Judge royal for the fourth and final time.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Żródła
Przypisy
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- Strony z zepsutymi przypisami
- 1prz
- Strony importowane z angielskiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Kán
- Ród
- Banowie całej Slawonii
- Palatyni Królestwa Węgier
- Sędziowie królewscy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w 1288
- Zmarli w XIII wieku