Kőszegi Iván

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban całej Slawonii (1275) Następca: Péc Dénes Hontpázmány Tamás Poprzednik: Ban całej Slawonii (1276-1277) Współrządzący: Gutkeled Joakim Następca: Hontpázmány Tamás Gutkeled II. Miklós Poprzednik: Mistrz skarbu (1276-1277) Następca: Csák II. Máté Csák III. Ugrin Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1281-1282) Następca: Csák I. Péter Csák II. Máté Poprzednik: Ban całej Slawonii (1284) Następca: Petar Pakrački Gutkeled II. István Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1287-1288) Następca: Aba Makján Aba Amadé Poprzednik: Mistrz skarbu (1290-1291) Następca: Aba II. Lőrinc Porc István Poprzednik: Ban całej Slawonii (1295) Następca: Kőszegi Miklós Jakov Kopas Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1302-1307) Współrządzący: Ákos I. István Aba Amadé Rátót II. Loránd Péc Apor Następca: Ákos I. István Borsa Kopasz Kőszegi Iván (pol. Jan Kőszegi, chor. Ivan Gisingovac, niem. Johann Güssing) († 1308), chorwacki szlachcic niemieckiego pochodzenia z rodu Kőszegi, kilkakrotny palatyn (1281–82, 1287, 1303 i 1306–07) i trzykrotny ban całej Slawonii (1275–77, 1284, 1299). Ivan Gisingovac (njem. Johann Güssing) (? – ?, 1308.) , hrvatski velikaš njemačkog podrijetla, ugarski palatin (1281.–1282., 1287., 1303. i 1306.–1307.) i slavonski ban (1275.–1277., 1284., 1299.) iz velikaške obitelji Gisingovaca. Syn księcia Henryka I. Korzystając z osłabienie władzy królewskiej, wraz ze swoim bratem Mikołajem, począł przejmować posiadłości innych ludzi. Był w ciągłym konflikcie ze szlacheckim rodem Babonić, a jego ród wymienił się z nimi i Gutkeledami na cześć banatu i zwierzchnictwo nad Slawonią. W 1278 r. Kőszegi przekazali Baboniciom żupanie Pset, Goru, Gaj, Drežnik i Novigrad. Wkrótce jednak wybuchła nowa wojna między Kőszegimi a Babonićiami i dlatego w 1280 r. ponownie zawarli pokój. Bio je sin kneza Henrika II. Iskoristio je, zajedno s bratom Nikolom, slabljenje kraljevske vlasti za otimanje tuđih posjeda. Bio je u stalnom sukobu s velikaškom obitelji Babonić te se njegova obitelj s njima i Gut-Keledima izmjenjivala u banskoj časti i vrhovništvu nad Slavonijom. Gisingovci su mirom 1278. godine prepustili Babonićima županije Pset, Goru, Gaj, Drežnik i Novigrad. Međutim, uskoro je izbio novi rat između Gisingovaca i Babonića zbog čega opet 1280. godine sklapaju mir. W marcu 1281 r. biskup Zagrzebia Timót po raz pierwszy ekskomunikował jego braci: Mikołaja i Henryka II za zbieranie zapisów kościelnych dla własnej korzyści i niepokojenie jego mienia. Władysław IV Kumańczyk, z pomocą austriackiego księcia Albrechta, którego dobytek został również splądrowany przez braci Kőszegi, stłumił i zmusił ich do oddania nielegalnie zdobytych dóbr. W bitwach z księciem Albrechtem Kőszegi stracili fortecę Kőszeg w 1289 r. jako najsilniejszy punkt oparcia swoich rządów na zachodnich Węgrzech i we wszystkich okolicznych posiadłościach, a od tego czasu ich uwaga została przeniesiona na Slawonię. [1] Zagrebački biskup Timotej je u ožujku 1281. godine prvi put ekskomunicirao braću Ivana, Nikolu i Henrika III. zbog skupljanje crkvenih podavanja u svoju korist i smetanja posjeda. Pokušaj kralja Ladislava IV. Kumanca (1272.-1290.) da uz pomoć austrijskog vojvode Albrechta, čije su posjede također harala braća Gisingovci, suzbije i prisili Gisingovce na povrat nezakonito stečenih posjeda, pokazao se neuspješnim. U borbama s vojvodom Albrechtom Gisingovci su izgubili Kiseg 1289. godine kao najčvršće uporište svoje vlasti u zapadnoj Ugarskoj i sva okolna imanja te se od tada težište njihova djelovanja prebacilo u Slavoniju. W 1292 r. Iván i jego bracia schwytali króla Andrzeja III Wenecjanina, gdy rozpoczynał kampanię wojskową przeciwko braciom. W obliczu negatywnej oceny ich czynu uwolnili króla, lecz pogodzili się z nim dopiero w 1300 r. Tymczasem Iván i bracia Mikołaj i Henryk II kontynuowali agresywną politykę, która doprowadziła do ich ekskomuniki w okresie 1297–1299, lecz i to też ich nie osłabiło. [2] Godine 1292. Ivan je sa svojom braćom zarobio kralja Andriju III. Mlečanina, kada je protiv braće poveo vojni pohod protiv njih. Suočeni s negativnim odjekom svog čina, oslobodili su kralja, ali su se pomirili s njime tek 1300. godine. U međuvremenu su Ivan i braća Nikola i Henrik III. nastavili s agresivnom politikom zbog čega su ponovno bili ekskomunicirani u razdoblju 1297.–1299. godine, ali ih ni to nije bitnije oslabilo. Linki zewnętrzne Gisingovci - Hrvatski biografski leksikon Przypis

Kőszegi Iván Ivan Gisingovac — Ban całej Slawonii Mistrz skarbu Palatyn królestwa Węgier — Herb rodu Herb rodu Ban całej Slawonii Okres od : (1) 1245, (2) 1276 (3) 1284, (4) 1295 do : (1) 1245, (2) 1277 1(3) 284, (4) 1295 Poprzednik 1. Türje II. Dénes 2. Hontpázmány Tamás 3. Petar Pakrački 4. Kőszegi Miklós Następca 1. Rastislav Mstislavić 2. Gutkeled II. Miklós 3. Gutkeled II. István 4. Jakov Kopas Mistrz skarbu Okres od (1) 1276, (2) 1290 do (1) 1277, (2) 1291 Poprzednik 1. Csák II. Máté 2. Aba II. Lőrinc Następca 1. Csák III. Ugrin 2. Porc István Palatyn Królestwa Węgier Okres od : (1) 1281, (2) 1287 (3) 1302 do : (1) 1282, (2) 1287 (3) 1307 Poprzednik 1. Csák I. Péter 2. Aba Makján 3. Ákos I. István Następca 1. Csák II. Máté 2. Aba Amadé 3. Borsa Kopasz Dane biograficzne Klan Héder Ród Kőszegi Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1288 Ojciec I. Henrik Matka Lichtenburg Nn von Rodzeństwo I. Miklós I. Péter II. Henrik siostra Nn Żona nieznana Dzieci Gergely "Farkas" János córka Nn