Rátót Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
|||
| (Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Nicholas_R%C3%A1t%C3%B3t | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Nicholas_R%C3%A1t%C3%B3t | ||
| Linia 33: | Linia 33: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Rátót I. Miklós''', także „''Vecse''” (pol. ''Mikołaj I Rátót'') (* nieznana, † po 1308), węgierski szlachcic, [[stolnik królewski]] od 1293 do 1296 roku. Przodek szlacheckiej rodziny [[Putnoki]]. | + | '''Rátót I. Miklós''', także „'''''Vecse'''''” (pol. ''Mikołaj I Rátót'') (* nieznana, † po 1308), węgierski szlachcic, [[stolnik królewski]] od 1293 do 1296 roku. Przodek szlacheckiej rodziny [[Putnoki]]. |
| − | |||
| − | |||
== Życie i kariera == | == Życie i kariera == | ||
| − | Miklós I (znany również pod pseudonimem „Vecse”) urodził się we wpływowym i | + | Miklós I (znany również pod pseudonimem „Vecse”) urodził się we wpływowym i prestiżowym rodzie [[Rátót]], jako syn [[Rátót I. Oliver|Oliwera I]] (fl. 1255), syna [[Rátót I. Domokos|Dominika I]], który zginął w [[Mohi|bitwie pod Mohi]] w 1241 r. Miklós miał dwóch braci: |
| + | * Renolda III i | ||
| + | * Jana, oraz siostrę o nieznanym imieniu, która poślubiła potężnego barona [[Básztély II. Rénold|Renolda Básztély'ego]]<ref>Engel: ''Genealógia'' (Genus Rátót 1. główna gałąź)</ref>. | ||
| + | Miklós był przodkiem rodziny [[Putnoki]] poprzez swoich trzech synów: Renolda, Władysława i Jana („Głuchego”). Rodzina wymarła w drugiej połowie XV wieku.<ref>Engel: ''Genealógia'' (Genus Rátót 6. Putnoki - gałąź)</ref> | ||
| − | Miklós po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach w 1275 r. podczas kryzysu politycznego w 1280 r. Król [[IV. László|Władysław IV]] przyjął nowe prawa Kumanów pod presją kościoła katolickiego. Jednak wielu Kumanów zdecydowało się opuścić Węgry zamiast słuchać żądań papieskiego legata [[Filippo di Fermo|Filipa]]. W drodze na granicę pustoszyli i plądrowali wiele osad i posiadłości. Miklós i jego kuzyni, [[Rátót II. Roland|Roland II]], [[Rátót I. Dezső|Dezydery I]] i Ratold II skutecznie bronili klasztoru cystersów w Egres (dzisiejsze Igriș w Rumunii). Następnie Miklós i kilku innych członków klanu Rátót uczestniczyli w królewskich kampaniach wojskowych przeciwko Kumanom. | + | Miklós po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach w 1275 r. podczas kryzysu politycznego w 1280 r. Król [[IV. László|Władysław IV]] przyjął nowe prawa Kumanów pod presją kościoła katolickiego. Jednak wielu Kumanów zdecydowało się opuścić Węgry, zamiast słuchać żądań papieskiego legata [[Filippo di Fermo|Filipa]]. W drodze na granicę pustoszyli i plądrowali wiele osad i posiadłości. Miklós i jego kuzyni, [[Rátót II. Roland|Roland II]], [[Rátót I. Dezső|Dezydery I]] i Ratold II skutecznie bronili klasztoru cystersów w Egres (dzisiejsze Igriș w Rumunii). Następnie Miklós i kilku innych członków klanu Rátót uczestniczyli w królewskich kampaniach wojskowych przeciwko Kumanom. |
| − | Wraz z całą rodziną, Miklós był zagorzałym zwolennikiem [[III. András|Andrzeja III]]. Za swoją lojalność został latem 1293 r. [[stolnik|stolnikiem królewskim]]. Pełnił tę funkcję co najmniej do października 1296 r.<ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 61, 204.</ref> W tym ostatnim przypadku był również określany jako [[ispán]] komitatu [[Szatmár]].<ref name="Zsoldos" /> Miklós zniknął ze źródeł w nadchodzących latach, jego orientacja polityczna podczas ''[[interregnum]]'' jest nieznana, ale jego krewni początkowo poparli roszczenia [[Wacław]]a z 1301 roku, a następnie [[I. Károly|Karola I]] | + | Wraz z całą rodziną, Miklós był zagorzałym zwolennikiem [[III. András|Andrzeja III]]. Za swoją lojalność został latem 1293 r. [[stolnik|stolnikiem królewskim]]. Pełnił tę funkcję co najmniej do października 1296 r.<ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 61, 204.</ref> W tym ostatnim przypadku był również określany jako [[ispán]] komitatu [[Szatmár]].<ref name="Zsoldos" /> Miklós zniknął ze źródeł w nadchodzących latach, jego orientacja polityczna podczas ''[[interregnum]]'' jest nieznana, ale jego krewni początkowo poparli roszczenia [[Wacław]]a z 1301 roku, a następnie [[I. Károly|Karola I]] w 1304 roku. Miklós był nazwany „baronem” (i został zapisany na ekskluzywnym czwartym miejscu) we wrześniu 1308 r. przez Karola, gdy król przywrócił przywileje i prawa kościoła w Budzie.<ref>Kristó, Gyula (1999). ''I. Károly király főúri elitje (1301–1309)'' [''Arystokratyczna elita króla Karola I, 1301–1309'']. ''Századok''. Magyar Történelmi Társulat. str. 50.</ref> |
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
Aktualna wersja na dzień 15:15, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Rátót I. Miklós, także „Vecse” (pol. Mikołaj I Rátót) (* nieznana, † po 1308), węgierski szlachcic, stolnik królewski od 1293 do 1296 roku. Przodek szlacheckiej rodziny Putnoki. Życie i karieraMiklós I (znany również pod pseudonimem „Vecse”) urodził się we wpływowym i prestiżowym rodzie Rátót, jako syn Oliwera I (fl. 1255), syna Dominika I, który zginął w bitwie pod Mohi w 1241 r. Miklós miał dwóch braci:
Miklós był przodkiem rodziny Putnoki poprzez swoich trzech synów: Renolda, Władysława i Jana („Głuchego”). Rodzina wymarła w drugiej połowie XV wieku.[2] Miklós po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu dokumentach w 1275 r. podczas kryzysu politycznego w 1280 r. Król Władysław IV przyjął nowe prawa Kumanów pod presją kościoła katolickiego. Jednak wielu Kumanów zdecydowało się opuścić Węgry, zamiast słuchać żądań papieskiego legata Filipa. W drodze na granicę pustoszyli i plądrowali wiele osad i posiadłości. Miklós i jego kuzyni, Roland II, Dezydery I i Ratold II skutecznie bronili klasztoru cystersów w Egres (dzisiejsze Igriș w Rumunii). Następnie Miklós i kilku innych członków klanu Rátót uczestniczyli w królewskich kampaniach wojskowych przeciwko Kumanom. Wraz z całą rodziną, Miklós był zagorzałym zwolennikiem Andrzeja III. Za swoją lojalność został latem 1293 r. stolnikiem królewskim. Pełnił tę funkcję co najmniej do października 1296 r.[3] W tym ostatnim przypadku był również określany jako ispán komitatu Szatmár.[3] Miklós zniknął ze źródeł w nadchodzących latach, jego orientacja polityczna podczas interregnum jest nieznana, ale jego krewni początkowo poparli roszczenia Wacława z 1301 roku, a następnie Karola I w 1304 roku. Miklós był nazwany „baronem” (i został zapisany na ekskluzywnym czwartym miejscu) we wrześniu 1308 r. przez Karola, gdy król przywrócił przywileje i prawa kościoła w Budzie.[4] Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
