Királyföld: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
  
'''Királyföld''' (pol. ''Fundacja królewska'' (''królewszczyzna''), łac. ''Fundus Regius'', niem. ''Königsboden'', rum. ''Pământul Crăiesc'') to nazwa historycznego regionu między [[Nagy-Küküllő (folyó)|Nagy-Küküllő]] i rzeką [[Olt]] (rum. ''Aluta''), czasami także nzaywany '''Szászföld''' (''Saksonią') lub '''Szászok földje''' (''Ziemią Sasów''). Kiedyś nazywał się '''Tulajdon'''lub '''Fiskális föld'''.<ref>Benkő József: ''Transsilvania specialis : Erdély földje és népe II''. Red. i wyd. Szabó György. Bukarest; Kolozsvár: Kriterion. 1999. str. 300. ISBN 973-26-0524-3</ref>
+
'''Királyföld''' (pol. ''Fundacja królewska'' (''królewszczyzna''), łac. ''Fundus Regius'', niem. ''Königsboden'', rum. ''Pământul Crăiesc'') to nazwa historycznego regionu między [[Nagy-Küküllő (folyó)|Nagy-Küküllő]] i rzeką [[Olt]] (rum. ''Aluta''), czasami także nzaywany '''Szászföld''' (''Saksonią'') lub '''Szászok földje''' (''Ziemią Sasów''). Kiedyś nazywał się '''Tulajdon''' lub '''Fiskális föld'''.<ref>Benkő József: ''Transsilvania specialis : Erdély földje és népe II''. Red. i wyd. Szabó György. Bukarest; Kolozsvár: Kriterion. 1999. str. 300. ISBN 973-26-0524-3</ref>
  
 
== Lokalizacja ==
 
== Lokalizacja ==
Linia 26: Linia 26:
  
 
== Jednostki administracyjne ==
 
== Jednostki administracyjne ==
[[File: Județe Transilvania sec17.PNG|thumb|250px|<div style = "text-align: center"> Podział administracyjny średniowiecznego Siedmiogrodu: w zielonych ziemiach saksońskich, w tym ''Fundus regius''. </div >
+
[[File: Județe Transilvania sec17.PNG|thumb|left|700px|<div style = "text-align: center"> Podział administracyjny średniowiecznego Siedmiogrodu: w zielonych ziemiach saksońskich, w tym ''Fundus regius''. </div >
 
Te mapa pokazuje regiony [[Olt Country|Althland]], [[Barsa Country|Burzenland]], [[Wine Country|Weinland]], [[Land of Năsăud|Nösnerland]], [[Land vor dem Wald]] i [[Krzesła Szeklera | Ciculia]] <ref> Popescu-Spineni, Marin; '' [http://www.calameo.com/books/0008274333fb61468a998 Rumunia w źródłach geograficznych i kartograficznych] ''; Wydawnictwo Naukowe i Encyklopedyczne; Bukareszt; 1978; s. 124; [dostęp:2017-01-08].</ref></div>]]
 
Te mapa pokazuje regiony [[Olt Country|Althland]], [[Barsa Country|Burzenland]], [[Wine Country|Weinland]], [[Land of Năsăud|Nösnerland]], [[Land vor dem Wald]] i [[Krzesła Szeklera | Ciculia]] <ref> Popescu-Spineni, Marin; '' [http://www.calameo.com/books/0008274333fb61468a998 Rumunia w źródłach geograficznych i kartograficznych] ''; Wydawnictwo Naukowe i Encyklopedyczne; Bukareszt; 1978; s. 124; [dostęp:2017-01-08].</ref></div>]]
  
Linia 35: Linia 35:
 
* [[XXX]] (niem. ''Weinland'', rum. ''Țara Vinurilor'')  
 
* [[XXX]] (niem. ''Weinland'', rum. ''Țara Vinurilor'')  
 
* [[Naszód]] (niem. ''Nösnerland'', rum. ''Țara Năsăudului'')
 
* [[Naszód]] (niem. ''Nösnerland'', rum. ''Țara Năsăudului'')
 +
{{clear}}
  
 
Ziemia chrześcijańska (''Fundus regius'') została później podzielona na kilka miejsc: <ref>Magina, Livia; ''[http://www.muzeulbanatuluimontan.ro/images/ro/Biblioteca_electronica/Teze_de_Doctorat/Magina%20Livia%20-%20Institutia%%20satesc%20in%20Principatul%20Transilvaniei.pdf Instituția judelui sătesc în Principatul Transilvaniei]; Wyd. Mega; Cluj-Napoca; 2014; s. 63-64; [dostęp:2017-01-07].</ref>
 
Ziemia chrześcijańska (''Fundus regius'') została później podzielona na kilka miejsc: <ref>Magina, Livia; ''[http://www.muzeulbanatuluimontan.ro/images/ro/Biblioteca_electronica/Teze_de_Doctorat/Magina%20Livia%20-%20Institutia%%20satesc%20in%20Principatul%20Transilvaniei.pdf Instituția judelui sătesc în Principatul Transilvaniei]; Wyd. Mega; Cluj-Napoca; 2014; s. 63-64; [dostęp:2017-01-07].</ref>
Linia 122: Linia 123:
 
|
 
|
 
{{Jednostka administracyjna infobox
 
{{Jednostka administracyjna infobox
  |nazwa                          = Királyföld (węg.)<br><small>Fundacja królewska (pol.)<br>Fundus Regius (łac.)<br>Pământul Crăiesc (rum.)</small>
+
  |nazwa                          = Királyföld (węg.)<br><small>Szászföld (węg.)<br>Szászok földje (węg.)<br>Tulajdon (węg.)<br>Fiskális föld (węg.)<br>Fundacja królewska (pol.)<br>Fundus Regius (łac.)<br>Pământul Crăiesc (rum.)</small>
 
  |nazwa oryginalna                = Königsboden (niem.)
 
  |nazwa oryginalna                = Königsboden (niem.)
 
  |dopełniacz nazwy                =  
 
  |dopełniacz nazwy                =  

Wersja z 13:34, 9 mar 2021

Királyföld (pol. Fundacja królewska (królewszczyzna), łac. Fundus Regius, niem. Königsboden, rum. Pământul Crăiesc) to nazwa historycznego regionu między Nagy-Küküllő i rzeką Olt (rum. Aluta), czasami także nzaywany Szászföld (Saksonią) lub Szászok földje (Ziemią Sasów). Kiedyś nazywał się Tulajdon lub Fiskális föld.[1]

Lokalizacja

Obszar saksońskich siedlisk był pierwotnie wąskim pasem ziemi w południowym Siedmiogrodzie o długości 190 km, rozciągającym się od Szászváros do brzegu Homoród. Później ten obszar rozrastał się w kierunku północ-południe. Obszary przylegające do Királyföld: komitaty Küküllő, Fehér i Udvarhelyszék na północy, Udvarhelyszék, Miklósvárszék, Sepsiszék i Felső-Fehér na wschodzie, góry oddzielające Havasalföld na południu, komitaty: Hunyad, Fehér i Küküllő.[2]

Historia

Po osiedleniu się Sasów w Siedmiogrodzie w XII wieku, Andreanum w 1224 roku ustabilizowało ich pozycję prawną i określiło autonomię, co zostało potwierdzone w 1486 roku przez króla Macieja. Ich nadrzędne ciałem stało się [ispán]] Sybina. Otrzymał prawo do organizowania targów i nadawania ulg podatkowych, a nawet od Ludwika Wielkiego prawo do zatrzymania towarów w Sybinie . W 1437 roku unia trzech narodów Siedmiogrodu: Węgrów, Seklerów i Sasów została również skodyfikowana, a związek ten był wielokrotnie potwierdzany (Unio Trium Nationum). Od XV wieku saksoński uniwersytet osiągnął nowe warunki w zakresie samostanowienia, a więc własny sąd (król-sędzia), względnie. mianowanie wójta saksońskiej gminy (czyli Saxonum), który był jednocześnie burmistrzem Sibiu, stolicy siedziby. Prawnie odrębne katedry (które tworzyły ze sobą uniwersytet) przetrwały do podziału w 1876 r., kiedy komitaty: Brassó, Szeben, Nagy-Küküllő i Bistrița-Năsăud przejęły te ziemie. Asymilacja rozpoczęła się już na początku XX wieku, na przykład w okresie Królestwa Rumuńskiego ludność Braszowa zmieniła się z większości niemieckiej na węgierską (obecnie większość rumuńska). Dziś, ze względu na przymusową emigrację w latach 70., ludność niemiecka na tym obszarze jest minimalna.

Jednostki administracyjne

Plik:Județe Transilvania sec17.PNG
Podział administracyjny średniowiecznego Siedmiogrodu: w zielonych ziemiach saksońskich, w tym Fundus regius.
Te mapa pokazuje regiony Althland, Burzenland, Weinland, Nösnerland, Land vor dem Wald i Ciculia [3]

Specjalnych jednostek administracyjnch, zwanych po węgiersku „Szék” i po niemiecku „Boden” początkowo było cztery: [4]:

  • Fogarasföld (niem. Althland, rum. Țara Oltului)
  • Barcaság (niem. Burzenland rum. Țara Bârsei)
  • XXX (niem. Weinland, rum. Țara Vinurilor)
  • Naszód (niem. Nösnerland, rum. Țara Năsăudului)

Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) została później podzielona na kilka miejsc: [5]

  • De jos: / Z dołu:
  • De sus: / Z góry:
  • Z obszaru Târnavelor - powstałego w XVI wieku:
  • Okręgi o specjalnym statusie, członkowie Universitas Saxonum (którzy korzystali z tych samych praw co Siedziska):

Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) zniknęła w 1784 r. wraz z podziałem na Bezirke podjętym przez cesarza Habsburgów Józefa II[6] i nie jest odrestaurowana poprzez reformę administracyjną związaną z utworzeniem Cesarstwa Austro-Węgierskiego w 1876 r., która zniosła Wielkie Księstwo Siedmiogrodu.

Siedziska

Plik:Székely Land.PNG
Terytoria trzech uprzywilejowanych stanów siedmiogrodzkich
Niebieski: Seklerzy,
Szary: Sasi – Königsboden zgodnie z prawem Złotej karty,
Żółty: szlachcice Komitatsboden
Plik:Erdély adminisztratív felosztása.jpg
Királyföld na mapie średniowiecznego Siedmiogrodu. Na południu jest zaznaczony na szaro.
Nazwa regionu Stolica
po węgiersku
po
niemiecku
erdélyi szászul po
łacinie
po
rumuńsku
Komentarz
Kőhalomszék Kőhalom Reps Kozd Rupea
Nagysinkszék Nagysink Großschenk Schoink Cincu
Segesvárszék Segesvár Schäßburg Saxoburgum Sighișoara
Szászsebesszék Szászsebes Mühlbach Șebeș
Szászvárosszék Szászváros Broos Waras Oraștie
Szebenszék Nagyszeben Hermannstadt Cybinium Sibiu wielu
Seklerów
Szerdahelyszék Szerdahely Reußmarkt Ruzmargt Miercurea Sibilului
Újegyházszék Újegyház Leschkirch Leuskyrch Nocrich

Później założona:

Nazwa regionu Székváros po niemiecku po rumuńsku Komentarz
Medgyesszék Medgyes Mediasch Mediaș
Selykszék Nagyselyk Marktschelken Șeica Mare

I wiele osad, choć ruszyły drogą niezależności, ostatecznie nie stały się pełnoprawnymi stolicami, np. Nagyekemező (niem. Großprobstdorf, rum. Târnava) itp.

Kultura

Ich charakterystycznym zabytkiem architektonicznym jest kościół forteczny. Ich unikalny język regionalny jest zbliżony do luksemburskiego. Sybin był Europejską Stolicą Kultury w 2007 roku (wraz z dwoma gminami współorganizującymi).

Jellegzetes építészeti emlékük az erődtemplom. Egyedi tájnyelvük a luxemburgihoz áll közel. Nagyszeben város 2007-ben (két társrendező településsel) Európa kulturális fővárosa.

Przypisy

  1. Benkő József: Transsilvania specialis : Erdély földje és népe II. Red. i wyd. Szabó György. Bukarest; Kolozsvár: Kriterion. 1999. str. 300. ISBN 973-26-0524-3
  2. Benkő József. j/w, str. 321-322.
  3. Popescu-Spineni, Marin; Rumunia w źródłach geograficznych i kartograficznych ; Wydawnictwo Naukowe i Encyklopedyczne; Bukareszt; 1978; s. 124; [dostęp:2017-01-08].
  4. Alain du Nay (2008) [2001]. Români și maghiari în vârtejul istoriei (pdf) (wyd. II, poprawione i uzupełnione). Buffalo - Toronto: Editura Matthias Corvinus. s. 22.
  5. Magina, Livia; Instituția judelui sătesc în Principatul Transilvaniei; Wyd. Mega; Cluj-Napoca; 2014; s. 63-64; [dostęp:2017-01-07].
  6. Lucas Joseph Marienburg: Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde , Band 19, Neudruck 1986 aus 1813, editura Böhlau 1996, Ignaz de Luca, artykuł: Das Großfürstenthum Siebenbürgen w: Geographisches Handbuch von dem Oestreichischen Staate Vand 4 Ungarn, Illyrien und Siebenbürgen , Wydawnictwo JV Degen, Wiedeń 1791, strony 491–549 oraz mapa tych „Bezirke Siebenburgens” w „Geographische Mittheilungen” A. Petermannsa, Wydawnictwo Justhus Perthes, Gotha 1857.

Więcej informacji

Powiązane artykuły

Királyföld (węg.)
Szászföld (węg.)
Szászok földje (węg.)
Tulajdon (węg.)
Fiskális föld (węg.)
Fundacja królewska (pol.)
Fundus Regius (łac.)
Pământul Crăiesc (rum.)

Königsboden (niem.)

Mapa Transylwanii, Johannes Honterus, 1532.
Mapa Transylwanii, Johannes Honterus, 1532.
[[Plik:{{|{{{opis flagi}}}|1|mainsnak|datavalue|value}}|100x130px|border| alt=Flaga|center]]
Herb Flaga
Państwo 22x20px Węgry
Siedziba Nagyszeben/Hermannstadt/Sibiu

Położenie na mapie {{{nazwa mapy}}}

[[Plik:{{{mapa}}}|240x240px]]