Királyföld

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:Erdély adminisztratív felosztása.jpg Királyföld − w południowej części mapy średniowiecznego Siedmiogrodu (kolor szary). Region specjalny Beszterce vidék (niem. Bistritzer Distrikt) − w północnej części (także kolor szary). Királyföld (pol. Fundacja królewska (królewszczyzna), łac. Fundus Regius, niem. Königsboden, rum. Pământul Crăiesc) to nazwa historycznego regionu między Nagy-Küküllő i rzeką Olt (rum. Aluta), czasami także nzaywany Szászföld (Saksonią) lub Szászok földje (Ziemią Sasów). Kiedyś nazywał się Tulajdon lub Fiskális föld. Lokalizacja Obszar saksońskich siedlisk był pierwotnie wąskim pasem ziemi w południowym Siedmiogrodzie o długości 190 km, rozciągającym się od Szászváros do brzegu Homoród. Później ten obszar rozrastał się w kierunku północ-południe. Obszary przylegające do Királyföld: komitaty Küküllő, Fehér i Udvarhelyszék na północy, Udvarhelyszék, Miklósvárszék, Sepsiszék i Felső-Fehér na wschodzie, góry oddzielające Havasalföld na południu, komitaty: Hunyad, Fehér i Küküllő. Historia Po osiedleniu się Sasów w Siedmiogrodzie w XII wieku, Andreanum w 1224 roku ustabilizowało ich pozycję prawną i określiło autonomię, co zostało potwierdzone w 1486 roku przez króla Macieja. Ich nadrzędne ciałem stało się [ispán]] Sybina. Otrzymał prawo do organizowania targów i nadawania ulg podatkowych, a nawet od Ludwika Wielkiego prawo do zatrzymania towarów w Sybinie . W 1437 roku unia trzech narodów Siedmiogrodu: Węgrów, Seklerów i Sasów została również skodyfikowana, a związek ten był wielokrotnie potwierdzany (Unio Trium Nationum). Od XV wieku saksoński uniwersytet osiągnął nowe warunki w zakresie samostanowienia, a więc własny sąd (król-sędzia), względnie. mianowanie wójta saksońskiej gminy (czyli Saxonum), który był jednocześnie burmistrzem Sibiu, stolicy siedziby. Prawnie odrębne katedry (które tworzyły ze sobą uniwersytet) przetrwały do podziału w 1876 r., kiedy komitaty: Brassó, Szeben, Nagy-Küküllő i Bistrița-Năsăud przejęły te ziemie. Asymilacja rozpoczęła się już na początku XX wieku, na przykład w okresie Królestwa Rumuńskiego ludność Braszowa zmieniła się z większości niemieckiej na węgierską (obecnie większość rumuńska). Dziś, ze względu na przymusową emigrację w latach 70., ludność niemiecka na tym obszarze jest minimalna. Jednostki administracyjne Plik:Județe Transilvania sec17.PNG Podział administracyjny średniowiecznego Siedmiogrodu: w zielonych ziemiach saksońskich, w tym Fundus regius. Te mapa pokazuje regiony Althland, Burzenland, Weinland, Nösnerland, Land vor dem Wald i Ciculia Specjalnych jednostek administracyjnch, zwanych po węgiersku „Szék” i po niemiecku „Boden” początkowo było cztery: : Fogarasföld (niem. Althland, rum. Țara Oltului) Barcaság (niem. Burzenland rum. Țara Bârsei) XXX (niem. Weinland, rum. Țara Vinurilor) Naszód (niem. Nösnerland, rum. Țara Năsăudului) Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) została później podzielona na kilka miejsc: De jos: / Z dołu: Szászvárosszék − Scaunul Orăștiei (niem. Brooser Stuh) – „Siedzisko secundar” (niem. Nebenstuhl) oparte o Szászváros (rum Orăștie). Szászsebesszék − Scaunul Sebeșului (niem. Mühlbacher Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Szászsebes / Sebes (rum. Sebeș). Szerdahelyszék − Scaunul Miercurea (niem. Reußmarkter Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Szerdahely / Szászszerdahely (rum. Miercurea Sibiului). De sus: / Z góry: Szebenszék − Scaunul Sibiului (niem. Hauptstuhl Hermannstadt) – „Siedzisko principal” (niem. Hauptstuhl) z siedzibą administracyjną w Nagyszeben (rum. Sibiu). Segesvárszék − Scaunul Sighișoarei (niem. Schässburger Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Segesvár (rum. Sighișoara). YYY − Scaunul Nocrich (niem. Leschkircher Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Újegyház (rum. Nocrich). Nagysinkszék − Scaunul Cincului (niem. Schenker Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Nagysink (rum. Cincu). Kőhalomszék − Scaunul Rupea (niem. Repser Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Kőhalom (rum. Rupea. Z obszaru Târnavelor - powstałego w XVI wieku: Medgyesszék − Scaunul Mediașului (niem. Mediascher Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Medgyes (rum. Mediaș). ZZZ − Scaunul Șeica – (niem. Schelker Stuhl) – „Siedzisko secundar” oparte o Nagyselyk / Selyk (rum. Șeica Mare). Okręgi o specjalnym statusie, członkowie Universitas Saxonum (którzy korzystali z tych samych praw co Siedziska): Brassó vidék − Districtul Brașov (niem. Kronstäder Distrikt) – „District” oparty o Brassó (rum. Brașov). Beszterce vidék − Districtul Bistriței (niem. Bistritzer Distrikt) – „District” oparty o Beszterce (rum. Bistrița0. Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) zniknęła w 1784 r. wraz z podziałem na Bezirke podjętym przez cesarza Habsburgów Józefa II i nie jest odrestaurowana poprzez reformę administracyjną związaną z utworzeniem Cesarstwa Austro-Węgierskiego w 1876 r., która zniosła Wielkie Księstwo Siedmiogrodu. Lokacje Terytoria trzech uprzywilejowanych stanów siedmiogrodzkich Niebieski: Seklerzy, Szary: Sasi – Königsboden zgodnie z prawem Złotej karty, Żółty: szlachcice Komitatsboden Plik:Brukenthalpalais Hermannstadt.jpg Nagyszeben, Brukenthal-palota Nazwa regionu Stolica po węgiersku Stolica po niemiecku Stolica po saksońsku Stolica po łacinie Stolica po rumuńsku Komentarz Kőhalomszék Kőhalom Reps Kozd Rupea Nagysinkszék Nagysink Großschenk Schoink Cincu Segesvárszék Segesvár Schäßburg Saxoburgum Sighișoara Szászsebesszék Szászsebes Mühlbach Șebeș Szászvárosszék Szászváros Broos Waras Oraștie Szebenszék Nagyszeben Hermannstadt Cybinium Sibiu wielu Seklerów Szerdahelyszék Szerdahely Reußmarkt Ruzmargt Miercurea Sibilului Újegyházszék Újegyház Leschkirch Leuskyrch Nocrich Później założona: Nazwa regionu Stolica po węgiersku Stolica po niemiecku Stolica po rumuńsku Komentarz Medgyesszék Medgyes Mediasch Mediaș Selykszék Nagyselyk Marktschelken Șeica Mare I wiele osad, choć ruszyły drogą niezależności, ostatecznie nie stały się pełnoprawnymi stolicami, np. Nagyekemező (niem. Großprobstdorf, rum. Târnava) itp. Kultura Ich charakterystycznym zabytkiem architektonicznym jest kościół forteczny. Ich unikalny język regionalny jest zbliżony do luksemburskiego. Sybin był Europejską Stolicą Kultury w 2007 roku (wraz z dwoma gminami współorganizującymi). Jellegzetes építészeti emlékük az erődtemplom. Egyedi tájnyelvük a luxemburgihoz áll közel. Nagyszeben város 2007-ben (két társrendező településsel) Európa kulturális fővárosa. Przypisy Więcej informacji Antos Árpád: Barangolások Erdélyben – Szászföld – Hetedhéthatár Erdély története: A szászok betelepülése Erdély története: A szászok elhelyezkedése a kiegyezéses rendszerben Draskóczy István: Az erdélyi Szászföld demográfiai helyzete a 16. század elején – Erdélyi Múzeum – 61. kötet, 1999. 1-2.füzet Powiązane artykuły Universitas Saxonum

50px Lokacje Sasów w Siedmiogordzie  •  Fogarasföld  •  Barcaság  •  XXX  •  Naszód  •  Kőhalomszék  •  Nagysinkszék  •  Segesvárszék  •  Szászsebesszék  •  Szászvárosszék  •  Szebenszék  •  Szerdahelyszék  •  Újegyházszék  •  Medgyesszék  •  Selykszék Királyföld (węg.) Szászföld (węg.) Szászok földje (węg.) Tulajdon (węg.) Fiskális föld (węg.) Fundacja królewska (pol.) Fundus Regius (łac.) Pământul Crăiesc (rum.) Königsboden (niem.) Mapa Transylwanii, Johannes Honterus, 1532. Mapa Transylwanii, Johannes Honterus, 1532. 100x130px [[Plik:{{|{{{opis flagi}}}|1|mainsnak|datavalue|value}}|100x130px|border| alt=Flaga|center]] Herb Flaga Państwo Węgry Siedziba Nagyszeben/Hermannstadt/Sibiu Położenie na mapie {{{nazwa mapy}}} [[Plik:{{{mapa}}}|240x240px]]