Kőszegi I. Miklós

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1275) Następca: Rátót I. Loránd Csák I. Péter Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1276-1277) Następca: Csák I. Péter Csák I. Péter Poprzednik: Ban całej Slawonii (1280) Następca: Tétény Péter Tétény Péter Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1284-1285) Następca: 1. Kacsics István 2. Péc Dénes Aba Makján Poprzednik: Ban całej Slawonii (1287) Następca: Gutkeled II. István Babonić I. Radoszló Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1289-1290) Następca: Básztély II. Rénold Mizse Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1291) Następca: Aba Amadé 1. Szente-Mágócs Mihály 2. Aba Amadé Poprzednik: Ban całej Slawonii (1293) Współrządzący: Kőszegi II. Henrik Następca: 1. Radoslav I. Babonić 2. Stjepan III. Babonić Babonić I. Radoszló Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1294-1295) Następca: Aba Amadé Aba Amadé Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1296) Następca: Aba Amadé 1. Aba Amadé (tylko w 1296) 2. Csák III. Máté Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1297-1298) Współrządzący: Aba Amadé Następca: Csák III. Máté 1. Péc Apor 2. Rátót II. Loránd rodzeństwo I. Miklós, Iván, I. Péter, II. Henrik, siostra Nicholas I (fl. 1266–1299), Palatine of Hungary Nicholas (I) Kőszegi (węgierski: Miklós Kőszegi (I.), chorwacki: Nikola Gisingovac; zm. 1299) był węgierskim wpływowym władcą w drugiej połowie XIII wieku. Był członkiem potężnej rodziny Kőszegi. Służył jako Palatyn na Węgrzech w różnych okresach między 1275 a 1298. Był także dwukrotnie Zakonem Slawonii. Chociaż uczestniczył w kilku buntach przeciwko władzy królewskiej, okazał się bardziej umiarkowany i konformistyczny niż jego młodsi bracia. Przysięgał lojalność wobec węgierskiego Andrzeja III po ich nieudanym buncie w 1292 r. Mikołaj był przodkiem rodziny Rohonci, która kwitła aż do połowy XV wieku. Nicholas (I) Kőszegi (, ; died 1299) was a Hungarian influential lord in the second half of the 13th century. He was a member of the powerful Kőszegi family. He served as Palatine of Hungary at various times between 1275 and 1298. He was also Ban of Slavonia twice. Albeit he participated in several rebellions against the royal power, he proved to be more moderate and conformist than his younger brothers. He swore loyalty to Andrew III of Hungary after their failed rebellion in 1292. In comparison to the other branches of the Kőszegi family, Nicholas' branch remained relatively insignificant, as he did not establish an oligarchic province independently of the king, unlike his brothers. Nicholas was ancestor of the Rohonci family, which flourished until the mid-15th century. Rodzina Mikołaj I urodził się w 1240 roku w zamożnej i wpływowej rodzinie Kőszegi, wywodzącej się z rodu (klanu) Hedera, jako syn potężnego lorda Henryka I Kőszegi. Jego młodszymi braćmi byli Iwan, Henryk II - którzy również zostali wyniesieni do godności w wieku zmarłego Árpáda - oraz Piotr, biskup Veszprém od 1275 roku do jego zabójstwa w 1289 roku. [1] Nicholas I was born in the 1240s into the wealthy and influential Kőszegi family, originating from the gens (clan) Héder, as the eldest son of the powerful lord Henry I Kőszegi. His younger brothers were Ivan, Henry II – who were also elevated into high dignities during the age of the late Árpáds – and Peter, the Bishop of Veszprém from 1275 till his murder in 1289.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} His marriage to an unidentified noblewoman produced two sons. The elder one was Nicholas II (also "the Rooster"), who inherited his domains and became ancestor of the Rohonci family (then Ludbregi), which flourished until the middle of the 15th century, but was declared disgraced by King Sigismund in 1403. According to genealogist Pál Engel, Nicholas also had another son, John, whose only known son Nicholas was mentioned with the surname "Béri" by a single document in 1368.[2] His marriage to an unidentified noblewoman produced two sons. The elder one was Nicholas II (also "the Rooster"), who inherited his domains and became ancestor of the Rohonci family (then Ludbregi), which flourished until the middle of the 15th century, but was declared disgraced by King Sigismund in 1403. According to genealogist Pál Engel, Nicholas also had another son, John, whose only known son Nicholas was mentioned with the surname "Béri" by a single document in 1368. Wczesna kariera Nicholas Kőszegi po raz pierwszy pojawił się we współczesnych dokumentach w marcu 1265 r., Gdy brał udział w bitwie o Isaszeg wraz ze swoim ojcem Henrykiem i bratem Iwanem. Podczas wojny domowej między Węgrem Béla IV a jego synem księciem Szczepanem ojciec Mikołaja był zagorzałym zwolennikiem króla i poprowadził armię królewską przeciwko księciu. Jednak Stephen odniósł decydujące zwycięstwo nad armią ojca, a Henry Kőszegi i jego dwaj synowie zostali schwytani. [3] Kőszeg był przetrzymywany jako jeńcy, a po bitwie o Isaszeg Béla IV został zmuszony do przyjęcia władzy Szczepana we wschodniej części królestwa. 23 marca 1266 r. Ojciec i syn potwierdzili pokój w klasztorze Najświętszej Maryi Panny na wyspie „Króliki”, a Henry i jego dwaj synowie zostali zwolnieni z niewoli [4]. Kiedy Stephen V wstąpił na tron ​​węgierski w maju 1270 r., Po śmierci ojca, kilku baronów, w tym Henry i jego synowie, przekazali swoje zamki wzdłuż zachodnich granic Ottokarowi II. Następne dwa lata spędzili na wygnaniu na dworze Ottokara w Pradze [5]. Ich odejście spowodowało wojnę między Węgrami a Czechami, która trwała do zawarcia porozumienia w Pressburgu w lipcu 1271 r. [6] Nicholas Kőszegi first appeared in contemporary records in March 1265, when he participated in the Battle of Isaszeg alongside his father Henry and brother Ivan. During the civil war between Béla IV of Hungary and his son Duke Stephen, Nicholas' father was a staunch supporter of the king and led the royal army against the duke. However Stephen gained a decisive victory over his father's army, and Henry Kőszegi and his two sons were captured.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The Kőszegis were being held as prisoners and after the Battle of Isaszeg, Béla IV was forced to accept the authority of Stephen in the eastern parts of the kingdom. On 23 March 1266, father and son confirmed the peace in the Convent of the Blessed Virgin on 'Rabbits' Island and Henry and his two sons, alongside others, were released from captivity.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} When Stephen V ascended the Hungarian throne in May 1270, following his father's death, several barons, including Henry and his sons handed over their castles along the western borders to Ottokar II. They had spent the next two years in exile at Ottokar's court in Prague.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Their departure caused a war between Hungary and Bohemia, which lasted until the conclusion of an agreement in Pressburg in July 1271.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Henry Kőszegi and his sons returned from Bohemia to Hungary following Stephen's death in the summer of 1272. His ten-year-old son Ladislaus IV ascended the throne. During his minority, many groupings of barons fought against each other for supreme power. The arriving Henry Kőszegi brutally murdered Ladislaus' cousin, Béla of Macsó, the only adult male member of the Árpád dynasty. The Kőszegis entered alliance with the Gutkeleds and the Geregyes, forming one of the two main baronial groups (the other one was dominated by the Csák and Monoszló clans). Nicholas' father became a key figure in the early stage of the era of so-called feudal anarchy. When Henry extended his dominance in the royal council, Nicholas served as ispán of Szana County in Lower Slavonia, from 1273 to 1274, where his father acted as ban.[7] Subsequently, Nicholas was styled as ispán of Rojcsa (today Rovišće, Croatia), which laid in the territory of Križevci (Kőrös) County, in the period between 1274 and 1279.[8] In late September 1274, Peter Csák defeated the united forces of the Kőszegis and the Gutkeleds at the Battle of Föveny. Henry Kőszegi was killed, but his sons Nicholas and Ivan managed to flee the battlefield, withdrawing their troops to the borderlands between Hungary and Austria. Thereafter Peter Csák and the young Ladislaus IV gathered an army against the Kőszegis' domain in the autumn of 1274; their troops marched into Western Hungary, pillaging the brothers' landholdings. Nicholas and Ivan barricaded themselves in the castle of Szalónak (present-day Stadtschlaining, Austria). The royal army besieged the fort, but failed to capture it because of the coming winter. Through his ambitious and unscrupulous sons, the Kőszegi family survived their paterfamilias' death.[9][10] Henry Kőszegi and his sons returned from Bohemia to Hungary following Stephen's death in the summer of 1272. His ten-year-old son Ladislaus IV ascended the throne. During his minority, many groupings of barons fought against each other for supreme power. The arriving Henry Kőszegi brutally murdered Ladislaus' cousin, Béla of Macsó, the only adult male member of the Árpád dynasty. The Kőszegis entered alliance with the Gutkeleds and the Geregyes, forming one of the two main baronial groups (the other one was dominated by the Csák and Monoszló clans). Nicholas' father became a key figure in the early stage of the era of so-called feudal anarchy. When Henry extended his dominance in the royal council, Nicholas served as ispán of Szana County in Lower Slavonia, from 1273 to 1274, where his father acted as ban.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Subsequently, Nicholas was styled as ispán of Rojcsa (today Rovišće, Croatia), which laid in the territory of Križevci (Kőrös) County, in the period between 1274 and 1279.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In late September 1274, Peter Csák defeated the united forces of the Kőszegis and the Gutkeleds at the Battle of Föveny. Henry Kőszegi was killed, but his sons Nicholas and Ivan managed to flee the battlefield, withdrawing their troops to the borderlands between Hungary and Austria. Thereafter Peter Csák and the young Ladislaus IV gathered an army against the Kőszegis' domain in the autumn of 1274; their troops marched into Western Hungary, pillaging the brothers' landholdings. Nicholas and Ivan barricaded themselves in the castle of Szalónak (present-day Stadtschlaining, Austria). The royal army besieged the fort, but failed to capture it because of the coming winter. Through his ambitious and unscrupulous sons, the Kőszegi family survived their paterfamilias' death.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Potężny baron Bunty przeciwko Władysławowi IV Pomimo brutalnych działań przeciwko monarchy, Kőszeg odzyskał wpływy i odzyskał władzę wiosną 1275 roku, kiedy Mikołaj został Palatynem, jego najbardziej prestiżową pozycją, podczas gdy jego młodszy brat Ivan został Banem Slawonii. Oprócz swojej godności Nicholas działał również jako ispán hrabstwa Sopron [11]. Nominacja Mikołaja na Palatyn stanowiła punkt zwrotny w historii feudalnej anarchii. Wcześniej rywalizujące ze sobą grupy baronialne delegowały do ​​biura starszych, uhonorowanych baronów, na przykład Denisa Péca lub Rolanda Rátóta. Po 1275 r., Kiedy Mikołaj złamał tę „tradycję”, wiodący członkowie dwóch głównych „partii” postawili się teraz w tej godności [12]. Jako Palatyn, Mikołaj potwierdził poprzednią darowiznę królewską i przekazał dwudziestą dziesięcinę hrabstwa Sopron klasztorowi cystersów w Borsmonostor (dziś Klostermarienberg, gmina Mannersdorf an der Rabnitz w Austrii) [13]. Mikołaj utracił swoją godność jesienią 1275 r., Kiedy Csakowie zajęli pozycje w radzie królewskiej. Następnie grupa Csák rozpoczęła masową kampanię wojskową przeciwko dominacjom Kőszegi i Gutkeled; Oddziały Petera Csáka zdewastowały Veszprém, stolicę biskupią Petera Kőszegiego, brata Mikołaja. Joachim Gutkeled i Kőszegi ponownie usunęli swoich przeciwników ze zgromadzenia baronów i szlachty w Buddzie około 21 czerwca 1276 r. [14] Następnie Mikołaj był stylizowany na Palatyn na Węgrzech, a hiszpański w powiatach Moson i Sopron do następnego roku [15]. Despite their violent actions against the monarch, the Kőszegis regained their influence and retook the power by the spring of 1275, when Nicholas became Palatine, the most prestigious position, while his younger brother Ivan was made Ban of Slavonia. Beside his dignity, Nicholas also functioned as ispán of Sopron County.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas' appointment as Palatine marked a turning point in the history of the feudal anarchy. Prior to that, the rivaling baronial groups delegated elderly honored barons to the office, for instance, Denis Péc or Roland Rátót. After 1275, when Nicholas broke this "tradition", the leading members of the two major "parties" have now placed themselves in this dignity.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} As Palatine, Nicholas confirmed the previous royal donation and ceded the twentieth tithe of Sopron County to the Cistercian monastery at Borsmonostor (today Klostermarienberg, a borough of Mannersdorf an der Rabnitz in Austria).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas lost his dignity by the autumn of 1275, when the Csáks retook the positions in the royal council. Thereafter the Csák group launched a massive military campaign against the Kőszegi and Gutkeled dominions; Peter Csák's troops devastated Veszprém, the episcopal see of Peter Kőszegi, Nicholas' brother. Joachim Gutkeled and the Kőszegis again removed their opponents from power at an assembly of the barons and noblemen at Buda around 21 June 1276.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Subsequently, Nicholas was styled as Palatine of Hungary and ispán of Moson and Sopron counties until the next year.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Plik:Léka légifotó1.jpg Burg Lockenhaus (Léka), owned by Nicholas Kőszegi and his descendants until the early 14th century Sojusznik Kőszegis, Joachim Gutkeled, zmarł podczas walki z Babonići w kwietniu 1277 r. Miesiąc później zgromadzenie ogólne ogłosiło, że Władysław IV jest pełnoletni, który był również upoważniony do przywrócenia wewnętrznego pokoju wszelkimi możliwymi środkami. Wydarzenia te zakończyły pięcioletnie chaotyczne warunki w królestwie. Kőszegis i Babonići podzielili między siebie prowincję Gutkeled na granicy Transdanubii i Slawonii. Czasami w drugiej połowie lat 70. XIX wieku Mikołaj i Iwan przekazali rodzinne posiadłości ziemskie w hrabstwie Varazdin swojemu młodszemu bratu Henrykowi. W trakcie podziału ziem między dwóch starszych braci w 1279 r. Ivan otrzymał Kőszeg, Ivy (dzisiejszy Bernstein, Austria) i Sárvár, zaś Saint-Widow i Léka (dzisiejszy Lockenhaus, Austria) przeszli na własność Mikołaja [16]. W nadchodzących dziesięcioleciach Nicholas Kőszegi rozszerzył swoje wpływy na południowo-zachodnie Kraj Zadunajski, przejmując duże ziemie i wioski, choć w bardziej umiarkowany sposób, na swoich młodszych braci, Ivana i Henry'ego, którzy byli jednymi z najpotężniejszych oligarchów w królestwie przez koniec XIII wieku. [4] Czasami przed 1292 r. Mikołaj zajmował zamek Pölöske od Mikołaja Hahót. Brat tego ostatniego, Arnold Hahót, bezskutecznie próbował odzyskać fort w tym roku. Mikołaj nabył także niektóre posiadłości w Górnej Slawonii i zamek Rohonc w hrabstwie Vas (obecnie Rechnitz w Austrii), w którym jego syn-imiennik zamieszkiwał na stałe, a jego potomkowie polegli po tym forcie, który należał do zmarłego Jacoba Csépána bez spadkobierców. Jest to również prawdopodobny budynek i własność zamku Kanizsa w hrabstwie Zala. [17] The Kőszegis' ally Joachim Gutkeled died while battling against the Babonići in April 1277. A month later, the general assembly declared Ladislaus IV to be of age, who was also authorized to restore internal peace with all possible means. These events ended the five-year chaotic conditions in the realm. The Kőszegis and the Babonići divided the Gutkeled's province between each other on the border of Transdanubia and Slavonia. Sometimes in the second half of the 1270s, Nicholas and Ivan handed over the family's landholdings in Varaždin County to their much younger brother Henry. In the course of the division of lands between the two elder brothers in 1279, Ivan was granted Kőszeg, Borostyánkő (present-day Bernstein, Austria) and Sárvár, while Szentvid and Léka (present-day Lockenhaus, Austria) went to Nicholas' property.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In the upcoming decades, Nicholas Kőszegi extended his influence in Southwest Transdanubia, acquiring large-scale landholdings and villages, although in a more moderate way in comparison to his younger brothers, Ivan and Henry, who were among the most powerful oligarchs in the kingdom by the end of the 13th century.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Sometimes before 1292, Nicholas seized the castle of Pölöske from Nicholas Hahót. The latter's brother Arnold Hahót unsuccessfully tried to recover the fort in that year. Nicholas also acquired some estates in Upper Slavonia and the castle of Rohonc in Vas County (present-day Rechnitz in Austria), where his namesake son resided permanently and his descendants took their surname after this fort, which beforehand belonged to Csépán Ják, who died without heirs. It is also plausible he built and owned the castle of Kanizsa in Zala County.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Plik:Ödes Schloß CF9A9997.jpg The ruins of the castle of Rechnitz (Rohonc), owned by Nicholas Kőszegi and his descendants until the early 15th century Od 1277 r. Rodzina Kőszegi buntowała się przeciwko Władysławowi IV; zmotywowany politycznie Ivan Kőszegi zaprosił nawet dalekiego krewnego króla Andrzeja Weneckiego na tron ​​węgierski w 1278 r. Jednak zwycięstwo nad Ottokarem II w bitwie pod Marchfeld 26 sierpnia wzmocniło krajową pozycję polityczną Władysława [18]. Następnie bracia Kőszeg zobowiązali się do lojalności wobec Władysława IV na początku 1279 r. [19] Mikołaj pełnił funkcję zakazu słowiańskiego od jesieni 1280 do 1281 roku. [20] Pełniąc tę ​​funkcję, on i jego dwaj bracia rabowali majątki diecezji zagrzebskiej w różnych okresach w kolejnych miesiącach. W rezultacie Timothy, biskup zagrzebski ekskomunikował ich w marcu 1281 r. [21] Pod koniec 1283 r. Władysław IV ponownie poprowadził nieudaną kampanię przeciwko fortom Iwana Kőszegiego. Wraz z braćmi Mikołaj udzielił pomocy Iwanowi. Po upadku Władysława Mikołaj, Henryk i biskup Piotr wtargnęli na południową Zadunajię i wspólnie zaatakowali biskupie miasto Pecz w marcu 1284 r. [22] Po porażce Władysław musiał pogodzić się z braćmi Kőszegi wiosną 1284 r. Mikołaj został palatynem po raz trzeci w swojej karierze; poza tym był także częścią powiatu bratysławskiego. Oba urzędy pełnił co najmniej do 1285 r. [23] Palatyn Mikołaj nie miał własnego piśmiennego personelu, ponieważ jego statut został wydany przez kancelarię królewską w dniu ustawodawczym 20 sierpnia 1284 r. [24] From 1277, the Kőszegi family was in rebellion against Ladislaus IV; the politically motivated Ivan Kőszegi even invited the king's distant relative Andrew the Venetian to the Hungarian throne in 1278. However the victory over Ottokar II in the Battle on the Marchfeld on 26 August strengthened Ladislaus' domestic political positions.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Thereafter the Kőszegi brothers pledged allegiance to Ladislaus IV in early 1279.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas served as Ban of Slavonia from the autumn of 1280 to 1281.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In this capacity, he and his two brothers plundered the estates of the Diocese of Zagreb at various times in the following months. As a result, Timothy, Bishop of Zagreb excommunicated them in March 1281.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} At the end of 1283, Ladislaus IV again led an unsuccessful campaign against Ivan Kőszegi's forts. Along with his brothers, Nicholas provided help to Ivan. Having Ladislaus failed, Nicholas, Henry and Bishop Peter stormed into Southern Transdanubia and jointly invaded and besieged the episcopal town of Pécs in March 1284.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Following his failure, Ladislaus had to reconcile with the Kőszegi brothers in the spring of 1284. Nicholas was made Palatine for the third time in his career; beside that he was also ispán of Pozsony County. He held both offices until at least December 1285.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Palatine Nicholas had no own literate staff, as his charter was issued by the royal chancellery at the legislative day of 20 August 1284.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} W 1285 r., Kiedy Albert I, książę Austrii poprowadził swoje siły przeciwko prowincji Iwana po serii plądrowań i grabieży, i zamierzał oblegać zamek w Ivy, Ivan ponownie zwrócił się o pomoc do Mikołaja, Piotra i Henryka, którzy rekrutowali armię 1000 osób [22]. Aby wyeliminować wpływ potężnych baronów na sobór królewski, Władysław przeprowadził sam zamach stanu we wrześniu 1286 r., Wydalając członków grupy barokowej Kőszegi - Borsa z organu rządowego. Pomijając także arystokratycznych rywali Kőszegisów, król mianował na wysokie stanowiska własnych lojalnych żołnierzy i mniejszych arystokratów. Możliwe, że Mikołaj stracił w tym czasie oba biura. Następnie Władysław IV rozpoczął swoją piątą i ostatnią kampanię królewską przeciwko terytorium Kőszeg w listopadzie 1286 r. Król przejął Kőszeg, ale Ivanowi udało się uciec. Jednocześnie na północnym froncie wojny Nicholas Kőszegi i Apor Péc oblegli i zdobyli zamek Pressburg, niszcząc okolicę (zamek został odzyskany do korony królewskiej dopiero w następnym roku). Żołnierze Borsasa przybyli z Transtisii; są wspólnymi żołnierzami pokonanymi w marcu przez armię Władysława nad rzeką Żytawą (Żytawa). [25] Po nowym pojednaniu Nicholas Kőszegi został mianowany Banem Slawonii, po raz pierwszy wspomniany na tym stanowisku w czerwcu 1287 r. [20] Ciągłe naloty Iwana na łupy w Austrii i Styrii przechodzą wojnę na wielką skalę („Güssing Feud”; niemiecki: Güssinger Fehde) z księciem Albertem w 1289 roku. Austriacy zdobyli co najmniej 30 fortec i osad wzdłuż zachodnich granic Kőszeg, w tym Dwa zamki Mikołaja, Rohonc (maj) i Saintvid (grudzień). [26] In 1285, when Albert I, Duke of Austria led his forces against Ivan's province after his series of looting and pillaging raids, and intended to besiege Borostyánkő Castle, Ivan again sought assistance from Nicholas, Peter and Henry, who recruited an army of 1,000 people.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In order to eliminate the powerful barons' influence over the royal council, Ladislaus managed a self-coup in September 1286, expelling members of the Kőszegi–Borsa baronial group from the government body. Also Neglecting the Kőszegis' aristocratic rivals, the king appointed his own loyal soldiers and lesser nobles to the high positions. It is possible that Nicholas also lost his both offices during that time. Thereafter Ladislaus IV launched his fifth and last royal campaign against the Kőszegi territory in November 1286. The king seized Kőszeg, but Ivan managed to escape. Simultaneously, on the northern front of the war, Nicholas Kőszegi and Apor Péc besieged and captured Pressburg Castle, devastating the surrounding region (the castle was only recovered to the royal crown in the next year). The Borsas' troops arrived from Transtisia; they joint troops defeated Ladislaus' army at the river Zsitva (Žitava) in March.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After a new reconciliation, Nicholas Kőszegi was appointed Ban of Slavonia, he was first mentioned in this capacity in June 1287.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Ivan's continuous looting raids in Austria and Styria resulted a large-scale war ("Güssing Feud"; ) with Duke Albert throughout in 1289. The Austrians captured at least 30 fortresses and settlements along the western borders from the Kőszegis, including Nicholas' two castles, Rohonc (May) and Szentvid (December).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas Kőszegi posiadał godność Palatyna, zgodnie z kartą wydaną 8 września 1289 r. [27] Jako inny dokument przepisany następnego dnia, odnoszący się do Reynolda Básztély'ego jako zasiedziałego palatyna, historyk Gyula Pauler argumentował, że w królestwie istnieją dwa palatyny jako prekursor ustanowionej administracji politycznej w późnym okresie panowania Andrew III. [28] Jednak historyk Attila Zsoldos zakwestionował teorię Paulera, udowadniając, że karta królewska wydana 9 września i jej transkrybowana wersja 30 września były nieautentyczne [28]. Historyk Tibor Szőcs uważa, że Nicholas Kőszegi arbitralnie użył tytułu Palatyna we wrześniu 1289 r., Bez uznania monarchy. Opowiadają się za niektórymi tekstami na temat nieautentycznych czarterów z tego okresu na podstawie autentycznych dokumentów [29]. Mikołaj był stylizowany na dystrykt hrabstwa Somogy od 1289 do 1295. [30] Nicholas Kőszegi held the dignity of Palatine, according to a charter issued on 8 September 1289.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} As another document, which was transcribed in the next day, refers to Reynold Básztély as an incumbent palatine, historian Gyula Pauler argued there were two palatines in the kingdom simultaneously during that time, as a precursor of the established political administration during the late reign of Andrew III.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However historian Attila Zsoldos questioned Pauler's theory, proving that the royal charter, which issued on 9 September, and its transcribed version on 30 September were non-authentic.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historian Tibor Szőcs considers that Nicholas Kőszegi arbitrarily used the title of Palatine in September 1289, without the recognition of the monarch. He argues some texts of the non-authentic charters from that period were based on authentic documents.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas was styled as ispán of Somogy County from 1289 to 1295.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Zmienne relacje z Andrew III Rodzina Kőszegów poparła roszczenie Andrzeja Weneckiego do tronu węgierskiego od początku 1290 roku. Władysław IV został zamordowany przez swoich poddanych w Kumanie w lipcu 1290 roku. Kilka tygodni później Andrzej III został koronowany na króla Székesfehérvár. Wraz ze swoimi braćmi, Nicholas miał nadzieję, że Andrew odzyska utracone dobra rodzinne i forty od księcia Alberta [4]. Został palatynem Węgier około 12 lutego 1991 r. [27], zastępując Amadeusza Abę, który został wysłany do Polski, aby poprowadzić oddziały pomocnicze, aby pomóc Władysławowi Łokietkowi w jego wojnie zjednoczeniowej. [31] Nicholas uczestniczył w kampanii przeciwko Austrii. Jednak pokój Hainburga, który zakończył wojnę, nakazał zniszczenie fortec, które Albert przejął od Kőszegis, co leżało w interesie obu monarchów. Kőszegi byli oburzeni ruchem Andrzeja. [32] Mikołaj stracił swoją godność do końca roku. Po kilku miesiącach napięcia bracia Kőszeg powstali w buncie przeciwko Andrzejowi wiosną 1292 roku, uznając bratanka zmarłego Władysława, Karola Martela z Anjou, jako króla Węgier. Podczas gdy Ivan plądrował królewskie posiadłości na Transdanubii, Mikołaj szturmował i zdobył swoją armię zamki Pressburg i Detroit (dzisiejsze Plavecké Podhradie na Słowacji). Zaczął także odwiedzać fort Senic w powiecie Nitra (dzisiejsza Senica, Słowacja), ale Andrzej III wysłał armię pomocy i skutecznie zmusił wojska Mikołaja do odwrotu. Następnie armia królewska zdobyła Pressburg i Detroit pod dowództwem Mateusza Csáka i stłumiła bunt do lipca [33]. The Kőszegi family supported the claim of Andrew the Venetian to the Hungarian throne since early 1290. Ladislaus IV was assassinated by his Cuman subjects in July 1290. Andrew III was crowned king in Székesfehérvár some weeks later. Along with his brothers, Nicholas hoped that Andrew would recover their family's lost landholdings and forts from Duke Albert.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was made Palatine of Hungary around February 1291,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} replacing Amadeus Aba, who was sent to Poland to lead auxiliary troops to assist Władysław the Short in his unification war.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas participated in the campaign against Austria. However, the Peace of Hainburg, which concluded the war, prescribed the destruction of the fortresses that Albert had seized from the Kőszegis, which was in the interests of both monarchs. The Kőszegis were outraged at Andrew's move.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas lost his dignity by the end of the year. After a few months of tension, the Kőszegi brothers rose up in open rebellion against Andrew in spring 1292, acknowledging the late Ladislaus' nephew, Charles Martel of Anjou, as King of Hungary. While Ivan plundered the royal estates in Transdanubia, Nicholas stormed and captured the castles of Pressburg and Detrekő (present-day Plavecké Podhradie in Slovakia) with his army. He also started to besiege the fort of Szenic in Nyitra County (present-day Senica, Slovakia), but Andrew III sent a relief army and successfully forced Nicholas' troops to retreat. Subsequently, the royal army recaptured Pressburg and Detrekő with the leadership of Matthew Csák and subdued the rebellion by July.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Plik:Bratislava, Hrad, Slovensko.jpg Nicholas Kőszegi besieged and occupied Bratislava Castle (Pressburg) twice: in 1286 and 1292, for a brief time in both occasions Punkt zwrotny w jego orientacji politycznej nastąpił po 1292 r. Mikołaj nie popierał swojego młodszego brata, bardziej pozbawionego skrupułów Iwana, który schwytał i uwięził Andrzeja III podczas krótkiej podróży do Slawonii w sierpniu 1292 r. Mikołaj był zaangażowany w rozwiązanie kryzysu i był wśród lojalnych baronów i szlachty, którzy wysłali swoich krewnych lub znajomych jako zakładników do Iwana w celu wyzwolenia Andrzeja III [34]. Podczas gdy Ivan Kőszegi pozostał zbuntowany do końca panowania Andrzeja, Mikołaj przyrzekł wierność monarchie po ich nieudanym buncie, oddzielając w ten sposób ich orientacje polityczne [4]. Nicholas Kőszegi służył jako Palatyn na Węgrzech przynajmniej od pierwszej połowy 1294 r. Do lata 1295 r. [27] W 1295 r. Był także nazywany hrabstwem Fejér na podstawie wielu dokumentów [35]. W tym roku Nicholas Kőszegi i Paul Balog, biskup Peczu, pomogli królowej matce Tomasinie Morosini wydalić zbuntowanego Mizse, byłego palatyna z zamku Szekcső w hrabstwie Baranya, po przejęciu władzy od królowej. Zostali z powodzeniem przyjęci i schwytani Szekcső i przekazali go Tomasinie [36]. Po krótkiej przerwie Nicholas Kőszegi ponownie funkcjonował jako Palatyn, zgodnie z jednym dokumentem z maja 1296 r. [37] Według historyka Attili Zsoldosa w pierwszych latach panowania Andrzeja III istniały porozumienia między potężnymi rodzinami Aba i Kőszegi; pozycja Palatyna zmieniała się wśród nich latem każdego roku [34]. There was a turning point in his political orientation after 1292. Nicholas did not support his younger brother, the more unscrupulous Ivan, who captured and imprisoned Andrew III during his journey to Slavonia for a brief time in August 1292. Nicholas involved in resolving the crisis and was among those loyal barons and nobles who sent their relatives or familiares as hostages to Ivan in order to liberate Andrew III.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} While Ivan Kőszegi remained rebellious for the remaining part of the reign of Andrew, Nicholas pledged allegiance to the monarch after their failed rebellion, thus their political orientations had gradually separated from each other.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Nicholas Kőszegi served as Palatine of Hungary at least from the first half of 1294 to the summer of 1295.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was also referred to as ispán of Fejér County by multiple documents in 1295.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In that year, Nicholas Kőszegi and Paul Balog, the Bishop of Pécs assisted Queen Mother Tomasina Morosini to expel the rebellious Mizse, a former Palatine from the castle of Szekcső in Baranya County, after having seized the by power from the queen. They successfully besieged and captured Szekcső and handed it over to Tomasina.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After a short interruption, Nicholas Kőszegi again functioned as Palatine, according to a sole document from May 1296.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} According to historian Attila Zsoldos, there was an agreement between the powerful Aba and Kőszegi families in the first regnal years of Andrew III; the position of Palatine rotated among them in the summer of every years.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Andrzej III poślubił Agnes, córkę księcia Alberta Austrii w lutym 1296 roku. Następnie, przy wsparciu teścia, Andrew próbował wyeliminować władzę Kőszegis i rozpoczął kolejną wojnę przeciwko rodzinie w sierpniu 1296 roku. Podczas pobytu w wojskach austriackich W niektórych zamkach Iwana Kőszegiego arcybiskup Lodomer ekskomunikował braci, w tym Mikołaja. W październiku armii królewskiej udało się schwytać tylko Kőszeg i dwa inne forty z Ivan Kőszegi. [34] Podczas kampanii królewskiej Mikołaj skutecznie bronił Somogyvár przed armią Andrzeja [38]. Po klęsce Andrzeja król pojednał się z Mikołajem czasami po maju 1297 r., A Lodomer również zwolnił go z ekskomuniki [39]. Po buncie Mateusza Csáka pod koniec sierpnia 1297 roku Andrzej III przywrócił podwójny system, a Nicholas Kőszegi i Amadeus Aba zostali mianowani współpalatynami królestwa. Nicholas był odpowiedzialny za region Cisdanubian (łac.: Palatinus citradanubialis). [37] W kontekście współczesnym oznaczało to, że sprawował on jurysdykcję nad Zachodnimi Węgrami w tym charakterze, podczas gdy Amadeus Aba nadzorował powiaty we wschodnich Węgrzech (ponieważ „Transdanubia” miało inne znaczenie niż obecnie) [39]. Utrzymywali swoją godność do czerwca 1298 roku. Kiedy Mikołaj uczestniczył w diecie z 1298 roku, byli już nazywani „byłymi” palatynami. Mikołaj był także uczestnikiem diety, która odbyła się latem 1299 r., Podczas gdy jego młodszy brat Henry przyrzekł wierność monarchy. Mikołaj zmarł do końca 1299 r. [40] Andrew III married Agnes, the daughter of Duke Albert of Austria in February 1296. Afterwards, with his father-in-law's support, Andrew tried to eliminate the Kőszegis' power and launched another war against the family in August 1296. While the Austrian troops besieged Ivan Kőszegi's some castles, Archbishop Lodomer excommunicated the brothers, including Nicholas. By October, the royal army managed to capture only Kőszeg and two other forts from Ivan Kőszegi.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} During the royal campaign, Nicholas successfully defended Somogyvár against Andrew's army.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After Andrew's failure, the king reconciled with Nicholas sometimes after May 1297, while Lodomer also absolved him from the excommunication.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After Matthew Csák's rebellion in late August 1297, Andrew III restored the dual system and Nicholas Kőszegi and Amadeus Aba were appointed co-palatines of the kingdom. Nicholas was responsible for the Cisdanubian region ().{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In the contemporary context, this meant that he had jurisdiction over Western Hungary in this capacity, while Amadeus Aba supervised the counties in Eastern Hungary (as "Transdanubia" had a different meaning than present days).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} They held their dignity until June 1298. When Nicholas attended the diet of 1298, he was already referred to as "former" Palatine. Nicholas was also a participant of the diet, held in the summer of 1299, where his younger brother Henry pledged allegiance to the monarch too. Nicholas died by the end of 1299.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Przypisy Źródła Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon [Great Officers of State in Hungary from King Saint Stephen to Our Days: A Biographical Encyclopedia] (po węgiersku). Helikon Kiadó. ISBN 963-547-085-1. Szőcs, Tibor (2014). A nádori intézmény korai története, 1000–1342 [An Early History of the Palatinal Institution: 1000–1342] (po węgiersku). Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. ISBN 978-963-508-697-9. Szűcs, Jenő (2002). Az utolsó Árpádok [The Last Árpáds] (po węgiersku). Osiris Kiadó. ISBN 963-389-271-6. Zsoldos, Attila (2003). "III. András". In Szovák, Kornél; Szentpéteri, József; Szakács, Margit (eds.). Szent István és III. András [Saint Stephen and Andrew III] (po węgiersku). Kossuth Kiadó. str. 119–227. ISBN 963-09-4461-8. Zsoldos, Attila (2007). Családi ügy: IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években [A family affair: The Conflict between Béla IV and Junior King Stephen in the 1260s] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-15-4. Zsoldos, Attila (2010). "A Henrik-fiak: A Héder nembéli Kőszegiek "családi története" [The Henry Sons: The "Family History" of the Kőszegis from the Kindred Héder]". Vasi Szemle (po węgiersku). 64 (6): 651–661. ISSN 0505-0332. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Kőszegi I. Miklós Nikola I. Gisingovac — Palatyn Królestwa Węgier Ban całej Slawonii — Palatyn Królestwa Węgier Okres od : (1) 1275, (2) 1276 (3) 1284, (4) 1289, (5) 1291 (6) 1294, (7) 1296, (8) 1297 do : (1) 1275, (2) 1277 (3) 1285, (4) 1290, (5) 1291 (6) 1295, (7) 1296, (8) 1298 Poprzednik 1. Rátót I. Loránd 2. Csák I. Péter 3. Kacsics István 3. Péc Dénes 4. Básztély II. Rénold 5. Aba Amadé 6. Aba Amadé 7. Aba Amadé 8. Csák III. Máté Następca 1. Csák I. Péter 2. Csák I. Péter 3. Aba Makján 4. Mizse 5. Szente-Mágócs Mihály 5. Aba Amadé 6. Aba Amadé 7. Aba Amadé (tylko w 1296) 7. Csák III. Máté 8. Péc Apor 8. Rátót II. Loránd Ban całej Slawonii Okres : (1) 1275, (2) 1276 (3) 1284, (4) 1289, (5) 1291 (6) 1294, (7) 1296, (8) 1297 Poprzednik 1. Tétény Péter 2. Gutkeled II. István 3. Radoslav I. Babonić 3. Stjepan III. Babonić Następca 1. Tétény Péter 2. Babonić I. Radoszló 3. Babonić I. Radoszló Dane biograficzne Klan Héder Ród Kőszegi Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny ok.1240 Śmierć 1299 Ojciec Kőszegi I. Henrik Matka pierwsza żona ojca Rodzeństwo Ivan I. Péter II. Henrik siostra Nn Żona nieznana

[[Kategoria:Węgierscy wygnańcy