Hahót I. Csák

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Koniuszy królewski (1245-1248) Następca: Gutkeled I. István Ákos Ernye Poprzednik: Skarbnik królewski (1248-1260) Następca: Türje II. Dénes Pók II. Móric Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1261) Następca: Ákos Ernye Kán II. László najpierw był ispan Zali, następnie w latach 1256–1260 był tárnokmester, następnie województwem transylwanii, od 1261 r. był ban tótországi, a tytuł zakazu pozostał nadal. Zbudował również Cakovec. Hahót I. Csák († po 1269 r.), węgierski szlachcic, pełnił kilka ważnych świeckich funkcji za panowania króla Węgier IV. Béli. Początkowo był silnym i wpływowym zwolennikiem syna króla, księcia Istvána, później powrócił do lojalności względem króla IV. Béli. Csák (I) from the kindred Hahót (; died after 1269) was a Hungarian noble who held several secular positions during the reign of King Béla IV. Initially, he was a strong and influential supporter of the king's son, Duke Stephen, later returned to Béla's allegiance. Biografia Urodził się w rodzie Buzád klanu Hahót jako syn II. Buzáda, który służył jako ban Severin między 1226 a ok.1232. [1] Miał trzech braci. Jego ojciec został zabity przez Mongołów w Peszcie po katastrofalnej bitwie pod Mohi [2] Czak miał pięciu synów, w tym Czaka II, od nieznanej z imienia żony. [3] He was born into the Buzád branch of the gens (clan) Hahót as the son of Buzád II, who served as ban of Severin between 1226 and c. 1232. Csák had three brothers. His father was killed by the Mongols in Pest after the disastrous Battle of Mohi. Csák I had five sons, including Csák II, from an unidentified wife. Plik:Stari grad Zrinskih, Čakovec - sjever.jpg Zamek Csáktornya (dzisiaj Čakovec, Chorwacja) Jego imię po raz pierwszy wspomniano w dokumencie z 1234 r. [3] Chociaż karta okazała się fałszerstwem z XIV wieku, jej dane genealogiczne są prawidłowe, co sugerowało, że urodził się ok. 1215 roku. [4] Funkcję koniuszego królewskiego pełnił od 1245 do 1247 r. Poza tym służył także jako ispán komitatu Baranya w 1245 r. [5] Csák był ispánem komitatu Sopron między 1247 a 1254. Zgodnie z nieautentyczną kartą sprawował on również ten urząd do 1260 lub 1265 (w zależności od niepewnej daty) [6]. Jako właściciel ma ziemie Rohrbach (Fraknónádasd), Eggendorf, Hidegség and Homok w pobliżu miasta Sopron. Historyk Tóth Melinda twierdzi, że chłód pełnił funkcję dworskiej siedziby Csáka, gdy sprawował urząd ispána w komitacie Sopron [7]. Tóth argumentowała również, że malowidła ścienne (freski) w rotundzie Hidegség, która jest ważnym dziedzictwem artystycznym z XIII wieku na Węgrzech, zostały wykonane przy wsparciu finansowym Csáka [8]. His name was first mentioned by a document in 1234. Albeit that charter proved to be a 14th-century forgery, its genealogical details are correct, which suggested he was born around 1215. He functioned as master of the horse from 1245 to 1247. Besides that he also served as ispán (comes) of Baranya County in 1245. Csák was the ispán of Sopron County between 1247 and 1254. According to a non-authentic charter he also held that office until 1260 or 1265 (depends on the uncertain date). As ispán, he owned the lands of Wulkaprodersdorf (Vulkapordány), Rohrbach (Fraknónádasd), Eggendorf, Hidegség and Homok, nearby the town of Sopron. Historian Melinda Tóth claimed Hidegség functioned as Csák's manorial seat, when held the office of ispán in Sopron County. Tóth also argued, the mural paintings (frescos) in the rotunda of Hidegség, which is an important artistic heritage from the 13th century in Hungary, were made under the financial support of Csák. Csák został mianowany skarbnikiem królewskim przez króla IV. Bélę w 1248 r. i pełnił urząd do 1259 r. Ponadto pełnił również funkcję ispána komitatu Zala w latach 1256–1259. [9] W tym charakterze założyli klasztor premonstratensów w Rajku, poświęcony Najświętszej Maryi Pannie [10]. Wraz z banem Gutkeled II. Istvànem, palatynem Rátót Lorándem i Benedyktem II, arcybiskupem Esztergom, prowadził rozmowy pokojowe z wysłannikami króla Czech Ottokara II Czech w sprawie Styrii w kwietniu 1254 r. w Budzie, reprezentując Bélę. Gdy Istvàn został księciem Styrii w 1258 roku, dwa sąsiednie komitaty - Vas i Zala - zostały przeniesione do nowo okupowanej prowincji. W ten sposób ispán Csák stał się poddanym Istvàna. Z powodzeniem obronił fort Lockenhaus (Léka) przed wojskami czeskimi. Po bitwie pod Kressenbrunn w lipcu 1260 r. Béla IV została zmuszony do zrzeczenia się Styrii na rzecz Ottokara II. Csák wrócił na Węgry i wziął udział w kampanii przeciwko Bułgarii w 1261 r. [11] Csák was appointed master of the treasury by king Béla IV in 1248 and filled the office until 1259. In addition, he also functioned as ispán of Zala County between 1256 and 1259. In this capacity, he founded a Premonstratensian monastery in Rajk, dedicated to Blessed Virgin Mary. Alongside Ban Stephen Gutkeled, Palatine Roland Rátót and Benedict II, Archbishop of Esztergom, he participated in peace talks with the envoys of Ottokar II of Bohemia over the issue of Styria in April 1254 in Buda, representing Béla. When Stephen was made Duke of Styria in 1258, two neighboring counties—Vas and Zala—were transferred to the newly occupied province. Thus ispán Csák became Stephen's subject. He successfully defended the fort of Lockenhaus (Léka) against Bohemian troops. After the Battle of Kressenbrunn in July 1260, Béla IV was forced to renounce of Styria in favor of Ottokar II. Csák returned to Hungary and participated in the campaign against Bulgaria in 1261. W tym czasie pojawiły się napięcia między Belą IV a jego synem Stefanem, który powrócił do Siedmiogrodu i po 20 sierpnia 1260 r. zaczął nim rządzić jako książę Siedmiogrodu. Tylko wielbiciel Szczepana, który zwolnił wojewodę, stopniowo stał się Ákos Ernye z tej pozycji i zastąpił go Csák. [12] Jego właściwy tytuł brzmiał „ban Transylwanii” (łac. Banus Transilvanus). Historyk Kristó Gyula podejrzewał celowość tego niezwykłego tytułu (Ernye też go nosił przed Csákiem). Kristó twierdzi, że książę Stefan chciał zapewnić Transylwanii wysoki stopień autonomii, podobnie jak w Chorwacji i Slawonii [13]. Csák służył także jako ispán komitatu Szolnok, którego urząd był wówczas zjednoczony z województwem [14]. Wcześniej Csák pełnił już ważne funkcje na dworze królewskim Stefana. Był pskarbnikiem królewskiem (1259) [15] i stolnikiem królewskim (1260) dla księcia [16]. Funkcjonował również jako ispán w komitacie Zala (Węgry Zachodnie) w 1260 r., co w rzeczywistości rodzi niepewność co do jego kariery, z powodu wrogości między ojcem i synem, który dominował we wschodniej części kraju, zamienioną w otwartą wojnę [ 17] Historyk Zsoldos Attila uważa, że Csák opuścił dwór książęcy i przysięgał wierność Béli, gdy wybuchła między ojcem a synem wojna domowa, która trwała do 1266 r. [18]. During that time there were emerging tensions between Béla IV and his son, Stephen, who returned to Transylvania and started to rule it for the second time as Duke of Transylvania after 20 August 1260. Csák gradually became an ardent admirer of Stephen, who dismissed voivode Ernye Ákos from that position and replaced him with Csák I Hahót. His proper title was "ban of Transylvania" (). Historian Gyula Kristó suspected deliberateness behind that unusual title (Ernye also bore that before Csák). Kristó argues Duke Stephen wanted to ensure to Transylvania a high degree of autonomy, like in Croatia and Slavonia. He also served as ispán of Szolnok County, which office was united with the voivodeship from that time. Before that Csák already held important offices in the royal court of Stephen: he was master of the treasury (1259) and master of the cupbearers (1260) for the duke. He also functioned as ispán of Zala County (Western Hungary) in 1260, which fact gives rise to uncertainty regarding his career, because around that time the hostility between father and son, who dominated the eastern part of the country turned into open war. Historian Attila Zsoldos considered Csák left the ducal court and swore allegiance to Béla, when a civil war lasting until 1266 broke out between father and son. Po bitwie o Isaszeg w marcu 1265 r. król został zmuszony do zaakceptowania władzy Istvána w Siedmiogrodzie. 23 marca 1266 r. ojciec i syn potwierdzili pokój w klasztorze NMP na wyspie Małgorzaty. W tym czasie znów stał się szlachetny na dworze króla. Służył jako ispán w Zala (1265-1268) [17] i komitacie Nyitra (1269). [19] Jego majątek w komitacie Sopron został podzielony między jego synów zgodnie z umową handlową z 1274 r., co sugeruje, że śmierć Csáka nastąpiła niedługo przedtem [7]. After the Battle of Isaszeg in March 1265, the king was forced to accept the authority of Stephen at Transylvania. On 23 March 1266, father and son confirmed the peace in the Convent of the Blessed Virgin on the 'Rabbits' Island. During that time Csák became a noble in the king's court again. He served as ispán of Zala (1265–1268) and Nyitra Counties (1269). His property in Sopron County was divided between his sons according to a business contract in 1274, implying that Csák's death occurred not long before. Dziedzictwo Aby chronić swój dobytek w Muraköz (dziś: Međimurje, Chorwacja), zbudował drewnianą fortyfikację, Csáktornya (dosł. „Wieżę Csáka”, dziś: Čakovec, Chorwacja). [3] In order to protect his possessions at Muraköz (today: Međimurje, Croatia), he built a timber fortification, establishing the foundation of Csáktornya (lit. means "Csák's Tower", today: Čakovec, Croatia). Przypisy Źródła Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3. (Po węgiersku) Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("The High Officers of the Hungarian State from Saint Stephen to the Present Days – A Biographical Encyclopedia") (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; ISBN 963-547-085-1. (Po węgiersku) Tóth, Melinda (1976). "Buzád-nemzetségbeli Csák soproni ispán (1246–1254)." In: Soproni Szemle, Vol. XXX Issue 3. pp. 194–210. (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2007): Családi ügy - IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években (A Family Affair - The Conflict of Béla IV and Junior King Stephen in the 1260s); História - MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN 978-963-9627-15-4. (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Secular Archontology of Hungary, 1000–1301"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN 978-963-9627-38-3.

Hahót I. Csák — Koniuszy królewski Wojewoda Siedmiogrodu Skarbnik królewski — Pieczęć Csáka I Hahóta z 1268 Pieczęć Csáka I Hahóta z 1268 Koniuszy królewski Okres od 1245 do 1248 Poprzednik Gutkeled I. István Następca Ákos Ernye Skarbnik królewski Okres od 1248 ?? do 1260 Poprzednik Türje II. Dénes Następca Pók II. Móric Wojewoda Siedmiogrodu Okres 1261 Poprzednik Ákos Ernye Następca Kán II. László Dane biograficzne Klan Hahót Pochodzenie węgierski Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć po 1269 Ojciec II. Buzád Matka nieznana Rodzeństwo III. Buzád, Tristián, Lancelot