Hahót I. Mihály

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ispán Varaždin (1244) Następca: Demetrius Ekch Hahót Mihály (pol. Michał Hahót), węgierski szlachcic, arystokrata, który służył jako ispán komitatu Varaždin w 1244 r. Michael (I) from the kindred Hahót (; fl. 1222–56) was a Hungarian noble, who served as ispán of Varaždin County in 1244. Rodzina Mihály urodził się w gałęzi Hahold klanu Hahót jako syn Haholda II i jego nieznanej z imienia pierwszej żony. Miał brata Haholda III, który był ispánem komitatu Vas w latach 1237–1239. Ich ojciec ożenił się po raz drugi, w wyniku którego małżeństwo wydało kolejnych trzech synów: Ákosa, Mikołaja I i Denisa I. Mihály miał dwoje dzieci z pierwszą o nieznanym imieniu żoną: Michał II i córkę o nieznanym imieniu, która poślubiła Györka Atyusza, syna wpływowego barona Atyusza III Atyusza. Można przypuszczać, że Jan, arcybiskup Splitu w latach 1266–1294, który wcześniej wstąpił do franciszkanów, był również jego synem [1]. Michael I was born into the Hahold branch of the gens Hahót as the son of Hahold II (fl. 1192) and his unidentified first wife. He had a brother, Hahold III, who was ispán of Vas County from 1237 to 1239.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Their father married for the second time, which marriage produced further three sons: Ákos, Nicholas I and Denis I. Michael I had two children from his first unidentified wife: Michael II and an unidentified daughter, who married Györk Atyusz, the son of influential baron Atyusz III Atyusz. It is presumable that John, the Archbishop of Split from 1266 to 1294, who entered Franciscans prior to that, was also his son. Jakiś czas po śmierci swojej pierwszej żony Mihály poślubił wdowę po Michale Héderze. Miała ona trzech synów z pierwszego małżeństwa: II. Hencsea, II. Lőrinca i Virunta. Po „kilku latach wspólnego życia” Mihály Hahót jednostronnie rozwiódł się i wyrzucił żonę z posiadłości. W odpowiedzi jego pasierbowie złożyli przeciwko niemu pozew. Mihály bronił się przed sądem twierdząc, że podczas ślubu nie był świadomy faktu, że jego żona była chrześnicą („spiritualis filia”) jego zmarłego ojca, Haholda II. Po wysłuchaniu świadków z obu rodzin, Bartłomiej, biskup Veszprém oficjalnie zerwał małżeństwo i zobowiązał Michała do zapłaty 140 marek swojej byłej żonie i jej synom w 1233 r. Sometime after the death of his first wife, Michael married the widow of Michael Héder. She had three sons from her first marriage, Hencse, Lawrence and Virunt. After a "few years of living together", Michael Hahót unilaterally divorced and banished his wife from his manor. In response, his stepsons filed a lawsuit against him, who defended himself before the court that, during wedding, he was unaware of the fact that his wife was a goddaughter ("spiritualis filia") of his late father, Hahold II. After hearing witnesses from both families, Bartholomew, Bishop of Veszprém officially broke the marriage and obliged Michael to pay 140 marks to his ex-wife and her sons in 1233.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Kariera Po raz pierwszy wspomniano o nim we współczesnych mu zapisach w 1222 r., gdy kupił ziemię Szemenye (dziś w Muraszemenye) od kapituły Veszprém. Wraz ze swoim kuzynem banem Buzadem II Hahótem pojawił się jako świadek w tzw. Dyplomie Kehida z 1232 r., gdy to królewscy słudzy komitatu Zala namawiali króla Węgier Andrzeja II do uznania ich wyroku za obowiązkowy, ponieważ Atyusz, ojciec przyszłego zięcia Mihályego odmówił oddania ziemi Wezmech diecezji Veszprém. Później królewscy słudzy byli w stanie wykonać wyrok, gdy Bartłomiej (biskup Veszprém) sprzedał Wezmech Mihályowi Hahótowi w 1239 r. W królewskim przywileju z 1234 r. synowie bana Buzáda zgodzili się na stryjka drugiego stopnia, Mihály, jako posiadacza rodzinnej własności Szemenye wyłącznie i w całości. He was first mentioned by contemporary records in 1222, when bought the land of Szemenye (today in Muraszemenye) from the Chapter of Veszprém.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Alongside his cousin, Ban Buzád Hahót, he appeared as a witness in the so-called Kehida Diploma of 1232, where the royal servants of Zala County urged King Andrew II of Hungary to recognise their verdict as compulsory, because Atyusz, the father of Michael's future son-in-law, refused to give back the land of Wezmech to the Diocese of Veszprém. Later, the royal servants were able to enforce the verdict as Bartholomew, Bishop of Veszprém sold Wezmech to Michael Hahót in 1239. In a royal charter of 1234, the sons of Ban Buzád agreed to their second-degree uncle, Michael to own the kindred's possession of Szemenye sole and entire.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} W latach 1239–1240 (lub 1241) Mihály pełnił funkcję podczaszego królowej Marii Laskariny, małżonki króla Węgier Beli IV. W tym charakterze opiekował się małoletnimi dziećmi - Katarzyną, Elżbietą, Konstancją, Jolantą i Stefanem - z rodziny królewskiej, dopóki dwór królewski nie uciekł do Dalmacji po inwazji Mongołów i katastrofalnej bitwie pod Mohi w kwietniu 1241 r. Następnie powierzono mu utrzymanie porządku w rejonie Varaždin i Ptuj po wycofaniu się Mongołów w 1242 r. W ten sposób możliwe jest, że posiadał już od tego roku funkcję ispána komitatu Varaždin, który wówczas należał do Królestwa Węgier i nie był częścią prowincji Slawonia. W tym kontekście po raz pierwszy został wspomniany przez źródło w lipcu 1244 r. Utrzymywał tę godność w trudnej sytuacji politycznej. Król Bela, który był wdzięczny Trogirowi za zapewnienie schronienie rodzinie królewskiej podczas inwazji mongolskiej, przyznał Trogirowi ziemie w pobliżu Splitu, powodując trwały konflikt między dwoma miastami Dalmacji. Mieszkańcy Trogiru zwrócili się o pomoc do króla. Mihály uczestniczył w kampanii Beli w Dalmacji w 1244 r. i był członkiem węgierskiej armii dowodzonej przez bana Slawonii Denisa II Türje, który wspierała Trogir w sporze ze Splitem. From 1239 to 1240 (or 1241), he served as Master of the stewards for Queen Maria Laskarina, the consort of King Béla IV of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In this capacity, he took care of the minor children – Catherine, Elizabeth, Constance, Yolanda and Stephen – of the royal family until the king's court fled to Dalmatia following the Mongol invasion and the disastrous Battle of Mohi in April 1241. After that he was entrusted to maintain order in the area of Varaždin and Ptuj after the withdrawal of the Mongols in 1242.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Thus it is possible he already held the Varaždin () ispánate (which then belonged to the Hungarian realm and was not part of the province of Slavonia) since that year. In this context, he was first mentioned by a source in July 1244.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He held the dignity amid political sensitive situation. Béla, who was grateful to Trogir, which provided shelter to the royal family during the Mongol invasion, granted it lands near Split, causing a lasting conflict between the two Dalmatian towns. The burghers of Trogir resorted to the king for help. Michael participated in Béla's campaign in Dalmatia in 1244, and was a member of that Hungarian army, led by Slavonian Ban Denis Türje, which supported Trogir in the clashes against Split. {{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} W 1248 r. Mihály Zazożył klasztor franciszkanów w Szemenye, poświęcony Maryi Dziewicy. Zwołał kongregację, aby zaoferować i ustalić roczną ilość jałmużny dla mnichów, ponieważ Mihály nadal był właścicielem samej ziemi. Później rodzina Bánfi de Alsólendva, potomkowie Hahót spowinowaconych przez jego brata Haholda III, została patronem klasztoru. Mihály Hahót zmarł po 1256 r. In 1248, he founded a Franciscan monastery in Szemenye, dedicated to Mary the Virgin. He convened a congregatio to offer and determine the yearly amount of alms for the monks, thus Michael still owned the land itself. Later the Bánfi de Alsólendva family, descendants of the Hahót kindred through his brother Hahold III, became patron of the monastery.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Michael Hahót died after 1256.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Przypisy Źródła Cselenkó, Borbála (2006). Szerzetesrendek az Árpád-kori Zala megyében [Klasztory w komitacie Zala z czasów Árpádów] (po węgiersku). Zalai Kismonográfiák 9., Zala Megyei Múzeumok Igazgatósága. ISBN 963-7205-43-8. Karácsonyi, János (1901). A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. II. kötet [Rodzaje węgierskie do połowy XIV wieku, Vol. 2] (po węgiersku). Hungarian Academy of Sciences. Zsoldos, Attila (1997). "»Eléggé nemes férfiak...« A kehidai oklevél társadalomtörténeti vonatkozásairól". In Káli, Csaba (ed.). Zalai történeti tanulmányok [Eseje o historii Zali] (po węgiersku). Zala County Archives. pp. 7–19. ISBN 963-7226-26-5. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka Archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Hahót I. Mihály (węg.) — Ispán Varaždin — Ispán Varaždin Okres od 1244 Poprzednik Demetrius ?? Następca Ekch ?? Dane biograficzne Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier Urodziny nieznana Śmierć po 1256 Ojciec II. Hahold Matka pierwsza żona ojca żona 1. nieznana Dzieci (1) I. Mihály, (1) córka żona 2. nieznana od do rozwód 1233 Dzieci (2) János