Cilli (ród): Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 22: | Linia 22: | ||
[[Plik:Pečat Ulrika Celjskog.JPG|thumb|right|105px|Siegel von Ulrik II.]] | [[Plik:Pečat Ulrika Celjskog.JPG|thumb|right|105px|Siegel von Ulrik II.]] | ||
| − | '''Cilli''' lub '''''Grafen von Cilli''''' (pol. ''Hrabiowie Celje'', węg. ''Cillei grófok''), niemiecka rodzina dynastyczna. Pierwsze informacje na temat rodu późniejszych hrabiów von Cilli pochodzą z 1130 roku. Byli znani wówczas jako rodzina ''Žovneški'' i właściciele majątków w dolinie Savinja i Krainie, <ref>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 35.</ref> na pograniczu [[Styria|Styrii]] i [[Słowenia|Słowenii]]. W XIV wieku rozszerzyli swoje wpływy i posiadłości na Chorwację. W 1341 cesarz [[Ludwik IV Bawarski|Ludwik IV Bawarski]] nadał [[Fryderyk | + | '''Cilli''' lub '''''Grafen von Cilli''''' (pol. ''Hrabiowie Celje'', węg. ''Cillei grófok''), niemiecka rodzina dynastyczna. Pierwsze informacje na temat rodu późniejszych hrabiów von Cilli pochodzą z 1130 roku. Byli znani wówczas jako rodzina ''Žovneški'' i właściciele majątków w dolinie Savinja i Krainie, <ref>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 35.</ref> na pograniczu [[Styria|Styrii]] i [[Słowenia|Słowenii]]. W XIV wieku rozszerzyli swoje wpływy i posiadłości na Chorwację. W 1341 cesarz [[Ludwik IV Bawarski|Ludwik IV Bawarski]] nadał [[Fryderyk II|Fryderykowi II]] tytuł ''hrabiego von Cilli'' (nazwa pochodziła od słowiańskiego [[Klagenfurt|Celje]]). Nowe hrabstwo było bezpośrednim lennem Rzeszy. [[Herman I]], syn i następca Fryderyka I, uzyskał potwierdzenie nadania tytułu hrabiowskiego w 1372 roku. Jednocześnie przez małżeństwo z [[Katarzyna Kotromanić|Katarzyną Kotromanić]], córką [[Ban Bośni|bana Bośni]], podniósł znaczenie rodu. Król [[Zygmunt Luksemburski]] (1387-1437) nadał im tytuł książąt [[Cesarstwo|Świętego Cesarstwa Rzymskiego]], dzięki czemu ród osiągnął w ten sposób niebywałą pozycję i reputację wśród szlachty. |
Ostatnim męskim przedstawicielem rodu był [[Ulryk II Cylejski|Ulryk III]], zamordowany w 1456 roku. | Ostatnim męskim przedstawicielem rodu był [[Ulryk II Cylejski|Ulryk III]], zamordowany w 1456 roku. | ||
Wersja z 11:47, 5 wrz 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Celjski grofje ozemlje.PNG Hrabstwo Celje Plik:Pečat Ulrika Celjskog.JPG Siegel von Ulrik II. Cilli lub Grafen von Cilli (pol. Hrabiowie Celje, węg. Cillei grófok), niemiecka rodzina dynastyczna. Pierwsze informacje na temat rodu późniejszych hrabiów von Cilli pochodzą z 1130 roku. Byli znani wówczas jako rodzina Žovneški i właściciele majątków w dolinie Savinja i Krainie, [1] na pograniczu Styrii i Słowenii. W XIV wieku rozszerzyli swoje wpływy i posiadłości na Chorwację. W 1341 cesarz Ludwik IV Bawarski nadał Fryderykowi II tytuł hrabiego von Cilli (nazwa pochodziła od słowiańskiego Celje). Nowe hrabstwo było bezpośrednim lennem Rzeszy. Herman I, syn i następca Fryderyka I, uzyskał potwierdzenie nadania tytułu hrabiowskiego w 1372 roku. Jednocześnie przez małżeństwo z Katarzyną Kotromanić, córką bana Bośni, podniósł znaczenie rodu. Król Zygmunt Luksemburski (1387-1437) nadał im tytuł książąt Świętego Cesarstwa Rzymskiego, dzięki czemu ród osiągnął w ten sposób niebywałą pozycję i reputację wśród szlachty. Ostatnim męskim przedstawicielem rodu był Ulryk III, zamordowany w 1456 roku. GenealogiaPlik:Grafschaft Ortenburg.png Hrabstwo Ortenburg Gebhardus de Soune († 1154)
|
| ||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 35.