Drágffy (ród): Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 62: | Linia 62: | ||
== Herb i historia == | == Herb i historia == | ||
| − | Wojewoda [[Dragoş I]] ''de Bedeu'' '''wojewoda''' [[Maramures]] [[hospodar Mołdawii]] | + | Wojewoda [[Dragoş I]] ''de Bedeu'' '''wojewoda''' [[Maramures]] [[hospodar Mołdawii]]<ref>Vásáry, István (2005). ''[https://books.google.com/books?id=7DJWyg97IggC&lpg=PA158&ots=g9CQ9KWUJM&dq=Bedeu%20Drago%C5%9F&pg=PA158#v=onepage&q&f=false Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans]'', 1185-1365. New York: Cambridge University Press. str. 158. ISBN 9780511110153.</ref> i jego następca syn Sas de Beltiug (Węgierskie Pasy Saksońskie) Prince of Moldavia<ref name="SAVS2">von Reichenau; von Czergheö; von Bárczay (1898). ''Siebmacher's großes Wappenbuch, Band 4, Der Adel von Siebenbürgen'' [''Siebmacher's Great Armorial Book, Vol. 4, The Nobility of Transylvania''] (po niemiecku). Nürnberg: Bauer & Raspe. str. 104.</ref><ref name="SAVS4">von Reichenau, von Czergheö und von Bárczay (1885–1893). ''Siebmacher's großes Wappenbuch, Band 4, Der Adel von Ungarn samt den Nebenländern der St. Stephanskrone'' [''Siebmacher's Great Armorial Book, Vol. 4, The Nobility of Hungary inclusive the Lands of the Crown of Saint Stephen''] (po niemiecku). Nürnberg: Bauer & Raspe. str. 1298.</ref><ref name="RACTS">Kovács, András (2012). ''[http://www.familyhistory.ro/admin/data/file/20120812/institutional-structures-and-elites-in-salaj-reg.pdf Institutional Structures and Elites in Sălaj Region and in Transylvania in the 14th-18th Centuries]'' (PDF). XXI, Supplement No. 2. Cluj-Napoca: Romanian Academy, Centre for Transylvanian Studies. str. 43–45, 110.</ref>, nosili niebieską (lazurową) rozetę ze złotym półksiężycem, złotymi gwiazdami i złotą strzałką na herbie.<ref name="SAVS2" /><ref name="SAVS4" /> Innymi znaczącymi potomkami Dragoşa byli Bartolomeu Drágfi z Beltiug (Pasy), Comes Perpetuus z Bliskiego Szolnok (1479–1488), wojewoda Siedmiogrodu i Comes of Szekler People (1493–1499)<ref name="RACTS" />. Królewski rycerz węgierskiego dworu królewskiego pokonujący Turków osmańskich w bitwie pod Breadfield (1479) wraz z Paulem Kinizsi, Istvánem Báthory, Vukem Brankovićem i Basarabem Laiotă cel Bătrân.<ref name="HRNF">Joan cavaler de Puscariu – Date istorice privitoare la familiile nobile române (English: ''History of the Romanian Noble Families''). Editura societății culturale Pro Maramures "Dragoș Vodă", Cluj-Napoca, 2003 (in Romanian).</ref><ref name="HOM">Prof. Alexandru Filipascu de Dolha și Petrova – Istoria Maramureșului (English: ''History of Maramureş''), Editura "Gutinul" Baia Mare, 1997 (in Romanian).</ref><ref name ="DSHG">Wyrostek, Ludwik – Rod Dragow-Sasow na Wegrzech i Rusi Halickiej (English: ''Clan Dragow-Saxon in Hungary and neighbouring Galicia''). RTH t. XI/1931-1932 (in Polish).</ref> W chwili śmierci króla Macieja Korwina Bartłomiej Drágfi z Beltiuga (Belek) był jednym z najbogatszych właścicieli ziemskich w kraju, jego zamkami, trzema zamkami, dworkami, ośmioma miasteczkami targowymi i około 200 wioskami<ref name="RACTS" />. Jego posiadłości w środkowym Szolnok i Satu Mare obejmowały zamki Chioar i Ardud wraz z otaczającymi je dużymi lordowcami, a także zamki Șoimi i castellum Ceheiu<ref name="RACTS" />. Innym ważnym członkiem rodziny był między innymi Ioan Dragfi z Beltiug (Belek) Comes of Temes County w 1525 r., Który zginął w 1526 r. W bitwie pod Mohaczem.<ref name="HRNF" /><ref name="HOM" /><ref name ="DSHG" /> |
| − | |||
| − | <ref>Vásáry, István (2005). ''[https://books.google.com/books?id=7DJWyg97IggC&lpg=PA158&ots=g9CQ9KWUJM&dq=Bedeu%20Drago%C5%9F&pg=PA158#v=onepage&q&f=false Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans]'', 1185-1365. New York: Cambridge University Press. str. 158. ISBN 9780511110153.</ref> i jego następca syn Sas de Beltiug (Węgierskie Pasy Saksońskie) Prince of Moldavia<ref name="SAVS2">von Reichenau; von Czergheö; von Bárczay (1898). ''Siebmacher's großes Wappenbuch, Band 4, Der Adel von Siebenbürgen'' [''Siebmacher's Great Armorial Book, Vol. 4, The Nobility of Transylvania''] (po niemiecku). Nürnberg: Bauer & Raspe. str. 104.</ref><ref name="SAVS4">von Reichenau, von Czergheö und von Bárczay (1885–1893). ''Siebmacher's großes Wappenbuch, Band 4, Der Adel von Ungarn samt den Nebenländern der St. Stephanskrone'' [''Siebmacher's Great Armorial Book, Vol. 4, The Nobility of Hungary inclusive the Lands of the Crown of Saint Stephen''] (po niemiecku). Nürnberg: Bauer & Raspe. str. 1298.</ref><ref name="RACTS">Kovács, András (2012). ''[http://www.familyhistory.ro/admin/data/file/20120812/institutional-structures-and-elites-in-salaj-reg.pdf Institutional Structures and Elites in Sălaj Region and in Transylvania in the 14th-18th Centuries]'' (PDF). XXI, Supplement No. 2. Cluj-Napoca: Romanian Academy, Centre for Transylvanian Studies. str. 43–45, 110.</ref>, nosili niebieską (lazurową) rozetę ze złotym półksiężycem, złotymi gwiazdami i złotą strzałką na herbie.<ref name="SAVS2" /><ref name="SAVS4" /> Innymi znaczącymi potomkami Dragoşa byli Bartolomeu Drágfi z Beltiug (Pasy), Comes Perpetuus z Bliskiego Szolnok (1479–1488), wojewoda Siedmiogrodu i Comes of Szekler People (1493–1499)<ref name="RACTS" />. Królewski rycerz węgierskiego dworu królewskiego pokonujący Turków osmańskich w bitwie pod Breadfield (1479) wraz z Paulem Kinizsi, Istvánem Báthory, Vukem Brankovićem i Basarabem Laiotă cel Bătrân.<ref name="HRNF">Joan cavaler de Puscariu – Date istorice privitoare la familiile nobile române (English: ''History of the Romanian Noble Families''). Editura societății culturale Pro Maramures "Dragoș Vodă", Cluj-Napoca, 2003 (in Romanian).</ref><ref name="HOM">Prof. Alexandru Filipascu de Dolha și Petrova – Istoria Maramureșului (English: ''History of Maramureş''), Editura "Gutinul" Baia Mare, 1997 (in Romanian).</ref><ref name ="DSHG">Wyrostek, Ludwik – Rod Dragow-Sasow na Wegrzech i Rusi Halickiej (English: ''Clan Dragow-Saxon in Hungary and neighbouring Galicia''). RTH t. XI/1931-1932 (in Polish).</ref> W chwili śmierci króla Macieja Korwina Bartłomiej Drágfi z Beltiuga (Belek) był jednym z najbogatszych właścicieli ziemskich w kraju, jego zamkami, trzema zamkami, dworkami, ośmioma miasteczkami targowymi i około 200 wioskami<ref name="RACTS" />. Jego posiadłości w środkowym Szolnok i Satu Mare obejmowały zamki Chioar i Ardud wraz z otaczającymi je dużymi lordowcami, a także zamki Șoimi i castellum Ceheiu<ref name="RACTS" />. Innym ważnym członkiem rodziny był między innymi Ioan Dragfi z Beltiug (Belek) Comes of Temes County w 1525 r., Który zginął w 1526 r. W bitwie pod Mohaczem.<ref name="HRNF" /><ref name="HOM" /><ref name ="DSHG" /> | ||
<gallery> | <gallery> | ||
File:POL COA Sas I.svg|[[Herb Sas]] | File:POL COA Sas I.svg|[[Herb Sas]] | ||
| − | File:POL COA Sas.JPG|Herb transylwańsko-saksońskiej rodziny [https://hu.wikipedia.org/wiki/Dr%C3%A1gffy_csal%C3%A1d Drágffy család]) potomków Dragoş | + | File:POL COA Sas.JPG|Herb transylwańsko-saksońskiej rodziny [https://hu.wikipedia.org/wiki/Dr%C3%A1gffy_csal%C3%A1d Drágffy család]) potomków Dragoş I z Bedeu |
</gallery> | </gallery> | ||
Wersja z 10:29, 21 gru 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Drágffy[1] (rum. Dinastia Drăgoșeștilor)[2] − ród założony przez Dragoșa[3][4](znanego również jako Dragoșa z Vodă[5] lub Dragoaș z Bedeu[6]) , tradycyjnie uważanego za pierwszego władcę lub księcia mołdawskiego, który był wojewodą w Maramureş[7]. Spis treściDrzewo genealogiczne[8]Dragoș, Wojewoda Mołdawii (1352-53) miał następców:
Potomkowie rodzinyObecnie potomkowie rodziny mieszkają w Rumunii (powiat Maramureș i kraj Oaș w okręgu Satu Mare), a także w Polsce, Szwajcarii i na Ukrainie.potrzebne źródło Herb i historiaWojewoda Dragoş I de Bedeu wojewoda Maramures hospodar Mołdawii[9] i jego następca syn Sas de Beltiug (Węgierskie Pasy Saksońskie) Prince of Moldavia[10][11][12], nosili niebieską (lazurową) rozetę ze złotym półksiężycem, złotymi gwiazdami i złotą strzałką na herbie.[10][11] Innymi znaczącymi potomkami Dragoşa byli Bartolomeu Drágfi z Beltiug (Pasy), Comes Perpetuus z Bliskiego Szolnok (1479–1488), wojewoda Siedmiogrodu i Comes of Szekler People (1493–1499)[12]. Królewski rycerz węgierskiego dworu królewskiego pokonujący Turków osmańskich w bitwie pod Breadfield (1479) wraz z Paulem Kinizsi, Istvánem Báthory, Vukem Brankovićem i Basarabem Laiotă cel Bătrân.[13][14][15] W chwili śmierci króla Macieja Korwina Bartłomiej Drágfi z Beltiuga (Belek) był jednym z najbogatszych właścicieli ziemskich w kraju, jego zamkami, trzema zamkami, dworkami, ośmioma miasteczkami targowymi i około 200 wioskami[12]. Jego posiadłości w środkowym Szolnok i Satu Mare obejmowały zamki Chioar i Ardud wraz z otaczającymi je dużymi lordowcami, a także zamki Șoimi i castellum Ceheiu[12]. Innym ważnym członkiem rodziny był między innymi Ioan Dragfi z Beltiug (Belek) Comes of Temes County w 1525 r., Który zginął w 1526 r. W bitwie pod Mohaczem.[13][14][15]
Zobacz takżePrzypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||
.svg){kind=link}
