Királyföld: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 27: Linia 27:
 
== Jednostki administracyjne ==
 
== Jednostki administracyjne ==
 
[[File: Județe Transilvania sec17.PNG|thumb|250px|<div style = "text-align: center"> Podział administracyjny średniowiecznej Transylwanii: w zielonych ziemiach saksońskich, w tym '' Christian Land ''. </div >
 
[[File: Județe Transilvania sec17.PNG|thumb|250px|<div style = "text-align: center"> Podział administracyjny średniowiecznej Transylwanii: w zielonych ziemiach saksońskich, w tym '' Christian Land ''. </div >
Te mapy pokazują regiony [[Olt Country|Althland]], [[Barsa Country|Burzenland]], [[Wine Country|Weinland]], [[Land of Năsăud|Nösnerland]], [[Land vor dem Wald]] i [[Krzesła Szeklera | Ciculia]] <ref> Popescu-Spineni, Marin; '' [http://www.calameo.com/books/0008274333fb61468a998 Rumunia w źródłach geograficznych i kartograficznych] ''; Wydawnictwo Naukowe i Encyklopedyczne; Bukareszt; 1978; s. 124; dostęp 8 stycznia 2017 r.</ref></div>]]
+
Te mapy pokazują regiony [[Olt Country|Althland]], [[Barsa Country|Burzenland]], [[Wine Country|Weinland]], [[Land of Năsăud|Nösnerland]], [[Land vor dem Wald]] i [[Krzesła Szeklera | Ciculia]] <ref> Popescu-Spineni, Marin; '' [http://www.calameo.com/books/0008274333fb61468a998 Rumunia w źródłach geograficznych i kartograficznych] ''; Wydawnictwo Naukowe i Encyklopedyczne; Bukareszt; 1978; s. 124; [dostęp:2017-01-08].</ref></div>]]
  
[[Plik:Transylvania1532Map.jpg|thumb|250px|<div style="text-align:center">Harta Transilvaniei - Johannes Honterus|Harta Transilvaniei, de Johanes Honterus, 1532.</div>]]
+
Specjalnych jednostek administracyjnch, zwanych po węgiersku „Szék” i po niemiecku „Boden” początkowo było cztery: <ref>Alain du Nay (2008) [2001]. ''[http://www.hungarianhistory.com/lib/dunay2/dunay2.pdf Români și maghiari în vârtejul istoriei]'' (pdf) (wyd. II, poprawione i uzupełnione). Buffalo - Toronto: Editura Matthias Corvinus. s. 22.</ref>:
[[Plik:Județe Transilvania sec17.PNG|thumb|250px|<div style="text-align:center">Împărțirea administrativă a Transilvaniei medievale: în verde Ținuturile sașilor, printre care '''Ținutul crăiesc'''.</div>
 
 
 
Pe aceste hărți figurează regiunile [[Țara Oltului|Althland]], [[Țara Bârsei|Burzenland]], [[Țara Vinurilor|Weinland]], [[Țara Năsăudului|Nösnerland]], [[Land vor dem Wald]] și [[Scaunele secuiești|Ciculia]]<ref>Popescu-Spineni, Marin; ''[http://www.calameo.com/books/0008274333fb61468a998 România în izvoare geografice și cartografice]''; Editura Științifică și Enciclopedică; București; 1978; p. 124; accesat la 8 ianuarie 2017</ref></div>]]
 
 
 
Specjalnych jednostek administracyjnch, zwanych po węgiersku „Szék” i po niemiecku „Boden” początkowo było cztery: <ref> {{quoted book | name = Alain du Nay | title = Rumuni i Węgrzy w trąbie powietrznej of history | anoriginal = 2001 | drugie wydanie, poprawione i dodane | rok = 2008 | wydawnictwo = Wydawnictwo Matthias Corvinus | miejsce = Buffalo - Toronto | page = 22 | url = http: //www.hungarianhistory.com/ lib / dunay2 / dunay2.pdf}} </ref>:
 
 
 
Aceste unități administrative speciale, numite ''Szék'' în maghiară și ''Boden'' în germană, erau la început în număr de patru:<ref>{{citat carte|nume=Alain du Nay|titlu=Români și maghiari în vârtejul istoriei|anoriginal=2001|ediție=a II-a, revăzută și adaugită|an=2008|editură=Editura Matthias Corvinus|loc=Buffalo - Toronto|pagină=22|url=http://www.hungarianhistory.com/lib/dunay2/dunay2.pdf}}</ref>:
 
  
 
* [[Fogarasföld]] (niem. ''Althland'', rum. ''Țara Oltului'')
 
* [[Fogarasföld]] (niem. ''Althland'', rum. ''Țara Oltului'')
Linia 43: Linia 36:
 
* [[Naszód]] (niem. ''Nösnerland'', rum. ''Țara Năsăudului'')
 
* [[Naszód]] (niem. ''Nösnerland'', rum. ''Țara Năsăudului'')
  
Ziemia chrześcijańska (''Fundus regius'') została później podzielona na kilka miejsc: <ref> Magina, Livia; '' [http://www.muzeulbanatuluimontan.ro/images/ro/Biblioteca_electronica/Teze_de_Doctorat/Magina%20Livia%20-% 20Institutia % 20judelui% 20satesc% 20in% 20Principatul% 20Transilvaniei.pdf Instytucja hrabstwa wiejskiego Księstwa Siedmiogrodu] ''; Ed. Mega; Cluj-Napoca; 2014; s. 63–64; dostęp 7 stycznia 2017 </ref>
+
Ziemia chrześcijańska (''Fundus regius'') została później podzielona na kilka miejsc: <ref>Magina, Livia; ''[http://www.muzeulbanatuluimontan.ro/images/ro/Biblioteca_electronica/Teze_de_Doctorat/Magina%20Livia%20-%20Institutia%%20satesc%20in%20Principatul%20Transilvaniei.pdf Instituția judelui sătesc în Principatul Transilvaniei]; Wyd. Mega; Cluj-Napoca; 2014; s. 63-64; [dostęp:2017-01-07].</ref>
 
 
Ținutul crăiesc (Fundus regius) a fost divizat ulterior în mai multe scaune:<ref>Magina, Livia;''[http://www.muzeulbanatuluimontan.ro/images/ro/Biblioteca_electronica/Teze_de_Doctorat/Magina%20Livia%20-%20Institutia%20judelui%20satesc%20in%20Principatul%20Transilvaniei.pdf Instituția judelui sătesc în Principatul Transilvaniei]''; Ed. Mega; Cluj-Napoca; 2014; p. 63-64; accesat la 7 ianuarie 2017</ref>
 
  
 
* De jos: / Z dołu:
 
* De jos: / Z dołu:
Linia 66: Linia 57:
 
:* [[Beszterce vidék]] − [[Districtul Bistriței]] (niem. ''Bistritzer Distrikt'')  – „District” oparty o [[Beszterce]] (rum. ''Bistrița''0.  
 
:* [[Beszterce vidék]] − [[Districtul Bistriței]] (niem. ''Bistritzer Distrikt'')  – „District” oparty o [[Beszterce]] (rum. ''Bistrița''0.  
  
Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) zniknęła w 1784 r. Wraz z podziałem na '' Bezirke '' podjętym przez cesarza Habsburgów [[Józef II Austrii | Józef II]] <ref> Lucas Joseph Marienburg: '' Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde '' , Band 19, Neudruck 1986 aus 1813, editura Böhlau 1996, Ignaz de Luca, artykuł: '' Das Großfürstenthum Siebenbürgen '' w: '' Geographisches Handbuch von dem Oestreichischen Staate '' Vand 4 '' Ungarn, Illyrien und Siebenbürgen '', Wydawnictwo JV Degen, Wiedeń 1791, strony 491–549 oraz mapa tych „Bezirke Siebenburgens” w „Geographische Mittheilungen” A. Petermannsa, Wydawnictwo Justhus Perthes, Gotha 1857. </ref> i nie jest odrestaurowana poprzez reformę administracyjną związaną z utworzeniem Cesarstwa Austro-Węgierskiego w 1876 r., która zniosła [[Księstwo Transylwanii (1711-1867) | Wielkie Księstwo Siedmiogrodu]].
+
Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) zniknęła w 1784 r. wraz z podziałem na '' Bezirke '' podjętym przez cesarza Habsburgów Józefa II<ref> Lucas Joseph Marienburg: '' Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde '' , Band 19, Neudruck 1986 aus 1813, editura Böhlau 1996, Ignaz de Luca, artykuł: '' Das Großfürstenthum Siebenbürgen '' w: '' Geographisches Handbuch von dem Oestreichischen Staate '' Vand 4 '' Ungarn, Illyrien und Siebenbürgen '', Wydawnictwo JV Degen, Wiedeń 1791, strony 491–549 oraz mapa tych „Bezirke Siebenburgens” w „Geographische Mittheilungen” A. Petermannsa, Wydawnictwo Justhus Perthes, Gotha 1857. </ref> i nie jest odrestaurowana poprzez reformę administracyjną związaną z utworzeniem Cesarstwa Austro-Węgierskiego w 1876 r., która zniosła [[Księstwo Transylwanii (1711-1867)|Wielkie Księstwo Siedmiogrodu]].
  
Ținutul crăiesc (Fundus regius) dispare în 1784 odată cu împărțirea în ''Bezirke'' decisă de împăratul habsburgic [[Iosif al II-lea al Austriei|Iosif al II-lea]]<ref>Lucas Joseph Marienburg: ''Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde'', Band 19, Neudruck 1986 aus 1813, editura Böhlau 1996,  Ignaz de Luca, articol: ''Das Großfürstenthum Siebenbürgen'' în: ''Geographisches Handbuch von dem Oestreichischen Staate'' Vand 4 ''Ungarn, Illyrien und Siebenbürgen'', editura J. V. Degen, Viena 1791, paginile 491–549, și harta acestor „Bezirke Siebenburgens” în A. Petermanns ''Geographische Mittheilungen'', editura Justhus Perthes, Gotha 1857.</ref>, și nu este restabilit prin reforma administrativă legată de constituirea Imperiului Austro-Ungariei în 1876, care desființează [[Principatul Transilvaniei (1711-1867)|Marele-Principat al Transilvaniei]].
+
== Siedziska ==
 
 
== A székek ==
 
 
 
[[Plik:Județe Transilvania sec17.PNG|thumb|250px|<div style="text-align:center">Împărțirea administrativă a Transilvaniei medievale: în verde Ținuturile sașilor, printre care '''Ținutul crăiesc'''.</div>
 
Pe aceste hărți figurează regiunile [[Țara Oltului|Althland]], [[Țara Bârsei|Burzenland]], [[Țara Vinurilor|Weinland]], [[Țara Năsăudului|Nösnerland]], [[Land vor dem Wald]] și [[Scaunele secuiești|Ciculia]]<ref>Popescu-Spineni, Marin; ''[http://www.calameo.com/books/0008274333fb61468a998 România în izvoare geografice și cartografice]''; Editura Științifică și Enciclopedică; București; 1978; p. 124; accesat la 8 ianuarie 2017</ref></div>]]
 
  
 
[[Plik:Székely Land.PNG|300px|thumb|Terytoria trzech uprzywilejowanych stanów siedmiogrodzkich<br/>
 
[[Plik:Székely Land.PNG|300px|thumb|Terytoria trzech uprzywilejowanych stanów siedmiogrodzkich<br/>
Linia 113: Linia 99:
 
|}
 
|}
  
I wiele osad, choć ruszyło drogą niezalezności, ostatecznie nie stało się pełnoprawnymi stolicami, np. [[Nagyekemező]] (niem. ''Großprobstdorf'', rum. ''Târnava'') itp.
+
I wiele osad, choć ruszyły drogą niezależności, ostatecznie nie stały się pełnoprawnymi stolicami, np. [[Nagyekemező]] (niem. ''Großprobstdorf'', rum. ''Târnava'') itp.
 +
 
 +
== Kultura ==
 +
 
 +
Ich charakterystycznym zabytkiem architektonicznym jest kościół forteczny. Ich unikalny język regionalny jest zbliżony do luksemburskiego. Sybin był Europejską Stolicą Kultury w 2007 roku (wraz z dwoma gminami współorganizującymi).
  
== Kultúra ==
 
 
Jellegzetes építészeti emlékük az [[Erdély erődtemplomos falvai|erődtemplom]]. Egyedi tájnyelvük a [[luxemburgi nyelv|luxemburgihoz]] áll közel. [[Nagyszeben]] város 2007-ben (két társrendező településsel) [[Európa kulturális fővárosa]].
 
Jellegzetes építészeti emlékük az [[Erdély erődtemplomos falvai|erődtemplom]]. Egyedi tájnyelvük a [[luxemburgi nyelv|luxemburgihoz]] áll közel. [[Nagyszeben]] város 2007-ben (két társrendező településsel) [[Európa kulturális fővárosa]].
  
==Jegyzetek==
+
== Przypisy ==
{{források|oszlopok=1}}
+
{{izvori}}
 +
 
 +
== Więcej informacji ==
  
== További információk ==
 
 
* Antos Árpád: [http://hetedhethatar.hu/hethatar/?p=9738 Barangolások Erdélyben – Szászföld] – [[Hetedhéthatár]]
 
* Antos Árpád: [http://hetedhethatar.hu/hethatar/?p=9738 Barangolások Erdélyben – Szászföld] – [[Hetedhéthatár]]
 
* [http://mek.oszk.hu/02100/02109/html/59.html#67 Erdély története: A szászok betelepülése]
 
* [http://mek.oszk.hu/02100/02109/html/59.html#67 Erdély története: A szászok betelepülése]
Linia 127: Linia 117:
 
* Draskóczy István: [http://epa.oszk.hu/00900/00979/00017/01draskoczy.htm Az  erdélyi Szászföld demográfiai helyzete a 16. század elején] – Erdélyi Múzeum – 61. kötet, 1999. 1-2.füzet
 
* Draskóczy István: [http://epa.oszk.hu/00900/00979/00017/01draskoczy.htm Az  erdélyi Szászföld demográfiai helyzete a 16. század elején] – Erdélyi Múzeum – 61. kötet, 1999. 1-2.füzet
  
== Kapcsolódó szócikkek ==
+
== Powiązane artykuły ==
 
* [[Erdélyi szász univerzitás]]
 
* [[Erdélyi szász univerzitás]]
  

Wersja z 11:37, 9 mar 2021

Királyföld (pol. Ziemia królewska (królewszczyzna), łac. Fundus Regius, niem. Königsboden, rum. Pământul Crăiesc) to nazwa historycznego regionu między Nagy-Küküllő i rzeką Olt (rum. Aluta), czasami także nzaywany Szászföld (Saksonią') lub Szászok földje (Ziemią Sasów). Kiedyś nazywał się Tulajdonlub Fiskális föld.[1]

Lokalizacja

Obszar saksońskich siedlisk był pierwotnie wąskim pasem ziemi w południowym Siedmiogrodzie o długości 190 km, rozciągającym się od Szászváros do brzegu Homoród. Później ten obszar rozrastał się w kierunku północ-południe. Obszary przylegające do Királyföld: komitaty Küküllő, Fehér i Udvarhelyszék na północy, Udvarhelyszék, Miklósvárszék, Sepsiszék i Felső-Fehér na wschodzie, góry oddzielające Havasalföld na południu, komitaty: Hunyad, Fehér i Küküllő.[2]

Historia

Po osiedleniu się Sasów w Siedmiogrodzie w XII wieku, Andreanum w 1224 roku ustabilizowało ich pozycję prawną i określiło autonomię, co zostało potwierdzone w 1486 roku przez króla Macieja. Ich nadrzędne ciałem stało się [ispán]] Sybina. Otrzymał prawo do organizowania targów i nadawania ulg podatkowych, a nawet od Ludwika Wielkiego prawo do zatrzymania towarów w Sybinie . W 1437 roku unia trzech narodów Siedmiogrodu: Węgrów, Seklerów i Sasów została również skodyfikowana, a związek ten był wielokrotnie potwierdzany (Unio Trium Nationum). Od XV wieku saksoński uniwersytet osiągnął nowe warunki w zakresie samostanowienia, a więc własny sąd (król-sędzia), względnie. mianowanie wójta saksońskiej gminy (czyli Saxonum), który był jednocześnie burmistrzem Sibiu, stolicy siedziby. Prawnie odrębne katedry (które tworzyły ze sobą uniwersytet) przetrwały do podziału w 1876 r., kiedy komitaty: Brassó, Szeben, Nagy-Küküllő i Bistrița-Năsăud przejęły te ziemie. Asymilacja rozpoczęła się już na początku XX wieku, na przykład w okresie Królestwa Rumuńskiego ludność Braszowa zmieniła się z większości niemieckiej na węgierską (obecnie większość rumuńska). Dziś, ze względu na przymusową emigrację w latach 70., ludność niemiecka na tym obszarze jest minimalna.

Jednostki administracyjne

Plik:Județe Transilvania sec17.PNG
Podział administracyjny średniowiecznej Transylwanii: w zielonych ziemiach saksońskich, w tym Christian Land .
Te mapy pokazują regiony Althland, Burzenland, Weinland, Nösnerland, Land vor dem Wald i Ciculia [3]

Specjalnych jednostek administracyjnch, zwanych po węgiersku „Szék” i po niemiecku „Boden” początkowo było cztery: [4]:

  • Fogarasföld (niem. Althland, rum. Țara Oltului)
  • Barcaság (niem. Burzenland rum. Țara Bârsei)
  • XXX (niem. Weinland, rum. Țara Vinurilor)
  • Naszód (niem. Nösnerland, rum. Țara Năsăudului)

Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) została później podzielona na kilka miejsc: [5]

  • De jos: / Z dołu:
  • De sus: / Z góry:
  • Z obszaru Târnavelor - powstałego w XVI wieku:
  • Okręgi o specjalnym statusie, członkowie Universitas Saxonum (którzy korzystali z tych samych praw co Siedziska):

Ziemia chrześcijańska (Fundus regius) zniknęła w 1784 r. wraz z podziałem na Bezirke podjętym przez cesarza Habsburgów Józefa II[6] i nie jest odrestaurowana poprzez reformę administracyjną związaną z utworzeniem Cesarstwa Austro-Węgierskiego w 1876 r., która zniosła Wielkie Księstwo Siedmiogrodu.

Siedziska

Błąd przy generowaniu miniatury:
Terytoria trzech uprzywilejowanych stanów siedmiogrodzkich
Niebieski: Seklerzy,
Szary: Sasi – Königsboden zgodnie z prawem Złotej karty,
Żółty: szlachcice Komitatsboden
Plik:Erdély adminisztratív felosztása.jpg
Királyföld na mapie średniowiecznego Siedmiogrodu. Na południu jest zaznaczony na szaro.
Nazwa regionu Stolica
po węgiersku
po
niemiecku
erdélyi szászul po
łacinie
po
rumuńsku
Komentarz
Kőhalomszék Kőhalom Reps Kozd Rupea
Nagysinkszék Nagysink Großschenk Schoink Cincu
Segesvárszék Segesvár Schäßburg Saxoburgum Sighișoara
Szászsebesszék Szászsebes Mühlbach Șebeș
Szászvárosszék Szászváros Broos Waras Oraștie
Szebenszék Nagyszeben Hermannstadt Cybinium Sibiu wielu
Seklerów
Szerdahelyszék Szerdahely Reußmarkt Ruzmargt Miercurea Sibilului
Újegyházszék Újegyház Leschkirch Leuskyrch Nocrich

Później założona:

Nazwa regionu Székváros po niemiecku po rumuńsku Komentarz
Medgyesszék Medgyes Mediasch Mediaș
Selykszék Nagyselyk Marktschelken Șeica Mare

I wiele osad, choć ruszyły drogą niezależności, ostatecznie nie stały się pełnoprawnymi stolicami, np. Nagyekemező (niem. Großprobstdorf, rum. Târnava) itp.

Kultura

Ich charakterystycznym zabytkiem architektonicznym jest kościół forteczny. Ich unikalny język regionalny jest zbliżony do luksemburskiego. Sybin był Europejską Stolicą Kultury w 2007 roku (wraz z dwoma gminami współorganizującymi).

Jellegzetes építészeti emlékük az erődtemplom. Egyedi tájnyelvük a luxemburgihoz áll közel. Nagyszeben város 2007-ben (két társrendező településsel) Európa kulturális fővárosa.

Przypisy

  1. Benkő József: Transsilvania specialis : Erdély földje és népe II. Red. i wyd. Szabó György. Bukarest; Kolozsvár: Kriterion. 1999. str. 300. ISBN 973-26-0524-3
  2. Benkő József. j/w, str. 321-322.
  3. Popescu-Spineni, Marin; Rumunia w źródłach geograficznych i kartograficznych ; Wydawnictwo Naukowe i Encyklopedyczne; Bukareszt; 1978; s. 124; [dostęp:2017-01-08].
  4. Alain du Nay (2008) [2001]. Români și maghiari în vârtejul istoriei (pdf) (wyd. II, poprawione i uzupełnione). Buffalo - Toronto: Editura Matthias Corvinus. s. 22.
  5. Magina, Livia; Instituția judelui sătesc în Principatul Transilvaniei; Wyd. Mega; Cluj-Napoca; 2014; s. 63-64; [dostęp:2017-01-07].
  6. Lucas Joseph Marienburg: Zeitschrift für Siebenbürgische Landeskunde , Band 19, Neudruck 1986 aus 1813, editura Böhlau 1996, Ignaz de Luca, artykuł: Das Großfürstenthum Siebenbürgen w: Geographisches Handbuch von dem Oestreichischen Staate Vand 4 Ungarn, Illyrien und Siebenbürgen , Wydawnictwo JV Degen, Wiedeń 1791, strony 491–549 oraz mapa tych „Bezirke Siebenburgens” w „Geographische Mittheilungen” A. Petermannsa, Wydawnictwo Justhus Perthes, Gotha 1857.

Więcej informacji

Powiązane artykuły

Királyföld
'

Mapa Transylwanii, Johannes Honterus, 1532.
Mapa Transylwanii, Johannes Honterus, 1532.
[[Plik:{{|{{{opis flagi}}}|1|mainsnak|datavalue|value}}|100x130px|border| alt=Flaga|center]]
Herb Flaga
Państwo 22x20px Węgry
Siedziba Nagyszeben/Hermannstadt/Sibiu

Położenie na mapie {{{nazwa mapy}}}

[[Plik:{{{mapa}}}|240x240px]]