|
Ivan Gisingovac (niemiecki Johann Güssing) (? -?, 1308), chorwacki szlachcic niemieckiego pochodzenia, węgierski palatyn (1281–1282, 1287, 1303 i 1306–1307) i słowiański zakaz (1275–– 1277, 1284, 1299) ze szlacheckiej rodziny Gisingian.
Ivan Gisingovac (njem. Johann Güssing) (? – ?, 1308.) , hrvatski velikaš njemačkog podrijetla, ugarski palatin (1281.–1282., 1287., 1303. i 1306.–1307.) i slavonski ban (1275.–1277., 1284., 1299.) iz velikaške obitelji Gisingovaca.
Był synem księcia Henryka II. Wykorzystał wraz ze swoim bratem Mikołajem osłabienie władzy królewskiej, by przejąć dobra innych ludzi. Był w ciągłym konflikcie ze szlachetną rodziną Babonic, a jego rodzina wymieniła się z nimi i Gut-Keledas na cześć Bana i zwierzchnictwo nad Slawonią. W 1278 r. Gisingovowie opuścili Babonici hrabstwom Pset, Gora, Gaj, Dreżnik i Novigrad. Wkrótce jednak wybuchła nowa wojna między Gisingovci a Babonić, dlatego w 1280 r. Ponownie zawarli pokój.
Bio je sin kneza Henrika II. Iskoristio je, zajedno s bratom Nikolom, slabljenje kraljevske vlasti za otimanje tuđih posjeda. Bio je u stalnom sukobu s velikaškom obitelji Babonić te se njegova obitelj s njima i Gut-Keledima izmjenjivala u banskoj časti i vrhovništvu nad Slavonijom. Gisingovci su mirom 1278. godine prepustili Babonićima županije Pset, Goru, Gaj, Drežnik i Novigrad. Međutim, uskoro je izbio novi rat između Gisingovaca i Babonića zbog čega opet 1280. godine sklapaju mir.
W marcu 1281 r. Biskup Timothy z Zagrzebia po raz pierwszy ekskomunikował braci Jana, Mikołaja i Henryka III. za zbieranie zapisów kościelnych dla własnej korzyści i niepokojenie jego mienia. Próba króla Władysława IV. Cumanza (1272-1290), z pomocą austriackiego księcia Albrechta, którego dobytek został również splądrowany przez braci Gising, stłumił i zmusił Gisingan do odzyskania ich nielegalnie zdobytych dóbr. W bitwach z księciem Albrechtu Gisingovowie stracili Kisega w 1289 r. Jako najsilniejszą fortecę swoich rządów na zachodnich Węgrzech i we wszystkich okolicznych posiadłościach, a od tego czasu ich uwaga została przeniesiona na Slawonię. [1]
Zagrebački biskup Timotej je u ožujku 1281. godine prvi put ekskomunicirao braću Ivana, Nikolu i Henrika III. zbog skupljanje crkvenih podavanja u svoju korist i smetanja posjeda. Pokušaj kralja Ladislava IV. Kumanca (1272.-1290.) da uz pomoć austrijskog vojvode Albrechta, čije su posjede također harala braća Gisingovci, suzbije i prisili Gisingovce na povrat nezakonito stečenih posjeda, pokazao se neuspješnim. U borbama s vojvodom Albrechtom Gisingovci su izgubili Kiseg 1289. godine kao najčvršće uporište svoje vlasti u zapadnoj Ugarskoj i sva okolna imanja te se od tada težište njihova djelovanja prebacilo u Slavoniju.[1]
W 1292 r. Jan i jego bracia schwytali króla Andrzeja III. Wenecjanin, kiedy rozpoczął kampanię wojskową przeciwko braciom. W obliczu negatywnego odbicia ich czynu uwolnili króla, ale pogodzili się z nim dopiero w 1300 r. Tymczasem Jan i bracia Mikołaj i Henryk III. kontynuował agresywną politykę, która doprowadziła do ich ekskomuniki w okresie 1297–1299. , ale to też ich nie osłabiło. [2]
Godine 1292. Ivan je sa svojom braćom zarobio kralja Andriju III. Mlečanina, kada je protiv braće poveo vojni pohod protiv njih. Suočeni s negativnim odjekom svog čina, oslobodili su kralja, ali su se pomirili s njime tek 1300. godine. U međuvremenu su Ivan i braća Nikola i Henrik III. nastavili s agresivnom politikom zbog čega su ponovno bili ekskomunicirani u razdoblju 1297.–1299. godine, ali ih ni to nije bitnije oslabilo.[2]
Vanjske poveznice
Przypis
|
|
