Csák I. Péter

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier
(1275-1276) 		Następca:
Kőszegi I. Miklós Kőszegi I. Miklós
Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier
(1277) 		Następca:
Kőszegi I. Miklós Péc Dénes
Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier
(1278) 		Następca:
Péc Dénes Csák II. Máté
Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier
(1281) 		Następca:
Aba Finta Kőszegi Iván

Csák I. Péter (pol. Piotr I Csák) (* ok.1240, † 1283÷4), węgierski szlachcic, oligarcha, właściciel ziemski i dowódca wojskowy, który zajmował kilka świeckich pozycji za panowania królów Stefana V i Władysława IV. Ojciec oligarchy Csák III. Máté, który na podstawie spadków po ojcu i stryjach stał się de facto władcą królestwa niezależnie od króla, przywłaszczając sobie królewskie prerogatywy na swoich terytoriach. 

Péter (I) from the kindred Csák (; c. 1240 – 1283 or 1284) was a powerful Hungarian baron, landowner and military leader, who held several secular positions during the reign of kings Stephen V and Ladislaus IV. His son and heir was the oligarch Matthew III Csák, who, based on his father and uncles' acquisitions, became the de facto ruler of his domain independently of the king and usurped royal prerogatives on his territories.

Rodzina

Najmłodszy syn Mateusza I, założyciela i pierwszego członka rodziny Trencsén, pełniącego funkcję skarbnika królewskiego (1242-1245) i Margit z niezidentyfikowanej rodziny szlacheckiej. [1] Starszymi braćmi Péter byli Márk, ispán komitatu Hont w 1247 r. (brak dalszych informacji na jego temat); István I, stolnik królewski od 1275 do 1276 i od 1276 do 1279; oraz Mateusz II, znany dowódca i palatyn (1278-1280; 1282-1283). [2] Miał także młodszą siostrę, która poślubiła morawskiego szlachcica Zdzisława Sternberga, lojalnego bannermana klanu Csák [3]. Ich syn Stephen Sternberg (lub „Czech”) odziedziczył później władzę nad Csák z powodu braku bezpośredniego dorosłego mężczyzny po śmierci Mateusza III w 1321 r. [4] 

He was born into the gens Csák as the youngest son of Matthew I, founder and first member of the Trencsén branch, who served as Master of the treasury (1242–1245), and Margaret from an unidentified noble family.[1] Peter's elder brothers were Mark I, ispán (comes) of Hont County in 1247, but there is no further information about him; Stephen I, Master of the stewards from 1275 to 1276 and from 1276 to 1279; and Matthew II, a notable general and Palatine of Hungary (1278–1280; 1282–1283).[2] He had also a younger sister, who married to the Moravian noble Zdislav Sternberg, a loyal bannerman of the Csák clan.[3] Their son, Stephen Sternberg (or "the Bohemian") later inherited the Csák dominion because of the absence of a direct adult male descendant after the death of Matthew III in 1321.[4]

Péter I ożenił się z nieznaną szlachcianką z niezidentyfikowanego rodu. [1] Małżeństwo miało dwoje dzieci; najstarszym był Mateusz III, który odziedziczył majątek ojca i stryjów oraz posiadłości na dużą skalę [5], które położyły podwaliny pod de facto niezależną domenę obejmującą północno-zachodnie komitaty królestwa (dziś w przybliżeniu część zachodnia dzisiejszej Słowacji i części północnych Węgier). [6] Drugim synem był Csák, który nosił miecz i zmarł około 1300 r., nie pozostawiając spadkobiercy. [7]. 

Peter I married to an unknown noblewoman from an unidentified genus.[1] The marriage produced two children; the eldest one was Matthew III, who inherited his father and uncles' property and large-scale possessions,[5] which laid the foundation of a de facto independent domain, encompassing the north-western counties of the kingdom (today roughly the western half of present-day Slovakia and parts of Northern Hungary).[6] The second son was Csák, who served as bearer of the sword and died around 1300 without heir, leaving the clan heritage solely to his brother's branch.[7]

Biografia

Lojalny wobec księcia Stefana

Plik:Sárospatak - Castle.jpg
Zamek Sárospatak

Według królewskiej karty wydanej przez Władysława IV 23 maja 1273 r. Péter odegrał aktywną rolę w wojnie domowej w latach 60. XX wieku między królem Węgier Bélą IV a jego synem Stefanem, który przejął Siedmiogród z tytułem księcia [1]. Klan Csák wspierał Stefana w tym rodzącym się konflikcie, w wyniku którego Béla IV oskarżył Pétera o nielojalność i zdradę, więc musiał uciekać do wschodnich części królestwa, który de facto rządził niezależnie. Péter schronił się w Feketehalom, zamku Czarnego Wrzosowiska (dziś: Codlea, Rumunia). Następnie z powodzeniem walczył z Kumanami, którzy sprzymierzyli się z Bélą, w pobliżu twierdzy Déva (dziś: Deva, Rumunia), gdzie stracił wielu żołnierzy, ale zapobiegł zniszczeniu regionu. Odważnie walczył także w oblężeniu zamku Baranka (dziś: Bronjka, Ukraina) i odzyskał fortecę dla swego pana. [8] Béla IV rozpoczął kampanię przeciwko zamkowi Sárospata, w której żona i dzieci Stefana, w tym mały Władysław, przebywali, jednak Péter I i jego brat Mateusz II schwytali i uwięzili szpiegów króla i zmusili Bélę do wycofania się. W rezultacie Sasi Siedmiogrodu powrócili do swojej lojalności wobec księcia Stefana [9]. 

According to a royal charter issued by Ladislaus IV on 23 May 1273, Peter played an active role in the 1260s civil war between King Béla IV of Hungary and his son, Stephen, who had taken over Transylvania with the title of duke.[1] The Csák clan supported Stephen in that emerging conflict, as a result Béla IV accused Peter of disloyalty and treason, thus he had to flee to the eastern parts of the kingdom, which ruled de facto independently by Stephen. Peter took refuge in Schwarzburg, the castle of Feketehalom (today: Codlea, Romania). After that he successfully fought against the Cumans, who allied Béla, near the Fortress of Déva (today: Deva, Romania), where he lost a lot of soldiers, but prevented the destruction of the region. He also fought bravely in the siege of the Baranka Castle (today: Bronjka, Ukraine) and retook the fortress for his lord.[8] Béla IV launched a campaign against the Sárospatak Castle, where Stephen's wife and children, among them was the infant Ladislaus, resided, however Peter I and his brother, Matthew II captured and imprisoned the king's spies and have pushed Béla to back off. As a result, the Transylvanian Saxons returned to their allegiance to Duke Stephen.[9]

W 1264 r. Ernye Ákos poprowadził kampanię królewską przeciwko księciu Stefanowi. Poniósł jednak poważną porażkę i został schwytany przez wroga, armię Csáka. Péter krytycznie wstrzyknął się w bitwę, niemniej jednak wziął również udział w bitwie o Isaszeg w marcu 1265 r., w której Stefan odniósł strategiczne zwycięstwo nad oddziałami Béli. Béla z Macsó uciekł z pola bitwy, a Kőszegi I. Henrik i jego synowie zostali pojmani. Po klęsce pod Isaszegiem król był zmuszony uznać władzę Stefana we wschodnich prowincjach królestwa [10]. 23 marca 1266 r. ojciec i syn potwierdzili pokój w klasztorze NMP na wyspie „Królików”, a stronnicy Béli zostali uwolnieni z niewoli. [11] Latem 1266 Stefan najechał Bułgarię, przejął Widin, Plewen i inne forty i rozgromił Bułgarów w pięciu bitwach. Péter również wziął udział w tej kampanii i walczył jak „dzielny lew”, zgodnie z dyplomem z 1273 r. [12] 

In 1264, Ernye Ákos led a royal campaign against Duke Stephen. However, he suffered a serious defeat and was himself captured by the enemy, the Csák army. Peter critically injured in the battle, nevertheless he also participated in the Battle of Isaszeg in March 1265, where Stephen won a strategic victory over Béla's troops. Béla of Macsó fled from the battlefield, while Henry I Kőszegi and his sons were captured. After the defeat at Isaszeg, the king was forced to accept the authority of Stephen in the eastern parts of the kingdom.[10] On 23 March 1266, father and son confirmed the peace in the Convent of the Blessed Virgin on 'Rabbits' Island and Béla's partisans were released from captivity.[11] In the summer of 1266, Stephen invaded Bulgaria, seized Vidin, Pleven and other forts and routed the Bulgarians in five battles. Peter also took part in this campaign and fought like a "brave lion", according to a 1273 diploma.[12]

Péter I i jego ród pozostali lojalni wobec Stefana niezachwianie, fakt ten dowodzi, że nazwisko Péter nie było wymienione w królewskich kartach przed 1270 rokiem, a nie będący członkiem klanu Csák pojawił się w księgach rachunkowych Stefana, gdy książę przekupił jego naśladowców i zwolenników jego ojca. Peter i rodzina Trencsén poparli Stefana bez odszkodowania. Czekali na polityczne wejście, gdy książę zostanie królem [13]. 

Peter I and his genus remained loyal to Stephen steadfastly, this fact proves that Peter's name is not listed in royal charters before 1270 and non-member of the Csák clan appeared in Stephen's account books, when the duke bribed his followers and his father's supporters. Peter and the Trencsén branch supported Stephen without compensation. They were waiting for the political ascent when the duke becomes king.[13]

Kariera polityczna

Gdy Stegan wstąpił na tron w 1270 roku jako V. István, Péter I został mianowany stolnikiem królewskim i żupanem Gacią w Królestwie Chorwacji [14], podczas gdy jego starszy brat, Mateusz II, został wojewodą Siedmiogrodu [15]. Péter zajmował te stanowiska do czasu nagłej śmierci Stefana V w sierpniu 1272 r., gdyż zastąpił go Básztély II. Rénold[16]. 

When Stephen V ascended the throne in 1270, Peter I was appointed Master of the stewards and head of Gacka (Gecske) źupa in the Kingdom of Croatia,[14] while his elder brother, Matthew II became Voivode of Transylvania.[15] Peter held these positions until the sudden death of Stephen V in August 1272, after that he was replaced by Reynold Básztély, as Master of the stewards.[16]

W 1271 r. Péter wziął udział w kampanii wojskowej przeciwko czeskiemu królowi Ottokarowi II, który naruszył dwuletni rozejm, zawarty w 1270 r. Walczył w oblężeniach Posony i Mosonmagyaróvára. Stefan V odniósł decydujące zwycięstwo w pobliżu rzeki Rábca. Odwaga i bohaterstwo Péter podczas bitew zostało udokumentowane królewską kartą z 1274 roku. Zgodnie z tym uratował życie swojemu byłemu wrogowi, Béli księciu Maczwy, który stracił konia w bitwie. [13] 

In 1271, Peter took part in a military campaign against Ottokar II of Bohemia, who violated the two-year truce, which had been concluded in 1270. He fought in the sieges of Pressburg and Moson. Stephen V won a decisive victory near the Rábca River. Peter's bravery and heroism during the battles had been documented by the royal charter of 1274. According to this, he saved the life of his former enemy, Béla, Duke of Macsó, who lost his horse in the battle.[13]

A w Castle of Moson on / Peter de genere Csák / uratował Bélę Duke'a (naszego drogiego kuzyna, który walczył najlepiej jak potrafił) z rąk naszych wrogów, którzy starali się go okrutnie zabić z całej siły. 

    - Karta króla Władysława z 1274 r. Dla mistrza Piotra de genere Csáka [17]
<templatestyles src="Template:Quote/styles.css"/>

{{#invoke:Trim quotes|trim|s=And at the Castle of Moson, he /Peter de genere Csák/ rescued Duke Béla (our dear cousin who had been fighting to the best of his ability) from the hands of our enemies who were endeavoring to kill him cruelly with all their might.}}

— {{safesubst:#invoke:Separated entries|comma}}

W czasie, gdy pojawiły się napięcia między Bélą IV a jego synem Stefanem, rozwinęły się dwie rywalizujące ze sobą grupy oligarchów. Pierwsza z nich, prowadzona przez Henryka I Kőszegi („Henrik Nagi”), obejmująca także klany Gutkeled i Geregye. Druga została zdominowana przez gałąź Trencsén klanu Csák. Po koronacji Stefana V w 1270 r. przywódcy partii Béli IV uciekli za granicę przed potencjalnymi odwetami, ale wrócili na Węgry, gdy korona przeszła na nieletniego Władysława IV w sierpniu 1272 r. Podczas nominalnej regencji królowej Elżbiety Kumańskiej obie strony chciały wziąć udział w sprawowaniu władzy. Rywalizacja między obiema stronami była ograniczona do kolejnych lat [18]. Według historyka Hóman Bálinta w ciągu pierwszych pięciu lat Władysława IV miało miejsce dwanaście „zmian rządu” [19]. Péter I odzyskał swoje wpływy w czerwcu 1273 r., gdy otrzymał darowizny od króla, na przykład w Senicy w komitacie Nyitra (dziś: Senica, Słowacja) [20]. Jednak Péter stracił tę posiadłość na początku 1274 r., gdy grupa oligarchów z Kőszeg ponownie odzyskała zaufanie Władysława IV [12]. 

During the time when tensions emerged between Béla IV and his son, Stephen, two rival baronial groups developed, one of them was led by Henry I Kőszegi ("Henry the Great"), also involving the Gutkeled and Geregye clans, while the Trencsén branch of the Csák clan dominated the second group. Following the coronation of Stephen V in 1270, leaders of Béla IV's party fled to abroad from the potential retaliations, however they returned to Hungary, when the crown passed to the minor Ladislaus IV in August 1272. During the nominal regency of Queen Elizabeth the Cuman both sides wished to take part in the exercise of power. The rivalry between the two parties characterized the following years.[18] According to historian Bálint Hóman, twelve "changes of government" took place in the first five regnal years of Ladislaus IV.[19] Peter I regained his influence in June 1273, when he received land donations from the king, for instance Szenic in Nyitra County (today: Senica, Slovakia).[20] However Peter lost this estate in early 1274, when the Kőszegi baronial group enjoyed the confidence of Ladislaus IV again.[12]
Plik:Coa Hungary Clan Csák.svg
Herb klanu Csák

1

Bracia Csák (Mateusz II i Péter) oraz ich sojusznicy z powodzeniem usunęli Joachima Gutkeleda i Henrika Kőszegiego od władzy do lata 1274 r. Król i jego matka, Gutkeled i Kőszegi, schwytali młodszego brata Władysława, Andrzeja, i zabrali go do Slawonii [18]. Domagali się Slawonii w domu księcia Andrzeja, ale Péter pokonał swoje zjednoczone siły w bitwie pod Föveny pod koniec września i uwolnił Andrzeja. Henrik Kőszegi został zabity na polu bitwy, podczas gdy twarz Pétera została pocięta. Następnie Władysław IV i Péter rozpoczęli kampanię przeciwko Iwanowi Kőszegiemu, synowi Henrika i splądrowali jego prowincję. [1] Po tym klan Csák odzyskał utracone pozycje; Mateusz II został powołany na wojewodę siedmiogrodzkiego, a Péter został ispánem komitatów Somogy i Sopron, których godności utrzymał do 1275 r. [21] 

The Csák brothers (Matthew II and Peter) and his allies successfully removed Joachim Gutkeled and Henry Kőszegi from power by the summer of 1274. However the two disgraced lords decided to capture and imprison Ladislaus and the Queen Mother in June 1274. Although Peter Csák liberated the king and his mother, Gutkeled and Kőszegi captured Ladislaus's younger brother, Andrew, and took him to Slavonia.[18] They demanded Slavonia in Duke Andrew's name, but Peter defeated their united forces in the Battle of Föveny at the end of September and liberated Andrew. Henry Kőszegi was killed in the battlefield, while Peter's face slashed. Following this Ladislaus IV and Peter launched a campaign against Ivan Kőszegi, Henry's son and plundered his province.[1] After that the Csák clan regained the lost positions; Matthew II was appointed Voivode of Transylvania, while Peter became ispán (comes) of Somogy and Sopron Counties, which dignities held until 1275.[21]

Pomimo zdrady zmarłego Henrika Kőszegiego jego rodzina była w stanie zachować swoje wpływy, pozostając w głównej grupie rywalizującej z klanem Csáków. W połowie 1275 r. dwór królewski wyraził zaufanie do rodziny Kőszegi, gdy Kőszegi II. Miklós został mianowany palatynem, zastępując Rátót Loránda, sojusznika Csáka. Jednak kolejna „zmiana rządu” nastąpiła przed końcem roku, kiedy Péter awansował na stanowisko palatyna. Mateusz II Csák został jednocześnie skarbnikiem królewskim. Péter godności palatyna spawowła także fukcje ispána w komitatach Sopron, Nyitra i Somogy [22]. 

Despite of the late Henry Kőszegi's betrayal, his family was able to retain its influence thus remained the main rival group of the Csák kindred. By mid-1275, the royal court expressed confidence towards the Kőszegi family, when Nicholas Kőszegi was elected Palatine, replacing Roland Rátót, Csák's ally. However another "change of government" happened before end of that year, when Peter was promoted to the position of Palatine. Matthew II Csák became Master of the treasury at the same time. Peter also held ispánate offices in Sopron, Nyitra and Somogy Counties, besiding the Palatine dignity.[22]

Jednak przed czerwcem 1276 r. Péter stracił wszystkie te pozycje: został ponownie zastąpiony przez Kőszegi II. Miklósa i został oskarżony o zamordowanie miejscowego szlachcica w Somogy bez powodu [23]. Kontynuował walkę z Kőszegiem, kiedy wojska Pétera splądrowały i zdewastowały terytorium diecezji Veszprém, której przewodził biskup Kőszegi I. Péter, kolejny syn Henryka. Podczas tego ataku wszystkie skarby kapituły katedralnej w Veszprém, w tym biblioteka jej szkoły, zostały spalone. Kanoniczny uniwersytet nigdy nie został odbudowany po kampanii Pétera [18]. Jednak Péter odzyskał pozycję palatyna po roku przymusowej emigracji politycznej, poza tym działał również jako ispán komitatu Somogy [22]. W 1278 r. po raz trzeci służył jako palatyn, a jego następcą został jego brat Mateusz II [22]. W tym czasie klan Csák miał czterech członków rodziny i pełnił ważną rolę w tworzeniu sojuszu między Władysławem IV a Rudolfem Habsburgów przeciwko Ottokarowi II. W 1279 r. Péter został stolnikiem królewskim i prawdopodobnie zachował tę godność aż do śmierci w 1283 r. lub 1284 r. [16] Tymczasem służył jako palatyn po raz czwarty i ostatni w 1281 roku. [24] 

However, before June 1276, Peter lost all of these positions: he was replaced by Nicholas Kőszegi again and he was also accused of murder of a local noble in Somogy without reason.[23] He continued his struggle against the Kőszegis, when Peter's troops plundered and devastated the territory of the Diocese of Veszprém which headed by Bishop Peter Kőszegi, another son of Henry. During this attack all the treasures of the Veszprém cathedral chapter including the library of its school were burnt. The canonical university was never rebuilt after Peter's campaign.[18] Nevertheless, Peter regained the palatinal position after one year of forced political exile, beside that he also functioned as ispán of Somogy County.[22] In 1278, he served as Palatine for the third time, when he was succeeded by his brother Matthew II.[22] The Csák clan had four office-holder family members during that time and they had prominent role in creating of the alliance between Ladislaus IV and Rudolf of Habsburg against Ottokar II. In 1279, Peter became Master of the stewards and possibly held this dignity until his death in 1283 or 1284.[16] Meanwhile, he served as Palatine for the fourth and final time in 1281.[24]

Posiadłości

Ze względu na swoją własność w Senic utrzymywał bliski kontakt z czeską szlachtą rodu Sternbergów po drugiej stronie rzeki Morawy. Péter założył swoją domenę na lewym brzegu Dunaju. Ma zagwarantowane wolności burgerów w Komárnie (dziś: Komárno, Słowacja). Możliwe, że Péter otrzymał miasto około 1277 lub 1278 roku. Zarządza swoimi posiadłościami z twierdzy Komárom. Kupił także za 60 srebrnych marek ziemię Bosmana w południowej części komiatatu Niytra od krewnych Berenca w 1281 r. Ponadto Péter zamierzał uzyskać ziemię i cła w komitacie Pozsony zgodnie z kartą po swojej śmierci, odebrał liczne przywileje szlachty w Padány (dziś: Padáň, Słowacja) siłą. [3] 

Due to his ownership in Szenic, he has been in close contact with the Bohemian noble Sternberg family from the other side of the Morava river. Peter established his domain on the left bank of the Danube. He guaranteed the liberties of burghers in Komárom (today: Komárno, Slovakia). It is possible that Peter had received the town around 1277 or 1278. He governed his estates from Komárom Fortress. He also purchased for 60 silver marks the land of Bosman in Southern-Nyitra from the Berencs kindred in 1281. Furthermore, Peter intended to gain lands and customs duties in Pozsony County, according to a charter following his death, he had taken away the letters of privilege of the nobles in Padány (today: Padáň, Slovakia) by force.[3]

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Markó 2006, p. 220.
  2. ↑ Kristó 1986, p. 31.
  3. ↑ 3,0 3,1 Kristó 1986, p. 50.
  4. ↑ Kristó 1986, p. 199.
  5. ↑ Fügedi 1986, p. 159.
  6. ↑ Engel 2001, p. 126.
  7. ↑ Kristó 1986, p. 51.
  8. ↑ Zsoldos 2007, p. 55.
  9. ↑ Kristó 1986, p. 42.
  10. ↑ Fügedi 1986, p. 150.
  11. ↑ Markó 2006, p. 268.
  12. ↑ 12,0 12,1 Kristó 1986, p. 46.
  13. ↑ 13,0 13,1 Kristó 1986, p. 43.
  14. ↑ Zsoldos 2011, p. 274.
  15. ↑ Kristó 1986, p. 34.
  16. ↑ 16,0 16,1 Zsoldos 2011, p. 55.
  17. ↑ Kristó, Gyula. Középkori históriák oklevelekben (1002–1410). 
  18. ↑ 18,0 18,1 18,2 Engel 2001, p. 108.
  19. ↑ Fügedi 1986, p. 153.
  20. ↑ Kristó 1986, p. 45.
  21. ↑ Zsoldos 2011, pp. 194, 199.
  22. ↑ 22,0 22,1 22,2 Zsoldos 2011, p. 21.
  23. ↑ Kristó 1986, p. 48.
  24. ↑ Zsoldos 2011, p. 22.

Źródła

  • Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3.
  • Fügedi, Erik (1986). Ispánok, bárók, kiskirályok [Ispáni, Baronowi, Oligarchowie"). Nemzet és emlékezet, Magvető Könyvkiadó. Budapest. ISBN 963-140-582-6.
  • Kristó, Gyula (1986). Csák Máté [Mateusz Csák]. Magyar História, Gondolat. Budapest. ISBN 963-281-736-2.
  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest; ISBN 963-547-085-1.
  • Zsoldos, Attila (2007). Családi ügy: IV. Béla és István ifjabb király viszálya az 1260-as években [Sprawy rodzinne: konflikt między Belą IV a młodszym królem Stefanem w latach 60. XIII wieku]. História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-15-4.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Csák I. Péter (węg.)
Piotr I Csák (pol.)

— Palatyn Królestwa Węgier —
Pieczęć palatyna Pétera Csáka
Pieczęć palatyna Pétera Csáka
Palatyn Królestwa Węgier
Okres od : (1) 1275, (2) 1277
(3) 1278, (4) 1281
do : (1) 1276, (2) 1277
(3) 1278, (4) 1281
Poprzednik 1. Kőszegi I. Miklós
2. Kőszegi I. Miklós
3. Péc Dénes
4. Aba Finta
Następca 1. Kőszegi I. Miklós
2. Péc Dénes
3. Csák II. Máté
4. Kőszegi Iván
Dane biograficzne
Klan Csák
Rodzina Trencséni
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny ok.1240
Śmierć 1283 lub 1284
Ojciec I. Máté
Matka Nn Margaret
Rodzeństwo I. Márk
I. István
II. Máté
córka
Żona nieznana
Dzieci III. Máté, Csák
Peter I
Born: c. 1240  Died: 1283 or 1284
Political offices
Preceded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Lawrence Aba|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}} 		Master of the stewards
1270–1272 		Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Reynold Básztély|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Preceded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Nicholas Kőszegi|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}} 		Palatine of Hungary
1275–1276 		Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Nicholas Kőszegi|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Preceded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Nicholas Kőszegi|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}} 		Palatine of Hungary
1277 		Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Denis Péc|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Preceded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Denis Péc|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}} 		Palatine of Hungary
1278 		Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Matthew Csák|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Preceded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Stephen Csák|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}} 		Master of the stewards
1279–c. 1284 		Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Ladislaus Rátót|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Preceded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Finta Aba|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}} 		Palatine of Hungary
1281 		Succeeded by
{{safesubst:#invoke:MultiReplace|main|Ivan Kőszegi|%[%[ *([%?-]) *%]%]|%1|%[%[ *[%?-] *| *(.-) *%]%]|%1}}
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Csák_I._Péter&oldid=35360”