Hahót I. Hahót

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Hahót I. Hahót (pol. Hahold Wielki, łac. Magnus Hahold) (* nieznana, † nieznana), niemiecki rycerz najemny, prawdopodobnie z Turyngii, który osiadł w Królestwie Węgier. Awansując do szlachty węgierskiej, został pierwszym członkiem klanu Hahót, a więc stał się także przodkiem średniowiecznej potężnej rodziny Bánffy de Alsólendva. Pochodzenie W XIV-wieczna Chronica (Hungariae) Pictum opowiada o pochodzeniu klanu Hahót (lub Buzád), Ten klan został sprowadzony na Węgry przez króla Stefana IV, syna Beli II, aby pomóc wspomnianemu królowi. Wywodzą się z hrabstw Orlamund. Pierwszy przybyły nazywał się Hadolch, którego syn był nazywany podobnie jak Hadolch, a także Arnold. Od nich pochodził Banus Buzad. Mieszkańcy tego kraju nie potrafili wymówić Hadolcha, dlatego zostali nazwani podobnym imieniem Hohold. Klan Csák spiskował z innymi klanami przeciwko królowi; powiedziano, że zostali pokonani przez Hoholda i armię, którą ze sobą zabrali. – Chronica (Hungariae) Pictum Chronica (Hungariae) Pictum zachowała narrację tak zwanej gesty króla Węgier Stefana V (lata 1270–72), opracowaną przez mistrza Ákosa, który napisał, że Hahold był potomkiem hrabiów Weimar-Orlamünde. Pierwszym członkiem rodziny był margrabia Miśni Otto I], który rządził Miśnią w latach 60. XI wieku. Historyk Mályusz Elian argumentował, że rodzina była znana kronikarzowi Ákosowi, ponieważ córka króla Beli I, Sophia, została zaręczona z margrabią Wilhelmem IV, bratem Otto w 1062 r., a następnie poślubiła ich siostrzeńca Ulricha I. Ákos napisał także pierwotne imię Hahold (lub Hahót), ale szlachta węgierska nie mogła go poprawnie wymówić podczas przybycia do królestwa. Kronikarz Władysława Kumańczyka, Simon Hand, nazwał członka klanu Hahót „Buzad autem generatio de Mesn originem trahit, nobiles de districtu Wircburg” w swoim znaczącym dziele Gesta Hunnorum et Hungarorum (ok.1280). Historyk Karácsonyi János zidentyfikował Wircburg jako Marburg w Styrii (dziś w Maribor w Słowenii), podczas gdy Mesn był identyczny z pobliskim Messendorfem. Mályusz odrzucił teorię Karácsonyiego i zidentyfikował dwie nazwy geograficzne z Wartburgiem i Miśnią w Turyngii (Margravate of Meissen), zauważając, że żadne z nich nie było częścią majątku rodu Weimar-Orlamünde, który rządził Miśnią od 1046 do 1067.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Tóth Endre próbował zrekonstruować pochodzenie klanu na podstawie rozpowszechnienia nazwy Hahold na obszarach niemieckojęzycznych. W okolicach Freising nazwa ta była stosunkowo często używana od VIII wieku, ponadto pojawiła się wraz z nazwą Arnold w XIII wieku, która była również używana przez cztery pokolenia w rodzie Hahót. Przyjazd na Węgry ?? Gdy Stefan III został koronowany na króla Węgier na początku czerwca 1162 r., krótko po śmierci ojca Geza II, jego dwaj stryjowie, bracia Geza I, Władysław i Stefan, którzy wstąpili na dwór Cesarstwa Bizantyjskiego, zakwestionowali jego prawo do korony. Wkrótce Manuel I rozpoczął wyprawę przeciw Węgrom, aby wesprzeć przyszłego Władysława II. Po jego nagłej śmierci zastąpił go jego młodszy brat Stefan IV. Chronica (Hungariae) Pictum, oparta na kronikarzu Ákos, napisała, że ​​Hahold przybył na Węgry na początku 1163 r. na zaproszenie króla Stefana, aby udzielić pomocy w stłumieniu buntu rodu Csáków, którzy wsparli jego rywala o imieniu imiennym. Ponieważ opis („syn Beli II”) pasuje do anty-króla Stefana IV, historyk Pauler Gyula twierdził, że Hahold był stronnikiem starszego Stefana (IV) w walce o tron ​​z jego bratankiem (Stefanem III), który uciekł do Austrii , Aby wyeliminować niespójność między niemieckim pochodzeniem Haholda a sponsorowanym przez Bizancjum Stefanem, twierdził, że Hahold osiadł już na Węgrzech podczas późnego panowania Gezy II. [5] When Stephen III was crowned King of Hungary in early June 1162, shortly after the death of his father, Géza II, his two uncles, Géza's brothers, Ladislaus and Stephen, who had joined the court of the Byzantine Empire, challenged his right to the crown. Soon Manuel I Komnenos launched an expedition against Hungary to support Ladislaus II. After his sudden death, his younger brother Stephen IV succeeded him. The Illuminated Chronicle, based on Ákos' chronicler, wrote Hahold came to Hungary in early 1163 at the invitation of King Stephen in order to provide assistance to crush the rebellion of the Csák kindred who supported his namesake rival. As the description ("son of Béla II") fits to the anti-king Stephen IV, historian Gyula Pauler argued Hahold was a partisan for the elder Stephen (IV) in the throne fight against his nephew (Stephen III) who fled to Austria. To eliminate the inconsistency between Hahold's German-origin and the Byzantine-sponsored Stephen, he claimed Hahold already settled in Hungary during the late reign of Géza II.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Zarówno Karácsonyi János, jak i Mályusz Elemér odrzucili to podejście. Kłócili się, że Hahold i jego żołnierze brali udział w pokonaniu zbuntowanego Stefana IV w 1163 r., który oprócz Cesarstwa Bizantyjskiego udzielił pomocy niektórym klanom, w tym Csákom. Podobnie podczas krótkiego wygnania w Austrii Stefan III mógł polegać na zwiększonej liczbie swoich zwolenników w stosunku do niepopularnego stryja, ale także na pomocy najemnych rycerzy rekrutowanych w Niemczech, w tym Haholda, którego armia skutecznie rozgromiła Csáków i zniszczyła Csákvár, ich fort. [6] Mályusz dodaje, że jesli Hahold został zaproszony na Węgry przez Stefana IV, który został definitywnie pokonany w bitwie pod Székesfehérvár 19 czerwca 1163 roku, nie byłby w stanie utrzymać zdobytych posiadłości, a także zintegrować się z węgierską szlachtą [5]. Natomiast Tóth Endre postrzega osiedlenie się Hahótów i pokonanie Csáków jako dwa niezalezne wydarzenia, a to ostatnie oznaczało jedynie pierwszą znaczącą obecność Hahótów w polityce krajowej [7]. Both János Karácsonyi and Elemér Mályusz rejected this approach. They argued, Hahold and his troops took part in the defeat of the rebellious Stephen IV in 1163, who took assistance from some clans, includings the Csáks, in addition to the Byzantine Empire. Accordingly, during his brief exile in Austria, Stephen III could rely not only on the increased number of his followers against his unpopular uncle, but also on the assistance of mercenary knights recruited in Germany, including Hahold, whose army successfully routed the Csáks and destroyed Csákvár, their fort.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Mályusz also added if Hahold was invited to Hungary by Stephen IV who was decisively defeated in the Battle of Székesfehérvár on 19 June 1163, he would not have been able to keep the gained estates, in addition to integrate into the Hungarian nobility.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In contrast, Endre Tóth considers the Hahóts' settlement and defeating the Csáks as two separate events, and the latter one only marked the Hahóts' first prominent presence in national politics.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 1 Jednak po zwycięstwie Stefana III nad stryjem i bizantyjskim imperium Hahold pozostał na Węgrzech, otrzymał darowizny ziemi i osiadł w komitacie Zala w pobliżu granicy z Austrią. Hahót, nazwany na cześć Haholda i jego krewnych (które później zwykle nazywali się de genere Buzad po swoim wpływowym wnuku Buzádzie II), stał się ich centrum, w którym jego wnuk, Arnold I (mistrz Ákos błędnie nazwał go synem Haholda I, pomijając Buzada I) i Hahold II) w pierwszym trymestrze XIII wieku założył rodzinny klasztor poświęcony Świętej Małgorzacie. Hahold jest już włascicielem Pölöske, późniejszej siedziby rodu Arnold z klanu. [8] Oprócz Csányi (lub Csány) pokrewieństwo Szabari, Söjtöri i Hahóti, potężnej rodziny szlacheckiej Bánffy de Alsólendva, rozkwitało do 1645 r. i pochodziło z Hahold. [9] Ostatnim potomkiem męskiego potomka Haholda był Csány László, którego stracono za udział w rewolucji węgierskiej w 1848 r. Nevertheless, after Stephen III's victory over his uncle and the Byzantine Empire, Hahold stayed in Hungary and received land donations and settled down in Zala County near the Austrian border. Hahót, named after Hahold and his kindred (which later usually called as de genere Buzad after his influential grandson, Buzád II) became their centre, where his grandson, Arnold I (magister Ákos incorrectly referred to him as Hahold I's son, omitting Buzád I and Hahold II) founded the family monastery of the kindred, dedicated to Saint Margaret, in the first trimester of the 13th century. It is also possible that Hahold already owned Pölöske, later seat of his clan's Arnold branch.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In addition to the Csányi (or Csány), Szabari, Söjtöri and Hahóti kinships, the powerful Bánfi de Alsólendva noble family, which flourished until 1645, descended from Hahold. The very last male descendant of Hahold's kindred was László Csány, who was executed for his role in the Hungarian Revolution of 1848. Przypisy Źródła Makk, Ferenc (1989). The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century (Translated by György Novák). Akadémiai Kiadó. ISBN 963-05-5268-X. Mályusz, Elemér (1971). Az V. István-kori geszta [The Gesta of the Age of Stephen V]. Akadémiai Kiadó. Tóth, Endre (2003). "Hoholt – Hahót: A jövevény nemzetségek eredetéhez [Hoholt – Hahót: On the Origin of the Foreign Kindreds]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. 137 (2): 265–296. The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing. ISBN 0-8008-4015-1.

Hahold I. Hahót (węg.) Hahold Wielki (pol.) Magnus Hahold (łac.) — brak — Hahold as depicted in the Illuminated Chronicle with false coat of arms Hahold as depicted in the Illuminated Chronicle with false coat of arms Dane biograficzne Klan Hahót Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Dzieci I. Buzád II. Hahót