Kőszegi Gergely: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej")
 
(Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
[[Kategoria:1b]]
+
[[Kategoria:0]]
[[Kategoria:Strony importowane z angielskiej Wikipedii]]
+
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Gregory_K%C5%91szegi
 
|strona  = https://en.wikipedia.org/wiki/Gregory_K%C5%91szegi
Linia 15: Linia 15:
 
  |
 
  |
 
{{Redoslijed|
 
{{Redoslijed|
|poprzednik        = [Péc III. Lukács]]
+
|poprzednik        = [[Péc III. Lukács]]
 
|gl_članak_funkcija = [[Ispán Zala]]<br />(1291)
 
|gl_članak_funkcija = [[Ispán Zala]]<br />(1291)
|następca          = [Péc III. Lukács]]
+
|następca          = [[Péc III. Lukács]]
 
}}
 
}}
  
Linia 24: Linia 24:
 
|}
 
|}
  
'''Kőszegi Gergely''' (pol. ''Grzegorz Kőszegi'') (* nieznana, † 1297), węgierski szlachcic, dostojnik państwowy za panowania króla Węgier [[III. András|Andrzeja III]].
+
'''Kőszegi Gergely''' (pol. ''Grzegorz Kőszegi'') (*&nbsp;nieznana, † 1297), węgierski szlachcic, dostojnik państwowy za panowania króla Węgier [[III. András|Andrzeja III]].
  
 
==Biografia==
 
==Biografia==
  
Gergely był pierworodnym synem potężnego oligarchy [[Kőszegi Iván|Ivana Kőszegiego]].<ref name="engel">Engel: ''Genealógia'' (Genus Héder 4. Kőszegi [i Rohonci] - gałaź)</ref> Miał siostrę, która wyszła za mąż za pewnego Dominika<ref name="Skorka">Skorka, Renáta (2017). ''A "mohó farkas" utóda. Egy Kőszegi Habsburg-szolgálatban'' [''Dziedzic „Chciwego Wilka”. Kőszegi w służbie książąt Habsburgów'']. ''Világtörténet'' (po węgiersku). '''39''' (1): str. 93., 101.</ref> i brata [[Iban von Bernstein|Jana Wilka]], który prawdopodobnie urodził się po śmierci Gergely'ego i został włączony do austriackiej szlachty<ref name="Skorka" />. Miał także przyrodniego brata z pozamałżeńskiego romansu ojca, '''[[Kőszegi III. Miklós|Mikołaja]]''' (ur. 1282), który rozpoczął karierę kościelną i wzniósł się do godności [[biskup Győr|biskupa Győr]].<ref>Vajk, Ádám (2011). ''"Mibe került ezen hűségi levél?" Kőszegi Miklós győri püspöksége és az országos politika'' [''„Ile kosztowała ta karta lojalnościowa?” Biskupstwo Miklósa z Kőszeg i polityka ogólnokrajowa'']. W: Nemes, Gábor; Vajk, Ádám (red.). ''In labore fructus. Jubileumi tanulmányok Győregyházmegye történetéből''. Győri Egyházmegyei Levéltár. str. 414.</ref> Gergely miał dwóch synów z nieznaną z imienia żony: '''[[Kőszegi IV. Miklós|Mikołaja IV]]''' i [[Kőszegi András|Andrzeja]], którzy byli jeszcze nieletni podczas jego śmierci i odziedziczyli bogactwo i pozycję dziadka Ivana po 1308 roku.<ref name="engel"/>
+
Gergely był pierworodnym synem potężnego oligarchy [[Kőszegi Iván|Iwana Kőszegiego]].<ref name="engel">Engel: ''Genealógia'' (Genus Héder 4. Kőszegi [i Rohonci] - gałaź)</ref> Miał siostrę, która wyszła za mąż za pewnego Dominika<ref name="Skorka">Skorka, Renáta (2017). ''A "mohó farkas" utóda. Egy Kőszegi Habsburg-szolgálatban'' [''Dziedzic „Chciwego Wilka”. Kőszegi w służbie książąt Habsburgów'']. ''Világtörténet'' (po węgiersku). '''39''' (1): str. 93., 101.</ref> i brata [[Iban von Bernstein|Jana Wilka]], który prawdopodobnie urodził się po śmierci Gergelyego i został włączony do austriackiej szlachty<ref name="Skorka" />. Miał także przyrodniego brata z pozamałżeńskiego romansu ojca, [[Kőszegi III. Miklós|Mikołaja III]] (ur. 1282), który rozpoczął karierę kościelną i wzniósł się do godności [[biskup Győr|biskupa Győr]].<ref>Vajk, Ádám (2011). ''"Mibe került ezen hűségi levél?" Kőszegi Miklós győri püspöksége és az országos politika'' [''„Ile kosztowała ta karta lojalnościowa?” Biskupstwo Miklósa z Kőszeg i polityka ogólnokrajowa'']. W: Nemes, Gábor; Vajk, Ádám (red.). ''In labore fructus. Jubileumi tanulmányok Győregyházmegye történetéből''. Győri Egyházmegyei Levéltár. str. 414.</ref> Gergely miał dwóch synów z nieznaną z imienia żoną: [[Kőszegi IV. Miklós|Mikołaja IV]] i [[Kőszegi András|Andrzeja]], którzy byli jeszcze nieletni podczas jego śmierci i odziedziczyli bogactwo oraz pozycję dziadka Iwana po 1308 roku.<ref name="engel"/>
  
Przyszły [[III. András|Andrzej III]] przybył na Węgry po raz pierwszy w 1278 roku na zaproszenie [[Kőszegi Iván|Ivana Kőszegiego]], który chciał wykorzystać Andrzeja przeciwko [[IV. László|Władysławowi IV]] na Węgrzech. Andrzej nic nie osiągnął i jesienią wrócił do Wenecji. Gergely został po raz pierwszy wymieniony jako [[stolnik królewski]] w przyszłym dworze książęcym Andrzeja w 1287 r.<ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 72, 154, 234.</ref> Za panowania Andrzeja III, który wstąpił na tron ​​węgierski w 1290 r., '''Gergely''' służył jako [[ispán]] komitatu [[Zala]] w 1291 r.<ref name="Zsoldos" /> Krótko po podpisaniu [[Pokój w Hainburgu|pokoju w Hainburgu]], który zakończył krótką wojnę między Węgrami a Austrią i nakazał zniszczenie fortec, które przejęł od nich austriacki [[Albert I]], [[Kőszegi]] wszczęli bunt przeciwko Andrzejowi wiosną 1292 roku, uznając [[Anjou Martell Károly|Karola Martela]] z Andegawenów, jako króla Węgier. Jego ojciec [[Karol II Andegaweński|Karol II z Neapolu]] podarował komitaty [[Vas]] i [[Sopron]] Iwanowi i jego synowi Gergely<ref name="Skorka" />. We wrześniu 1296 r. Gergely został uznany ''ispánem'' Garics (Podgaric) i Gerzence (obecnie Garešnica) według współczesnego dokumentu. W następnym roku oba forty przekazano diecezji zagrzebskiej<ref name="Zsoldos" />.
+
Przyszły król [[III. András|Andrzej III]] przybył na Węgry po raz pierwszy w 1278 roku na zaproszenie Iwana Kőszegiego, który chciał wykorzystać Andrzeja przeciwko królowi [[IV. László|Władysławowi IV]]. Andrzej nic nie osiągnął i jesienią wrócił do Wenecji. Gergely został po raz pierwszy wymieniony jako [[stolnik królewski]] na przyszłym dworze książęcym Andrzeja w 1287 r.<ref name="Zsoldos">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 72, 154, 234.</ref> Za panowania Andrzeja III, który wstąpił na tron ​​węgierski w 1290 r., '''Gergely''' służył jako [[ispán]] komitatu [[Zala]] w 1291 r.<ref name="Zsoldos" /> Krótko po podpisaniu [[Pokój w Hainburgu|pokoju w Hainburgu]], który zakończył krótką wojnę między Węgrami a Austrią i nakazał zniszczenie fortec, które przejął od nich austriacki książę  [[Albert I]], ród Kőszegich wszczął bunt przeciwko Andrzejowi wiosną 1292 roku, uznając [[Anjou Martell Károly|Karola Martela]] z Andegawenów, za króla Węgier. Jego ojciec [[Karol II Andegaweński|Karol II z Neapolu]] podarował komitat:y [[Vas]] i [[Sopron]] Iwanowi i jego synowi Gergelyem<ref name="Skorka" />. We wrześniu 1296 r. Gergely został uznany [[ispán]]em Garics (Podgaric) i Gerzence (obecnie Garešnica) według współczesnego dokumentu. W następnym roku oba forty przekazano diecezji zagrzebskiej<ref name="Zsoldos" />.
  
Gergely podzielał zamiary polityczne ojca dążące do ustanowienia ich niezależnej prowincji na pograniczach Austrii i Węgier. Według austriackich kronik i annałów aktywnie uczestniczyli w różnych akcjach plądrowania i napadania na oba królestwa. ''Continuatio Vindobonensis'' opisał Gergely'ego jako „bardzo złego człowieka, najbardziej bezwartościowego złodzieja”, a zatem, jak zauważyła kronika, „nie był zaskoczony”, że został zabity przez uderzenie pioruna w 1297 r.<ref name="Skorka" />
+
Gergely podzielał zamiary polityczne ojca, dążące do ustanowienia ich niezależnej prowincji na pograniczach Austrii i Węgier. Według austriackich kronik i annałów aktywnie uczestniczyli w różnych akcjach plądrowania i napadania na oba królestwa. ''Continuatio Vindobonensis'' opisał Gergelyego jako „bardzo złego człowieka, najbardziej bezwartościowego złodzieja”, a zatem, jak zauważyła kronika, „nie był zaskoczony”, że został zabity przez uderzenie pioruna w 1297 r.<ref name="Skorka" />
  
 
==Przypisy==
 
==Przypisy==

Aktualna wersja na dzień 16:21, 7 mar 2021

Kőszegi Gergely (pol. Grzegorz Kőszegi) (* nieznana, † 1297), węgierski szlachcic, dostojnik państwowy za panowania króla Węgier Andrzeja III.

Biografia

Gergely był pierworodnym synem potężnego oligarchy Iwana Kőszegiego.[1] Miał siostrę, która wyszła za mąż za pewnego Dominika[2] i brata Jana Wilka, który prawdopodobnie urodził się po śmierci Gergelyego i został włączony do austriackiej szlachty[2]. Miał także przyrodniego brata z pozamałżeńskiego romansu ojca, Mikołaja III (ur. 1282), który rozpoczął karierę kościelną i wzniósł się do godności biskupa Győr.[3] Gergely miał dwóch synów z nieznaną z imienia żoną: Mikołaja IV i Andrzeja, którzy byli jeszcze nieletni podczas jego śmierci i odziedziczyli bogactwo oraz pozycję dziadka Iwana po 1308 roku.[1]

Przyszły król Andrzej III przybył na Węgry po raz pierwszy w 1278 roku na zaproszenie Iwana Kőszegiego, który chciał wykorzystać Andrzeja przeciwko królowi Władysławowi IV. Andrzej nic nie osiągnął i jesienią wrócił do Wenecji. Gergely został po raz pierwszy wymieniony jako stolnik królewski na przyszłym dworze książęcym Andrzeja w 1287 r.[4] Za panowania Andrzeja III, który wstąpił na tron ​​węgierski w 1290 r., Gergely służył jako ispán komitatu Zala w 1291 r.[4] Krótko po podpisaniu pokoju w Hainburgu, który zakończył krótką wojnę między Węgrami a Austrią i nakazał zniszczenie fortec, które przejął od nich austriacki książę Albert I, ród Kőszegich wszczął bunt przeciwko Andrzejowi wiosną 1292 roku, uznając Karola Martela z Andegawenów, za króla Węgier. Jego ojciec Karol II z Neapolu podarował komitat:y Vas i Sopron Iwanowi i jego synowi Gergelyem[2]. We wrześniu 1296 r. Gergely został uznany ispánem Garics (Podgaric) i Gerzence (obecnie Garešnica) według współczesnego dokumentu. W następnym roku oba forty przekazano diecezji zagrzebskiej[4].

Gergely podzielał zamiary polityczne ojca, dążące do ustanowienia ich niezależnej prowincji na pograniczach Austrii i Węgier. Według austriackich kronik i annałów aktywnie uczestniczyli w różnych akcjach plądrowania i napadania na oba królestwa. Continuatio Vindobonensis opisał Gergelyego jako „bardzo złego człowieka, najbardziej bezwartościowego złodzieja”, a zatem, jak zauważyła kronika, „nie był zaskoczony”, że został zabity przez uderzenie pioruna w 1297 r.[2]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Engel: Genealógia (Genus Héder 4. Kőszegi [i Rohonci] - gałaź)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Skorka, Renáta (2017). A "mohó farkas" utóda. Egy Kőszegi Habsburg-szolgálatban [Dziedzic „Chciwego Wilka”. Kőszegi w służbie książąt Habsburgów]. Világtörténet (po węgiersku). 39 (1): str. 93., 101.
  3. Vajk, Ádám (2011). "Mibe került ezen hűségi levél?" Kőszegi Miklós győri püspöksége és az országos politika [„Ile kosztowała ta karta lojalnościowa?” Biskupstwo Miklósa z Kőszeg i polityka ogólnokrajowa]. W: Nemes, Gábor; Vajk, Ádám (red.). In labore fructus. Jubileumi tanulmányok Győregyházmegye történetéből. Győri Egyházmegyei Levéltár. str. 414.
  4. 4,0 4,1 4,2 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 72, 154, 234.

Źródła

  • Skorka, Renáta (2017). A "mohó farkas" utóda. Egy Kőszegi Habsburg-szolgálatban [Dziedzic „Chciwego Wilka”. Kőszegi w służbie książąt Habsburgów]. Világtörténet (po węgiersku). 39 (1): str. 93–124. ISSN 0083-6265.
  • Vajk, Ádám (2011). "Mibe került ezen hűségi levél?" Kőszegi Miklós győri püspöksége és az országos politika [„Ile kosztowała ta karta lojalnościowa?” Biskupstwo Miklósa z Kőszeg i polityka ogólnokrajowa]. W: Nemes, Gábor; Vajk, Ádám (red.). In labore fructus. Jubileumi tanulmányok Győregyházmegye történetéből. Győri Egyházmegyei Levéltár. str. 411–440. ISBN 978-615-5035-01-2.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Kőszegi Gergely (węg.)
Grzegorz Kőszegi (pol.)

Ispán Zala
Ispán Zala
Okres 1291
Poprzednik [Péc III. Lukács]]
Następca [Péc III. Lukács]]
Dane biograficzne
Ród Kőszegi
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć 1297
Przyczyna uderzenie pioruna
Ojciec Iván
Matka nieznana
Rodzeństwo "Farkas" János, siostra
Żona nieznana
Dzieci III. Miklós, András