Ákos Ernye

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Koniuszy królewski (1248-1251) Następca: Hahót I. Csák Majs ??? Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1252-1260) Następca: I. Lőrinc Hahót I. Csák ? Poprzednik: Sędzia królewski (1267-1270) Następca: Lőrinc Monoszló III. Miklós Poprzednik: Skarbnik królewski (1272) Następca: Pók II. Móric Gutkeled Joakim Poprzednik: Sędzia królewski (1274) Następca: Gutkeled II. Miklós Gutkeled II. Miklós Poprzednik: Sędzia królewski (1274) powtórnie Następca: Gutkeled II. Miklós Péc Dénes IV. Béla 1250 júliusában Ernye főlovászmester számára kiállított oklevelében ez áll: „a saját menekülésére szánt lovat személyünk megmentése érdekében átadta nekünk” (illusztráció, Képes krónika 125. oldal) Ákos Ernye lub Erne (? - po styczniu 1275) był trzy razy sędzią (styczeń 1267 - maj 1270; czerwiec 1274; wrzesień 1274 - styczeń 1275) i zajmował kilka kolejnych stanowisk w ciągu swojego życia. Ákos Ernye vagy Erne (? – 1275. január után) országbíró háromszor is (1267. január–1270. május; 1274. június; 1274. szeptember–1275. január), ezenkívül még több tisztséget is betöltött élete során. Życiorys Ákos pochodzi z oddziału Erne. Las Ákos był synem dwojga rodzeństwa. Od nienazwanej żony urodził się jego jedyny syn, palatyn István Ákos. Źródła historyczne pochodzą z 1241 r. Brał udział w bitwie pod Muhi 11 kwietnia 1241 r. Uciekając z bitwy, przekazał konia IV. Król Bela ponownie walczył z Tatarami; zatrzymał na chwilę prześladowców i, choć poważnie ranny, uciekł. Po wyzdrowieniu poszedł za królem i szpiegował pod obozem tatarskim pod zamkiem Trau. Az Ákos nemzetség Erne ágából származott. Ákos Erdő fia, két fiútestvére volt. Ismeretlen nevű feleségétől egyetlen fia, Ákos István nádor, tartományúr született. A történeti forrásokban 1241-től szerepel. Részt vett az 1241. április 11-én lezajlott muhi csatában. A csatából menekülve átadta lovát IV. Béla királynak, azután megint harcba indult a tatárok ellen; egy időre feltartóztatta az üldözőket, és bár súlyosan megsebesült, sikerült elmenekülnie. Felgyógyulása után követte a királyt, és Trau vára alatt kémkedett a tatárok táboránál. W 1243 r. (?) Po śmierci Domokosa Miszkolca odziedziczył majątek zakazu: 1243(?)-ban, a Miskolc nembeli Domokos bán halála után ő örökölte a bán birtokait: W powiecie Borsod: Vadna, Ivánka i obecnie Harnócz, Barcza i Christmas Village. W hrabstwie Gemer wsie majątku Pelsőczi powstały ze starego majątku Tornac: Pelsőc, Ardo, Lekenye, Kún-Taplócza, Somkút, Csetnek i nieznanego Mirka. W hrabstwie Sopron: posiadłość została przekazana na rzecz opactwa Borsmonostor. Hrabstwo Moson: 2 wioski; Flancendorf na południe od Bratysławy i Seveser. W powiecie Komárom: do 1233 r. Miał nad rzeką Szomód, Usztancs i Dunaszél. W hrabstwie Vas: przez pewien czas Bors był właścicielem Ivanc i Visacs oraz 6 innych wiosek w nieznanych lokalizacjach; Borsod megyében: Vadna, Ivánka és a ma már puszta Harnócz, Barcza és Karácsonyfalva volt. Gömör megyében a régi tornai uradalomból kialakított pelsőczi uradalom falvait: Pelsőc, Ardó, Lekenye, Kún-Taplócza, Somkút, Csetnek és az ismeretlen Mirk. Sopron megyében: a Borsmonostori apátságnak ajándékozott birtokai voltak. Moson megyében: 2 falu; a Pozsonytól délre eső Flancendorf és a mellette fekvő Hetesér. Komárom megyében: 1233-ig birtoka volt a Tata melletti Szomód, Usztancs, valamint Dunaszél. Vas megyében: egy ideig Bors birtoka volt Ivánc és Viszák és 6 másik, ismeretlen helyen fekvő falu; i w ten sposób ustanowił małe królestwo jego syna, Istvána Ákosa. és ezzel megalapozta fia, Ákos István kiskirályságát. W 1246 roku brał udział w II. (Wojowniczy) W wojnie z Frederichem Frederickiem z Austrii. W 1250 roku ponownie walczył z Austriakami, w 1270 uczestniczył w II. Ottokar w wojnie z czeskim królem. 1246-ban részt vett a II. (Harcias) Frigyes osztrák herceg elleni háborúban. 1250-ben ismét az osztrákok ellen harcolt, 1270-ben részt vett a II. Ottokár cseh király elleni háborúban. Między 1248 a 1251 r. Pan młody i sługa Servagyőr, w drugiej połowie 1251 r. Ispani Vashdi, między sierpniem 1252 r. A województwem transylwanii, w 1254 r. Biskup Borsod, w 1256 r. Biskup wujka, w 1262–1267 był Hiszpanem. W 1264 IV. Béla wysłał go przeciwko księciu, który przejął tron, przyszłemu Szczepanowi V, ale został pokonany i schwytany przez swoją armię i odzyskał wolność po pogodzie króla i syna. Od 1270 do 1272 r. Był mistrzem, w 1272 r. Był biskupem Somogy i Radżastanu, w 1274 r. Był biskupem Satu Mare. Siedziba jego majątku znajdowała się w hrabstwie Borsod, gdzie zbudował swój zamek, Dedes. 1248 és 1251 között lovászmester és szolgagyőri ispán, 1251 második felében varasdi ispán, 1252 augusztusa és 1260 között erdélyi vajda, 1254-ben borsodi, 1256-ban bácsi ispán, 1262–1267-ben ozorai és sói bán, 1263–1267-ben nyitrai ispán volt. 1264-ben IV. Béla a trónt követelő herceg, a majdani V. István ellen küldte, de serege élén vereséget szenvedett és elfogták, a király és fiának kibékülése után visszanyerte szabadságát. 1270–1272-ben tárnokmester, 1272-ben somogyi és varasdi, 1274-ben szatmári ispán. Birtokainak központja Borsod vármegyében volt, itt építtette fel várát, Dédest. Przypisy Emlékezete Karczag György Zúgó nyilak c. történelmi regénye mutatja be Ernye bán kalandos életét, az írói képzelet eszközeivel kiegészítve az ismert történelmi tényeket. A könyvet 1970-ben jelentette meg a Móra Ferenc Könyvkiadó. Makkai Sándor Sárga vihar c. romantikus történelmi regényének a muhi csatáról és a király visszatéréséről szóló fejezeteiben leírja Ákos Ernye cselekedeteit (Szépirodalmi Könyvkiadó, 1980). Bibliografia Markó László: A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig. Életrajza a Magyar Életrajzi Lexikonban Szilágyi Sándor:A Magyar Nemzet Története, V. fejezet, A tatárjárás, Budapest, 1894.

Ákos Ernye — Koniuszy królewski Wojewoda Siedmiogrodu Sędzia królewski Skarbnik królewski — Certyfikat Béli IV z 1250 r. Certyfikat Béli IV z 1250 r. Koniuszy królewski Okres od 1248 do 1252 Poprzednik Hahót I. Csák Następca Majs ??? Wojewoda Siedmiogrodu Okres od 1252 do 1260 Poprzednik I. Lőrinc Następca Kán II. László Sędzia królewski Okres od 1267 do 1270 Poprzednik Lőrinc Następca Gutkeld Miklós ??? Skarbnik królewski Okres 1272 Poprzednik Pók II. Móric Następca Gutkeled Joakim Dane biograficzne Klan Ákos Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier Urodziny ok. 1225 Śmierć po styczniu 1275 Ojciec I. Erdő Matka nieznana